LOGINMahigpit siyang hinawakan ni Chase na para bang sinasabi nitong naroon lang siya at hindi niya hahayaang may mangyaring hindi maganda.Napansin iyon ni Amador ngunit hindi na niya binigyan ng pansin.Sa halip ay iniunat niya ang isang kamay.Agad namang lumapit ang isa niyang bodyguard at magalang n
Sinuman ang magtangkang magsiyasat tungkol sa mga anak niya ay basic information lang ang makukuha.Pangalan.Edad.Propesyon.Wala nang iba.Walang personal na detalye, walang routine, at walang impormasyong maaaring gamitin ng sinuman laban sa kanila.Hindi iyon dahil paranoid siya.Kundi dahil al
Third PersonSamantala, kinahapunan sa Hacienda Antonio.Mas maagang nakauwi si Chase kaysa sa nakasanayan. Isang pambihirang pagkakataon iyon dahil kadalasan ay gabi na siya nakakabalik mula sa opisina.Dahil dito, natuwa si Nina at agad na naghanda ng simpleng meryenda para sa kanilang dalawa. Wal
Dahan-dahan siyang tumayo mula sa kinauupuan at inayos ang laylayan ng mamahalin niyang bestida. Pagkatapos ay marahang hinawakan ang braso ni Jordan, tila pinapakalma ang asawa.Sa panlabas na anyo, mukha siyang isang mapagmalasakit na asawa at madrasta. Maamo ang ngiti, banayad ang boses, at tila
Napansin din niyang hindi ito nakatingin sa kanya nang may awa.Hindi rin ito mukhang naiilang.Para lamang siyang isang ordinaryong pasyenteng sumasailalim sa routine check-up.Samantala, lalong kumunot ang noo ni Juancho nang makitang wala siyang naging epekto kay Riz."Hoy!"Mas malakas ang boses
Third Person“The patient needs to rest. Hindi siya dapat nakakatanggap ng anumang klase ng stress o masasakit na salita.”Kalmado ngunit may awtoridad ang boses ni Dr. Riz nang tuluyan siyang makapasok sa loob ng private suite.Kanina pa niya naririnig ang nagtataasang boses mula sa labas ng silid.
Honey“We need to stop. Kung hindi, baka hindi ko na rin mapigilan ang sarili ko, baby.” Siya mismo ang kusang tumigil, pero hindi niya ako binitawan. Nanatili akong nakakandong sa kanya, paharap, parang pareho kaming ayaw pang bumitaw kahit malinaw na kailangan na.“You started it,” sabi ko, bahagy
Siya naman, kahit busy sa pakikinig at pakikipag-usap sa mga kaibigan niya, hindi rin ako kinakalimutan. Paminsan-minsan, tatapunan niya ako ng tingin—mabilis lang, parang siguradong nandoon pa rin ako. Parang sinasabi niyang, “I see you.”At sapat na ’yon.Sapat na ’yon para mapangiti ako mag-isa.
Honey“Anong nangyayari sa’yo?” tanong ko kay Chanton habang nakaupo siya sa harap ng mahabang rectangular table. Humihigop siya ng kape na para bang iyon lang ang nagpapakalma sa kanya. Salubong ang kilay at parang hindi maipinta ang mukha, but in a cute way.Nasa labas kami—rooftop parin ng buildi
HoneyAgad ko siyang vinideo call. Hindi na ako nag-chat pa dahil wala na akong patience maghintay ng typing indicator kapag ganito ang level ng kaba ko. Gusto ko marinig agad ang boses niya, makita ang mukha niya—kahit pixelated pa ‘yan—basta malaman kong okay siya.Pero hindi man lang nagri-ring.







