登入Para akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Pero hindi nila kayang baguhin ang katotohanan.Hindi nila kayang burahin ang mga alaalang magkasama naming binuo.At lalong hindi nila kayang baguhin ang pagmamahalan naming dalawa.Huminga ako nang malalim bago marahang inilapag ang cellphone sa mesa.Unti-unting gumaan ang pakiramdam ko.Tama sil
MitchHindi ko napigilang buksan ang comment section.Alam kong hindi iyon ang pinakamagandang gawin. Bilang isang professional player at content creator, matagal ko nang alam na hindi lahat ng mababasa ko sa social media ay dapat kong dibdibin. Sanay na akong may pumupuri, may pumupuna, at may mga
Kahit nasa opisina siya at siguradong nakatambak ang mga dokumentong kailangang basahin, nagagawa pa rin niyang sumingit ng mga linyang kayang magpangiti sa akin.Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa screen ng cellphone ko habang nakangiti."Ano 'yan?"Napapitlag ako nang marinig ang boses n
"E, di ba nga ikakasal siya?" inosenteng tanong ni James."Oo nga pala," natatawang sagot ni Ryan. "Practice lang."Bago pa ako makaganti ng asar, dumating si Ate Monette na may bitbit na dalawang pitsel ng orange juice.Isa-isa niya iyong inilapag sa gitna ng mesa bago kami tiningnan."Kayo talaga,
MitchSimula nang ma-finalize ang wedding date namin ni Chandler, parang naging paborito na akong asarin ng buong Team ArmyGamers.Halos araw-araw na lang ay may bago silang dahilan para tuksuhin ako. Kahit nasa gitna kami ng scrims at seryosong-seryoso ang lahat sa practice, hindi pa rin nila pinal
Estella Dumating si Ate Cha na parang whirlwind of energy. Palaging nakangiti, at may dalang mabangong amoy ng floral perfume na agad naghalo sa paligid. Masaya niya akong binati, sabay yakap. “Akala ko hindi mo ako pupuntahan, ha,” sabi niya, medyo may halong biro pero ramdam ko ang sinseridad. “
“Oh, may food ka na pala.” Nanlamig ako sa boses na ‘yon. Hindi ko na kailangang lingunin para malaman kung sino ang nagsalita.Dahan-dahan kong binaling ang tingin ko, at ayun siya, Estella.Nakatayo sa may pintuan, hawak pa ang cellphone niya, habang ‘yung mga mata niya… diretso lang sa amin ni So
Estella Iba talaga ‘yung saya kapag marami kayo. Habang pinagmamasdan ko sina Mommy, pati na sina Ate Cha at mga bilas ko, napapangiti na lang ako. Isama pa ang makukulit na pamangkin ni Chansen na parang walang kapaguran sa kakalaro, parang biglang gumaan ang buong paligid. Ang ingay nila, pero ‘y
Chansen Meryenda muna ang pinahanda ni Mommy, at gaya ng dati, parang fiesta ang dating kahit simpleng get-together lang. Paborito ko pa naman ‘yung ginataang bilo-bilo niya, kaya napangiti ako habang inaayos ni Estella ang mangkok ko. Sa patio na rin kami kumain. Pero bago pa man kami makapagsimu







