MasukPara akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Pero hindi nila kayang baguhin ang katotohanan.Hindi nila kayang burahin ang mga alaalang magkasama naming binuo.At lalong hindi nila kayang baguhin ang pagmamahalan naming dalawa.Huminga ako nang malalim bago marahang inilapag ang cellphone sa mesa.Unti-unting gumaan ang pakiramdam ko.Tama sil
MitchHindi ko napigilang buksan ang comment section.Alam kong hindi iyon ang pinakamagandang gawin. Bilang isang professional player at content creator, matagal ko nang alam na hindi lahat ng mababasa ko sa social media ay dapat kong dibdibin. Sanay na akong may pumupuri, may pumupuna, at may mga
Kahit nasa opisina siya at siguradong nakatambak ang mga dokumentong kailangang basahin, nagagawa pa rin niyang sumingit ng mga linyang kayang magpangiti sa akin.Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa screen ng cellphone ko habang nakangiti."Ano 'yan?"Napapitlag ako nang marinig ang boses n
"E, di ba nga ikakasal siya?" inosenteng tanong ni James."Oo nga pala," natatawang sagot ni Ryan. "Practice lang."Bago pa ako makaganti ng asar, dumating si Ate Monette na may bitbit na dalawang pitsel ng orange juice.Isa-isa niya iyong inilapag sa gitna ng mesa bago kami tiningnan."Kayo talaga,
MitchSimula nang ma-finalize ang wedding date namin ni Chandler, parang naging paborito na akong asarin ng buong Team ArmyGamers.Halos araw-araw na lang ay may bago silang dahilan para tuksuhin ako. Kahit nasa gitna kami ng scrims at seryosong-seryoso ang lahat sa practice, hindi pa rin nila pinal
Mitch Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon tumatak pa rin sa isip ko yung sinabi niya na stay close. Simple lang naman. Dalawang salita lang. Pero ewan ko ba kung bakit parang ang dami nitong meaning kapag si Chandler ang nagsabi. Simula nang pumasok kami sa loob ng mall, hindi ko na tuloy al
May dalawang babae na nagbubulungan sa gilid. “Siya yun diba?” “ArmyGamers!” “Ang tangkad nung kasama…” “Boyfriend ba?” Halos mabulunan ako sa narinig ko. Mabilis akong naglakad papunta sa counter, pero naramdaman ko na biglang may humawak sa strap ng bag ko. Hindi malakas, pero sapat para map
“Let’s take down your opponent,” sabi ni Ryan. Nagulat ako, pero pumayag ako syempre.Bago pa makarating ang minions ng katapat ko sa tore niuya ay naclear ko na iyon kaya ang wave ng minions ko naman ngayon ang nasa tore na niya.Pinasok ko na at sumunod si Ryan. Hindi pa mate-take down ang tore pe
Chanton“Maximus, maraming salamat sa pagtulong sa anak ko.”Nilingon ko si Sen. Deguia habang binibitawan niya ang mga salitang iyon. Kita ko sa mukha niya na kahit bahagya na siyang nakahinga ng maluwag, kahit papaano ay nabawasan ang bigat sa dibdib niya, nandoon pa rin ang isang emosyon na mahir







