LOGINI didn't expect na magkaroon ng orders galing sa isang client kaya halos wala na rin akong oras para sa sarili ko. Hindi ko tuloy matukoy sa sarili ko kung mukha na ba talaga akong pera, kaya, kayod pa rin ako nang kayod. O talagang pinaghandaan ko lang ang magiging future ko, o dahil mas maganda sa pakiramdam na ang pera na hawak mo ay pinaghirapan mo talaga. "Let's go, aalis tayo mamaya, nightclub, later? What do you think?" Napatigil ako sa pagtipa na kung ano sa aking laptop na marinig ang boses ni Nica, kanina pa pala siya na nandito sa office ko, sa sobrang tahimik naming dalawa pagkatapos magkape ay dito na rin namahinga sa loob. Hindi ko namamalayan na naging busy ako sa ginagawa namin or baka ako lang. "Wala na akong gagawin, tapos na ako kanina pa, sa tingin ko, gusto ko munang uminom ng alak mamayang gabi bago umuwi, though, yeah, I know….you have more liquor here but I prefer in that crowded place–" dagdag pa nito. Napailing na lang ako ng ulo dahil sa sinabi niya. Hind
"Oh my gosh, ang sakit ng ulo ko?" Ang aga-aga pero bad trip ang gising ko. Nang dahil sa alak kaya ganito ang naramdaman ko na sakit. Kinapa ko ang sarili ko. Walang ibang masakit, ang ulo ko lang talaga, nasapo ko ang ulo ko, wait...nanaginip na naman ako? Panaginip lang pala iyon pero bakit parang totoong-totoo iyon? Hanggang kailan ba mawawala sa isipan at panaginip ko ang nangyari sa akin isang taon na ang nakalipas? Kinalimutan ko na ang nangyari na 'yon at ngayon ay pinapaalala na naman ako ng panaginip ko. Ang masaklap pa, hindi ko kilala kung sino yong laman ng panaginip ko. It was a big mistake. And I'm careless doing it. Kung naging maingat lang sana ako, baka hindi iyon nangyari. Umiling ako, hindi na dapat ako nanaginip ng gano'n pero bakit kagabi.... Ughhh....I hate it. I hate it. Ang weird naman, bakit pati sa panaginip ay nangyari pa iyon? Gosh, nakakahiya. Halos sabunotan ko na ang buhok ko dahil sa katangahan na ginawa ko. Pero....ughh, bakit di yon mawala sa a
Chapter 01 The music from the beachfront bar mixed with the sound of crashing waves. The air smelled of salt, beer, and temptation. Hindi ko inaakala na magiging ganitong klaseng babae ako, ’yung sasayaw nang walang tsinelas, tawanan lang, at walang ibang iniisip na trabaho kundi ang mag-enjoy lamang. Ngayong gabi, sa ilalim ng mga ilaw ng paligid at buwan, parang hindi na mahalaga ang lahat. Hindi ang pangalan ko. Hindi ang nakaraan at hindi ang sakit na pilit ko pa rin tinatakasan. Mahigit five years na noong nalaman ko na niloko lang ako ng boyfriend ko. Hindi ko talaga maatim na ginawa niya iyon sa akin, pinagpalit niya ako sa babaeng bayaran. Akala ko, kausap niya lang ang boss niya para pag-usapan ang trabaho kung minsan nagd-date kaming dalawa ay bigla-bigla na lang na may tumatawag sa kanya. Iyon pala, after our date time, iba naman ang ka date niya, ang malala pa, may nangyari na sa kanila. Gago ba siya. I broke up him. Matagal na iyon, oo, pero bakit ito pa rin a
Augustus Drey Donovan PovI woke up with a pounding headache and the faint scent of her perfume still clinging to the sheets.I remember her laugh, the way she looked at me like I wasn’t untouchable, like I was just a man and not the monster people thought I was. Lahat iyon naalala ko. I smile. At dahil nakadapa akong natulog sa king bed size, gamit ang kanang kamay kinapa ko ang katabi ko pero wala akong maramdaman ng katawan kundi ang malambot na unan. My left arm reached instinctively to the other side of the bed but still.Empty and cold. Shit.Kunot ang noo ko, agad akong tumihaya pero–“Where the hell…?” I muttered, sitting up abruptly. Pinagmasdan ko ang kabuuan ng kwarto. The bathroom door was open. Lights off. No sound of running water.I stood, scanning the room. Her dress was gone. Her shoes were gone. Even the glass of champagne she barely finished had been cleared from the bedside table.She didn’t just leave.She disappeared.“Fuck! Fuck!” walang ibang bukang-bibig na m







