เข้าสู่ระบบUy, medical mission yan, hindi landian, Chanton!
Napalingon ako sa isang nurse na nasa gilid ng silid.Tahimik nitong pinupulot ang mga bubog ng nabasag na flower vase at inaayos ang mga papel na nagkalat sa sahig. Nakayuko siya habang naglilinis, ngunit kapansin-pansin ang bahagyang panginginig ng mga balikat niya.Napakunot ang noo ko.Hindi ko
Kaya bago pa man ako tuluyang maging doktor, inihanda ko na ang sarili ko sa iba't ibang klase ng ugali ng mga pasyenteng makakaharap ko.Minsan hindi gamot ang unang kailangan nila.Kundi pang-unawa.“At isa pa,” dagdag ko habang nakangiti, “kung may pagkakataong magalit siya sa akin, hahayaan ko l
RizPagkatapos ng halos tatlumpung minutong briefing tungkol sa hospital protocols, residency schedule, patient management, at iba't ibang guidelines na kailangan naming sundin, tuluyan na kaming lumabas sa opisina ni Dr. Teologio.“This is it,” bulong ko sa sarili habang papunta kami sa elevator.I
“Mabuti at nandito na kayo.”Napatingin sa akin si Dr. Teologio.“Dr. Riz, have a seat.”“Thank you, sir.”Magalang akong ngumiti bago umupo sa bakanteng upuan katabi ni Jeanette.Doon ko napansin ang isa pang lalaking naroon sa loob ng opisina.Nakasuot din ito ng puting doctor's coat. Matangkad, m
RizNakatitig lang ako kay Jeanette habang hinihintay ang sasabihin niya.Katatapos lang niyang ibaba ang cellphone matapos ang tawag ng ama niya, pero imbes na magsalita agad, nanatili lang siyang nakatitig sa akin. Para bang pinag-iisipan niya kung paano niya ihahayag ang balitang narinig.Napataa
Riz“Welcome, friend!”Malawak ang ngiti ni Jeanette nang salubungin niya ako pagpasok ko sa residents' lounge ng Teologio Medical Center. Nakasuot na siya ng puting doctor’s coat at nakasabit sa leeg ang stethoscope niya. Kahit maaga pa lang ay mukhang puno na agad siya ng enerhiya, samantalang ako
Chanton Nanatili akong nakatingin kay Senator Deguia habang nakayuko siya, tila ba pasan-pasan ang bigat ng mundong siya mismo ang naglagay sa balikat niya. Sa postura pa lang niya, alam kong matagal nang umiikot sa isip ang desisyong ito. Sa tingin ko, ito na ang pinaka-desperado at pinaka-makatao
HoneySiraulong Chanton ‘tong lalaking ‘to, swear.Nagbihis lang ako para sa simple dinner namin—promise, naka-dress pa ako na pang-chill lang, yung tipong pang-café date vibes—tapos bigla na lang matatagpuan kong pinapasok niya ang sasakyan sa isang magara at malaking bakuran.Nung una talaga, sobr
Chanton“Are you sure na kaya mo nang mag-isa?” tanong ko kay Honey habang inaayos niya ang bag niya, ready na para umalis. Halata sa boses ko yung concern—not too much, pero sapat para mapansin niya.Aalis daw siya para sa dinner with Sen. Deguia kasama ang pamilya nito. At syempre, hindi ko pa rin
Honey“Relax, baby. Sa ngayon ay inaalam pa namin ang lahat. Previously, may hinala kami na kasabwat si Jacob. But after you break up, medyo nag-isip kami ni Kuya Lualhati.”Napakagat ako ng labi.So matagal na nilang iniisip ‘yon?“Paano ngayon na he’s back sa team? Are you still thinking na magaga







