LOGINPara akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Pero hindi nila kayang baguhin ang katotohanan.Hindi nila kayang burahin ang mga alaalang magkasama naming binuo.At lalong hindi nila kayang baguhin ang pagmamahalan naming dalawa.Huminga ako nang malalim bago marahang inilapag ang cellphone sa mesa.Unti-unting gumaan ang pakiramdam ko.Tama sil
MitchHindi ko napigilang buksan ang comment section.Alam kong hindi iyon ang pinakamagandang gawin. Bilang isang professional player at content creator, matagal ko nang alam na hindi lahat ng mababasa ko sa social media ay dapat kong dibdibin. Sanay na akong may pumupuri, may pumupuna, at may mga
Kahit nasa opisina siya at siguradong nakatambak ang mga dokumentong kailangang basahin, nagagawa pa rin niyang sumingit ng mga linyang kayang magpangiti sa akin.Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa screen ng cellphone ko habang nakangiti."Ano 'yan?"Napapitlag ako nang marinig ang boses n
"E, di ba nga ikakasal siya?" inosenteng tanong ni James."Oo nga pala," natatawang sagot ni Ryan. "Practice lang."Bago pa ako makaganti ng asar, dumating si Ate Monette na may bitbit na dalawang pitsel ng orange juice.Isa-isa niya iyong inilapag sa gitna ng mesa bago kami tiningnan."Kayo talaga,
MitchSimula nang ma-finalize ang wedding date namin ni Chandler, parang naging paborito na akong asarin ng buong Team ArmyGamers.Halos araw-araw na lang ay may bago silang dahilan para tuksuhin ako. Kahit nasa gitna kami ng scrims at seryosong-seryoso ang lahat sa practice, hindi pa rin nila pinal
Estella"Viv, ang best friend natin… nabibilang pala sa pinakamayamang angkan sa buong bansa," halos wala sa sarili ang tono ni June nang magsalita. Hindi siya kumukurap habang nakatitig sa akin, pero ramdam ko ang tensyon sa paraan ng pagkakahawak niya sa braso ni Vivian.Si Vivian naman, parehong
Chansen“Let’s get a divorce, Chansen…” malumanay niyang sabi pero ramdam ko ang malamig na tigas ng boses niya.Pakiramdam ko ay tumigil ang oras sa pagitan namin.“If this is about the picture of me with Maui, I can explain. We didn’t do anything,” mabilis kong depensa. “Sa office ng ML Bank ‘yon,
Estella “Hindi ko akalain na magiging ganito ang ugali mo sa pag-alis sa bahay. Wala kang utang na loob…” Nagpunas pa ng luha si Mama, at kung titingnan mo lang siya nang hindi kilala, maiisip mong totoo ang pag-iyak niya. Pero ako? Hindi na ako naniniwala. Ngayon ko tuluyang narealize, tunay nga n
Chansen“Chansen, naku-curious talaga ako sa babaeng nasa bakanteng table,” ani Ate Cha habang kunot ang noo na nakatingin sa akin, sabay ngisi na parang nang-aasar.Napailing ako pero ngumiti rin. Nasa resto kami ng Sarina’s at nag-aagahan. Hindi na ako nakauwi kagabi dahil nalasing ako, at isa pa,







