Mag-log inRelax ka lang Noelle, talaga lang hindi makali si Chanden hangga't hindi niya napaparusahan si Scarlet.
Marahil iyon din ang dahilan kung bakit pakiramdam ko ay ligtas ako kapag siya ang kasama ko. Sa kanya, hindi ko kailangang akuin mag-isa ang bigat ng mga desisyon dahil alam kong may isang taong handang gumabay sa akin nang hindi ako kinokontrol."Wala na akong masasabi," natatawa kong sabi habang
"After we get married, ipagpatuloy mo lang ang paglalaro," mahinahon niyang sagot. "Huwag mong isipin agad ang mga bagay na hindi pa nangyayari. If God finally blesses us with a child, then saka natin pag-uusapan kung ano ang pinakamagandang gawin."Hindi ko napigilang mapailing."Pero—"Hindi na ni
MitchNapansin ko ang marahan niyang paghugot ng malalim na buntong-hininga habang hindi inaalis ang tingin sa akin. Tahimik lang siyang nakaupo sa tabi ko, ngunit hindi ko kailangang hulaan ang laman ng isip niya.Kilalang-kilala ko na ang lalaking ito para malaman kung ano ang ipinapakita ng bawat
Kung may lugar mang gugustuhin kong balikan nang paulit-ulit, hindi iyon dahil sa café, sa pagkain, o sa tanawin.Kundi dahil siya ang kasama ko.Nanatili kami sa ganoong ayos hanggang sa tuluyan nang lumubog ang araw at tuluyang nagdilim ang paligid. Isa-isang nagsindi ang mga ilaw sa rooftop, dahi
ChandlerPababa na ang araw nang makarating kami sa isang café-resto. Sa kulay kahel na unti-unting humahalo sa bughaw na langit, mas lalong gumaan ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa ganda ng sunset o dahil kasama ko ang babaeng ilang buwan na ring unti-unting binabago ang routine ng
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
Estella “Bakit ganyan kayo makipag-usap? Parang nilalait niyo ako,” reklamo ni Nayomi, halatang pigil ang inis pero nanginginig ang labi. Kanina pa siya nag-a-attitude, pero ngayon lang niya nahalata? Really? “Kung nakikinig ka at inalam mo lang ang proseso ng contest,” mahinahon kong sagot, “nal
Estella“Walo na ang mga anak ko,” panimula ni Mommy, sabay ngiti habang inaalala ang nakaraan, “nang atakihin ako ng insecurities. Ang masama pa, sumabay ‘yon sa panahon na abala ang Daddy n’yo sa pagpe-prepare ng anniversary namin. Tinutulungan siya ng secretary niya—na, ayun, hindi ko alam, girlf
Honey Wala na rin akong nagawa. Kahit pa pilitin kong magmatigas, heto at nakaupo ako ngayon sa isa sa maraming upuan sa isang malamig at seryosong silid na matatagpuan sa second floor ng isang security agency. Ang mga dingding ay kulay abo, sterile at walang kahit anong warmth, parang eksaktong re
EstellaFriday night at nasa bahay ng aking mga magulang kami ni Chansen kasama ang aming mga anak para sa family dinner. Ginagawa namin ito once a month para makabawi sa mga taong nawala sa amin. Somehow, every time na nagga-gather kami nang ganito, parang may unti-unting gumagaling na parte sa aki







