เข้าสู่ระบบAlice POV Apat na araw kaming nanatili sa hospital bago kami pinauwi ng doctor.Maayos naman kaming mag-iina kaya walang naging problema.At sa apat na araw na iyon,hindi muling nagpakita sa akin si Gabriel sa hospital.Baka sumuko na ito—iyon naman ang dapat. At si Carlo naman,thru live video ang araw-araw niyang meeting sa mga boardmembers at sa mga shareholders ng kumpanya niya.Naaawa na nga rin ako sa kanya dahil maghapon siyang nakaharap sa laptop at napupuyat pa sa gabi upang tulungan niya lang akong mag-asikaso sa kambal.Tinutulongan naman kami ni mama pero hanggang alas onse lang gabi dahil may trabaho pa siya kinabukasan. Mahirap man ang maging magulang—gabi-gabing puyat.Pero kahit na ganun,nakakaya naman at masaya kaming alagaan ang kambal. Ngayon,isang buwan na ang kambal.Ngunit araw-araw na lumilipas,napapansin namin ang pagkakahawig ng dalawang kambal kay Gabriel.Hindi namin iyon maipagkakaila na siya ang ama at hindi si Carlo.Pero nagpapaama si Carlo sa anak ko,hindi
Carlo POV Kasalukuyan akong nasa meeting—pinag-uusapan ang tungkol sa problema ng kumpanya.Narito lahat ang mga boardmembers ,isa-isa silang nagrereklamo,ang iba ay hindi.Tahimik lang din ako habang pinapakinggan silang magsalita.Halos inabot na kami ng maghapon, hanggang ngayon wala pang natatapos. Ngunit naagaw ang pansin ko cellphone kong nag vibrate sa haparan ko.Kinuha ko iyon at tingnan kong sino ang nagpadala ng mensahe.Biglang napahigpit ang pagkakahawak ko sa cellphone ko matapos kong mabasa ang text ni mama Alicia. Napatayo ako. "the meeting is over."turan ko sa medyo mataas na boses. "ano?Wala pa tayong natatapos Mr.Martinez,ngayon sasabihin mong the meeting is over."reklamo ng isang board member.Nagsitangunan naman ang iba. Tumingin ako sa kanya at matalim ko siyang tinitign."anong karapatan mong magsalita.Sino ka ba sa inaakala mo?—kayo!May karapatan ba kayong magsalita?Sino ang may-ari ng Kumpanyang ito—hindi ba ako.Kaya kong ano ang sinabe ko,sundin niyo? Don't say
Gabriel Clark POV Hindi ako mapakali at hindi ko malaman aking gagawin.Para akong pusa na hindi mapaanak dito sa labas ng pinto ng operating room.Lakad-upo,lakad -upo aking ginagawa.Sobra akong nag-alala para sa mag-iina kong nasa loob ng operating room ngayon.Halos isang oras na sila sa loob.Ang mga doctor at nurse na umasikaso sa kanila,wala pang lumalabas isa man sa kanila.Nalaman ko sa desk information na cesarian pala siya dahil iyon ang iminungkahi ng kanyang doctor para sa kanilang kaligtasan.At dapat next week pa ang kanyang schedule, pero napaaga ang labas ng kambal.At sa desk information ko din nalaman na kambal ang anak namin ni Alice.Ang saya ng puso ko ng malaman kong kambal ang dinadala niya.Kaya gagawin ko ang lahat bumalik lang ang pagmamahal niya sa akin.Mabuti na lang,wala ngayon ang baliw na Carlo'ng iyon,kaya ako ngayon ang nasa tabi ni Alice habang nanganganak siya.At mabuti na lang,nagawan ko ng paraan upang mapaalis ang balak umagaw sa pamilya ko,lalo na sa
Alice POV Napalingon ako sa bungad ng pinto nang marinig ko ang boses ni mama.Nakita kong puno ng pag-aalala ang kanyang mukha.Nagmamadali niya akong nilapitan at kinuha ang sandok na hawak ko."Alice bakit ikaw ang gumagawa niyan.Ako na anak baka mapaanak ka ng wala sa oras."sabe sa akin ni mama.Tumawa ako ng mahina."okay lang po ma.Nababagot na kasi akong walang ginagawa.At saka,hindi naman mahirap gawin."sabe ko."ikaw talagang bata ka.Isipin mo muna ang sarili mo at ang mga anak mong hindi pa naisisilang.Kapag nanganak kana,gawin mo na ang gusto mong gawin rito sa bahay.Sa ngayon,hindi pa pwede."paalala sa akin ni mama.Magsasalita pa sana ako ng tumunog ang cellphone ko sa aking harapan.Napangiti ako ng makita kong numero ni Carlo ang lumabas sa screen."Carlo."masaya kong bungad."mahal,anong ginagawa mo ngayon?Maayos ba ang tulog mo kagabi?"malambing niyang tanong sa akin.Tahimik akong napabuntong-hininga.Maayos naman aking tulog kahit nagising ako sa ganung oras dahil kay G
Alice POV Biglang sulpot ni Adan/Gabriel Katatapos lang namin kumain ng hapunan ni mama,kaya bumalik ako sa aking silid at tinuloy aking ginagawa sa mga papeles.Kung hindi ko tatapusin sa loob ng dalawang araw,baka umabot hanggang sa araw ng panganganak ko.Hindi ko naman hahayaang mangyari iyon—dahil ako rin ang mahihirapan.Bumukas ang pinto, pumasok si mama may hawak na baso ng gatas.Ngumiti ako."tinimplahan kita ng gatas anak.Inumin mo na agad habang medyo mainit pa."sabe sa akin ni mama.Pinatong sa lamesa ko ang gatas na tinimpla niya para sa akin."salamat po ma."sabe ko habang. nakangiti ako."walang anuman anak.Sige,lalabas na ako,may gagawin din akong lesson plan para bukas."Tumango naman ako,kaya lumabas na ng aking silid si mama.Inabot ko ang gatas at unti-unti kong ininom.At nang maubos ko ang laman ng baso, ipinagpatuloy ko aking ginagawa.Napangiti ako.Ang bilis talaga tumakbo ng oras,araw at buwan.Dahil ang binabasa kong mga papeles ay para sa December—december na
Alice POV "Kinagabihan,mahimbing na ang tulog ni Carlo sa tabi ko.Ngunit ako,mulat na mulat pa rin ang mata.Kanina ko pa iniisip kong sino o ano ang pakay ng mga nakasakay sa itim na sasakyan kaninang umaga.Kung sakaling wala silang pakay,bakit may dala ang mga ito na mga baril,at bakit bigla silang umalis na makita nilang may paparating na mga pulis.Napabuga ako ng hangin. Napahaplos ako sa napakalaki kong tiyan ng biglang sumipa ng sabay ang mga babies sa loob ko.Napangiti ako. "ang dalawa kong makulit na babies,ang kukulit."wika ko ng mahina habang hinihimas ko aking malaking tiyan.Tumawa ako ng mahina ng maramdaman kong sumipa ulit sila. "excited na si mama na mahawakan kayo,mga anak."masaya kong wika.Patuloy pa rin ang paggalaw nila sa loob ko. Ang kwento sa akin ni mama—noong ako ang pinagbubuntis niya makulit din daw ako habang nasa loob ako ng kanyang sinapupunan.Ginigising ko pa raw siya kapag madaling araw para lang magbawas.Ganun din ang ginagawa sa akin ngayon ng k
Gabriel Clark/Adan Montes POV "sir Gabriel,may maganda akong balita...nakuha ko na po ang files na magdidiin kay Don Ignacio."bungad agad ng tauhan ko sa kabilang linya. "good."agad kong tugon. "ah sir Gabriel.May nais pa akong sabihin sayo." Hindi ako umimik at alam na niya iyon. "Narini
Alice POV Naghahanda na ako para sa pagpasok ko ng barangay hall.Kailangan kong maagang pumasok ngayon,dahil nakatanggap ako ng mensahe kagabi,na bibisita ngayon si Mayor Gerry Calderon.Kaya hindi ako dapat malate na pumasok.Ano na lang ang sasabihin ng butihing mayor kong pahuli-huli ako sa tra
Alice POV Naging mahirap at nakakapagod ang isang buwang paghahanda para sa fiesta ng Santa Barbara. Pagkatapos ng isang linggo,natapos na rin sa wakas.Talo man kami sa mga aktibidad,basta ang mahalaga ay naitawid namin ng maayos nang walang problema.Ang problema ko naman sa expenses ay natapos
Alice POV Dalawang lingo na ang dumaan,kaya tatlong lingo na rin akong nakaupo bilang kapitana.At si manong mario naman ay nakalabas na nang hospital at ito'y kasalukuyang nagpapagaling na sa kanilang bahay. Bago ako uuwi mamaya, kailangan ko munang dumaan sa bahay nila upang ibigay ang retirem







