HSL 4

Still four years ago…

HER POV

She was trapped all alone with Lando which left her pissed off. Pakiramdam niya ay pinagkakaisahan at pinagtatawanan siya ng tatlo na iyon. Alam niya ang takbo ng mga utak ng mga iyon. Kunwaring pinakikisamahan si Lando ng maayos pero iyon pala ay tulad niya rin na mapanglait ang isipan.

"Ahmmmm... Daisy.... kain ka pa, hindi mo yata nagagalaw ang iyang pagkain mo," komento pa nito na ikinapantig ng kanyang isipan.

"Eh, sa wala kang pakialam, bu-sog na ako, eh!!!," nawalan na nga siya ng pagtitimpi at malakas siyang napasinghal kay Lando.

"Ganoon ba? Pasensiya na, galit ka ba?," mahinahon nitong sabi.

"Shit!!!!! Yes---- I mean nooooooo..... ,"iiling iling na sabi niya.

"Ganito na lang, let's finish our food, pagkatapos ay eereview natin iyong mga answers mo sa assignment mo sa Math baka kasi tawagin ka at ipasolve ka sa board at ipa-explain, mabuti na rin iyong handa ka," suhestiyon pa nito na isinang-ayunan niya na lang.

"Why are you doing this to me? Bakit napakabuti mo sa akin at lage mo akong tinutulungan?," she could not helped to ask.

"Errrr.... ehhhh, hehehe... wa---la lang ... gus-to lang ki-tang tu-lu-ngan, ma---sama bah?," paputol putol nitong sabi.

"Ewwwwww.. yakkkkkk....," sa isip- isip niya, hindi niya talaga ma-take na magkagusto sa isang tulad ng isang Lando, never in her entire life she can fall in love with an ugly guy.

Pero sa kabilang banda ng isipan niya ay napapakinabangan niya naman si Lando dahil nga nitong nakalipas na mga buwan na lage na itong nagkukusang gumawa ng homeworks niya sa Math ay palagi nga siyang nakakakuha ng mataas na marka.

Naiinis nga sa kanya ang iba niyang mga kaklase dahil nalaman nito na may taga- gawa siya ng assignments at instant tutor pa. Hindi lang iyon tuwing uwian ay may taga dala pa ng bag at gamit niya dahil nasa labas na ito ng p***o ng classroom nila.

Hindi nga magkamayaw sa kantiyawan ang mga kaklase niya lalo na ang mga boys sa tuwing nakikita nito si Lando na nakaabang na sa kanya sa paglabas ng room. Hindi naman niya maggawang ipagtabuyan si Lando dahil nga sa malaking utang na loob niya sa tao na sumagip sa buhay niya.

"Mabuti naman kung ganoon, mainam sigurong mauuna na tayo sa kanila, parang hindi na babalik ang mga iyon," mungkahi niya pa.

"Ihahatid na kita sa room mo, Daisy!," presenta pa nito.

"Naku! Huwag na nakakaabala na ako sa iyo, kaya ko naman maglakad mag-isa at isa pa may dadaanan pa ako, sige na paraanin muna ako," tanggi niya at palusot upang makaiwas na makasama si Lando pabalik sa kanyang room dahil tiyak na tutuksuhin na naman sila ng kaklase niya kapag nakita silang magkasama.

Wala namang naggawa si ng tumayo na siya at pinilit na makaraan sa harap nito. Agad na naman itong tumayo at makaraan siya ng maayos.

Padabog siyang naglakad palabas ng cafeteria.Lagot lang talaga sa kanya ang tatlo niyang kaklase sa pag-iwan sa kanya kasama si Lando. As if naman, madedevelop siya sa isang Lando na siyang hula niyang gustong mangyari ng mga kaibigan niya.