Lahat ng Kabanata ng Init ng Sandali(SPG/R-18): Kabanata 1 - Kabanata 10

Alice POV Maaga pa lang,gumayak na ako.Dadaan pa kasi ako ng police station para makausap ang driver ng truck at si Hepe.Kawawa naman si manong Mario kong hindi ko agad asikasuhin ang problemang ito at panagutin ang may sala. Isa pa naman si manong Mario ang pinaka tapat at mabait na naglilingkod ng barangay.Kaya dapat lang na tulongan ko siya sa nangyari sa kanya. Pagkarating ko ng police station,nadatnan kung narito na ang asawa manong Mario,ang dalawang pulis na kasama ni hepe kahapon-si Spo1 Alferez at Spo1 Aragon at ang driver ng truck.Ako na lang pala ang wala. "good morning po mga sir,manang saling."bati ko sa kanila at ang driver naman ng truck ay tinapunan ko lang ito ng tingin. "good morning din Kapitana.Maupo kana para makapagsimula na tayong pag-usapan ang dapat na mangyari."wika ni SPO1 Alferez.Kaya umupo ako sa tabi ni manang Saling. Nagsimula na ngang magsalita ang pulis. "ang nangyaring aksidente kahapon....dahil ang driver ng truck ay nagmaneho nang lasi

Alice POV Naging mahirap at nakakapagod ang isang buwang paghahanda para sa fiesta ng Santa Barbara. Pagkatapos ng isang linggo,natapos na rin sa wakas.Talo man kami sa mga aktibidad,basta ang mahalaga ay naitawid namin ng maayos nang walang problema.Ang problema ko naman sa expenses ay natapos na,dahil iyon sa malaking tulong ng butihing mayor...si mayor Gerry Calderon.Kaya lubos akong nagpapasalamat rito.Sa susunod na halalan,siya pa rin ang ihahalal ko bilang mayor ng bayan. Ngayon ay wala nang masyadong trabaho.Kaya hindi na sumasakit ang ulo ko sa kakaisip sa mga gawain rito sa barangay. Masasabi kong sobrang hirap ang tungkulin ng kapitan, ngunit nakakataba naman ng puso dahil marami akong napapasayang tao.Kung masaya sila....masaya rin ako. Abala ako sa aking trabaho sa mga oras na ito.Ngunit napatigil ako ng tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng table ko.....si manong Mario ang caller,kaya agad ko itong sinagot.Baka kasi may importante itong sasabihin. "magandang ha

Gabriel Clark/Adan Montes POV "sir Gabriel,may maganda akong balita...nakuha ko na po ang files na magdidiin kay Don Ignacio."bungad agad ng tauhan ko sa kabilang linya. "good."agad kong tugon. "ah sir Gabriel.May nais pa akong sabihin sayo." Hindi ako umimik at alam na niya iyon. "Narinig kong may kausap si Don sa kanyang cellphone.Binanggit nito ang pangalan mo,tinatanong kung patay kana ba.Sir,hindi kaya may kinalaman ang tiyuhin mo sa pagkawala ng preno sa sinasakyan mo.Dahilan ng pagkakaaksidente mo?" Mahigpit ang pagkaka-kuyom ng kamao ko dahil sa aking nalaman mula sa tauhan ko. Matagal ko nang pinaghihinalaan si Don Ignacio,na siya ang may pakana ng pagnanakaw sa mga files sa mismong opisina ko.Dahil may plano siyang pabagsakin ako at makuha ang posisyon ko bilang CEO ng Clark Group.Ngunit hindi ko hahayaan na makuha niya iyon mula sa kamay ko.Ako lang ang may karapatan....ako ang tagapagmana ng mga Clark,dahil ako ang nag-iisang apo nila lolo at lola.Si Don Igna

Alice POV Si Adan ang naitalagang magbantay mamayang gabi,dahil siya lang ang wala pang asawa bukod kay Carlo.Ngunit si Carlo ay may importante itong pupuntahan,nasa hospital ang nanay niya kaya kailangan nitong bantayan.Walang kapatid si Carlo at wala rin siyang ama,kaya silang mag-ina na lang ang magkatuwang sa buhay.Pero maayos naman ang pamumuhay nila.Ang pagiging tanod ni Carlo ay parang naglilipasan lamang niya ng oras.Ngunit pinangako naman niyang babawi siya kapag makalabas na nang hospital ang nanay niya. Ang iba namang tanod ay may pamilya na.Syempre naintindihan ko naman sila, kailangan din sila ng kanilang pamilya. May magro-ronda rin tuwing gabi sa daan para sa nasasakupan ng barangay.At ipinabalita na rin sa lahat ang oras ng curfew,hindi dapat aabot ng alas onse ng gabi silang pagala-gala sa labas.Kaya bago mag alas onse ng gabi ,dapat nasa loob na sila ng kani-kanilang bahay. "kapitana,maayos na po ang lahat."pabatid sa akin ni ate Ara na kapapasok pa lamang. "sal

Alice POV "gusto mo bang ituloy natin?"tanong niya na puno ng pagnanasa ang kanyang mga mata. Hindi ko alam kung papayag ba ako o hindi.Pero may parte sa isip ko ang gusto kong ituloy namin,pero may part din na pumipigil...... "ano kasi.....parang mali" Hinawakan niya ang aking mukha at hinalikan niya na naman ako. "walang mali kong pareho nating gusto.Ang mali ay ang pinipigilan mo ang gusto ng katawan mo "sabi niya ng muli niyang bitawan aking labi. Napalunok ako.Ano ang susundin ko...ang isip o ang bugso ng damdamin ko.Ngunit gusto ng katawan ko ang gagawin namin. Bahala na, pagbibigyan ko na lang ang sarili ko para matapos na at upang malaman ang tunay na sarap.Swerte na ako,kung siya ang unang makakuha ng virginity ko.Gwapo pa at ubod ng kakisigan.Ngunit dapat sa susunod,hindi na mauulit pa ito. Kaya naman,nahihiya akong tumango. Masuyo niya akong hinalikan muli sa aking labi. Habang abala aming mga labi na magsipsipan at ang mga dila namin na mag ispadahan,nar