Mag-log inIpinikit ni Aria ang kaniyang mga mata sandali matapos niyang isara ang pinto ng silid-tulugan. Huminga siya nang malalim habang hawak ang kaniyang dibdib. Dahan-dahang iminulat ni Aria ang kaniyang mga mata nang magsimulang kumalma ang kaniyang nararamdaman."Hindi naman ako nagkamali, 'di ba?" tanong ni Aria sa kung kanino man. Hindi alam ni Aria kung bakit siya nag-aalinlangan sa kaniyang ginawa. Marahil dahil sa buong buhay niya, kailanman ay ayaw niyang magsalita ng mga salitang pwedeng makasakit sa damdamin ng ibang tao.Ngunit para kay Elena, tila ba isang exception ito.Kapag narinig ng sinuman ang sinabi ni Aria kay Elena kanina, iisipin nilang ayaw makipaghiwalay ni Aria kay Jayden. Ngunit sa katunayan, hindi iyon ang dahilan. Kung pwede lang, kahit ngayon din ay handa na si Aria na makipag-divorce kay Jayden.Sa kasamaang-palad, hindi iyon magagawa ni Aria. Sa ngayon, hindi lang ang kaniyang ama, ina, at ang kanilang kumpanya ang iniisip ni Aria, kundi pati na rin ang napak
"Sinasabi mo bang makikitira ako sa inyo ni Aria? Nababaliw ka na ba, Jayden!" sigaw ni Elena sabai singhal sa inis. Hindi niya kailanman inasahan na hihilingin ng kasintahan ang isang bagay na kailanman ay hindi niya magagawa.Galit na galit na si Elena kay Aria, tapos biglang darating si Jayden ngayong araw at sasabihing kailangan niyang makitira kay Aria. Seryoso ba siya? Mas mabuti pang mamatay kaysa makisama sa babaeng umagaw kay Jayden mula sa kaniya."Balyw? Mas makabubuti nga ito para sa atin, mahal. Hindi mo ba gustong makasama ako palagi?" sabi ni Jayden, sinusubukang kumbinsihin si Elena na tama ang kaniyang desisyon."Oo, tama 'yan, pero hindi ako pwedeng makitira kay Aria," sabi ni Elena sabay iwas ng tingin, ayaw nang tumitig pa kay Jayden. Sa halip, lumapit siya sa bintana at tumingin sa labas, na tila ba mas maganda ang tanawin ng madilim na gabi kaysa sa guwapong lalaking nakaupo ngayon sa sopa at mataman siyang pinagmamasdan.Bagay na bagay sa katawan ni Elena ang si
Sa loob ng halos isang linggo sa bahay ng kanyang mga magulang, ni minsan ay hindi nakarinig si Anne ng reklamo mula kay Aria tungkol sa kanilang tahanan ni Jayden. Gaya ng naisip niya.Ako lang ba ang masyadong paranoid? naisip ni Anne. Nang makita kung gaano kasaya si Aria habang inaalagaan si Juan, nagduda siya kung may problema ba ang bata."Siguro ako lang ang masyadong nag-aalala," bulong ni Anne, habang patuloy na naglalakad papasok sa kwarto ni Aria."Nay, tingnan mo. Karapat-dapat na ba ako sa titulong ina ngayon?" tanong ni Aria, nakangiti nang may pagmamalaki habang tinatapos niyang bihisan si Baby Juan. Labis siyang nasiyahan dahil sa wakas ay maalagaan na niya nang maayos si Juan. Simula sa pagpapaligo kay Baby Juan hanggang sa pagsusuot ng mga diaper at damit, nagawa ito ni Aria nang mag-isa nang walang tulong mula sa kanyang ina.Kahit ilang araw pa lang ang nakalipas, talagang takot na takot si Aria. Kahit hawak niya si Baby Juan, takot pa rin siya. Natatakot si Aria n
Ngumiti si Aria nang walang inaalala hangga't maaari nang bumisita ang kanyang mga magulang at ang mga magulang ni Jayden. Mukhang tuwang-tuwa sila kahit na ang sanggol nina Aria at Jayden lamang ang kanilang nakikita mula sa likod ng transparent na salamin. Nasa incubator pa rin ang cute na sanggol. Kahit si Aria mismo ay hindi pa rin pinapayagang makita ang bata nang malapitan. Hindi mahalaga. Ang mahalaga ay alam nilang maayos ang maliit na sanggol. Kailangan lang nito ng masinsinang pangangalaga. Lumipas na ang mga kritikal na panahon. "Napakagwapo niya," sabi ni Elvis, buong pagmamalaking niyakap ng ama ni Jayden ang kanyang anak na nakatayo sa tabi niya. Namukadkad ang kanyang ngiti sa kaligayahang hindi mapigilan. Paano hindi mangyayari na ang apo na pinapangarap ni Elvis ay nasa harap na niya ngayon? Talagang hindi na siya makapaghintay na mayakap ito. "Syempre. Anak ko siya at apo mo rin," sabi ni Jayden, pinupuri rin ang maliit na sanggol, na nag-aanyaya ng tawanan mula
"Ako, si Jayden Mattew, ay nangako kay Aria Kate na aalagaan at aalagaan ang isa't isa mula ngayon hanggang sa walang hanggan. Sa panahon ng hirap at saya, sa panahon ng kasaganaan at kakulangan, at sa panahon ng kalusugan at karamdaman, na laging magmahalan at magrespeto sa isa't isa, hanggang sa paghiwalayin tayo ng kamatayan."Malinaw pa ring naaalala ni Aria ang mga salita ni Jayden nang bigkasin nila ang kanilang mga sagradong panata sa altar. Kahit si Aria ay ramdam pa rin ang sagrado at nakakaantig na kapaligiran ng katahimikan sa araw ng kanilang kasal.Noong panahong iyon, inakala ni Aria na mahusay na ginagampanan ni Jayden ang kanyang papel, tulad niya. Dahil wala sa kanilang dalawa ang gustong mangyari ang kasal. Marahil ay sumagot sina Aria at Jayden ng 'Oo' sa pagpapakasal, ngunit ito ay para lamang matupad ang mga kahilingan ng kanilang kamag-anak na nag-ayos ng kasal sa pagitan nilang dalawa. At sila ay mga avatar lamang doon na dapat handa na gawin ang lahat ayon sa i
"Bakit hindi ka muna magpalipas ng gabi, mahal?" tanong ni Anne, habang marahang hinahaplos ang buhok ni Aria, ang kanyang nag-iisang anak na babae."Hindi po, Nay. Mas mabuting umuwi na lang ako," sabi ni Aria habang marahang hinihimas ang kanyang tiyan na lumalaki na.Malapit na siyang mag-ikasiyam na buwan ng kanyang pagbubuntis, kung saan malapit na siyang manganak. Talagang hindi na makapaghintay si Aria na makita ang sanggol na hinuhulaang magiging lalaki."Pero gabi na." Nag-aatubili pa rin si Anne na pakawalan si Aria. Kahit na ngayon ay pakiramdam ko ay nasa terasa na ako. Kahit ang kotseng maghahatid kay Aria ay nakaparada sa dulo ng hagdan."May driver po, Nay. Isa pa, alam mo naman na ayaw ko ng mga abalang sitwasyon," sabi ni Aria, na nagbigay ng pinakamakatwirang dahilan. Dahil kung hindi, hindi siya papauwiin ni Anne."Tama," sa huli ay tumango si Anne bilang pagsang-ayon."Sige. Pero, pag-uwi mo, huwag mong kalimutang tumawag agad," sabi ni Anne."Opo, ginang. Aalis na







