Se connecterWhile Lexy was busy shielding herself, fighting strength with the person trying to cut her face and arm. One of the assailant’s attacked from behind her, one of them tried to get close and tried to approach with a rope.Nang maramdamang may panganib mula sa likuran, lumingon siya ng kaunti at napansin ang papalapit na taong may hawak ng lubid. Napangisi siya nang maisip kung anong balak na gawin sa kanya. Balak ng ikatlong aatake sa kanya na sakalin siya gamit ng makapal na lubig.Hindi siya agad kumilos. Hinintay niya na makalapit ng husto ang aatake sa kanya sa likod bago niya iangat muli ang isang binti para sipain ito.Mabilis na iniangat ni Lexy ang kanyang binti at tumama ang takong ng sapatos niya sa baba ng tangkang umatake.‘’Aghhh!’’ napahiyaw ang umatake sa pagsipang iyon ni Lexy.Sa lakas ng pagkakatama ng takong ni Lexy ay agad na tumulo ang dugo sa baba ng umatake. Nabitawan nito ang hawak na tali at mas ininda ang dumudugong baba.Nang makitang napapahiyaw sa sakit ang
“Hi, Mr. Prosecutor,” nakangiting bati ni Lexy.Kumunot ang noo ni Samuel nang makitang si Lexy pala ang kaharap niya.“Anong ginagawa mo dito?” tanong nito. “Hindi mo ba alam na bawal kang—”“Kung bawal dito, bakit nandito ka din?” sabat ni Lexy. Idiniin ni Lexy ang hawak na baril sa noo ni Samuel. “I seem to recall na kayo ng kasama mo ang unang pumasok kasunod ng—”Napahinto si Lexy nang marinig nila ang mahinang yapak na unti-unting lumalakas..Sabay na napatingin sina Lexy at Samuel sa pintuan ng warehouse bago nila titigan ang isa’t isa. Hindi sila nagsalita pero alam nila pareho ang dapat nilang gawin.Inalis nila ang armas na nakatutok sa isa’t isa at mabilis na nagtago sa pwesto na hindi sila kita pero may view sila kung sino at ano ang pinanggalingan ng mga yapak.Eksaktong pagtago nila ay pumasok ang apat na tao.Naningkit ang mga mata ni Lexy. Matalim na tinitigan ang apat na pigura.It is hard to identify the four unknown individuals from Lexy's perspective. How could any
“What do you mean?” said Raika, confused. “Like I said, bakit hindi tayo mag-conduct ng sarili nating imbestigasyon?” “Nag-imbestiga na ang mga pulis. Ano pa bang—” “I just had a hunch na may mahahanap tayong importante,” sabat ni Lexy. “Gaya naman ng ano?” tanong ni Raika, nakataas ang isang kilay. “Ewan,” kibit-balikat na sagot niya. “Tar*ntad* ka,” Raika cursed. “Since you’re not even sure, we’ll just end up wasting our time.” Napakamot sa ulo si Lexy. “Basta makinig ka nalang. Mamayang gabi natin gawin,” aniya, bahagyang nairita dahil sa pagkontra ng assistant. May gusto pa sanang sabihin si Raika pero hindi lamang niya tinuloy dahil kita niyang desidido ang amo na gawin ang gusto nito. Madaling araw na ng mga oras na iyon ng magpunta si Lexy kasama sina Raika at Rey sa drug lab na siyang ni-raid ng mga pulis kaninang umaga. Nahaharangan ang drug lab ng mataas na bakod na gawa sa bakal at ang ibabaw ay barb wire. Ang gate din ay mataas at gawa sa bakal. Sinara i
Nagtaas ng isang kilay si Romano, mariing tinitigan ang manugang.“Mukha ba kong nakikipagbiruan sa ‘yo, Priscilla?” seryosong saad ni Romano.“Hi-hindi,” napapailing na sagot ni Priscilla.Romano stared at Priscilla’s wet eyes. Seeing his daughter-in-law’s pitiful face, Romano could not help but sigh deeply.“What Lexy said is true,” he finally spoke seriously.“Dad, please, tulungan mo si Danilo. Alam kong kasalanan niya ‘to pero maaatim mo bang pabayaan siya sa loob ng kulungan?” pagmamakaawa ni Priscilla sa biyenang lalaki.“Precy, alam kong ginagawa mo lang ‘to dahil asawa ka ng anak ko but don’t you find it ridiculous that I have to step in whenever a situation like this occurs?” hindi man kalakasan ang boses ni Romano ng sabihin ito pero mararamdaman ang diin at lalim ng mga salitang binigkas nito.At ramdam na ramdam ito ni Priscilla.Hindi maitatanggi na masyado ng inaabuso ng asawa niya ang pagtulong ni Romano kay Danilo. Pero, ano bang magagawa niya?Priscilla knew she coul
“Ivy, ano bang iniisip mo para saktan ang pinsan mo? Ano bang ginawa sa ‘yo ni Lexy para magkaganyan ka?” nagtatakang tanong ni Priscilla sa kanyang anak.Hindi niya mawari kung ano bang nangyayari sa anak niya. Kung bakit naisipan nitong manakit gayong wala namang kahit na anong ginawa si Lexy para ma-provoke ang anak niya. Ni hindi nga pinapatulan ni Lexy ang mga antiques ni Ivy.“Tinatanong mo ko kung bakit ko tinangkang saktan si Lexy? Sigurado ka bang gusto mong malaman, Mom?” mahinang usal ni Ivy pero ramdam sa bawat salitang binibitawan ang tigas at pait nito.“Sige, sabihin mo nga sa ‘kin kung bakit,” inis na sabi ni Priscilla.“Dahil paborito mo si Lexy kaysa sa ‘kin na anak mo!” galit na sabi ni Ivy.“Ano bang pinagsasasabi mong bata ka?” naguguluhan pa ding saad ni Priscilla. “Bakit naman ako magkakaroon ng paborito sa inyo?”“Puwede ba, Mom, h’wag ka na ngang nagmamaangmaangan d’yan!”“Hindi ako nagmamaaangmaangan! Wala akong paborito sa inyo! Pantay-pantay kayo sa paningi
Sa puntong iyon, naisipan na ni Lexy na sumingit sa usapan ng mag-ina.“Tita Priscilla, Ivy.”Nang marinig na tawagin ang dalawang babae ay tumigil na ang mga ito sa pagtatalo at sabay na ibinaling ang atensyon kay Lexy.Nang makuha ang atensyon ng dalawa ay nagsalita muli si Lexy.“First of all, Aunt Precy, I’m sorry. Sa pagkakataong ito ay hindi ko maaaring tulungan si Tito Dani dahil—”Magpapaliwanag sana si Lexy nang putulin ng pinsan niya ang dapat niyang sabihin.“See, Mom?!” putol ni Ivy. “Hindi ba’t sinabi ko na sa ‘yo na huwag ka ng umasa d’yan kay Lexy? Tingnan mo ngayon, Mom, ayaw niyang tulungan si Dad.”Sa puntong iyon ay muling humagulgol sa pag-iyak si Priscilla. Si Ivy naman ay pinagbalingan si Lexy kaysa intindihin ang inang umiiyak.“Kasalanan mo ‘to lahat, Lexy! Kung sinabihan mo na lang sana si Larson, eh ‘di sana—ughhhh!”Lexy balled the handkerchief into a tight wad and forced it into Ivy’s mouth, making her gag. Ironically, it was the same handkerchief Lexy had
Sa Valcressia International Airport… Pagkalagpas sa security check, mabilis ang hakbang ni Lexy, habang agad na sumusunod sa kanya si Raika palabas ng airport papunta sa parking lot, kung saan naghihintay ang sasakyang susundo sa kanila. Pagkasakay nila sa kotse, agad itong pinaandar ng drayber p
The moment she felt the stranger’s cold skin, she immediately snuggled into his arms. Wala nang pakialam si Lexy kung sino man ang taong sumalo at kayakap niya ngayon. Ang mahalaga ay nahanap niya ang relief na kanina pa niya hinahanap. Napansin niyang itinutulak siya palayo ng estranghero, pero
Pagkasakay ng kotse, mabilis na pinaandar ni Rey ang sasakyan. Nilabas ni Lexy ang cellphone niya at tinawagan si Raika. Ilang segundo pa lang itong nagri-ring nang agad itong sinagot. “President Black?” “Ang galing ng timing mo, ah?” nakangising sabi ni Lexy. Sa kabilang linya, narinig niy
Bumaba ng sasakyan si Lexy. Hindi na siya nagpasama kay Raika kahit nag-insist itong samahan siya, at sinabihan na lang niya itong dumiretso sa opisina. Pababa na sana ng kotse si Raika. “Pero, President—” “Basta sundin mo na lang ang sinasabi ko sa ’yo. Mauna ka na sa opisina at asikasuhin ang







