LOGIN“Uncle Daaaams! Gising na po! Let’s go swimming! The sun is up na!”I groaned and buried my face deeper into the pillow. “Kielian, five more minutes…”“Uncle, five minutes mo na ‘yan kanina pa! Tatlo na ‘yan!” sigaw niya habang patuloy ang katok. “Baka mainit na yung dagat! The fishes are waiting fo
“Too late,” I grinned. “Last time we were together, tinanong na niya yung waitress kung may boyfriend. Chip off the old block.” Liannah groaned. “He really gets that from you, Damiel. Please lang, behave kahit konti.” After a few more instructions — allergy list, favorite foods, bedtime routine, n
Damiel's POV.“Damiel, please. Just for one week. Kahit isang linggo lang talaga,” pakiusap ni Liannah sa kabilang linya ng video call. Kitang-kita ko sa screen ang loob ng private jet nila. Nakaayos na siya, parang ready na for a serious business meeting. Katabi niya si Ezekiel na naka-suit pa rin,
HELLO MGA MAHAL KONG READERS! Dito na po mag tatapos ang story ni Ezekiel at Liannah. Maraming maraming salamat po s pag sama sa kweno nila. Ngayon, gusto kong ibahagi naman ang susunod na kwento, ang kwento ng kambal ni Liannah na si DAMIEL. Ang pasaway at mahilig sa baabe na si Damiel, na maiinl
Ang flight pabalik sa Manila ay parang walang katapusan. Sa loob ng private jet, si Ezekiel ay hindi mapakali kahit isang minuto. Pabalik-balik siya sa pasilyo, inaayos ang unan sa likod ko, ini-check ang temperature ng aircon, at halos bawat limang minuto ay lumalapit siya para tanungin ako.“Kaila
The atmosphere in the Azure Haven villa had shifted from playful banter to something far more profound. Habang nakatanaw kami sa dapit-hapon, hindi ko mapigilang hawakan ang aking tiyan. It was a subtle, almost instinctual movement, but Ezekiel noticed. His hand immediately covered mine, his thumb t
Bahagya akong sumukyap kay Liam, nakita ko ‘yung bahagyang tikas ng panga niya, ‘yung subtle sign na may hindi siya gusto sa narinig. “Good to know,” he said flatly, “Collaboration’s good. Just make sure the lines don’t get blurry.” dagdag pa niya. Medyo natahimik si Calen, pero ngumiti pa rin. “
“Bes! huy bes!” dinig kong tawag sakin ni Parsha. “Hmm?” sagot ko naman. “Hindi ka ba papasok? anong oras ka ba nakauwi kagabi?” napatayo ako ng mabilis, at tumingin kay Parsha na nakaayos na. “Anong oras na?” tanong ko. “Mag 8 na te! parating na si Tristan kaya bilisan mo ng maligo at mag ayos!” S
“Get in” saad pa niya ulit. Wala na akong nagawa kundi humakbang ng dahan dahan palapit sa kotse niya, per bago ako sumakay ay sinamaan ko muna siya ng tingin. Nang maisara ang pinto ay sumakay narin siya sa kotse niya at agad itong pinaandar. “San ba tayo pupunta?” tanong ko. “Sa langit.” sagot
Napatawa ako kahit papaano. “So that wasn’t even his scary mode?” kunwaring walang ideya kong tanong“Not yet,” natatawa niyang sagot.Naghiwalay na kami ng direction, ako palabas ng Building habang siya naman ay paunta sa parking garage.“See you around, Devorah.” saad nito at kumaway pa kaya kinaw







