LOGINPagbalik ni Liza sa kanyang opisina, kumakabog nang husto ang dibdib niya, para bang lalabas na ang puso niya sa lalamunan.Naupo siya, litung-lito.Magkasintahan naman talaga sina Wendy at Hugo dati — bakit ngayon parang sinaksak ang puso niya nang makita silang magkasama?Alam na alam ni Liza na basta na lang tumakbo palayo ang katawan niya kanina, tila likas na reaksyon, halos hindi na niya ito naisip pa.Wala na siyang lakas ng loob na bumalik doon. May sipon na siya tumutulo sa ilong, umaagos ang luha, at sumasakit ang ulo niya.Kung tungkol sa usapin nila ni Hugo, isantabi muna niya iyon. Dahan-dahan na lang niyang sisiyasatin.Nang gabing iyon, matapos sunduin si Lily sa paaralan, nanghina si Liza.Mistulang may sakit ang itsura niya; wala pa siyang kinakain.Maagang umuwi si Hugo at nadatnan si Lily na naglalaro nang mag-isa sa kwarto.Nakapatay ang lahat ng ilaw sa kwarto ni Liza."Aling Marta, nasaan ang iyong Madam?"Limang taon na ang lumipas, at ito ang unang beses na tin
Maging si Manager Beatrice ay natigilan.Hindi na napigilan ni Marco Cruz ang sarili."Mr. Hugo, paki-tingnan po ang big screen."Halos mabulunan si Liza sa iniinom niyang tubig.Ngayong umaga, nang ihatid niya si Lily sa school, nakita niyang nagtatrabaho si Hugo sa loob ng kotse. At iyon mismo ang kantang tumutugtog noon.Sa malaking screen, malinaw na malinaw ang lyrics ng Two Tigers.Kasing dilim ng unos ang mukha ni Hugo habang binubura niya ang nakakahiyang mensaheng iyon mula sa computer niya, sa harap mismo ng lahat ng senior executives ng kumpanya.Walang nangahas tumawa.Bumagsak ang ekspresyon ni Liza.Si Manager Beatrice naman ay halos maiyak na.Wala talaga itong kinalaman sa kanya.Paglabas ni Liza sa conference room, nagsimula siyang bumahing nang sunod-sunod.Lintik. Siguradong dahil ito kay Hugo. Iniwan siya nitong giniginaw sa kotse matapos siyang guluhin nang walang pakundangan.Nagpahanap siya ng delivery rider para bumili ng gamot sa sipon. Kung makakainom siya ag
Bago pa man makapagpaliwanag ang manager, halatang nag panic na ang staff."Isa pa pong Mrs. Hugo, dinala mismo ni Mr. Hugo. Nabili na po niya ang buong hanay ng mga damit dito sa store namin. Ang sweet talaga nina Mr. and Mrs. Hugo, sobrang inggit po namin!"Biglang nagbago ang ekspresyon ni Wendy, ang dating arogante niyang dating ay may halong takot: "Anong kalokohang pinagsasabi mo?"Mataas ang boses, kumunot ang noo ni Wendy; takot na takot ang manager.Sa buong hilagang bahagi ng lungsod, si Wendy lang ang kilala bilang Mrs. Hugo. Hindi naman sanay makisama sa ganitong klase ng tao ang mga sales staff, kaya hindi na rin sila marunong magpaliwanag nang maayos. Pinagpapawisan na ang manager.Parang walang pake si Wendy, mabait pang sinabi, "Manager Fernandez, pwede ko po bang makita ang CCTV footage? Curious din po ako kung sino itong isa pang Mrs. Hugo."Hindi kayang saktan ng manager ang pamilya Sison at Yañez sa buong lungsod. Hindi lang si Wendy ang panganay na anak ng pamily
Marahang idinampi ni Hugo ang kanyang mga daliri sa pisngi ni Liza.Hindi naman talaga si Hugo yung klase ng lalaking walang pigil. Sunud-sunuran sa kanya si Liza sa loob ng limang taon, pero ang paglaban nito ngayon — may kakaibang saya itong dala.Isang karanasang hindi pa niya naramdaman kailanman.Kung isa lang 'to sa mga bagong tricks nito para mahatak ang atensyon niya, inaamin niyang effective 'to.Lalong dumilim ang mga mata ni Hugo, at sa dim na ilaw, kitang-kita ang paggalaw ng Adam's apple niya.Bigla na lang nanginig si Liza; bumalik na naman ang pakiramdam na 'yon.Natakot siyang baka muli siyang lapitan nito, kaya mabilis niyang hinigpitan ang suot na suit jacket at sabik na sinabi, "Sige na, punta na tayo sa mall."Sa wakas, napigilan ni Hugo ang lahat ng nais niya — perpektong halimbawa ng pagpapanggap na ayaw naman pala.Unti-unti niyang natutunang pigilan si Hugo bago pa ito lubusang magpasya.Successfully napahanga ng babaeng ito ang interes niya.Dahil isang taon p
Hindi baba sa limang missed calls ang natanggap ni Marco mula kay Liza, pero para bang hindi ito narinig ng driver.Wala nang magawa, naghanda na siyang mag-book ng taxi.Kaka-open lang niya ng app nang biglang huminto sa harap niya ang minivan ni Marco.Dahan-dahang bumukas ang pinto ng sasakyan, at nakaupo roon si Hugo, hawak ang laptop, tahimik.May pag-aalinlangan pa rin nang umupo si Liza."Iiwan n'yo na po talaga ako?"Nakatutok pa rin si Hugo sa trabaho niya, hindi man lang tumitingin, parang hindi kita si Liza."Secretary Liza, nauhaw po kasi ako kanina, kaya bumili ako ng tubig sa kabilang tindahan. Pasensya na po sa pagka-late."Habang nagpapaliwanag, sinilip ni Marco ang rearview mirror at inabot ang isang bote ng tubig kay Liza.Parang bingi si Hugo, walang kahit anong reaksyon.Ngumiti si Liza. "Ay, okay lang, okay lang. Walang rush."Naisip niya, baka nagmalisya lang siya kay Hugo dahil sa sariling insecurities.Inabot niya ang tubig kay Marco, at habang binubuksan, bigl
Kinaumagahan, tinulungan ni Liza si Lily na maligo at mag-almusal bago siya ihatid papuntang Little Blossoms Kindergarten — at pagkatapos noon, dumeretso na siya sa kumpanya.Bababa na sana si Hugo mula sa itaas nang paalis na rin si Liza. Huminto ang sasakyan ni Hugo sa tabi ng mag-ina.Sa kalahating baba ng bintana ng kotse, litaw ang malamig, walang-imik na mukha ni Hugo."Sumakay ka."Napakunot-noo si Liza sa tono nito — parang utos, hindi paanyaya. Ganito na ba talaga siya magsalita palagi?Mahigpit na kinapit ni Lily ang damit ni Liza gamit ang maliliit niyang kamay, mahiyaing tinawag, "Mommy."Ayaw niyang sumakay sa sasakyan ng kanyang daddy."Hindi na po kailangan. Komportable naman po ako sa sasakyan ni Sir Yan."Bahagyang dumilim ang mga mata ni Hugo. "Sir Yan?"Agad na dinugtungan ni Marco, "Si Yan po, ang driver, sir."Isang matalim na tingin ang bumagsak kay Marco, at agad itong napatahimik."Nasa daan naman po kami, at wala na po akong maraming oras."Puno ng awtoridad a







