ANMELDENYehey!! Gising na talaga. Kaya lang ay hindi pa siya makaalala. Pero kagaya ng sabi ng doktor ay expected na yon but only temporary. Update ako ulit mamaya. Paki-like, comment at gem votes naman po. Kung may time pa po ay paki-rate na rin po. Maraming salamat! Paki-follow din po ako sa epbi: MysterRyght Writes
“Am I not allowed to?”“Hindi kita pinagbabawalan.”“Then?”“Wala lang. Weird.”“Why?”“Because you don’t smile.”“I smile.”“Not voluntarily.”Napatingin si Jared sa kanya nang ilang segundo.Hindi alam ni Riz kung gaano katotoo ang sinabi nito.Sa lahat ng taong nakapaligid sa kanya, bihira siyang
Third Person“Dr. Riz.”Mahina lamang ang pagkakabigkas ni Jared sa pangalan niya, ngunit sapat na iyon para mapatingin agad si Riz sa lalaki. Napakunot ang noo niya habang pinag-aaralan ang mukha nito, lalo na ang paraan ng pagkakatingin nito sa kanya na para bang may mabigat itong sasabihin at hin
Jared’s jaw tightened.“You make it sound like I’m running out of time.”“Because you are.”Mabilis ang sagot ni Riz.Maging siya ay bahagyang nagulat sa sarili niyang pagiging blunt, ngunit wala siyang binawi.Hindi ito ang pagkakataon para maging polite doctor na puro everything will be fine kahit
Sa totoo lang, kung sinabi lang sana nito nang maayos ang plano, baka pinagbigyan pa niya. Pero iyong bigla na lamang siyang isinama sa kalokohan nito at hinayaan siyang magmukhang kasabwat sa harap ni Sylvie?No way. Alam niya na pwede siyang pag-initan ng babae.Jared stared at her for several sec
Third PersonNagngingitngit ang kalooban ni Riz habang nakatitig siya kay Jared na ngayon ay nakangiti sa kanya na para bang wala itong ginawang ikinagagalit niya ilang minuto lamang ang nakalipas.Sa totoo lang, hindi niya alam kung alin ang mas nakakainis, ang biglang pagbabago ng ugali ng lalaki
She simply didn’t care. At sa isang banda, iyon ang nakakapukaw ng atensyon.“Anyway,” sabi niya habang muling tumingin sa chart, “you’re stable. But you still need to rest.”“I’ll try.”“Not try. Do it.”Napangiti ako.“Yes, Doctor.”“Good.”Muli siyang tumalikod para ayusin ang chart, at sa pagkak
Chansen“Ano ang plano mo, hahayaan mo lang na ganyan? Kailan mo siya balak ipakilala sa lahat?” tanong ni Mommy makalipas ang mahabang katahimikan. Kita ko sa mukha niya ang pag-aalala, pero may halong inis na rin.“She… she wanted a divorce,” mahina kong sabi, halos pabulong. Para bang kasalanan k
“Exactly,” dagdag ni Vivian, tumagilid pa ng upo at tumiklop ng braso. “Ano’ng nagbago?”Humugot ako ng malalim na hininga, saka tiningnan sila nang diretso. “Hindi ko pala kaya mag-isa lang. Kapag ganon kasi, magiging limited lang ang students natin. Parang… binibigyan ko lang ng hangganan ‘yung ka
Chansen Inuna ko talaga ang mga urgent request dahil ayokong matambakan pa ng backlog. Buti na lang at maayos na na-sort ni Sophie ang lahat, parang puzzle na pinagtagpi-tagpi niya hanggang sa maging malinaw para sa akin. Kaya mas madali kong naintindihan kung ano ang uunahin. May mga request na h
Pagkatapos naming mag-usap ni Tristan ay nilibot ko siya sa studio. Kahit dalawang taon na rin mula nang itayo namin ni June at Vivian ang lugar na ‘to, hindi pa rin ako nagsasawang pagmasdan ang bawat sulok. Ang mga soundproofed na pader na may nakadikit na acoustic foam, ang makintab na grand pian







