LOGINNardo POVSa wakas. Nakarating din ako rito. Pagbaba ko ng lumang bus, agad kong nilibot ng tingin ang buong paligid.Napabuntong-hininga ako. Hindi ako nagkamali nang pinuntahang lugar. Mas liblib pa pala talaga rito kaysa sa Amontala.Ito pala ang Gitambak Province. Ang pinakadulong lugar na alam kong halos walang gustong pumunta.Dito kasi ay makitid ang mga kalsadang dadaan bago makarating sa Gitambak. Halos puro bundok ang nakapaligid din.May ilang kabayo at kalabaw na dumaraan sa daan. Ang mga bahay ay gawa sa kahoy at kawayan. Ang iba pa nga ay nipa hut lang.Napangiti ako nang bahagya. “Perfect talaga rito,” kalmado kong bulong.Ito mismo ang hinahanap kong pagtataguan. Isang lugar na hindi ako madaling mahahanap ng kahit sinuman.Naglakad ako habang pasan ang luma kong backpack. Wala akong dalang maraming gamit. Kaunting damit lang. Ilang personal na gamit, at wala nang iba pa.Napatingin ako sa maliit na tindahan sa gilid ng daan. May ilang matatandang lalaki ang nakaupo ro
Sylaila POVDahan-dahan kaming naghiwalay sa pagkakayakap ni Chusan. Pag-angat ko ng tingin ay namumula pa rin ang mga mata ni Chusan. Ngumiti pa siya sa akin kahit halatang kakaiyak lang.Hindi ko napigilang gumanti rin ng ngiti kahit nahihiya pa ako.Hindi pa man ako nakakapagsalita ay may maliit na boses na biglang sumingit.“Hello po, Kuya cute!”Napalingon kaming lahat kay Isla. Nakangiti siyang tumatakbo papunta kay Chusan.Nagulat pa ako nang kusang yumakap ang anak ko sa binti niya. Mas lalo namang nanlaki ang mga mata nina Mama, Papa, Kuya Keilys, at Ate Ilaria.Napayuko si Chusan kay Isla.Ngumiti siya. “Hello, Isla! Sa wakas, nagkita ulit tayo, anak ko,” masayang bati niya.Napapaluha sina Fabian at Lusing dahil hindi sila makapaniwala sa nakikita. Lalo na sa eksena nila Chusan at Isla.“Sandali lang.” Napatingin kaming lahat kay Mama Keilani. “Bakit Kuya Cute ang tawag ni Isla kay Chusan?”Napatingin din ako kay Chusan. Titignan ko kung anong isasagot niya.Napangiti nang
Sylaila POVMasayang nagkukuwentuhan sina Mama, Papa, Kuya Keilys, habang si Isla naman ay abala sa paglalaro ng stuffed toy na ibinigay ni Tito Keilys niya.Ako naman ay tahimik lang na nakaupo. Paminsan-minsan ay napapatingin ako sa malaking pinto ng bahay na kinaroroonan namin. Hindi ko alam kung bakit. Pero simula nang sabihin nila na si Chusan ang ama ni Isla, parang hindi na mapakali ang puso ko. Para bang pati ako ay excited na rin siyang ma-meet ulit, kahit na-meet ko na siya nun sa farm namin ni Nardo. Kaya pala ganoon ang pakiramdam ko nung mga oras na iyon, matagal na pala kaming nagmamahalan. Tapos, siya pa pala ang ama ni Isla.Tama, gets ko na rin kung bakit ganoon na lang ang pagka-attach niya sa bata. Kasi nga anak niya si Isla.Napahawak ako sa dibdib ko. Bakit ganoon? Bakit hindi ko man maalala ang buong nakaraan ko?Kung limang taon na nung mangyari ang aksidente, bakit hindi pa bumabalik ang mga alaala ko?“Ila?"Napalingon ako kay Mama.“Ayos ka lang ba?”Ngumiti
Chusan POVMahigpit kong hawak ang manibela habang mabilis na umaandar ang sasakyan sa mga kalsada ng Colmenares Town. Nakaiwan nga ng cellphone si Sera dito sa loob ng sasakyan pero bigla ring nawalan ng battery, lowbat na agad. Sinubukan ko pang buksan, pero patay na talaga ang lintik na cellphone.Napamura na lang ako sa inis. Pero wala na akong magagawa. Kailangan ko na lang magtanong-tanong sa mga tao. Gagamitin ko na ang totoong mukha ko, ‘yung walang facemask at cap, para mas mabilis nila akong tulungan.Huminga ako nang malalim at pinabagal ang takbo ng sasakyan.Pagdating sa isang kanto ay may nakita akong grupo ng mga tricycle driver na nagkukuwentuhan.Ibinaba ko ang bintana. “Boss, tanong lang po.” Napalingon silang lahat sa akin. Nagulat pa sila kasi agad nila akong nakilala.“Uy, si Chusan oh!”“Astig, guwapo pala itong binatang ito sa personal.”“Mukhang nandito na rin siya para kay Sylaila, sikat na sikat tuloy ang lugar natin ngayon dahil sa balita.”Napangiti na lan
Sylaila POVHanggang ngayon ay pakiramdam ko panaginip pa rin ang lahat. Kanina lang, hindi ko pa sila kilala.Ngayon, magkatabi na kami sa sofa habang hawak ni Mama ang isang kamay ko at si Papa naman ay paminsan-minsang hinahaplos ang buhok ko na parang natatakot na mawala ulit ako.Sa kabilang sofa ay naglalaro si Isla kasama sina Fabian at Lusing.Kalmado na ang lahat. Nagpaluto na nga sina Mama at Papa ng pagkain kay Vandall kasi nagugutom na rin kami.“Si Chusan ba ay na-contact na?” dinig kong tanong ni Mama kay Vandall.“Parang may nakita po kaming post ng mga fans sa social media. Nandito rin po si Chusan sa Colmenares town. May picture siya sa isang malapit na coffee shop dito. My video pa nga po na nagmamakaawang tulungan siyang makarating kay Sylaila,” sagot ni Vandall. Nung marinig ko ‘yun ay natuwa ako. Ibig sabihin ay papunta na rin pala siya rito sa akin. Hindi na ako makapaghintay na makita siya. Gusto kong makita ang reaksyon niya kapag nakita ako. Gusto kong marinig
Chusan POVHindi ko na halos maubos ang iniinom kong kape dahil hindi mapakali ang isip ko. Paulit-ulit na umiikot sa utak ko ang mukha ni Sylaila.She’s alive. I still can’t believe it. I feel like when I wake up in a little while, it’ll all turn out to be just a dream. Pero hindi. Totoong buhay siya. I saw her on TV myself. I saw her face. I heard her name. At higit sa lahat, alam kong narito rin siya Colmenares town.“Sir.” Naputol ang pag-iisip ko nang magsalita si Leo. Napatingin ako sa kanya. “May nalaman po ako.”Nanlaki agad ang mga mata ko. “Ano ‘yon?”“Alam ko na po kung nasaan si Ma’am Sylaila.”I got even more nervous, but I was also really excited when Leo told me where I could find Sylaila.“Talaga?”Tumango siya. “Opo, Sir.”Hindi ko napigilan ang mapangiti. “Good job, Leo!” Napahawak pa ako sa balikat niya. “Sa wakas may nagawa ka ring mabuti.”Napakamot siya sa ulo. “Nagtanong-tanong lang po ako rito sa coffee shop.”Napatawa ako. “Maganda iyon, at least nakatulong ka
Keilys POVPare-pareho kaming nakasibangot pagbalik sa yate dahil wala kaming nakitang kahit anong bakas ni Ilaria sa unang island na nakita namin. Malinis doon at mababait ang mga tao, kaya malabong dito dinala ang fiance ko.“Ano, wala ba, anak?” unang tanong ni Tatay Iggy sa akin.Umiling ako. “
Ilaria POV“Kylaria Merritt!” sigaw ko sa garden nung makita kong naglalaro na naman sa putik ang anak kong babae. Nung sumigaw ako, bigla siyang tumayo at nagtatakbo sa Lolo Iggy niya.“Lo, ayan na naman po si Mama Ilaria oh!” nagsumbong pa talaga.Imbis na magalit, natawa ako ng palihim habang na
Cane Trey POVUmagang-umaga, nabalitaan ko ang nangyari sa Trey Island. Umuwi akong lasing at gusto kong matulog at magpahinga, pero nung mabalitaan ko‘yun, nanghina ako ng lubusan. Halos nandoon ang lahat ng naipon kong kayamanan. Tinatago ko talaga doon para hindi makita ni Vanessa at Lorcan. Pe
Keilys POVNung mabalitaan kong dumating na sina Ilaria at ang mga kaibigan niya, iba na ‘yung luwag ng paghinga. Safe na kasi siyang nakarating dito sa isla. Ibig sabihin, wala na akong dapat problemahin.Habang kumakain ako ng vegetable salad, inuumpisahan na raw ang pag-aayos sa bride ko. Lalo a







