LOGINNakita iyon ni Don Adalvino at labis siyang nagalit, ngunit wala rin naman siyang magawa. Tahimik na lamang siyang umakyat pabalik sa kanyang silid upang hindi na masaksihan ang eksenang iyon.Naiwan ang dalawa sa malawak na living room, at muling binalot ng mabigat na katahimikan ang buong paligid.Hindi na kinaya ni Inara ang nakabibinging pananahimik. Pilit siyang ngumiti bago nagsalita."Uh, may gagawin pa ako kaya babalik na muna ako sa kwarto ko."Tumayo na siya upang umalis, ngunit bago pa siya makakahakbang ay biglang may humawak sa kanyang pulsuhan.Bahagyang nagulat si Inara at napakurap dahil sa pagkalito."May kailangan ka ba?"Hindi agad sumagot si Kaizan. Dahan-dahan siyang tumayo bago mahinahong nagsalita."Sabay na tayo."Sandaling napatulala si Inara ngunit tanging pagtango na lamang din ang kaniyang nagawa. Bago pa tuluyang makapag-isip si Inara ay marahan na siyang hinila ni Kaizan paakyat sa ikalawang palapag.Samantala, kitang-kita ni Wyatt ang matinding kaba ni
Sinulyapan lamang ni Kaizan si Zandrae at bahagyang kumunot ang noo. Dahil sa sunod-sunod na pangyayaring ganito, unti-unti nang nauubos ang kanyang pasensya. Ngunit nang maalala niyang buntis ang dalaga, pinili niyang palambutin ang kanyang tono.“Zandrae, buntis ka kaya huwag kang umiyak. Hindi maganda iyon para sa bata. Umakyat ka muna sa kwarto mo at magpahinga. Magpapadala ako ng katulong para dalhan ka ng hapunan mamaya.”Nang marinig iyon, dahan-dahang tumingala si Zandrae. Halatang hindi siya makapaniwala habang nakatitig dito. Hindi niya matanggap na sa halip na ipagtanggol siya, tila mas pinapanigan pa nito si Inara. Parang walang napansin si Kaizan sa reaksiyon niya. Maingat nitong inalis ang kamay ng dalaga sa kanyang braso bago nagpatuloy.“Zandrae, nasa mga unang buwan ka pa lang ng pagbubuntis. Mas mabuti kung manatili ka muna sa kwarto mo. Huwag mong hayaang may mapansin si Butler Renan. Kapag nalaman ito ni Dad, wala na akong magagawa para protektahan ka.”Nang mabang
Mahigpit na kinuyom ni Zandrae ang kanyang mga kamay sa tagiliran. Nang maamoy niya ang matapang na amoy ng gatas, may kislap ng pagkukunwari at panlilinlang na dumaan sa kanyang mga mata. Agad niyang tinakpan ang kanyang bibig at nagkunwaring nasusuka.Pilit siyang umubo at nagsuka nang sunod-sunod habang unti-unting namumuo ang luha sa kanyang mga mata. Pagkatapos ay tumingin siya kay Kaizan na tila nanghihina at walang magawa.“Kaizan, ang baho ng amoy ng gatas. Talagang nakakasuka. Pwede mo bang sabihin kay Miss Inara na huwag na lang siyang uminom niyan?”Saglit na natigil si Inara nang marinig iyon. Tahimik niya lamang itong sinulyapan bago ipinagpatuloy ang pag-inom na para bang wala siyang narinig.May bahagyang konsensyang nararamdaman si Kaizan para kay Inara kaya hindi niya pinaboran si Zandrae. Sa halip, nilingon niya ang katulong sa tabi.“Maghanda ka ng pagkaing gusto ni Miss Zandrae at dalhin mo sa kwarto niya.”Hindi lamang si Zandrae ang nabigla sa sagot na iyon. Magi
Hindi naiwasan ni Inara ang mapaisip sa biglaang pagtatanong ng binata. Gustuhin man niyang malaman ang dahilan sa likod nito ay mas pinili na lamang niyang itikom ang bibig.“Gusto mo bang magtrabaho sa kumpanya ng mga El Davion?” malamig at seryoso ang pagkakatanong ni Kaizan. Mabilis siyang napalingon. Puno ng gulat at pagtataka ang kanyang mga mata sa hindi inaasahang alok. Ngunit pinili pa rin niyang tumanggi nang maayos.“A-Ah... Salamat sa alok mo, pero mas gusto ko pa ring manatili sa kumpanya kung nasaan ako ngayon. Sanay na ako roon, at nandoon din naman si Liora.”Bahagyang tumango ang lalaki at hindi na siya pinilit. “Kapag may kailangan ka o nahihirapan ka, sabihin mo lang sa akin.”Nang marinig ang pag-aalala sa mga salitang iyon, mas humigpit ang hawak niya sa strap ng kanyang bag at kusang tumango. Sa kabila ng sitwasyon nila, may kakaibang tamis pa ring sumagi sa kanyang puso. Mula noon, naging mas magaan ang usapan nila at naging komportable ang kapaligiran sa loob
Ramdam ni Zandrae ang malakas na ihip ng hangin mula sa mabilis na takbo ng sasakyan. Napasandal siya sa dibdib ni Kaizan habang hindi pa rin humuhupa ang panginginig ng kanyang katawan dahil sa takot. Mahigpit niyang kinagat ang labi at nanatiling puno ng pangamba ang kanyang mga mata. Kung nahuli lang ng isang segundo si Kaizan, baka iba na ang nangyari sa kanya.Dahil sa nangyari, lalong naniwala si Kaizan na kapag pinilit niyang alisin ang bata, handang isugal ni Zandrae ang sariling buhay para rito. Minsan nang iniligtas ni Zandrae ang kanyang buhay, at nangako siyang aalagaan ito nang maayos.Dahil doon, hindi niya kayang pabayaan na mapahamak ang dalaga. Nang gamitin nito ang sariling buhay bilang panakot, wala na siyang nagawang iba kundi ang sumang-ayon. Hindi rin inasahan ni Zandrae na ang kanyang padalus-dalos na pagkilos ang magiging susi upang makuha ang gusto niya.Dahan-dahang inilayo ni Kaizan ang dalaga mula sa kanyang dibdib. Nang makita niya ang sobrang pamumutla ng
Iyon na yata ang pinakamatagal na sampung minuto sa buhay ni Inara. Mataman siyang nakamasid sa bawat reaction na gagawin ng mukha ni Kaizan. Maging ang paggalaw ng lalamunan nito ay hindi na yata nakalagpas sa kaniyang paningin. "Not bad," saad ni Kaizan at saka binaba ang mga papel sa kaniyang harapan. Dalawang salita lamang iyon ngunit animong higit pa iyon sa papuri na maaari niyang matanggap mula sa professor niya dahilan para hindi niya maiwasan ang mapangiti. Dahil doon ay bahagyang nawala ang kaniyang kaba. "Maayos naman ang kabuuan ng gawa mo, pero..." pambibitin na saad ni Kaizan. Agad napaangat ng tingin si Inara pabalik kay Kaizan. Nagtama ang kanilang paningin at nang sandaling iyon ay hindi na namalayan ni Inara na nakakunot na pala ang kaniyang noo dahilan para si Kaizan naman ang hindi nakapagpigil na ngumiti."Pero ano? May mali ba? May kulang?" sunod-sunod ang mga tanong na saad ni Inara habang binubuklat isa-isa ang mga papel at mas lalo lamang napangunot ang ka
Inara couldn’t take her eyes off him. The way Kaizan ate—calm, composed, every motion deliberate—was so annoyingly elegant it almost made her forget how much he irritated her. She sighed under her breath. Totoo nga, kahit anong gawin ng magagandang tao, maganda pa rin tingnan. Grabeng mga pinagpa
Inara clenched her jaw, irritation bubbling under her calm facade. Ayaw na niyang makarinig pa ng kahit anong salita mula kay Brent. Kaya agad siyang pumara ng taxi—tapos na siya sa kanya. Wala nang balikan. Pero si Brent, hindi pa handang sumuko. The moment Inara reached for the car door, he sudd
Nagtagpo ang kanilang mga mata. Sa ilang segundong tila huminto ang oras, walang gumalaw sa kanila. Naningkit ang tingin ni Kaizan, ang matatalas niyang tampok ay tinabunan ng pagtataka—at kalaunan, ng di–paniniwala. That face… No way. Little fairy? How could she be here? The sunlight po
Pagkatapos kausapin si Inara, hindi na nag-aksaya ng oras si Don Adalvino at agad niyang tinawagan ang anak na si Kaizan. "Hey, are you away on a business trip? Will you be back by noon tomorrow?" Don Adalvino asked directly. Kaizan thought it was that little vixen who had hung up on him earlier







