MasukHakuna Miran’s Point of View.Nahihiya ko namang inihawak ang kamay ko sa balikat niya at siya ay nakahawak rin sa bewang ko, nakakailang! "What's your birthday wish, Laze?" Kwestyon ko upang maalis ang awkwardness dahil sa katahimikan."I don't have a wish." Matipid niyang sagot, ang lamig rin ng boses niya."Weh? Ako nga birthday wish ko eh sana mahanap ko na si papa bago pa man ako mag-eighteen." Pagsasabi ko ng totoo."Really? I can't wish for more since I already have everything I want." Tumango ako bilang pag-unawa sa kaniya."Sabagay, lahat nga naman asa iyo na. Ano pa bang hihilingin mo 'di ba." Tumango siya at marahan akong isinayaw."I actually have a gift for you, pero natatakot akong ibigay kasi ang cheap niya lang." I stated that caught his attention."What it is?""Nahihiya ako kaya hindi ko na nilagay doon," senyas ko pa sa gift table. Huminga siya ng malalim at tumitig sa mukha ko."Gifts are special, cheap or not. It will always have a value because it was given by so
Hakuna Miran's Point of View.Hinintay namin na mag-announce ang emcee ng bawat events na gaganapin since they decided to have a game, like dance stop and then you'll get on the top of the newspaper with your partner."Mamaya pa labas ni Laze 'no?" Tanong ni Crizel."Every year nasa birthday niya ako pero hindi ako makapaniwala na hindi niya ako kilala, alam niyo 'yon sobrang pain so I decided to move on." Ngising sabi ni Crizel.They're already eighteen, so as Laze today at ako ayon wala pa rin. "For now your gifts will be settle here, kindly bring your gifts here." They pointed the table pero ng makita ko 'yon ay naitago ko sa ilalim ng mesa ang dala dahil sobrang liit nito at wala pang paper bag na balot. Tanging kahoy lang na box at may carved initials niya.Nakagat ko ang ibabang labi at hinayaan sila na ilagay ang mga regalo nila doon habang ang akin ay nanatili sa bag ko, hanggang sa maya maya ay lumabas na si Laze at napalunok ako ng makita ang suot niya. He's wearing a simple
Hakuna Miran’s Point of View "At sa tingin mo apo pagmamahal ang pagbawi?" Hindi na ako nakinig at umalis doon, sinimulan ko ng magtrabaho. Ngunit nakita ko yung med student kaya ngumiti ako at nilapitan siya. "Good day sir, your order sir?" Kwestyon ko, ngumiti siya pabalik at sinabi ang gusto niya kaya naman isinulat ko 'yon at tinignan ang mukha niya. "Is that all sir?" "Hmm, parang 'yan na lang." Nakangiting sabi niya at natigilan ako ng mapansin ang dimples niya na mabilis niyang naitago sa pag-alis ng ngiti kaya nagtaka ako at tumango na lang. Pabalik na ako sa counter pero natigilan kaming parehas ng makaharap ko si Laze na blangko ang tingin. Matipid akong ngumiti at gumilid upang makapunta sa counter. Pagkatapos no'n ay humarap na akong muli pero natigilan ako ng nakaharap sa akin si Laze. "Oh?" Tugon ko. "Hindi ka pumasok." Matipid niyang sabi kaya tumango tango ako. "Oo eh, late ako nagising." Sagot ko. "That's all?" Kwestyon niya pa muli, ngayon ay suot niya ang u
Hakuna Miran’s Point of ViewNapaluhod ako, maluha luhang napaluhod. "T-Tito..""Siguro naman ay nakapagpahinga ka na? Sa tingin mo ba'y hindi kita mahahanap?" Nanlaki ang mata ko ng maghubad siya sa harapan ko kahit pang taas at pang-ibaba.Umatras ako kaagad at lumayo sa kaniya. "Tito, lumayo na po kayo. T-Tatawag po ako ng security!" Banta ko ngunit tumawa siya at ganoon nanlaki ang mata ko ng hugutin niya ang telepono ng condo dahilan para hindi ko magamit 'yon."Tito, n-nanahimik na po ako." Pakiusap ko."W-Wala naman po akong atraso sa inyo—""Kahit wala! Wala akong pakialam! Namimiss ko na ang mabangong amoy mo." Panay ang tulak ko sa kaniya dahil tinakpan niya ang bibig ko, inaalis ko 'yon at ginagawa ko ang lahat para lang makawala ako sa kaniya."Ngayon, magagawa ko na ang lahat ng gusto ko." Ipinikit ko ang mata nang sandaling hawakan niya ang sariling ari sa harapan ko at paglaruan 'yon habang sarap na sarap siya ay diring diri ako sa kaniya at sa sarili ko.Nahihirapan ak
Hakuna Miran's Point of View.Halo-halo ang naramdaman ko, kinakabahan at nag-aalala dahil ngayon ko lang siya nakitang umiyak. "L-Laze, a-anong problema?" Kwestyon ko at pakiramdam ko ay maiiyak na rin ako pero iniiwas niya ang sariling mukha at pinahid ang mga luha na para bang wala lang ang mga 'yon.Ngunit ng tignan niya ako ay natigilan ako dahil nakaguhit sa mga mata niya ang malungkot na tingin sa akin, "Laze?" Pagtawag ko.Natignan niya ang sariling sapatos at tsaka niya tinignan ang palad. "Maybe you're right, I look like a monster. I act like it, because I was once was.." Napakurap ako, monster?'Yon ba ang dahilan kaya siya nasaktan? M-May deep meaning ba 'yon sa kaniya? Does it give him trauma?"Laze, sorry.." Tinitigan niya ako at doon ay bumalik na sa walang emosyon ang mga tingin niya. "Let's fetch your brother," wika niya na para bang walang naganap o nangyari.Hindi na ako umimik at sinabayan siya sa paglakad. Nang masundo si Yamato ay galit na galit itong magkekwento
Hakuna Miran’s Point of View."Mareng Nella, wala talaga. As in zero, zero as in itlog." Ishinape ko pa sa bilog ang kamay ko dahilan para matawa siya at akbayan ako dahil hamak na mas matangkad siya sa akin."Ang sungit sungit niya paano ko siya magugustuhan, mas gusto ko yung lalake na cute ngumiti at may dimples parang yung sa ball." Mabilis na sabi ko at dahil doon ay parehas kaming ngumiti."Tinanong ko rin si Crizel kasi ayokong masaktan siya kung sakali na may gusto rin siya kay Laze. Ayokong masaktan kayo," bumuntong hininga siya at parang ang lalim ng iniisip."Lalo ka na.." Pabulong niyang sabi kaya nangunot ang noo ko."Bakit ako?" Kwestyon ko."Ha?" Tugon niya tapos ay biglang umiling, "Wala, Wala." Ngumiti na siya at dahil doon ay bumili na kami ng prutas yung bagay sa wine kaya apple at grapes ang napili namin.Mas pipiliin ko rin ang kaibigan ko kesa sa lalake.Kung gusto ni Janella si Laze at gusto ni Laze si Janella bakit hindi ko sila susuportahan kung sasaya sila sa
Nang matapos ko ang 8 hours ko, nagpaalam na ako sa kanilang lahat. May mga kasabay rin ako, kaya sumakay na lang ako ng bus papauwi sa amin dahil mahirap humanap ng jeep sa lugar na ’to—halos bus at taxi lang ang dumadaan.“Miss, suhestyon ko lang, sa susunod gumamit ka na lang ng e-load card para
Hakuna Miran’s Point of View“Bullet, stop,” sinita niya ang sariling aso dahil dinidilaan nito ang kamay kong may hawak na tray.“This is your order, Sir,” maayos kong sabi at ibinaba sa table niya. Hindi niya ako tinugon at nag-focus sa librong binabasa niya.“Anything you need, Sir?” maayos na t
Kinaumagahan, masaya kaming bumiyahe ni Yamato, dala-dala ang mga requirements na kailangang dalhin. Nang malapit na kami, kinailangan naming maglakad papunta sa malaking unibersidad dahil sa traffic.“Ang laki ng school, Ate!” Napangiti ako at minadali si Yamato na pumasok sa loob.Pinapasok naman
Hakuna Miran’s Point of ViewMula noong araw na ’yon, takot at pangamba ang naramdaman ko dahil naulit nang naulit ang panghihipo niya sa akin, lalo na kapag wala sila mama. Minsan, ayaw ko nang umuwi dahil sa takot ko. Nagkaroon rin ako ng mga pasa at sugat sa mga nakatagong parte ng katawan ko.A
![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






