Mag-log inMahigpit siyang hinawakan ni Chase na para bang sinasabi nitong naroon lang siya at hindi niya hahayaang may mangyaring hindi maganda.Napansin iyon ni Amador ngunit hindi na niya binigyan ng pansin.Sa halip ay iniunat niya ang isang kamay.Agad namang lumapit ang isa niyang bodyguard at magalang n
Sinuman ang magtangkang magsiyasat tungkol sa mga anak niya ay basic information lang ang makukuha.Pangalan.Edad.Propesyon.Wala nang iba.Walang personal na detalye, walang routine, at walang impormasyong maaaring gamitin ng sinuman laban sa kanila.Hindi iyon dahil paranoid siya.Kundi dahil al
Third PersonSamantala, kinahapunan sa Hacienda Antonio.Mas maagang nakauwi si Chase kaysa sa nakasanayan. Isang pambihirang pagkakataon iyon dahil kadalasan ay gabi na siya nakakabalik mula sa opisina.Dahil dito, natuwa si Nina at agad na naghanda ng simpleng meryenda para sa kanilang dalawa. Wal
Dahan-dahan siyang tumayo mula sa kinauupuan at inayos ang laylayan ng mamahalin niyang bestida. Pagkatapos ay marahang hinawakan ang braso ni Jordan, tila pinapakalma ang asawa.Sa panlabas na anyo, mukha siyang isang mapagmalasakit na asawa at madrasta. Maamo ang ngiti, banayad ang boses, at tila
Napansin din niyang hindi ito nakatingin sa kanya nang may awa.Hindi rin ito mukhang naiilang.Para lamang siyang isang ordinaryong pasyenteng sumasailalim sa routine check-up.Samantala, lalong kumunot ang noo ni Juancho nang makitang wala siyang naging epekto kay Riz."Hoy!"Mas malakas ang boses
Third Person“The patient needs to rest. Hindi siya dapat nakakatanggap ng anumang klase ng stress o masasakit na salita.”Kalmado ngunit may awtoridad ang boses ni Dr. Riz nang tuluyan siyang makapasok sa loob ng private suite.Kanina pa niya naririnig ang nagtataasang boses mula sa labas ng silid.
Lumingon siya sa amin, at ako naman, tahimik lang na nakatingin kay Nayomi.“Sa tingin mo ba,” patuloy ni Miss Monalisa, “isasapalaran nila ang career nila para lang sa’yo?”Tahimik ang lahat.“At anong ibig n’yong sabihin d’yan?” singhal ni Mr. Salvador, pero ngayon ay may halong kaba na sa boses n
Walang ni-isang kakaibang detalye ang napansin sa CCTV footage ng restaurant. Walang suspicious movements, walang taong kitang-kitang lumapit sa mesa ko, at lalong walang nakitang naghalo ng kung ano sa pagkain ko. Everything looked painfully normal, too normal, to the point na mas lalo akong kinila
“Paano po,” sabi ng doktor, “ligtas naman na kayo ni baby. Pero bukas ko na kayo ipapadischarge para mas masigurong okay na kayong mag-mommy. At siguraduhin na wala ng stress, hindi maganda sa iyo at sa sanggol." “Promise, Dok,” sagot ko sabay tingin kay Chansen. “Right, my love?” “Promise,” sagot
“Congratulations,” nakangiting sabi ng aking ina habang dahan-dahan siyang tumayo. For a moment, nagtagpo ang aming mga mata. Ang daming gustong sabihin ng puso ko, pero tila ayaw magtugma ang dila ko at damdamin. “Can I give you a hug?” tanong ko, halos pabulong. Natigilan siya, parang na-off gu







