LOGINKaya nakakapanibagong marinig na tila kalahati yata ng Bukidnon ay may imbitasyon sa selebrasyon.“Yeah,” nakangiting sagot ni Jackie.“Actually, naghahanap din ako ng regalo. You know Dad...” Napailing si Sylvie habang nagsasalita at napangiti na parang alam na alam niya ang ugali ng ama. “He insis
“Nakita mo na ba na dine-deny ni Jared si Sylvie?” singit ni Chloe na tila nakahanap na naman ng panibagong bala.Napahalakhak si Jeanette.“Paano naman ide-deny?” natatawa niyang sagot. “Eh ni hindi nga siya pinapansin ni Jared kapag nagkakasalubong sila.”Hindi pa siya nakuntento.Dinilaan pa niya
Riz“Feeling mo naman diyan?” natatawang sabi ni Jeanette habang nakahalukipkip at nakatingin nang diretso kay Sylvie. Halatang hindi siya natitinag sa composure ng babae. “May understanding ang mga daddy n'yo? Come on, Sylvie. Para namang hindi mo alam kung ano talaga ang relasyon ng mag-amang Jord
Nang matapos ang video ay wala pa ring nagsasalita.Dahan-dahang ibinalik ni Emerson ang cellphone sa kanyang assistant bago niya malamig na binalingan ng tingin ang kanyang kapatid.Hindi siya sumigaw.Hindi rin siya nagtanong.Pero sapat na ang paraan ng pagtitig niya para makita kong kahit si Chl
Riz“Look at the scene you’ve caused.”Malamig ang boses ng bagong dating, ngunit sapat na iyon upang unti-unting humupa ang ingay sa paligid. Para bang isang utos lang mula sa kanya ay kusang natahimik ang mga taong kanina pa nagbubulungan at nakikiusyoso sa eskandalong naganap.Napatingin ako sa l
“Emerson!”Agad na lumiwanag ang mukha ni Chloe na para bang nakakita ng tagapagligtas. Kanina lang ay halos mawalan na siya ng kontrol sa galit, pero ngayon ay bigla siyang nagmistulang inosenteng biktima. Mabilis siyang lumapit sa lalaki at tumayo sa tabi nito, tila sinasadyang ipakitang nasa iisa
Chansen “Estella Salvador is a singer/composer na kilala internationally!” Parang may sumabog na granada sa tenga ko. Nanigas ako sa kinauupuan ko, hindi makagalaw, hindi makapaniwala. Anong pinagsasabi niya? Ang asawa ko? Internationally known? Nanatili akong nakatitig sa kanya, pilit pinoproses
EstellaParang inabot kami ng isang taon sa pagkain. Walang kahit sino sa aming dalawa ang umimik na para bang may sasabog na nuclear bomb kapag may naglakas-loob na magbuka ng bibig. Ramdam ko ang bigat ng bawat minutong lumilipas, parang lahat ng tunog mula sa kutsara at tinidor ay nagiging kalabo
Estella“Look, Estella… wala akong ibang ibig sabihin sa pagpapapwesto ko sa’yo sa harapan.” Bumuntong-hininga siya, halatang hirap magpaliwanag. “Naisip ko lang… madali kitang malalapitan, at… mapapakilala sa pamilya ko kung sakali.”Napakagat ako sa labi, pilit pinipigilan ang pagsabog. “Ipakilala
EstellaGabi na pero ang bigat pa rin ng dibdib ko. Gusto ko nang umuwi, gusto ko nang makalayo. Hindi para hintayin si Chansen na parang ako pa ’yung nagmakaawa sa presensya niya.Hayyy… bakit ba kahit anong gawin ko, bumabalik pa rin siya sa isip ko? Parang suntok sa buwan ang kalimutan siya ng ga







