LOGINPara akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Pero hindi nila kayang baguhin ang katotohanan.Hindi nila kayang burahin ang mga alaalang magkasama naming binuo.At lalong hindi nila kayang baguhin ang pagmamahalan naming dalawa.Huminga ako nang malalim bago marahang inilapag ang cellphone sa mesa.Unti-unting gumaan ang pakiramdam ko.Tama sil
MitchHindi ko napigilang buksan ang comment section.Alam kong hindi iyon ang pinakamagandang gawin. Bilang isang professional player at content creator, matagal ko nang alam na hindi lahat ng mababasa ko sa social media ay dapat kong dibdibin. Sanay na akong may pumupuri, may pumupuna, at may mga
Kahit nasa opisina siya at siguradong nakatambak ang mga dokumentong kailangang basahin, nagagawa pa rin niyang sumingit ng mga linyang kayang magpangiti sa akin.Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa screen ng cellphone ko habang nakangiti."Ano 'yan?"Napapitlag ako nang marinig ang boses n
"E, di ba nga ikakasal siya?" inosenteng tanong ni James."Oo nga pala," natatawang sagot ni Ryan. "Practice lang."Bago pa ako makaganti ng asar, dumating si Ate Monette na may bitbit na dalawang pitsel ng orange juice.Isa-isa niya iyong inilapag sa gitna ng mesa bago kami tiningnan."Kayo talaga,
MitchSimula nang ma-finalize ang wedding date namin ni Chandler, parang naging paborito na akong asarin ng buong Team ArmyGamers.Halos araw-araw na lang ay may bago silang dahilan para tuksuhin ako. Kahit nasa gitna kami ng scrims at seryosong-seryoso ang lahat sa practice, hindi pa rin nila pinal
HoneyNgayon, sa sarili ko lang aaminin, walang filter, walang palusot. Siya ang dahilan kung bakit ni minsan ay hindi ko man lang naisip si Jacob nitong mga huling linggo. Hindi isang araw. Hindi isang sandali. Kundi sunod-sunod na araw na parang kusa na lang siyang nawala sa isip ko.At doon ako b
Honey“Honey, nag-eenjoy ka ba?” tanong ni Ate Nina habang magkatabi kaming nakaupo sa isa sa mga bakanteng mesa sa loob ng bakeshop niya. May hawak siyang tasa ng kape, habang ako naman ay nakatingin sa paligid, sa mga estanteng punong-puno ng tinapay, sa mga empleyadong abala sa pag-aasikaso ng mg
Chanton Tawa ako nang tawa habang pinapanood ko ang reaksyon ni Honey. Hindi niya talaga magustuhan ang idea na ang doktor sa kwadra ang tinawag ko para tingnan ang paa niya. Ang sama ng tingin niya sa akin, yung tipong kung tingin lang ang papatay, baka nakatimbuwang na ako dito mismo sa sala. Per
Unknown POV“Sinasabi mo sa’kin na wala talagang bodyguard si Honey?” ulit ko, this time mas mababa ang boses ko, halos pabulong pero puno ng tensyon.“Wala nga. Pero may driver na siya ngayon. Parang in-assign daw ni Sen. Deguia.” Umangat ang kilay ko sa sinabi ni Jacob. Kita ko rin kung paano siya







