LOGIN[Achilles Heel]
''IS this how you handle matters at hand?'' ''Bakit? Natatakot ka ba, Mr. Crisologo?'' Napangisi si Noel. Mula sa pagkakaupo, in-ekis niya ang mga hita. At saka isinandal ang likod sa backrest. Ang isa niyang braso ay nakapatong sa armrest habang ang mga daliri niya roon ay marahang itinatapik ng baba-taas na tila may ritmo ang paggalaw. ''You know very well that I'm the kind of man na walang kinatatakutan. Have you forgotten, Mr. Benetez? ''Then fight fairly.'' He sneered to the person sitting infront of him. Isa ito sa mga business rival niya na laging nagiging hadlang sa lahat nang proyekto ng kanyang kompanya. He's supposed to meet the client, pero inunahan siya nito. At talagang itinaon pa nito ang pagpunta niya sa abuwela sa Pangasinan na tila may inatasan itong sumubaybay sa bawat kilos niya. ''The audicity of you to say about being fair. I don't know who helped you to change the time of our meeting. But let me tell you this, AGAIN.'' Nilagyan niya ng diin ang huling binigkas na kataga. ''I really hate losing. At maraming beses ko na iyan na napatunayan sa iyo, hindi ba?'' ''What I know is that I have a different definition of being fair. Whoever stands after the battle ay siya lang ang maidedeklarang panalo.'' ''Mukhang siguradong-sigurado ka na mananalo ka sa pagkakataong ito.'' ''Of course. Siniguro ko talaga.'' Inabot ni Noel ang wine glass na nakapatong sa center table at marahang inalog ang laman niyong alak. Kasalukuyan sila na nasa isa sa mga VIP room ng Shangri-La Hotel. ''I made the reservation in this place, pero may nauna nang gumamit. And I really hate it kapag pinakikialaman ang mga bagay na akin. It irritates me just a while ago, pero ngayon ay napalitan na iyon ng curiosity.'' Tumingin siya sa kausap. ''Ano ang dirty tricks na ginawa mo upang makasiguro na mananalo ka sa pagkakataong ito?'' ''I didn't do much. Just this and that.'' Kinuha rin nito ang sariling wine glass at iniangat. ''Cheers?'' Ngumiti siya. ''Cheers.'' Uminom muna ang dalawa. Halos sabay rin nilang ibinaba ang kanilang mga wine glass. ''So, how's your meeting?'' usisa ni Noel na muling sumandal sa kinauupuan. ''Did you convinced them to start business with the Achilles?'' banggit niya sa kompanya ng kausap. ''No.'' Natawa si Noel. ''You're so straightforward. But I like your honesty. Alam ko naman na mas kumbinsido sila sa may matatag nang pundasyon tulad ng Olympus,'' tukoy niya sa sariling kompanya. ''Right, right. They really mentioned a few times about the exceptional reputation of your company.'' ''Palitan mo na kasi ang pangalan ng kompanya mo. It sounds like Achilles heel.'' Ang binanggit niya ay isang terminolohiya na nangangahulugan ng kahinaan. ''Make it big and fearless like my mighty Olympus.'' Napangisi ulit ito. ''Makakapagyabang ka pa kaya after tonight?'' ''Why?'' Nabura ang malapad niyang ngiti sa pagmamalaki sa kanyang kompanya. ''What are you planning tonight?'' ''I struck you right in the achilles. And it was executed at this very moment.'' Napakapit sa armrest si Noel nang makaramdam siya ng pagkahilo. ''What have you done?'' ''The thing I should did a long time ago.'' ''You, jerk!'' ''I am.'' Pinilit niyang tumayo. Pero lalong umikot ang kanyang paningin. Gusto sana niyang hatakin ang kausap, pero mabilis itong nakaiwas. ''Save your strenght dahil mapapalaban ka mamaya.'' Inalog ni Noel ang kanyang ulo. Hanggang maalala niyang kapain sa bulsa ng pantalon ang cellphone. Pero wala iyon doon. ''I took it.'' Inilapag niya pala ang cellphone sa center table. ''Give it to me, Mariano.'' ''I used your reservation for the meeting, so I extended the hours for you to enjoy the place. Goodluck.'' ''Hey!'' Halos mawalan nang balanse si Noel matapos niyang subukan na habulin si Mariano. He heard the 'click' of closing the door. Napakuyom na lang siya ng kamao. Sisiguraduhin niya na magbabayad nang mahal ang lahat nang mga kasabwat sa nangyari at mangyayari sa kanya sa araw na iyon. ''Darn!'' pagmumura niya nang makaramdam ng kakaibang init sa katawan. ''Anong dr*ga ang ipinainom niya sa akin?'' Napalingon si Noel nang makarinig ng komosyon sa likurang direksiyon. Pinilit niyang humakbang palapit doon. Saka niya lang nalaman na may isa pang pinto roon. And it's not locked. Nang pumasok siya, unang bumungad sa nag-uulap niyang paningin ang malaking kama. Ang tanawin na iyon ay lalong nagpasiklab sa init na kanyang nararamdaman sa buo niyang katawan. Tiniis niya ang pagkahilo at hinanap ang banyo. Maybe a cold shower can help him. Pero nagulat si Noel. Mayroon siyang naaninag na katawan na nakahandusay sa sahig. ''T-Tulong...'' ''Hey, who are you?'' ''Tulungan mo ako.'' ''I also need help.'' Itutuloy na sana ni Noel ang paghakbang patungo sa namataan niyang isa pang pinto na marahil ang banyo, pero napatigil siya dahil sa paghawak ng isang kamay sa kanyang paa. ''Let me go.'' ''Bakit pamilyar sa akin ang boses mo?'' ''Don't flirt with me. And let go!'' sabay sipa niya pakawala sa kamay na nakahawak pa rin sa kanya. ''Let me tell you this, I promised to myself that I won't touch any woman ever again. Do you understand? So, stay away from me.'' ''May kumidnap sa akin...'' Napahinto sa paghakbang si Noel. Malinaw niyang narinig ang sinabi ng babae. It was Mariano's plan-- to destroy his reputation. ''Darn! That bastard knows my achilles heel.'' Itinulos sa posisyon si Noel nang may bigla na lamang yumakap sa kanyang likuran. ''Ang init ng pakiramdam ko. Hindi ko maintindihan ang sarili ko.'' Napapikit si Noel na para bang ang pagkakabigkas ng babae sa kanyang likuran sa mga sinabi nito ay tila musika na lalong nagpapaapoy sa bawat himaymay ng kanyang kalamnan. Gusto sana niyang alisin ang mga braso na nakayakap sa kanya, pero sa halip na gawin iyon ay masuyo pa niya iyong hinaplos. And it gives him a jolt of excitement. Whatever dr*gs was used to him, it was too strong that he can't control himself.[The Third-Wheel]DERE-DERETSO nang lumabas ng restaurant si Celine. Hindi na siya lumingon pa upang alamin sana kung sumunod sa kanya si Noel.Binilisan na lang niya ang mga hakbang. Hindi muna siya nagpara ng taxi. Wala pa siyang balak umuwi. She really needed time to think.Maganda ang proposal ni Noel. At mas mapapanatag siya kung ito ang tumayo o kilalanin na ama ni Noah. Because he is indeed the real father.But the adoption is a different thing. Natatakot siya na baka mawalan siya nang karapatan sa anak kapag nalaman nito ang totoo.Mayaman si Noel. Kilala at maimpluwensiya ang pamilya nito. Kayang-kaya nitong manipulahin ang batas para makuha ang kustodiya ni Noah. And she won't let that happen. Her son is the only treasure she have.Naguguluhan nga lang siya. Napapaisip. Kung patuloy na walang kikilalanin na ama ang anak niya, hindi titigil ang mga bata sa pambu-bully rito.Her son will grow up with an awful memories of bullying na maaaring makaapekto sa pagkatao nito.Kapag
[The Proposal]PANAKAW-NAKAW ng sulyap si Noel kay Celine na lalo lang binabagalan ang pagkain matapos niya itong sitahin. She is obviously wants to annoy him. But he really missed it. Just like the first time when they've met on that crazy one night.Matagal din niya itong hinanap at ipinahanap sa kanyang mga tauhan. Nahirapan sila. Siguro dahil naghanap sila sa malayo. Malapit lang pala ito. Almost within his reach.Kung sinubukan lang niyang makipaglapit kay Andrea, baka sakaling napaaga ang pagkikita nila ni Celine. Baka siya pa ang naging ama ni Noah.Though destiny brought them again together after six years, dismayado pa rin siya. Because it's too late for him to pursue her.Celine may be separated from her old love. But the fact was that she's already committed, it is enough reason for him to stop thinking her tulad sa nagdaan na anim na taon. Besides, mukha namang walang halaga rito ang nangyari sa kanila sa nakaraan. At siguradong alam na nito ang tungkol sa kanyang kakulang
[LolaLo]NAPASULYAP si Andrea sa rearview mirror. Nahihimbing pa rin si Noah sa backseat. Mabuti nang nakatulog ito sa biyahe dahil alam niya na marami na naman itong tanong tungkol sa kanilang pupuntahan.He is curious about everything. At kapag hindi ito masasagot, he'll definitely find a way to answer those questions that even most of the adults forgot already. Like how do butterflies got their wings? What are the things that made the ships float? Where is the smallest insect can be found? Why the worm crawls? And who comes first, the chicken or the egg?Napangiti si Andrea. Sigurado na magsasawa agad ang lola niya rito. Because her grandma does not like noisy and nosy people. Ang gusto lang nitong balita na naririnig ay tungkol kay Noel. If it's not about his favourite grandson, then it is considered as trash and nonsense."Let me see who'll give up first?"Habang hinihintay ni Andrea ang tuluyang pagbubukas ng automatic gate, natanaw na niya ang kaliwanagan ng buong bahay.And it
[Second Wasted Chance]HINDI alam nina Celine at Noel kung ilang segundo o minuto ba silang nagkatitigan. Kung hindi dahil sa paglipad ng puting ibon sa pagitan mismo ng kanilang distansiya sa isa't isa ay hindi sila matatauhan sa pagkatulalang iyon.''So, ikaw ang kaibigan ni Andrea?''Hindi agad nakasagot si Celine. Sinusuri pa kasi niya sa reaksiyon ni Noel kung nakilala ba siya nito. At mukhang hindi. Kaya nakahinga siya nang maluwang.Mahigit anim na taon na rin naman kasi ang lumipas. Their encounter was just brief and crazy. Hindi siya mahalaga rito para maalala o alalahanin pa."Masyado ba akong late?''''No. Napaaga lang ako. Excited lang siguro ako na makita at makilala ka. Have a seat.''''Salamat,'' wika niya nang ipaghila siya ng upuan ni Noel.At muling nagkatitigan ang dalawa nang magbanggaan ang kanilang mga braso. Unang nagbaba ng tingin si Celine. His warmth is still familiar to her na para bang kahapon lamang nangyari ang namagitan sa kanilang init sa kama.She coul
[Fated Hearts]''KAILANGAN ko pa ba talagang magbihis nang ganito?''''Mukhang hindi iyan bagay sa iyo.'' Binalingan ni Andrea ang dalawang staff na umaasikaso sa kanila. ''Dalhin ninyo rito ang iba pang mga damit. The more expensive, the better.''''Yes, Ma'am.''Kasalukuyang nasa isang kilalang boutique ang magkaibigan. Dinala roon ni Andrea si Celine upang mamili ng mga damit at ilan pang kailangan para sa pagkikita nila ni Noel.''Are you bragging now?''''Ha?''''Not all expensive clothes are better. Minsan nga mas magaganda pa iyong nasa ukay-ukay.''''I know how you liked second-hand shops. Pero sensetive ang ilong ni Kuya. Malakas ang pang-amoy niya sa cheap versus branded items.''''Mayaman kasi kayo. Pero sa aming mga mahihirap, mas mabango ang mga mumurahin.''''Just this time, okay? Besides...'' Nakangiting inilabas ni Andrea ang isang black card, ''He lend it for us to use.''Napamulagat si Celine.''Sayang naman kung hindi natin gagamitin, 'di ba? And this has no limits.
[The Great-Grandson]''MA!''Mula sa pagdidilig na mga halaman sa kanyang balkonahe ay napatigil siya at saka napalingon. Dumating si Gemma na para bang kagagaling lang nito sa giyera dahil namumula sa galit ang mukha nito. ''Ipatanggal ko na lang kaya 'yang pinto dahil hindi ka naman marunong kumatok?"''Did you know anything about it?'' pagbabalewala nito sa sinabi ng biyenan."Ang aga-aga mong galit. Buong araw mo niyan, lukot ang mukha mo.""Ma, I'm asking you!"Itinuloy ni Doña Betina ang ginagawa. Kalmado lang siya taliwas sa emosyon na nakalarawan sa mukha ni Gemma. ''What's wrong with it?''''So, you really know. How come you hide it from me? From us? Hindi ba talaga pamilya ang turing mo sa amin, ha?''''It's not important. Kaya hindi ko na iyon kailangan pang ipaalam sa inyo. And besides, may isip na si Andrea. Hindi na siya bata para sabihin pa sa inyo ang lahat nang gagawin niya na desisyon sa buhay.''''That brat! She's really into it!'' wika nito nang nagngingitngit. ''M
[Real Men Don't Cry]NAPAHINTO sa paghakbang si Noah na nagmamadali sanang makaalis ng paaralan. Ginamit niya na nga rin ang shortcut, pero hindi pa rin siya nakaiwas sa grupo ni George na alam talaga ang kanyang magiging ruta. Kasama nito si Andres na umiiyak sa tabi nito.''Kuya, tinalo niya ako!
[The Bullies And The Top One]MAAYOS ang naging unang tatlong buwan ni Noah sa paaralan. Dahil si Andrea ang may kotse, hatid-sundo nito ang mag-ina at magkasama na sila ni Celine sa pagpasok ng trabaho.Pero napansin ng dalawa nang araw na iyon na malungkot ang bata. At para ngang ayaw pa nito na
[My Papa Looks Like Me]HINDI lang makikita sa malapad na pagkakangiti ni Noah ang kasiyahan na nararamdaman nang mga oras na iyon habang walang kurap na nakatitig sa hawak na larawan kundi nasa bilis din ng tibok ng puso nito.''Papa,'' mahina ulit nitong pagbigkas.He hold the photo really tight
[Alfonso III]NAPAANGAT ng mukha si Celine at natuon ang tingin sa nagbukas na pinto. Nakangiti na pumasok doon si Andrea.''Nandito ka na naman? Hindi ka ba hinahanap ng lola mo?''"Bakit? Nagsasawa ka na ba sa mukha ko?''''No way. Ikaw ang may mukhang hinding-hindi ko kailanman pagsasawaan.''Na







