MasukShare
MARCUS RISES
Tanggal publikasi:
2026-06-10 23:23:36
Bab terbaru
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 27
DAMIEN HARRINGTON POV“Anak, dahan-dahan lang… oo… kaya mo ‘yan…”I was sitting cross-legged on the soft carpet, my eyes wide and focused on the little boy crawling toward me. Victor Jr. was already six months and one week old, and today was the day—his very first crawl. From the edge of the rug, he moved one tiny hand forward, followed by his knee, wiggling his little bottom as if conquering the whole world.“C’mon, baby… come to Daddy!” I encouraged, my voice soft but excited.“Damien!” I heard Megan call out from our bedroom, her voice still sleepy but suddenly loud with excitement. “Gumagapang na si Kuya!”“Oo, mahal!” I shouted back, grinning from ear to ear. I quickly grabbed my phone, propping it up to record the moment. “First crawl ni Victor! Record mo ‘to, Mama! This is history!”But while Victor was busy figuring out how to move forward, his twin sister Isabelle was doing something even more surprising.She wasn’t crawling at all.Instead, she had pulled herself up using th
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 26
DAMIEN HARRINGTON POVAlas-singko pa lang ng madaling-araw pero gising na naman ako. Parang may built-in alarm clock na tumatakbo sa utak ko tuwing may naririnig akong mahinang ungol mula sa tabi ko. Pagmulat ko ng mata, nakita ko si Victor na kinakabuhol ang kanyang maliliit na kamay at medyo namumula ang mukha—senyales na magsisimula na naman ang kanyang pag-iyak dahil sa pananakit ng tiyan.Tumayo ako nang dahan-dahan para hindi magising si Megan at si Isabelle. Anim na buwan na ang nakalipas mula noong dumating ang kambal sa buhay namin, at anim na buwan ko ring natutunan ang sining ng pagiging isang ganap na ama. Dati, ang alam ko lang ay kung paano magpatakbo ng kumpanyang may bilyun-bilyong halaga, kung paano gumawa ng estratehiya para lumago ang negosyo, at kung paano harapin ang mga kalaban sa mundo ng korporasyon. Pero ngayon? Mas komplikado pa ang trabaho ko bilang “CEO ng bahay” kaysa sa anumang posisyon na hawak ko noon.“Shhh… nandito si Papa,” bulong ko habang kinakarga
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 25
DAMIEN POVMadalas kong marinig noon ang mga matatanda: “Ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa dami ng pera o laki ng negosyo, kundi sa mga taong nagpapasaya sa iyong puso.”Sa loob ng mahigit isang dekada, akala ko ay alam ko na ang ibig sabihin nito. Bilang CEO ng Harrington Group, hawak ko ang kapangyarihan, ang impluwensya, at ang yaman na sapat upang bumili ng kahit anong gusto ko. Pero sa loob ng dalawang linggo na lumipas—mula noong lumagda ako sa aking pagbibitiw, lumipat sa maliit na bahay, at inako ang titulong “CEO ng Bahay”—doon ko lang lubos na naunawaan kung ano talaga ang kahulugan ng buhay.Nakatayo ako sa harap ng lababo, may nakatambak na mga bote ng gatas, basahan, at ilang kubyertos na kailangang hugasan. Ang aking mga kamay—na sanay humawak ng panulat na pumipirma sa bilyun-bilyong halaga, o hawak ng mga dokumentong nagbabago ng takbo ng ekonomiya—ngayon ay nakababad sa tubig na may sabon, puno ng mantsa at minsan ay may bahid ng gatas o dumi ng sanggol.Sa loo
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 24
MEGAN HARRINGTON POV DAY 5 AFTER BIRTH HARRINGTON MANSION, MASTER SUITE “Dahan-dahan lang, Megan. Huwag pilitin ang sarili mo.” Naririnig ko pa rin ang boses ni Damien sa likod ko habang sinusubukan kong umupo nang tuwid sa kama. Limang araw na ang nakalipas mula nang ipanganak ang kambal, pero ang hapdi ng tahi mula sa CS ay parang bago pa rin sa tuwing gumagalaw ako. Masakit, totoo, pero iba ang pakiramdam kapag nakikita ko silang dalawang payapang natutulog sa duyan sa tabi ko. Si Victor Jr. ngayon ay mas kalmado na kumpara noong nasa ospital pa kami. Ang matinding pag-iyak dahil sa colic ay unti-unti nang nawawala, pero nananatili ang ugaling madalas magising sa gabi para humingi ng gatas. Si Isabelle naman ay nananatiling tahimik, matiyaga, at tila laging nakamasid sa paligid — parang may sariling mundo sa kanyang maliliit na mata. “Okay lang ako,” sagot ko habang marahang hinahaplos ang pisngi ni Isabelle. “Kailangan ko nang kumilos. Ayokong maging pasanin lang sa bahay
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 23
MEGAN HARRINGTON POVIsang buwan matapos ang pagsabog sa mansyonMakati RTC Branch 150Nine months na ang tiyan ko. Ang bigat nito makes every step feel heavy and slow. But despite the pain and exhaustion, I stood firm. I was wearing a simple black formal dress — not just clothes, but my armor for today. I carried all the courage I needed to face the man who destroyed my past and the family I hold so dear.On my left stood Damien. He was in a sharp black suit. You could still see he was a bit thin, and there were faint scars on his face and neck — reminders of the tragedy we went through a month ago. But in his eyes, there was no fear anymore, only unshakable resolve. He held my hand tightly, as if telling me no matter what happens, he will never let go. The warmth of his palm was more than enough to give me the strength I still lacked.Right across us, on the other side of the courtroom, was Victor Harrington Sr. He was wearing a formal Barong Tagalog, but his wrists were cuffed and
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 22
DAMIEN HARRINGTON POV3 Weeks After ICU • 8 Months Pregnant na si MeganHindi pa ganap na bumabalik ang aking lakas. Tatlong linggo pa lang ang nakalipas mula noong tinamaan ako ng bala at dinala sa kritikal na bahagi ng ospital. Ang bawat galaw ay may kasamang hapdi sa dibdib, at ang pagtayo pa lang ay nakakapagpahina ng aking mga tuhod. Ngunit pinilit kong ituwid ang aking katawan at humakbang paalis sa kama. Dahil sa oras na ito, hindi sapat ang pahinga. Kailangan kong kumilos.“Damien, umupo ka muna,” mariing sabi ni Megan habang dahan-dahang lumalapit sa akin. Walong buwan na ang kanyang tiyan—malaki, mabigat, at halos handa nang ilabas ang aming mga anak. Mabagal ang kanyang mga hakbang, ngunit sa kabila ng kanyang kalagayan, mas matatag pa rin ang kanyang tingin kumpara sa akin. “Sabi ng doktor, kailangan mong manatiling nakahiga ng anim na linggo para tuluyang gumaling ang iyong sugat.”Napangiti ako nang mapakla, kahit na mahina pa ang aking boses. “Manatili sa kama habang si
FOREVER MINE, MRS. CEO PUBLIC ENEMY
6:00 AM. Safehouse. Gising ako dahil sa init ng dibdib ni Damien. Yakap-yakap niya ako mula sa likuran, parang takot na takot siyang mawala ako kapag binitawan niya. “Good morning, Mrs. CEO,” bulong niya sa tenga ko. “Wala pa akong ‘Mrs.’,” sagot ko, pero nakangiti ako. “Wala pa,” sabi niya. Ta
FOREVER MINE, MRS. CEO 24 HOURS
Hindi pa rin ako makatulog.Nasa loob lang ng drawer ko ang singsing. Ang lumang singsing ng panunumpa. Tatlong carat, hugis parihaba o emerald cut. Ibinigay niya ito sa akin limang taon na ang nakararaan, at kinuha rin niya ito nang siya ay umalis at iwan ako.Ngayon… nasa kamay ko na naman ito.“
FOREVER MINE, MRS. CEO DNA+DADDY ISSUES
24 oras. 24 oras na hindi ko ipinikit ang aking mata. Nakaupo ako sa sofa, mahigpit na yakap ang unan. Sa harap ko naman si Damien, parang balisang-balisa at pabalik-balik ang lakad. Yung doktor na kinuha niya ay tahimik lang sa kabilang kwarto, naghihintay ng resulta. “Magiging ayos ang lahat,
FOREVER MINE, MRS. CEO HARRINGTON
7:00 PM. Harrington Mansion. Forbes Park.Hindi ito simpleng bahay. Para itong palasyo.Nakatayo ako sa tapat ng malaking gate. Naka-black cocktail dress ako. Simple lang pero mukhang mahal at maamo. Ito ang proteksyon ko. Sa tabi ko si Damien, naka-suit, at mahigpit ang hawak sa kamay ko.“Relax k
Anda juga akan menyukai
His Secret Child (Tagalog)
Seera Mei1.5M DibacaNang Namulat Ang Kanyang Mata
Simple Silence1.1M DibacaSextuplets Para Sa Hot CEO
Feathers317.8K DibacaUnexpectedly Her Sperm Donor Is A Billionaire (TAGLISH)
febbyflame309.5K DibacaI Became The Devil Billionaire's Maid
ExDealers68 DibacaSOLD and OWNED by the BILLIONAIRE [R18]
Lanny Rodriguez125 DibacaThe Masked Billionaire Is My Daddy
jhowrites12136 DibacaThe Billionaire's Maid: His Ultimate Temptation
CM103 Dibaca
