تسجيل الدخولทุกคนรู้ว่าเขาเย็นชา และไม่เคยเปิดประตูให้ใครแต่เธอดันเป็นคนเดียวที่กล้าเข้าใกล้ “อยากเจอ ก็มาหาที่คอนโดสิ”
عرض المزيدบทนำ
ครืด ครืด ครืด ~
เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ตโฟนที่สั่นครืดอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ไม่ได้ทำให้ร่างสูงที่ซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มขยับแม้แต่นิด สายฟ้าขมวดคิ้วทั้งที่ยังหลับตา รำคาญแสงแดดที่ลอดผ่านรอยแยกของม่านกันแสงเข้ามาข้างใน
สายฟ้า…นักศึกษาวิศวะปีสี่ อายุ 22 ปี ที่ขึ้นชื่อเรื่องความหล่อ สาว ๆ เป็นต้องเหลียวมองทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว
แต่นาน ๆ ถึงจะแบกหน้าหล่อ ๆ มาให้เห็นที เพราะฮีชอบโดดเรียนเป็นงานประจำ
สายฟ้าเป็นคนรักสันโดษ ไม่ชอบความวุ่นวาย ‘คนอื่นเรียนเพื่ออยู่รอด เขาอยู่รอดโดยไม่ต้องเรียน’
เน้นโดดเรียนอย่างมืออาชีพ แต่สอบผ่านอย่างมีศักดิ์ศรี
เขาแม่งโคตรหล่อ โคตรเก่ง โคตรเท่ห์…แบบไม่ต้องพยายาม
เสียงเรียกเข้าจากโต๊ะข้างเตียงเริ่มดังขึ้นเป็นรอบที่ห้า เขายื่นมือออกไปควานหาโทรศัพท์อย่างหัวเสีย แล้วกดรับสายโดยไม่ลืมตาดูชื่อด้วยซ้ำ
“ว่า...” น้ำเสียงของเขางัวเงียติดจะรำคาญหลุดออกมาจากลำคอ
“ไอ้สายฟ้า! มึงอยู่ไหนเนี่ย! อาจารย์จะเช็คชื่อแล้วนะเว้ย”
“นอน” สายฟ้าตอบสั้น ๆ พลางพลิกตัวหนีแสง
“นอนบ้านมึงดิ! วันนี้เปิดเทอมวันแรก รบกวนแบกหน้าหล่อ ๆ ของมึงมาที่คณะเดี๋ยวนี้ มาเช็คชื่อก่อนไอ้สลัด แล้วค่อยกลับไปนอน”
สายฟ้าถอนหายใจยาว เขาเปิดดวงตาขึ้นมองนาฬิกาดิจิทัลที่บอกเวลาว่าคลาสเรียนเริ่มไปแล้วครึ่งชั่วโมง เขาหยัดตัวลุกขึ้นนั่งช้า ๆ ผมเผ้ายุ่งเหยิงจากการนอนหลับไม่ได้ทำให้ความหล่อของเขาลดลงแม้แต่น้อย
“เช็กให้หน่อย”
“เช็กพ่อมึงดิ! อาจารย์เรียกชื่อมึงสามรอบแล้วเนี่ย มึงจะเอาไง จะมาไม่มา ?”
“โดด”
คำ ๆ เดียวก่อนที่สายฟ้าจะกดตัดสายทิ้ง เขาโยนโทรศัพท์ลงบนเตียงเหมือนมันเป็นเพียงก้อนหินไร้ค่า สายฟ้านอนหลับต่อ ไม่สนว่าการเข้าเรียนหรือการเช็คชื่อในคลาสจะมีผลต่อการเรียนเขาอย่างไร เขาไม่เคยสนใจ
“วุ่นวายฉิบ...”
หน้าอาคารเรียนคณะแพทยศาสตร์
เสียงหัวเราะสนุกสนานดังมาจากกลุ่มหญิงสาวกลุ่มหนึ่ง ขณะที่พวกเธอหยอกล้อกันเล่นอย่างมีความสุข
ท่ามกลางวงล้อมนั้นมีหญิงสาวผู้โดดเด่นด้วยใบหน้าสวยสะดุดตาและรอยยิ้มที่น่ารัก ทว่าเธอมักจะมาพร้อมความโก๊ะและอารมณ์ขันที่คอยเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อน ๆ
“เอลิน! เดินระวังหน่อย เดี๋ยวก็สะดุดหรอก” ข้าวตูรีบร้องเตือน เมื่อเห็นเอลินมัวแต่เดินถอยหลังเพื่อหันมาคุยกับกลุ่มเพื่อนโดยไม่ยอมมองทาง
“ไม่เป็นไร ฉันน่ะ...ผู้เชี่ยวชาญด้านการสะดุดเลยล่ะ!”
ยังไม่ทันขาดคำ เท้าเล็ก ๆ ก็สะดุดก้อนอิฐบนทางเท้าเข้าอย่างจัง จนเพื่อนข้างกายต้องรีบคว้าแขนเอาไว้แทบไม่ทัน
‘เอลิน’ เฟรชชี่แพทย์ปีหนึ่ง อายุ 19 ปี
เธอคือความนิยามของคำว่าสวยแบบไม่ต้องพยายาม และน่ารักแบบไม่รู้ตัว ความร่าเริงของเธอเปรียบเสมือนโหมด ‘Extra Bright’ ที่ส่องสว่างอยู่รอบตัวตลอดเวลา เธอมีพลังงานล้นเหลือที่จะหัวเราะให้กับเรื่องเล็กน้อย และมีทักษะพิเศษในการเปลี่ยนบรรยากาศตึงเครียดให้กลายเป็นเรื่องสนุกได้เพียงแค่ยิ้มเดียว
“เปิดเรียนวันที่สองเองนะ จะวัดพื้นอีกแล้วเหรอ เมื่อวานก็วัดไปแล้ว” ที่รักเพื่อนสาวอีกคนเอ่ยขึ้นพลางส่ายหน้า
“เรื่องปกติน่า เดี๋ยวพวกเธอก็ชินเองนั่นแหละ”
เอลินหัวเราะร่วน เมื่อกี้เธอเกือบหงายท้อง ดีนะที่เพื่อน ๆ คว้าแขนเธอไว้ทัน ไม่อย่างนั้นศีรษะเธอคงฟาดพื้นไปแล้ว
สี่สาวรู้จักกันตอนงานปฐมนิเทศของมหาวิทยาลัย จึงได้เกาะกลุ่มกันนับตั้งแต่วันนั้น และได้เรียนเซคชั่นเดียวกัน คณะเดียวกัน และยังติดซีรีส์จีนเหมือนกัน
ไม่สิ! ติดผู้ชายในซีรีส์จีนมากกว่า คลั่งชนิดที่ว่า ปิดเทอมเมื่อไหร่จะชวนกันไปตามรอยพระเอกซีรีส์ไกลถึงแดนมังกร
ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะก้าวต่อ...โลกทั้งใบของเธอก็เหมือนถูกใครบางคนกดปุ่ม Pause
ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังจะเดินผ่านกลุ่มเธอไป เขาใส่เสื้อช็อปวิศวะ ใบหน้าหล่อเรียบนิ่ง แววตาเฉยชาจนดูเย็นยะเยือก และบุคลิกที่ชวนให้เธอต้องมนต์สะกดจนไม่อยากให้คลาดสายตา
คนแบบเขานี่แหละน่าค้นหาสุด ๆ เอลินเม้มปากแน่น อยากจะร้องกรี๊ดออกมาดัง ๆ
หล่อจนเธออยากจะเดินเข้าไปบอกว่า ‘เหตุใดใบหน้าของเขาถึงได้หล่อเหลาเหมือนผัวเราในอนาคต’
แต่ดูเหมือนว่าเธอจะแพ้เสียงในหัวดังเกินไปจนเอ่ยออกมาเป็นคำพูด เพื่อน ๆ เธอถึงกับร้องประสานเสียง
“เลยเหรอ...”
“อืม อยากเดินเข้าไปฉุดแล้วบอกว่า มาเป็นผัวเราเถอะนะ” คำตอบของเอลินทำเอาเพื่อน ๆ หลุดหัวเราะชอบใจ
หญิงสาวมองตามแผ่นหลังนั้นตาไม่กะพริบ หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติ กลับรัวแรงขึ้นมาดื้อ ๆ
ทั้งที่ไม่รู้จักชื่อ...ทั้งที่ยังไม่ได้สบตา...และทั้งที่เขาไม่ได้ปรายตาหันมามองเธอเลยสักนิด
“เห้อ! หล่อจังเลย” เอลินพึมพำออกมาเหมือนตกอยู่ในภวังค์
“ชอบเลยเหรอ ?” ข้าวตูใช้ศอกสะกิดแขนเพื่อนยิก ๆ “อาการนี้คือรักแรกพบเลยป่ะ”
“รักแรกพบไหมไม่รู้...แต่ที่รู้ ๆ คืออยากได้เขามาเป็นเนื้อคู่!”
“แหม~ คล้องจองซะด้วยนะยะ”
เอลินยิ้มกว้างจนตาปิด ดวงตาเป็นประกายวิบวับเหมือนเด็กน้อยที่เจอของเล่นชิ้นใหม่ที่ถูกใจ
“ฉันชอบเขา พวกแกช่วยฉันสืบหน่อยสิ ว่าเขาชื่ออะไร เรียนปีไหน”
บทนำแรกมาแล้วค่า ยัยน้องจะจีบพี่ยังไงน๊า จะทำลายกำแพงของพี่ได้หรือเปล่า ถ้าอยากรู้ไรต์ขอคอมเมนต์กดใจ เข้าชั้น เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ
“ยืนห่าง ๆ เมียฉันหน่อย” เมื่อไหร่ก็ตามที่มีแขกมาเยี่ยมที่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมงานของคุณหมอเอลิน หรือแม้แต่ลูกน้องของสายฟ้า เจ้าตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดมารดาจะรีบส่งเสียงกรี๊ดลั่นทันที!“ฟารินลูก...กรี๊ดใส่คุณอาทำไมคะ ไม่น่ารักเลยนะ” เอลินพยายามปรามลูก ทว่าเจ้าตัวเล็กกลับหันมามองแขกด้วยสายตาขวาง ๆ (ที่สำเนาถูกต้องมาจากสายฟ้า) จนคนมองถึงกับหลุดขำ“ดูเอาเถอะ ขนาดแค่หกเดือนยังหวงแม่ขนาดนี้” สายฟ้าหัวเราะในลำคออย่างพอใจ พลางเอื้อมมือไปลูบหัวลูกชาย “เก่งมากฟาริน... ใครเข้าใกล้แม่หนูจัดการให้เรียบเลยนะลูก พ่ออนุญาต!”“พี่สายฟ้า! อย่าสอนลูกแบบนั้นสิคะ พี่การันต์เป็นเลขาพี่ เขาอยากอุ้มลูกเราเพราะเอ็นดู” เอลินดุสามี“ไม่เป็นไรครับคุณเอลิน” การันต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ เขาไม่ได้ถือสาความเกรี้ยวกราดของเด็กชายวัยหกเดือน กลับกันเขานึกเอ็นดูในความแสบสันที่ได้สายฟ้ามาเต็ม ๆ“ดูท่าว่าหนุ่มน้อยจะไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้คุณแม่จริง ๆ ผมคงทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะครับ”“ขอโทษด้วยนะคะคุณการันต์ ฟารินเขาค่อนข้างติดแม่มากน่ะค่ะ... ไว้โอกาสหน้านะคะ” เอลินเอ่ยอย่างเกรงใจ พลางตบก้นลูกชายเบา ๆเมื่อแขกกลับไปแล้ว เจ้า
สายฟ้ารองประธานหนุ่มผู้บ้างาน ในเวลานี้กลับกลายเป็น ‘สามีจอมขยัน’ ที่ขยันทำการบ้านทุกค่ำคืนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย“พี่สายฟ้า...พอก่อนค่ะ วันนี้หนูเข้าเวรมาเหนื่อยมากนะ” เอลินประท้วงเสียงแผ่วเมื่อถูกวงแขนแกร่งรวบเอวเข้าไปกอดจากทางด้านหลังบนเตียงกว้าง“เธอก็พักไปสิ...เดี๋ยวพี่ ‘จัดการ’ เอง พี่อยากมีลูกให้ทันใช้” สายฟ้ากระซิบชิดใบหูพลางขบเม้มเบา ๆ อย่างเจ้าเล่ห์ จนสุดท้ายคุณหมอคนสวยก็ต้องยอมศิโรราบให้กับความ ‘ดุ’ ของสามีคืนแล้วคืนเล่าความพยายามของสายฟ้าเป็นผลในอีกเก้าเดือนต่อมา เมื่อเสียงร้องไห้จ้าของทารกตัวน้อยดังขึ้นในห้องคลอด สายฟ้าเฝ้าดูวินาทีที่ลูกชายคนแรกลืมตาดูโลกด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุข เขาประคองร่างเล็กจ้อยนั้นไว้ในอ้อมอกพลางก้มลงจูบหน้าผากภรรยาสาวอย่างแสนรัก“ฟาริน...ลูกชายของพ่อ”ชื่อ ‘ฟาริน’ ถูกตั้งขึ้นจากการผสมผสานชื่อของทั้งคู่เข้าด้วยกัน เปรียบเสมือนตัวแทนแห่งความรักที่มั่นคง เด็กชายตัวน้อยที่มีดวงตาคมกริบเหมือนพ่อแต่มีรอยยิ้มที่สดใสเหมือนแม่ กลายเป็นศูนย์กลางหัวใจของบ้านโชติโภคิน และครอบครัวพัฒนะพงษ์สาโรช“เป็นผู้เป็นคนพ่อก็สบายใจ ไม่คิดเหมือนกันว่าจะได้เห็นแกมีครอบค
สามปีต่อมา...เอลินในชุดครุยก้าวขึ้นรับปริญญาบัตรกลายเป็น ‘คุณหมอเอลิน’ อย่างเต็มภาคภูมิ ท่ามกลางความภูมิใจของครอบครัวพัฒนะพงษ์สาโรช เกวลิน และวีระร่วมแสดงความยินดีกับลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน“คนเก่งของแม่” เกวลินเอ่ย พร้อมกับดึงลูกสาวเข้ามาหอมแก้มซ้ายขวาด้วยความรัก“คนเก่งของพ่อด้วย มาให้พ่อชื่นใจหน่อยสิลูก” วีระรีบเอ่ยขึ้นอย่างไม่ยอมน้อยหน้าภรรยา เขาอ้าแขนกว้างรอรับลูกสาวตัวน้อย“แพทย์นี่เรียนเหนื่อยมากเลยค่ะคุณพ่อคุณแม่...แต่หนูคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาฝากทุกคนได้แล้วนะคะ หนูเก่งไหม ?” เอลินอวดด้วยน้ำเสียงสดใส พลางชูใบประกาศด้วยความภาคภูมิใจในหยาดเหงื่อแรงกายตลอดหกปีที่ผ่านมา“ไม่ใช่แค่หนูคนเดียวนะคะ พวกหนูได้เกียรตินิยมยกแก๊งเลยค่ะ!” เธอรีบอวดวีระ และเกวลินต่อ พลางบุ้ยปากไปทาง ข้าวตู ไอรีน และที่รัก ที่ยืนยิ้มหน้าบานอยู่ใกล้ ๆ ทุกคนต่างจับมือกันฝ่าฟันจนคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาครองได้ทุกคน“มา ๆ พวกเรา ถ่ายรูปกันก่อนเร็ว!” ไอรีนเอ่ยชวนสี่สาวในชุดครุยเริ่มโพสต์ท่าถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน ทั้งเซลฟี่หน้าเป็นและโพสต์ท่าสวย ๆ โดยมีเหล่า ‘ช่างภาพมือสมัครเล่น’ ที่ยืนสแตนด์บายรออยู่แล้ว
“งั้นกินข้าวที่แคนทีนบริษัทก็ได้ค่ะ ง่ายดี พี่จะได้ไม่ต้องวนรถออกไปข้างนอกให้เสียเวลา” เอลินเสนอไอเดียพลางเขย่าแขนเขาอย่างเกรงใจสายฟ้าพยักหน้าตกลงก่อนจะกุมมือเรียวพาเดินออกจากห้องทำงาน ท่ามกลางสายตาของพนักงานที่แอบมอง เมื่อเห็นท่านรองประธานผู้เย็นชาเดินจูงมือว่าที่สะใภ้ตรงไปยังแคนทีนแม้จะเป็นโรงอาหารของบริษัท แต่สำหรับโซน VIP นั้นถูกจัดตกแต่งไว้อย่างหรูหราและเป็นส่วนตัว มีเพียงผู้บริหารระดับสูงเท่านั้นที่มีสิทธิ์ก้าวเข้ามา สายฟ้าพาเอลินไปนั่งที่โต๊ะริมหน้าต่างที่มองเห็นวิวเมือง ก่อนจะสั่งอาหารจานด่วนมาเสิร์ฟทันที“กินเยอะ ๆ นะครับคุณหมอ...จะได้มีแรงไปสู้กับการเรียนต่อ” สายฟ้าตักอาหารวางลงบนจานของเธอ แววตาคมมองแฟนสาวอย่างความสุข ภาพที่รองประธานหนุ่มผู้แสนหยิ่งยโสคอยเอาอกเอาใจและนั่งเฝ้าแฟนสาวทานข้าวอย่างไม่ถือตัว กลายเป็นหัวข้อสนทนาอันดับหนึ่งของพนักงานในวันนั้น...เพราะทุกคนต่างรู้ซึ้งแล้วว่า ต่อให้งานจะยักษ์แค่ไหน หรือตำแหน่งจะสูงเพียงใด แต่สำหรับสายฟ้าแล้ว ‘เอลิน’ คือข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวที่สำคัญที่สุดเสมอ ‘ปกติเห็นแฟนท่านรองมาหาบ่อยอยู่นะ แต่ไม่คิดว่าจะลงมากินข้าวที่แคนทีนแบ














![พี่เถื่อนคนนี้ น่ารักจะตาย [ราชาxไอริน]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



المراجعات