MasukRiz“Oh my gosh!”Halos mapaigtad ako sa lakas ng boses ni Jeanette matapos kong ikuwento sa kanya ang naging pag-uusap namin nina Mommy at Daddy kagabi.“Seriously?!”Napapikit ako nang mariin at agad siyang inikutan ng mga mata. Dahil sa halos pasigaw niyang reaksyon, napatingin sa amin ang ilang
Ayon na rin sa kanila, sina Mr. Amador Alba at ang lolo ni Mommy ang nagkasundo noon. Kung ganon, bakit tila ngayon lang nila naisip na tuparin ang isang napakalumang kasunduan? Hindi ba dapat matagal na iyong nawalan ng saysay?“Hindi ba tapos na ang usapan na iyon?” dugtong ko. “I mean... may asaw
Riz“Princess,” malumanay na tawag ni Dad habang mahigpit pa ring hawak ang kamay ni Mommy. Makikita sa seryoso niyang mukha na pinag-isipan niyang mabuti ang mga salitang sasabihin sa akin. “Sinasabi namin ito sa'yo dahil kailangan mong malaman ang totoo. Pero gusto kong unahin na sabihin na kung a
Hindi ko alam kung ano ang sasabihin nila.Pero pakiramdam ko, anuman ang pag-uusapan namin ngayong gabi, may posibilidad na tuluyan nitong baguhin ang tahimik at masayang buhay na matagal naming binuo bilang isang pamilya.Nanatili akong tahimik habang pinagmamasdan sina Mommy at Dad. Pareho pa rin
RizPagod ang buong katawan ko nang makauwi ako galing sa ospital, pero hindi sapat ang pagod na iyon para hindi ko mapansin ang kakaibang eksenang bumungad sa akin pagpasok ko sa villa.Tahimik ang buong bahay. Patay na ang karamihan sa mga ilaw at tanging ang warm lights sa living room ang nagbibi
Mahigpit siyang hinawakan ni Chase na para bang sinasabi nitong naroon lang siya at hindi niya hahayaang may mangyaring hindi maganda.Napansin iyon ni Amador ngunit hindi na niya binigyan ng pansin.Sa halip ay iniunat niya ang isang kamay.Agad namang lumapit ang isa niyang bodyguard at magalang n
Matatapos na ang lunch break pero hindi pa namin napapangalahati ang pagkain na dala ko. Panay kasi ang asaran, panay ang sulyapan, at sa bawat tawa niya, parang mas bumibigat ang dibdib ko hindi sa takot, kundi sa anticipation.Kasi ngayong sinabi niyang kailangan naming pumunta as one, alam kong m
EstellaMayat-maya ko pa rin siyang sinusulyapan—si Chansen. Kahit saan siya magpunta, parang magnet lang na kusang napapadikit ang mga mata ko sa kanya. Ang gwapo niya kapag nagsasalita, especially kapag serious ang itsura niya, probably talking about business stuff. Ang hirap hindi mapansin ‘yong
Estella “Come on, girl. Gusto ko talagang subukan ‘yung kainan na ‘yon eh,” pilit ni June habang nakakunot ang noo pero may ngiting parang batang nagmamakaawa. Nagkatinginan kami ni Vivian. Pareho kaming napailing. Kapag tungkol na sa pagkain, hindi talaga matitinag ‘tong si June, lalo na ngayong
Estella“Kapag sinabi na natin sa lahat ang tungkol sa atin, sigurado akong sila Mommy ang unang-unang matutuwa,” sabi pa ni Chansen habang pinaglalaruan ang wedding ring sa daliri ko.“Talagang desidido ka na, ha?” tanong ko, nakataas ang kilay pero may ngiting hindi maitago.“Oo naman,” sagot niya







