THE MAID I MARRIED

AKIAAkia! Come back here!I did not turn around. I left her office with my fists clenched. She is a mother who acts as if everything she wants must be obeyed. Am I a robot? Am I really her daughter, or just an employee?Sa matinding inis ay bumalik ako sa bahay at mabilis na iniligpit ang mga gamit. Hindi ako maglalayas, pupunta lamang ako sa lalaking una palang ay dapat iniwasan ko na. Pero heto ako ngayon, kailangan pang magpanggap na yaya upang makilala ko ng buo ang taong pinakasalan ko sa papel. Calistino Residence...I lost count of how many times I turned around, stunned by the sheer size of the property. It was vast, yet there was only one house standing there. It was even bigger than our own home. I dragged my suitcase and stepped carefully through the large gate. It was so quiet! I began to feel a little uneasy. I stared at the house—it looked ordinary, just enormous enough to fit a family with a dozen children.Knock! Knock!No answer. No one opened the door.I took a dee

AKIA"Saan ba kasi tayo pupunta?"I have been feeling uneasy this whole time—not because I feel embarrassed, but because someone might recognize me. If I get caught, my plan will be ruined.Nandito lang naman kami sa BGC at paniguradong maraming nakakakilala sa akin dito."Why do you keep hiding yourself? Are you ashamed of being with me?” nakakunot-noong tanong niya pero umiling lang ako at tuwid na naglakad. "H-hindi. Hindi lang ako sanay na gumala sa ganito kagandang mall.hehe," Hindi ko maiwasang tumawa ng peke para maalis ang tensyon sa pagitan namin. "Pwes, palagi kanang makakapaunta sa ganitong lugar hanggat kasama mo ako," nakangiting sabi niya. Napatigil ako sa paglalakad dahil hindi ko inaasahan ang sinabi niya. Idagdag mo pa ang ngiti niya at nangungusap na mga mata. And for the first time I find him handsome. Pinilit kong umiling at ibinaling sa ibang bagay ang atensyon. "Nagbibiro lang naman ako, namula kana agad. Kinikilig yan," natatawang sabi niya kaya sinamaan ko

DARIUSI'm not interested about that woman. Kaya lahat ng sinasabi sa akin ni Mrs. Sylvastra ay wala akong pakialaman. Ginagawa ko lamang ito dahil ito ang kahilingan ng lola ko. She wants me to get married dahil gusto niya na bago siya pumanaw ay makita niyang may mag-aalaga sa akin. I don't have mother and father, only my grand mother took and raised me. They both died in accident.Hindi ko mapigilang mapatingin sa labas. Nasaan na kaya ang babaeng iyon? "Kanina kapa nakataingin sa labas, nay hinihintay ka ba?" tanong ni Mrs. Sylvastra.“My dog is nowhere to be found. She might have gone off somewhere.” nakangising sabi ko. Cough.. Cough..Cough...Napatingin kami sa kabilang table dahil sa pagkasamid ng isang babae sa kanyang inumin. Bumangon ito at walang sabi-sabing lumabas."Mauuna na ako, Mrs. Sylvastra," nakangiting sabi ko. Mabilis akong tumayo at humarap sa kanya. Yumuko ako bilang pagbibigay-galang sa kanya."Alright, Darius. Please, take care." nakangiti ring sabi niya.M

DARIUSInfairness, nagustuhan ko ang ulam na pinakain niya sa akin. Siya rin ang pangalawang babae na nakasabay ko sa hapagkainan. Una, si Amara- hindi ko tuloy maiwasang maalala ang masasayang kwentuhan at nakaraan namin. Napabuntong-hininga na lamang ako. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin at maya-maya'y iiwas ng tingin. "See! Sabi ko sayo masarap yan," nakangiting sabi niya na tinanguan ko na lang.Kumuha ako ng alak sa ref. Gusto kong mag-inom ngayong gabi upang makatulog ako ng maayos. Ilang taon na rin akong inuusig ng konsensya at bangungot tuwing gabi.The bottle of wine sat heavy in my hand, the rich, dark liquid swirling gently inside the glass. I watched Akia from the corner of my eye as she sat across from me at the dining table. It was rare—almost unheard of—for me to share a drink, let alone a quiet evening, with someone I employed. But tonight felt different. The mansion was quiet, the usual heavy atmosphere seemed to have lifted, and for the first time in a long w