MasukJared“Bakit ba ayaw mong tanggapin ang treatment plan na sine-suggest ni Dr. Nazario?”Pagod na ang boses ni Lola nang itanong niya iyon. Hindi ito ang unang beses na narinig ko ang mga salitang iyon mula sa kanya. Simula nang maaksidente ako, halos pare-pareho na lang ang laman ng bawat pagdalaw n
Jared“Is this it?”Hindi ko inalis ang tingin sa mga dokumentong nasa harapan ko habang tinatanong si Jacob. Nakatayo siya sa kabilang bahagi ng silid, hawak ang tablet na ginagamit niya para sa mga report. Mula sa tono pa lang ng boses ko ay alam niyang hindi ako nasiyahan sa narinig ko.“Yes, Sir
"He's still our patient.""Hindi personal ang mga sinasabi niya. He's just hurting.""Don't let his anger stop you from doing your job."Ilang beses ko nang narinig ang mga linyang iyon mula sa kanya.Hindi ko alam kung hinahangaan ko ba ang pasensya niya o naiinis ako dahil hindi niya magawang sumu
JaredPagbukas pa lang ng p***o ng private suite ko, alam ko nang si Dr. Nazario ang pumasok. Hindi ko na kailangang lingunin pa dahil kabisado ko na ang paraan ng pagkatok niya—kalmado, walang pagmamadali, at parang laging kontrolado ang bawat kilos.Ngunit hindi lang siya ang dumating. May isa pa
Napalingon ako sa isang nurse na nasa gilid ng silid.Tahimik nitong pinupulot ang mga bubog ng nabasag na flower vase at inaayos ang mga papel na nagkalat sa sahig. Nakayuko siya habang naglilinis, ngunit kapansin-pansin ang bahagyang panginginig ng mga balikat niya.Napakunot ang noo ko.Hindi ko
Kaya bago pa man ako tuluyang maging doktor, inihanda ko na ang sarili ko sa iba't ibang klase ng ugali ng mga pasyenteng makakaharap ko.Minsan hindi gamot ang unang kailangan nila.Kundi pang-unawa.“At isa pa,” dagdag ko habang nakangiti, “kung may pagkakataong magalit siya sa akin, hahayaan ko l
ChandenMasayang-masaya ako sa pagbubuntis ni Noelle. Para akong lumulutang sa ulap sa tuwing naiisip ko na sa wakas, magkakaroon na kami ng sarili naming anak. Isang pamilya. Isang maliit na mundong kami lang ang laman.Madalas ko siyang titigan nang palihim habang abala siya sa laptop niya. Minsan
ChandenSa totoo lang, ayoko talagang iwan si Noelle sa condo nang mag-isa. Oo, alam kong ligtas siya roon. Alam kong secured ang buong lugar at wala namang nakaambang panganib. Pero iba pa rin ang kapayapaang nararamdaman ko kapag nandiyan ako sa tabi niya.Wala eh, gusto ko na ako ang una niyang m
Chanden“This is my design,” sabi ko sa saleslady pagkapasok namin sa isang kilalang jewelry store dito sa New York. Ang lahat ng kilalang mga personalidad ay dito ang punta basta may kinalaman sa alahas mapa tagarito o taga-ibang bansa.Iniabot ko sa kanya ang papel kung saan ko iginuhit ang diseny
Third PersonMahigpit na naikuyom ang kamao ni Mang Vergel, ramdam ang panginginig ng kanyang kamay habang pinipigilan ang sarili na patulan si Conrado.Ang bawat salitang lumabas sa bibig ng matanda ay parang patalim na sumasaksak sa kanyang dibdib lalo na nang idamay nito hindi lang siya, kundi pa







