Share

CHAPTER 2

Author: isolde
last update Petsa ng paglalathala: 2026-04-17 00:07:22

When Ali found out about the incident that happened at the bar, she immediately went to me, nonstop as always, half worried and half teasing, clearly trying to confirm if I was really okay.

“Girl, seriously? Bakit ngayon mo lang sinabi?” she kept asking, her voice full of disbelief habang sunod siya nang sunod sa akin na parang hindi ako pwedeng makaiwas sa mga tanong niya.

I could only sigh, shaking my head a little as I continued what I was doing. “I’m fine, Ali. It already happened.”

A week had already passed since that night. And thankfully, nothing like it happened again.

Thank God, the man who harassed me never came back to the bar. “Sabi ng mga coworkers ko ay ipina-banned na raw yon sa bar.” I said. The management didn’t take it lighty, mabuti naman. And somehow, hearing that gave me a small sense of relief.

“Good. Dapat lang sa kanya,” Ali said firmly, crossing her arms like she personally made the decision herself.

“But still, sana sinabi mo agad ng mas maaga sa akin. I would’ve gone there myself,” she added, half serious, half dramatic, like she was actually ready to start something if needed.

I let out a small laugh, shaking my head. “And do what exactly? Start a war?”

Ali smirked immediately, without hesitation. “Maybe.”

“Edi mas lalong nag alangan trabaho ko?” Dagdag ko pa.

That made me laugh a little more, real this time.

“Alam mo ba, while I was calming myself… I met this guy na ewan ko ba bigla nalang ata sumunod sa akin after nung nangyari.” Kwento ko kay Ali, habang bahagyang umiiling pa rin na parang hindi ko pa rin ma-process hanggang ngayon.

Ali immediately reacted, her eyes widening a little.

Ayan nanaman siya sa pagiging OA niya.

“Huh? Sumunod? Like, as in sinundan ka talaga?” she asked, leaning closer, halatang invested na agad sa kwento ko.

I nodded slowly. “Yeah. Hindi ko rin alam bakit. Pero he was there. Parang… he just appeared at the right time, I guess.”

“Pogi rin siya.” Tumatawa kong sambit.

Ali raised a brow, crossing her arms. “Okay, that sounds suspicious already.”

I let out a small laugh, shaking my head. “Hindi naman siya scary. More like… I don’t know. Calm? Pero weirdly firm. Parang may authority aura niya, pero hindi naman bossy.”

Ali squinted at me like she was trying to analyze every word I said. “And? Anong ginawa niya?”

I looked down for a second, inaalala kung paano niya ako kinakausap, how he looked at me like he wasn’t just hearing words but actually reading what I felt.

“He told me not to go back sa work na gano’n yung state ko,” I admitted softly. “Parang he noticed na I wasn’t okay even if I was acting fine.”

“Oh e ano ginawa mo? Sinunod mo siya?” Tanong ni Ali.

“Hinila ako e, nag road trip kami.” Kibit balikat kong sambit.

“Himala nga hindi pa rin ako natanggal sa trabaho e.” Biro ko pa kay Ali na agad naman akong sinamaan ng tingin.

“Oooh,” she muttered. “So concerned guy?”

I immediately shook my head, quick. “No, no, hindi gano’n. It wasn’t like that. More like… I don’t know. Parang he’s just didn’t like what he was seeing. Depensa ko.

“Naitanong mo ba ang pangalan ni Mr. Mysterious guy?” Taas kilay niyang tanong.

“Syempre hindi.” Tumatawang sambit ko.

“Ano ba yan?!” Reklamo ni Ali na medyo naiinis pa.

I sighed, pushing her lightly on the shoulder. “Ali, wala. I just met him. Don’t make it weird.

But even as I said it, I couldn’t fully ignore the fact that I kept remembering his voice.

“Diyan ka na nga at may trabaho pa ako.” Paalam ko kay Ali habang tinatapos ko na ang usapan namin, ramdam ko na rin yung pagod na bumabalik sa katawan ko.

Hindi na niya ako hinabol ng tanong, pero alam kong may ngiti pa rin siya sa likod ng tingin niya, parang hindi pa tapos sa mga iniisip niya tungkol sa kwento ko.

I turned away and walked toward my room.

“Nandon kaya siya mamaya? After nung incident hindi ko na siya nakita ulit.” Napapailing kong bulong sa aking sarili.

I walked toward my clothes, slowly getting ready for work again. Habang nagbibihis, hindi ko maiwasang maulit sa isip ko yung mga nangyari nitong mga nakaraang araw.

That guy I met… the one who somehow made me stop for a moment even when I was already trying to move on.

“Ang gulo,” I whispered to myself, shaking my head slightly habang inaayos ko yung sarili ko sa harap ng salamin.

“Ang gulo ng nararamdaman ko.” Nakanguso kong sambit sa harap ng salamin.

When I arrived at the bar, I barely even had time to settle in before my manager called me over.

“By any chance, marunong ka ba mag-timpla ng mga alak? Like bartending?” She asked, her tone is direct but not unkind, habang sinusukat ako ng tingin niya na parang may kino-consider siyang mas malalim kaysa sa simpleng tanong lang.

I think nakita niya na may experience ako sa pag ba-bartending, and absent ngayon yung isa kong kakilala na nasa counter kaya mukhang ipapasok ako ron.

I blinked at her, slightly caught off guard.

The bar around us was already slowly coming alive. The lights were dimming into that familiar night setting, music building up little by little, and the whole place starting to shift into its usual chaos. Ang mga staff ay mabilis ang galaw, chinecheck ang mga baso at shot glass, mga bote ng alak, and stations, like everything needed to be perfect before the rush started. It was that kind of energy na alam mong hindi na titigil hanggang madaling araw.

I hesitated for a moment, thinking.

“We’re a bit short-staffed tonight. And the guests are more demanding than usual.” Malambing niyang sambit kaya wala na rin akong nagaw akung hindi ang um-oo.

Habang busy ako sa pagtitimpla ng mga alak na orders, mabilis ang galaw ng mga kamay ko at naka focus lang sa ginagawa. Hanggang sa may isang pamilyar na boses akong narinig sa gitna ng ingay ng bar.

It made me pause for a split second.

It was him.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 48

    REVE“Gago” His laughter only got louder. Pagkatapos ay tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa bago napailing. “Mag-ayos ka nga.” Napakunot tuloy ako ng noo. “Ano na naman?” “Mukha kang naka-droga na ilang babae ang ikinama sa sobrang gulo mo.” “Putangina mo talaga.” “Wala kang magandang dulot. Lumayas ka na nga.” Naiinis kong singhal.“Bro, I’m just being honest, you know.” “Truth hurts.”Dumampot ulit ako ng isa pang pwedeng ihagis sa kanya kaya mabilis siyang umatras papunta sa pinto. “O siya, kalma ka na.” “Get lost.”Tumawa lang siya at kumaway pa bago tuluyang lumabas ng opisina. Nang magsara ang pinto, bumalik ang katahimikan sa paligid. I leaned back against my chair and stared blankly at the ceiling. “What am I supposed to do now?” Tanong ko sa sarili ko.Hindi naman nagtagal ay isang mahinang katok ang narinig ko mula sa labas ng opisina ni Seb, sapat para maagaw ang atensyon ko mula sa kung anumang iniisip ko. Napabuntong hininga ako at bahagyang inangat ang

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 47

    REVENarinig ko ang kuryosong tanong ni ni Seb habang nakasandal siya sa kanyang kinauupuan at nakatingin sa akin na para bang may hinihintay na sagot.“So what’s your plan now that you know it’s Scylla?” Ilang segundo akong nakatutula at natahimik habang nakatitig sa mesang nasa harapan ko. I am still processing everything.Pakiramdam ko ay masyadong maraming nangyari sa loob lamang ng ilang oras na magkausap kami ni Seb.For years, ang nangyari sa hotel na yon ay isang naging malaking katanungan sa buhay ko. Isang parte ng nakaraan na hindi ko kailanman nabigyan ng maayos na sagot. At ngayong nalaman ko na ang katotohanan, naghahalo halo na ang aking nararamdaman.Relief. Shock. Confusion. “I don’t know,” sagot ko habang marahang hinihimas ang sentido ko. “Hindi naman niya mukhang maalala.”Sa tuwing magkasama kami ni Scylla, palagi niyang sinasabi sa akin na familiar ako ngunit hindi naman niya maalala o matandaan kung saan kami nag kita bukod sa bar na ito.“And besides…” Hind

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 46

    REVE Napakuyom ako ng kamao. “So someone planned everything.” Mabigat ang boses ko. “Looks like it.” Muli niyang pinindot ang keyboard at nagpalit ang footage sa screen. Mas malapit at mas malinaw nang kaunti. “Possible na ibang babae talaga ang intended na makasama mo sa room na 'yon.” Tahimik akong nakikinig. “But then nagkataon nag deliver si so called mystery girl ng food for room service..” Napatingin ako sa screen. “Siya ang napag abutan mo.” Seryoso niyang pagtatapos. Muli kong tinitigan ang babae sa footage. Hindi ko pa rin makita nang maayos ang mukha niya at hindi ko pa rin siya makilala. Ngunit habang tumatagal akong nakatitig sa screen, mas lalong bumibilis ang tibok ng puso ko. Parang may kung anong pamilyar sa taong nasa screen. Hindi ko maintindihan kung bakit. Pero habang pinagmamasdan ko ang malabong imahe ng babaeng iyon, pakiramdam ko ay mas lumalapit ako sa isang katotohanang matagal nang nakatago. At sa hindi maipaliwanag na dahilan, bigla akong ki

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 45

    REVE“Hey.” Tawag ko kay Seb nang makita ko siyang kakapasok lang sa opisina niya. Kanina pa ako narito, nakaupo sa swivel chair niya habang hinihintay siyang matapos sa kung anumang inaasikaso niya. Nakapatong ang isang paa ko sa kaniyang lamesa at walang pakialam na inangkin ang pwesto niya. Hindi naman iyon bago sa aming dalawa. Sanay na siya kasi gawain niya rin naman.Simula nang magkaayos kami ni Scylla, pakiramdam ko ay unti unti ring bumalik sa ayos ang buhay ko. Hindi na ako araw araw nakakulong sa sarili kong kwarto. Hindi na rin puro trabaho at alak ang paraan ko para takasan ang mga bagay na ayaw kong isipin. I started working again. Mas naging maayos ang schedule ko. Mas naging maayos ako, at ganoon din si Scylla.Hindi ko na talaga siya pinayagang magtrabaho rito pagkatapos ng lahat ng nangyari. Ngunit kahit ganoon, madalas pa rin siyang bumisita sa bar. Minsan para makipagkwentuhan sa mga staff. Minsan para samahan ako, at kadalasan, para samahan si Ali na parang

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 44

    “Nakapag-usap na ba kayo ni Reve?” Kuryosong tanong ni Ali habang nakaupo sa gilid ng kama at nakatingin sa akin na para bang may inaabangang juicy update. Napairap agad ako. “Shut up. Sinet up n'yo na naman kami.” Agad siyang napatawa, walang bahid ng pagsisisi sa mukha. “Para sa ikabubuti n'yo naman.” Lalo lang akong napailing sa depensa niya. Minsan talaga pakiramdam ko mas invested pa silang lahat sa amin ni Reve kaysa sa amin mismo. “And to answer your question, no. Hindi pa kami nakakapag-usap about doon.” Sambit ko habang lumalapit sa cabinet para kumuha ng pamalit na damit. “Pero humingi na kami ng tawad sa isa't isa.” Mas naging mahina ang boses ko sa huling bahagi ng sinabi ko. Hindi man namin napag-usapan nang buo ang lahat, at least may progress. Hindi na tulad dati na puro iwasan at katahimikan lang ang namamagitan sa amin. Akmang bubuksan ko na sana ang cabinet nang bigla akong pigilan ni Ali. “Scylla!” Napalingon ako sa kanya. “Oh?” Halata ang pagpipigil n

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 43

    REVEAgad siyang napakurap. Then mahina niya akong hinampas sa dibdib. Not enough to hurt, sapat lang para mag reklamo sa sinabi ko.And somehow... that tiny reaction made something inside me relax. Because for the first time since we met again... I saw it. Her smile.And I swear to God... it felt like seeing sunlight after weeks of rain. “There she is.” Mahina kong bulong. Napakurap siya. “Hm?” “Yung smile mo.” Bahagya siyang namula at nag iwas ng tingin.Which only made me smile even more. “Stop crying na.” Mas seryoso kong sambit this time. Dahan-dahan kong pinunasan ang mga luha sa gilid ng mga mata niya gamit ang hinlalaki ko. “We're gonna talk about it.” Bahagya akong yumuko para magtama ang mga mata namin. “Whenever you're ready.” I want us to talk… pero hindi sa oras na gusto ko. Sa oras na kaya niya. Sa oras na handa na siya. Because I wasn't going to force her. Not after seeing how much she had been carrying all by herself. I wanted answers… God knows I wan

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 42

    REVEPero hindi ako tumigil. Nanatili akong nakayuko at chinecheck kung nasugatan ko ba siya.“Let me see.” “Reve.” Mas malakas na ngayon. Doon lang ako napahinto at napatingala sa kanya.And God. I missed her. I missed her so fucking much. “I’m okay.” Mahina niyang sambit. “Nagulat lang din

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 41

    REVEBecause the room was huge. It felt more like a luxury suite than a normal hotel room. May sarili itong living room. Complete with a large couch and elegant furniture. May maliit na kusina. Fully equipped. May master bedroom. At hindi basta-bastang bedroom. The bed alone looked big enough for

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 40

    REVENapahawak ako sa ulo ko. Parang nakikipag-usap ako sa pader. Actually, mas reasonable pa yata ang pader. “Baka sambahin mo pa ako mamaya.” Napaismid ako. “In your dreams.” “Magte-thank you ka pa nang magte-thank you.” “Never.” “Sure ka?” Mapang asar niyang sambit.“Absolutely.” “Okay.

  • Isang Gabing Pagkahumaling   Chapter 31

    Honestly, nakakatuwa siyang panoorin. Hindi dahil gusto ko siyang pahirapan. Well... Hindi lang dahil doon. Kundi dahil ngayon ko lang siya nakitang ganito. Ali was usually loud. Confident.Fearless.Isa siya sa mga taong walang problema mang-asar o lumandi pabalik kapag may lumalandi sa kani

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status