LOGINSera POVPakiramdam ko, ngayon lang ako tunay na natalo sa buong buhay ko. Ang sama-sama ng pakiramdam ko. Ang masamang pakiramdam ko simula nung magpunta ako sa Amontala ay tila nagtuloy-tuloy na ngayon. Nag-iinit na ang katawan ko, pero tahimik akong naglalakad sa airport kasama si Harry.Gusto ko sanang magpahinga, pero ayoko nang mag-stay pa doon. Kasama na niya si Sylaila. Nawala agad sa akin ang Chusan ko.Alam kong wala na akong puwang sa puso niya ngayon, at kahit magmakaawa pa ako, wala na akong magagawa pa talaga.Mahigpit kong hinila pababa ang cap ko. Mas inayos ko rin ang facemask na suot ko. Ayokong may makakilala sa akin. Ayokong may makakita sa mukha kong namamaga na sa kakaiyak.Sa mga oras na ito, trending din ako sa lahat ng social media. Pinagtatawanan ako dahil karma ko na raw ang dumating dahil wala na akong saysay kay Chusan. Nagbalik na raw ang tunay na reyna.Lahat ng tinarayan ko noon, nagsama-sama sa social media para ma-bully ako.“Sa wakas, nagbalik na ang
Nardo POVSa wakas. Nakarating din ako rito. Pagbaba ko ng lumang bus, agad kong nilibot ng tingin ang buong paligid.Napabuntong-hininga ako. Hindi ako nagkamali nang pinuntahang lugar. Mas liblib pa pala talaga rito kaysa sa Amontala.Ito pala ang Gitambak Province. Ang pinakadulong lugar na alam kong halos walang gustong pumunta.Dito kasi ay makitid ang mga kalsadang dadaan bago makarating sa Gitambak. Halos puro bundok ang nakapaligid din.May ilang kabayo at kalabaw na dumaraan sa daan. Ang mga bahay ay gawa sa kahoy at kawayan. Ang iba pa nga ay nipa hut lang.Napangiti ako nang bahagya. “Perfect talaga rito,” kalmado kong bulong.Ito mismo ang hinahanap kong pagtataguan. Isang lugar na hindi ako madaling mahahanap ng kahit sinuman.Naglakad ako habang pasan ang luma kong backpack. Wala akong dalang maraming gamit. Kaunting damit lang. Ilang personal na gamit, at wala nang iba pa.Napatingin ako sa maliit na tindahan sa gilid ng daan. May ilang matatandang lalaki ang nakaupo ro
Sylaila POVDahan-dahan kaming naghiwalay sa pagkakayakap ni Chusan. Pag-angat ko ng tingin ay namumula pa rin ang mga mata ni Chusan. Ngumiti pa siya sa akin kahit halatang kakaiyak lang.Hindi ko napigilang gumanti rin ng ngiti kahit nahihiya pa ako.Hindi pa man ako nakakapagsalita ay may maliit na boses na biglang sumingit.“Hello po, Kuya cute!”Napalingon kaming lahat kay Isla. Nakangiti siyang tumatakbo papunta kay Chusan.Nagulat pa ako nang kusang yumakap ang anak ko sa binti niya. Mas lalo namang nanlaki ang mga mata nina Mama, Papa, Kuya Keilys, at Ate Ilaria.Napayuko si Chusan kay Isla.Ngumiti siya. “Hello, Isla! Sa wakas, nagkita ulit tayo, anak ko,” masayang bati niya.Napapaluha sina Fabian at Lusing dahil hindi sila makapaniwala sa nakikita. Lalo na sa eksena nila Chusan at Isla.“Sandali lang.” Napatingin kaming lahat kay Mama Keilani. “Bakit Kuya Cute ang tawag ni Isla kay Chusan?”Napatingin din ako kay Chusan. Titignan ko kung anong isasagot niya.Napangiti nang
Sylaila POVMasayang nagkukuwentuhan sina Mama, Papa, Kuya Keilys, habang si Isla naman ay abala sa paglalaro ng stuffed toy na ibinigay ni Tito Keilys niya.Ako naman ay tahimik lang na nakaupo. Paminsan-minsan ay napapatingin ako sa malaking pinto ng bahay na kinaroroonan namin. Hindi ko alam kung bakit. Pero simula nang sabihin nila na si Chusan ang ama ni Isla, parang hindi na mapakali ang puso ko. Para bang pati ako ay excited na rin siyang ma-meet ulit, kahit na-meet ko na siya nun sa farm namin ni Nardo. Kaya pala ganoon ang pakiramdam ko nung mga oras na iyon, matagal na pala kaming nagmamahalan. Tapos, siya pa pala ang ama ni Isla.Tama, gets ko na rin kung bakit ganoon na lang ang pagka-attach niya sa bata. Kasi nga anak niya si Isla.Napahawak ako sa dibdib ko. Bakit ganoon? Bakit hindi ko man maalala ang buong nakaraan ko?Kung limang taon na nung mangyari ang aksidente, bakit hindi pa bumabalik ang mga alaala ko?“Ila?"Napalingon ako kay Mama.“Ayos ka lang ba?”Ngumiti
Chusan POVMahigpit kong hawak ang manibela habang mabilis na umaandar ang sasakyan sa mga kalsada ng Colmenares Town. Nakaiwan nga ng cellphone si Sera dito sa loob ng sasakyan pero bigla ring nawalan ng battery, lowbat na agad. Sinubukan ko pang buksan, pero patay na talaga ang lintik na cellphone.Napamura na lang ako sa inis. Pero wala na akong magagawa. Kailangan ko na lang magtanong-tanong sa mga tao. Gagamitin ko na ang totoong mukha ko, ‘yung walang facemask at cap, para mas mabilis nila akong tulungan.Huminga ako nang malalim at pinabagal ang takbo ng sasakyan.Pagdating sa isang kanto ay may nakita akong grupo ng mga tricycle driver na nagkukuwentuhan.Ibinaba ko ang bintana. “Boss, tanong lang po.” Napalingon silang lahat sa akin. Nagulat pa sila kasi agad nila akong nakilala.“Uy, si Chusan oh!”“Astig, guwapo pala itong binatang ito sa personal.”“Mukhang nandito na rin siya para kay Sylaila, sikat na sikat tuloy ang lugar natin ngayon dahil sa balita.”Napangiti na lan
Sylaila POVHanggang ngayon ay pakiramdam ko panaginip pa rin ang lahat. Kanina lang, hindi ko pa sila kilala.Ngayon, magkatabi na kami sa sofa habang hawak ni Mama ang isang kamay ko at si Papa naman ay paminsan-minsang hinahaplos ang buhok ko na parang natatakot na mawala ulit ako.Sa kabilang sofa ay naglalaro si Isla kasama sina Fabian at Lusing.Kalmado na ang lahat. Nagpaluto na nga sina Mama at Papa ng pagkain kay Vandall kasi nagugutom na rin kami.“Si Chusan ba ay na-contact na?” dinig kong tanong ni Mama kay Vandall.“Parang may nakita po kaming post ng mga fans sa social media. Nandito rin po si Chusan sa Colmenares town. May picture siya sa isang malapit na coffee shop dito. My video pa nga po na nagmamakaawang tulungan siyang makarating kay Sylaila,” sagot ni Vandall. Nung marinig ko ‘yun ay natuwa ako. Ibig sabihin ay papunta na rin pala siya rito sa akin. Hindi na ako makapaghintay na makita siya. Gusto kong makita ang reaksyon niya kapag nakita ako. Gusto kong marinig
Ilaria POVBumaba si Sir Keilys at dali-daling lumapit sa amin. Kahit na lang nagewang pa siya sa paglalakad ay pinilit niyang makalapit sa amin.“Hinintay mo ba akong makatulog talaga bago siya pinapunta rito, Ilaria?” Galit agad si Sir Keilys. Namumula pa ang mata niya, halatang bagong gising lan
Ilaria POV“Ilaria, ikaw na ang magdala ng pagkain kay Toph sa ospital. Kawawa naman, fiesta ngayon pero nandoon lang siya, mag-isa. At saka, kapag malakas pa rin ang hang-over mo at ayaw mawala, magpatanong ka sa doctor kung anong dapat gawin para mawala. Hindi puwedeng mawala ka sa sagala mamaya
Ilaria POV“Wow! Talaga palang ang laki nitong bahay mo, Sir Keilys,” unang sabi ni Nanay nang makarating na kami rito sa villa.“Keilys na lang po, Tita Laria, kahit wala na pong sir,” nahihiya namang sabi ni Sir Keilys.“Salamat, Keilys, dahil patutuluyin mo kami rito sa malaki mong bahay,” sabi
Ilaria POVMinsan lang kami magkakasama-sama ng mga kaibigan ko sa labas ngayon dahil pare-pareho ay mayroon ng trabaho, pero dahil lahat ay free ngayong araw, ayon, game na agad kaming magkita-kita matapos ang napakasayang fiesta. Oo, ngayon na lang ulit kami nagkita-kita.Pagkatapos ng ilang lingg







