ログインAt tutulungan na nga, considering na nakatulonng din sila kay Noelle. Pero tama lang 'yan, huwag ibigay ang lahat ng gusto. Hayaan na matutong pagyamanin ang natitirang meron sila. Lalo na si Chessa.
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
ChandlerMatapos naming mapagkasunduan ang bagong design na ginawa ni Ate Selena, isinara niya ang sketchbook at inilapag iyon sa mesa na tila ba pormal nang nagsimula ang susunod na yugto ng paggawa ng wedding gown ni Mitch."Perfect," nakangiti niyang sabi habang inaayos ang measuring tape na naka
Ngumiti siya nang makita kami."So..." sabi niya habang nakatingin kay Mitch. "This must be our beautiful bride."Lumapit siya at iniabot ang kamay."I'm Selena."Nakipagkamay si Mitch."Hello po.""You can call me Ate Selena since magbestfriend kami ni Cha."Pagkatapos ay lumingon siya sa akin."Ik
ChandlerMula sa opisina ay wala pang sampung minuto ang naging biyahe ko papunta sa boutique ni Ate Cha. Mabuti na lang at hindi pa nagsisimula ang matinding traffic kaya naging maayos ang takbo ng sasakyan ko.Pagdating ko roon ay agad akong nakahanap ng bakanteng parking space sa kabilang bahagi
Magkasama na kami sa iisang bahay. Pero iba ang excitement ngayon. Hindi lang kasi simpleng date ang pupuntahan namin. Susukatan na siya para sa kanyang wedding gown.Hindi ko nga makikita ang mismong gown na napili niya kapag sinukat niya iyon. Alam kong bawal iyon. Pamahiin man o hindi, gusto nami
ChandlerWednesday. Isa sa mga araw na dapat ay normal lang—meetings, emails, approvals—pero for some reason, hindi ako mapakali.Nasa opisina ako, nakaupo sa likod ng malaking mesa, pero ang utak ko? Wala roon. Nasa hawak kong phone, naka-focus sa pangalan ni Mitch na nakapaskil sa screen, tahimik,
EstellaBwisit! Nakakainis! Nakakabaliw!Ang akala mo kung sinong hari kung makapagsalita!Pabalibag kong sinara ang pinto ng guest room, pero hindi naman natinag dahil sa tibay. Kasing tibay ng mukha ng nagpagawa. Ayan ha! Hindi lang ikaw ang marunong magdabog, Chansen! Kung akala niya matatakot ak
GiannaNang umalis sila Mommy at naiwan akong mag-isa, hindi ko napigilang humugot ng malalim na buntong-hininga dahil parang may bara sa lalamunan kong ayaw gumalaw. Tahimik sa buong bahay, pero sa loob ko, ang ingay-ingay ng puso ko. May kung anong kirot na matagal ko nang tinatago, pero ngayong w
Mature ContentChancyHabang magkadikit pa rin ang mga labi namin, unti-unting nagbago ang ihip ng hangin sa pagitan naming dalawa. Mula sa banayad na halik, naging mapusok. Naging mas malalim, mas sabik. Parang bawat segundo ay singil ng panahong hindi namin nagawang maglambingan nang buo.Hinaplos
Tahimik kong isinara ang pinto sa likod ko. Maingat. Walang ingay. Pero kahit ‘yon, hindi niya napansin.Busy pa rin siya sa kakadaldal. Sa kung sinuman ‘yung nasa kabilang linya. Lumingon siya saglit papunta sa closet pero hindi ako nakita.Sinundan ko siya. Tahimik pa rin.Hanggang nasa pintuan







