MasukHati Shanon Moore berubah keruh dan gelap karena dendam ketika ia difitnah sebagai pelakor dan dipecat begitu saja setelah sang CEO menidurinya. Hampir pingsan karena kehamilannya, Shanon justru bertemu dengan Damian Vadis yang ternyata memiliki utang budi dengannya di masa lalu. Dengan bantuan Damian, Shanon pun mengentaskan dendamnya. *** Hai, Lovely-Reader! Find me on IG : love_lovelybintang
Lihat lebih banyak“หมดแก้วนี้แล้วไปเต้นกันไหมแอนนี่!” เสียงเพื่อนสาวตะโกนแข่งกับจังหวะเบสที่กระแทกจนพื้นคลับสั่นสะเทือน
แอนนี่หัวเราะร่า ยกแก้วค็อกเทลสีสวยขึ้นจิบพลางพยักหน้า มือเรียวขยับสายเดี่ยวสีแดงสดที่ร่นลงมาให้เข้าที่ คืนนี้เธอไม่ได้อยากมาเต้นรำหรอก เธอแค่อยากหนีออกจากกรอบ ‘ลูกสาวเจ้าของโรงแรมห้าดาว’ ที่น่าเบื่อต่างหาก ขณะที่สายตากวาดมองไปรอบคลับหรู เธอก็ไปสะดุดเข้ากับร่างสูงที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ ผู้ชายคนนั้น... ไม่ใช่พวกเด็กมหาลัยหน้าใสที่เธอเจอเป็นประจำแน่ๆ เขายืนนิ่ง มือหนึ่งถือแก้ววิสกี้ อีกมือล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็ค เชิ้ตสีเข้มที่พับแขนขึ้นลวกๆ นั่นเผยให้เห็นนาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์บนข้อมือแกร่ง... รอยยิ้มมุมปากกับหางตาที่ยับย่นนิดๆ ตอนที่เขามองตรงมา... ทำเอาแอนนี่เผลอกลั้นหายใจ สายตาแบบนั้น... สายตาของนักล่าชัดๆ เธอคิดในใจพลางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ไม่ยอมหลบตา “ขอโทษนะครับ” เสียงทุ้มดังขึ้นชิดใบหูจนแอนนี่สะดุ้ง กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาแตะจมูก เธอหันขวับไปมอง... เขาเดินฝ่าผู้คนมายืนซ้อนอยู่ด้านหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ “ถ้าผมจะบอกว่า... คุณสวยที่สุดในร้าน มันจะดูเชยไปไหม?” เขาก้มลงมากระซิบ นัยน์ตาคมกริบสีเข้มจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ แอนนี่เหยียดยิ้ม แสร้งทำเป็นใจดีสู้เสือ ทั้งที่ใจเริ่มเต้นโครมคราม “เชยค่ะ... เชยมาก” เธอเอียงคอจ้องเขากลับ “แต่หนูชอบฟังนะ” ผู้ชายตรงหน้าหัวเราะในลำคอ เสียงของเขาทุ้มต่ำและมีเสน่ห์ร้ายกาจ “ผมอัคราครับ... เรียกอัคก็ได้” “หนูแอนนี่ค่ะ” “แอนนี่...” เขาทวนชื่อเธอช้าๆ สายตาไม่ได้มองแค่ใบหน้า แต่มันไล่ระดับลงมาหยุดที่เนินอกวับๆแวมๆใต้ชุดเดรสสีแดง “เสียงเพลงตรงนี้มันเริ่มดังไปแล้ว คุณว่าไหม” เขาขยับเข้ามาใกล้อีกนิด จนปลายจมูกแทบจะชนกัน “ไปหาที่เงียบๆ... คุยกันต่อไหมครับ” แอนนี่เม้มปาก มองลึกเข้าไปในแววตาแพรวพราวคู่นั้น เธอไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่า ‘ที่เงียบๆ’ ของผู้ชายวัยสี่สิบกว่าหมายถึงอะไร... และเธอก็ไม่อยากปฏิเสธด้วย “ไปสิคะ” เธอตอบรับสั้นๆ วางแก้วค็อกเทลลงบนโต๊ะ แล้วก้าวเดินตามแผ่นหลังกว้างของเขาออกไปโดยไม่หันไปบอกลาเพื่อนในกลุ่มอีก ตื๊ด... แกร๊ก! ประตูห้องสวีทของโรงแรมห้าดาวยังไม่ทันจะปิดสนิทดีด้วยซ้ำ แขนแกร่งของอัคราก็ตวัดรวบเอวบางของเธอเข้าหาตัวเต็มแรง แอนนี่เซถลา แผ่นหลังกระแทกเข้ากับบานประตูไม้ ปัง! “อื้อ... คุณอัคขา... เดี๋ยวสิค้า อ๊ะ...” คำประท้วงถูกกลืนหายไปทันทีเมื่อริมฝีปากหยักหนาบดขยี้ลงมา แอนนี่เบิกตากว้าง สัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวจากเรียวลิ้นที่สอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก เขาต้อนรัด ดูดดึง กวาดชิมความหวานจนเธอต้องเผยอปากรับอย่างเผลอไผล มือหนาลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้า บีบเคล้นสะโพกกลมกลึงผ่านเนื้อผ้าบางเบาจนเธอเข่าอ่อนยวบ “เด็กดี...” อัคราถอนจูบออกช้าๆ หอบหายใจรดปลายจมูกรั้น สายตาคมจ้องมองพวงแก้มที่แดงจัดของคนในอ้อมแขน “คุณกำลังจะทำให้ผมเป็นบ้า เพราะชอบหนู รู้ตัวไหม” แอนนี่สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ สองมือของเธอยกขึ้นทาบลงบนแผงอกกว้าง สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อแน่นตึงและจังหวะหัวใจของเขาที่เต้นแรงไม่แพ้กัน “หนูก็... ชอบคุณค่าา” เธอสบตาเขา แววตาสั่นระริก อัครายกยิ้มร้าย ช้อนร่างบางขึ้นอุ้มลอยหวือจากพื้น แอนนี่หลุดเสียงอุทาน รีบตวัดแขนกอดคอเขาแน่น ชายหนุ่มก้าวยาวๆ ไปหยุดที่เตียงใหญ่ ก่อนจะทิ้งร่างเธอลงบนฟูกนุ่มอย่างจงใจไม่เบามือนัก “หนูรู้ไหม... ว่ามากับผู้ชายอายุรุ่นพ่อแบบนี้... ต้องเจออะไรบ้าง” เสียงทุ้มที่แหบพร่าเอ่ยถาม มือหนาเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทีละเม็ด... ทีละเม็ด แผงอกกำยำที่มีไรขนอ่อนๆ ปรากฏแก่สายตา แอนนี่ลอบกลืนน้ำลาย เธอยันตัวลุกขึ้นนั่ง คลานเข่าเข้าไปหาเขาช้าๆ สายตาของเธอไม่ได้มองหน้าเขา แต่มองต่ำลงไปที่เป้ากางเกงสแล็ค... มันนูนเด่น ดุนดันเนื้อผ้าออกมาจนเห็นขนาดที่ซ่อนอยู่ชัดเจน “รุ่นพ่อเหรอคะ...” เธอช้อนสายตาขึ้นมองเขา กัดริมฝีปากล่างเบาๆ “งั้น หนูเรียกป๋านะค้า” อัคราเลิกคิ้ว “หึ... อยากเรียกแบบนั้นเหรอ” “ค่าา... ป๋าขา...” เสียงหวานหยดย้อยดังขึ้นพร้อมกับมือเล็กที่เอื้อมไปแตะหัวเข็มขัดโลหะของเขา “ป๋าดู แข็งแรงจังเลยนะคะ” สิ้นคำยั่วเย้า อัคราก็สบถในลำคอ เขากระชากเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก รูดซิปและปลดกางเกงลงไปกองกับพื้น ภาพความเป็นชายที่ผงาดง้ำ ขยายตัวเต็มที่จนเส้นเลือดปูดโปน ทำเอาแอนนี่เผลออ้าปากค้าง “โอ้โห... ป๋าขา...” เธอพึมพำ ตากลมโตเบิกกว้าง “มัน... ใหญ่จัง” อัคราหัวเราะเสียงต่ำ ขยับขึ้นมาคร่อมทับร่างบางไว้ กักขังเธอไว้ใต้เงาร่าง มือหยาบกร้านลูบไล้ต้นขาอ่อน ก่อนจะสอดล้วงเข้าไปใต้กระโปรงตัวจิ๋ว “อยากลองไหมละคะ” เขากระซิบชิดริมฝีปากเธอ แอนนี่ใจเต้นระรัว ทั้งกลัวทั้งตื่นเต้น สองมือเล็กแตะลงบนตัวตนร้อนผ่าวตรงหน้า “ป๋าขา... หนูอยากลอง... อันนั้นของป๋า... หนูอยากรู้ว่ามันจะ... อื้อ!” นิ้วแกร่งเกี่ยวแพนตี้ลูกไม้ของเธอรูดลงรวดเดียวจบ กลีบเนื้ออวบอูมเผยอออกรับอัคราขยับสะโพก บดเบียดลำเอ็นเข้ากับติ่งเสียวข้างนอก ถูไถเน้นย้ำจนความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วร่างบาง “อ๊า... ป๋า...” แอนนี่เชิดหน้าขึ้น ครางเสียงสั่น “อยากลอง... ก็ต้องทำตัวเป็นเด็กดีก่อน” อัคราก้มลงขบเม้มซอกคอหอมกรุ่น สูดกลิ่นกายสาวเข้าปอด “ตอบป๋ามาสิ... ว่าหนูชื่ออะไร” “แอนนี่... อื้อ... แอนนี่ค่ะ” เธอบิดเร่า มือจิกผ้าปูที่นอนแน่น เขากดสะโพกเน้นย้ำลงไปอีก แกล้งถูไถจุดกระสันจนหยาดน้ำหวานเยิ้มติดหน้าขา “แล้วป๋าล่ะ ป๋าชื่ออะไรคะ” “ป๋าอัค อึก ป๋าอัคขา” สติของแอนนี่พร่าเลือน แต่ในเสี้ยววินาทีที่อารมณ์กำลังไต่ระดับ จู่ๆ ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว... ความคิดที่เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมาสงสัยเอาตอนนี้ เธอหอบหายใจ ปรือตาที่ฉ่ำปรือขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาเหนือร่าง “ป๋าขา...” “ว่าไงคะ” “แล้ว... ป๋ามีเมีย... มีลูกไหมคะ... ถึงมาเที่ยวแบบนี้” อัคราชะงักไปชั่ววินาที มือที่กำลังลูบไล้เอวบางหยุดนิ่ง สายตาคมกริบวูบไหวอ่านไม่ออก ก่อนที่รอยยิ้มมุมปาก “ทำไมครับถ้าป๋ามี... หนูจะหยุดเหรอ” คำตอบที่เหมือนไม่ตอบนั้นทำให้แอนนี่สะดุด มันผิด... เธอรู้ว่ามันท้าทายศีลธรรมในใจ แต่สัมผัสร้อนแรงที่เคลียคลออยู่ตรงหน้ามันล่อลวงจนเธอถอยหลังไม่กลับแล้ว “หนู อึ่ก ไม่ ไม่หยุดค่ะ” เธอกัดปากตัวเองแน่น “หนูแค่อยากรู้ว่า... คืนนี้... ป๋าเป็นของหนูคนเดียวรึเปล่า” “คืนนี้... ป๋าเป็นของหนูค่ะแอนนี่” อัครากดจูบลงบนริมฝีปากบาง “และหนู... ก็ต้องเป็นของป๋า... ทั้งตัว” เขาจับเรียวขาขาวทั้งสองข้างแยกออกกว้าง ยกบั้นท้ายกลมกลึงให้ลอยเด่นน้ำเสียวที่ไหลซึมจนทั่วบ่งบอกถึงความพร้อมอย่างเต็มที่ “ป๋าจะใส่แล้วนะคะ” “ค ค่า ป๋า... ใส่เข้ามาเลย...อื้อออ” อัคราจับท่อนเอ็นดุ้นใหญ่จ่อที่ปากทางรัก ค่อยๆ กดส่วนหัวมุดแทรกเข้าไปในความคับแคบ แอนนี่สะดุ้งเฮือก หวีดร้องในลำคอ เล็บจิกทึ้งผ้าปูเตียงจนยับยู่ รูรักที่ปิดสนิทบีบรัดตัวตนของเขาแน่นจนเขาต้องสูดปาก “อึก... เจ็บ... ป๋า... หนูเจ็บ... มันแน่น...” เธอส่ายหน้าไปมา น้ำตาคลอเบ้า “ผ่อนคลายลูก... อย่าเกร็งนะคนดี” อัคราขบกรามแน่น หน้าผากมีเหงื่อซึม เขาเองก็ปวดร้าวแทบคลั่งกับความรัดรึงที่เด็กสาวมอบให้ เขาแช่ค้างไว้แบบนั้น ลูบผมปลอบประโลมเธอเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ดันสะโพกเข้าไปทีละนิด... ทีละนิด “อื้อ... อ๊า...” เมื่อลำเอ็นถูกกลืนกินเข้าไปจนสุด หน้าท้องแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามกระทบเข้ากับหน้าท้องแบนราบ ปั่บ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้น อัคราเริ่มขยับสะโพก ถอนออกช้าๆ และกระแทกกลับเข้าไปเนิบนาบ ความเจ็บปวดในคราแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านที่แอนนี่ไม่เคยรู้จัก “ป๋าขา... ลึก... มันลึกไปแล้ว...” เธอหลุดครางเสียงหลง สะบัดหน้าไปมาด้วยความสุขสมที่ปะทุขึ้น “ชอบไหมคะเด็กดี” อัคราถามเสียงพร่า ก้มลงครอบครองยอดอกสีสวยที่ชูชันท้าทายสายตา เขาดูดดึง ขบเม้มจนเกิดรอยรักสีจางเพื่อตีตราจอง “ชอบที่ป๋าทำแบบนี้ไหม” “ชอบ... อื้อ... หนูชอบ...” เสียงเตียงใหญ่ลั่นเอี๊ยดอ๊าดประสานกับจังหวะสะโพกสอบที่เริ่มขยับเร็วขึ้น... เร็วขึ้น อัคราโถมแรงเข้าใส่ไม่ยั้ง พับ พับ พับ ร่างเล็กสั่นคลอนไปตามแรงตอก แอนนี่ผวาตวัดแขนกอดรัดรอบลำคอหนา เรียวขาเกี่ยวรัดเอวสอบไว้แน่นราวกับกลัวจะตกลงไปในเหวลึก “ป๋า... แรงอีก... เอาแรงๆ เลยค่ะ” เธอร้องขออย่างไม่อาย จุดลึกซึ้งภายในถูกเสียดสีซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแทบขาดใจ “จัดให้ค่ะ... ลูกสาว...” อัคราคำรามต่ำในลำคอ สองมือหนายึดเอวบางไว้แน่นแล้วโถมสะโพกเข้าใส่แบบไม่ยั้งแรง เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องห้อง อารมณ์ดิบเถื่อนถูกระบายออกมาจนหมดสิ้น เขาดึงรั้งตัวตนออกจนเกือบสุดแล้วตอกกลับเข้าไปลึกสุดแรง เสียงครางกระเส่าเคล้ากับเสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วง “อ๊า!! ป๋า! ไม่ไหว... หนูจะ... หนูจะ...” แอนนี่หวีดร้องสุดเสียง ใบหน้าสวยหวานเชิดขึ้น ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อรูสวาทตอดรัดท่อนเอ็นของเขาถี่รัวเป็นจังหวะ อัคราขบกรามแน่นจนนูนเป็นสัน เขาเร่งจังหวะกระแทกสองสามครั้งสุดท้าย ปัก ปัก ปัก “ป๋า!!!” ร่างบางกระตุกเกร็ง สติพร่าเบลอลอยละล่อง อัคราคำรามก้อง กดสะโพกแช่ค้างไว้แนบแน่น ปลดปล่อยน้ำรักฉีดพล่านเข้าสู่ตัวเธอจนล้นทะลัก เสียงหอบหายใจของคนสองคนดังประสานกันในห้องที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวโลกีย์ ร่างกายชื้นเหงื่อแนบชิดกันบนเตียงยับยู่ยี่ อัคราทิ้งตัวลงนอนตะแคงข้าง ดึงร่างเล็กที่ยังคงหอบสั่นเข้ามาซุกในอ้อมกอด มือหนาลูบผมชื้นเหงื่อของเธออย่างเบามือ แอนนี่ซบหน้าลงกับอกกว้าง ฟังเสียงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวของคนรุ่นพ่อ “ป๋า...” “หื้ม” “ป๋าเก่งจังเลย...” อัคราหลุดขำ จรดริมฝีปากลงบนหน้าผากมน “หนูก็เก่งค่ะ... รับของป๋าได้หมดเลย” แอนนี่เงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตายังคงเต็มไปด้วยความหลงใหล... และคำถามที่ยังไม่ได้คำตอบ “แล้ว... ตกลงป๋ามีเมียไหมคะ” แอนนี่ช้อนตาขึ้นมอง นิ้วเล็กกรีดกรายเล่นบนแผงอกเปลือยเปล่าของคนรุ่นพ่อ ถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง อัคราไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เขานิ่งไปชั่วอึดใจ นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย ก่อนที่มุมปากได้รูปจะกระตุกยิ้มร้ายกาจ เขาโน้มใบหน้าลงมากระซิบชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการถูกจูบ “ถ้าคืนนี้... หนูทำให้ป๋าพอใจได้อีกรอบ แล้วป๋าจะบอก”“Jangan bicara sembarangan, Avantie!” seru Damian yang tidak rela label palsu itu bisa saja didengar Shanon. “Shanon akan segera menjadi istriku.” “Aku tidak sembarangan. Ada video—” “Shanon di jebak, Avantie,” potong Herv cepat, tak ingin lagi membahas masa lalu Shanon yang ia yakin tidak baik kalau sampai Shanon mendengarnya lagi. Lagi, Herv menambahkan, “Pelakunya sudah menyatakan permohonan maaf mereka dan sudah mengakui semua kesalahan. Yang sudah terjadi tidak bisa diubah, tapi Shanon sudah membersihkan namanya.” Damian turut mengangguk, membenarkan ucapan sang kakek. Mendengar kenyataan terbaru itu, Avantie tak bisa lagi berkata-kata. Ia tidak menyiapkan diri untuk hal ini. Tidak tahu lagi apa yang harus ia lakukan untuk mempertahankan Damian. “Tapi aku lebih mencintaimu, Damian,” rintihnya sementara air mata mulai mengenang dan tak sedikit yang berjatuhan di atas pangkuan gadis malang itu. Herv menatap Damian, memberinya isyarat agar cucu laki-lakinya itu mengatakan s
“Lihat, Pa! Perempuan ini pasti menggoda Damian!” pekik Avantie sambil menunjukkan foto Shanon dan Damian masuk ke dalam mobil yang sama. Bahkan si pengintai yang dibayar Avantie juga melaporkan kalau mereka pergi ke butik gaun pernikahan setelah selesai dari pemakaman.Lemuel mendengarkan rengekan Avantie sambil memijat pelipisnya, tidak tahu harus bertindak bagaimana untuk memenangkan hati Damian yang baru disadari tidak pernah punya perasaan pada putrinya. Katanya, “Papa tidak bisa sembarang bergerak, Vantie, Nak. Jangan sampai kita membuat Herv marah dan kau malah kehilangan segalanya, Avantie.” Netra Avantie menyalak marah. “Apa maksud Papa? Damian adalah segalanya buatku! Kalau aku tidak bisa memilikinya, apa lagi yang Papa maksud dengan ‘segalanya’?!”Desahan berat terdengar keluar dari sela bibir Lemuel. Ia tahu kalau Avantie tidak pernah tahu tujuan lain ia bersikeras menjodohkannya dengan Damian adalah demi mendapatkan keyakinan bahwa seumur hidup, Avantie tidak akan kehi
‘Apa benar aku akan menikahi pria sempurna ini?’ Shanon diam-diam melirik ke sisi kanannya, di mana Damian duduk. Pria itu tidak melepaskan rangkulan di bahu Shanon, membuat gadis itu sedikit canggung dibuatnya.Ia jadi ingat bagaimana dulu teman-temannya paling berisik kalau Damian muncul dalam wawancara berita di televisi. SHanon tak sengaja terkekeh membuat Damian mengangkat salah satu alisnya. “Senang-senang sendirian, hm?” ledek Damian. Shanon menggelengkan kepalanya sementara tangannya menutupi bibir yang berusaha sekuat tenaga menahan tawa.“Apa ada yang aneh dengan penampilanku? Aku akan bertemu dengan Almarhum orang tuamu. Aku harus tampil baik, Shan.” Damian mencoba mengorek alasan di balik wajah bahagia Shanon barusan. Lagi, Shanon menggeleng dulu sebelum menjawab, “Tidak. Kau sempurna. Tidak ada yang perlu kau khawatirkan soal penampilanmu, Damian.”‘Sudah mau datang ke makam mereka saja, aku sudah bersyukur. Pria berstatus tinggi sepertinya mendatangi makam orang tuak
51“Kak Damian, jangan bercanda,” kekeh Shanon dengan canggung. Ia tak tahu harus menatap ke mana, karena matanya terus saja kembali pada benda bulat melingkar yang duduk manis di dalam kotak itu. Lagi katanya, “Kau bukannya akan menikah dengan Avantie? Dan lagi, aku—”“Aku tidak pernah mengakui pertunanganku, apalagi menikahinya,” potong Damian dengan tenang. Rahang Shanon seperti lepas dari engselnya, ia tidak menyangka kalau selama ini semua kesedihan atas kenyataan rencana pernikahan Damian dan Avantie sia-sia belaka. Padahal pria itu sama sekali tidak menganggap hal tersebut ada.Damian menambahkan, “Aku menunggu sampai kau selesai dengan urusanmu, untuk menikahimu. Jadi, berhenti memanggilku dengan sebutan ‘kakak’. Aku bisa menjadi suamimu.”Belum sempat membalas ucapan Damian, sebuah tawa menggelegar terdengar memasuki ruangannya. “Kalian ini, jangan lupa menutup pintu. Ha! Ha! Ha!” Herv masih saja tergelak, terlebih melihat wajah Shanon yang memerah karena sadar kalau keja
"Maaf, Nona. Anda tidak bisa menolak.”Damian yang tadinya sudah hampir melangkah keluar dari hotel itu, kembali berbalik karena tidak merasa anak buahnya mengikuti di belakang.Barulah pria berwajah tampan seperti Lee Min Oh itu sadar, kalau Shanon seperti sedang membuat keributan dengan para bodyg
“Pamella Simons?"Dengan nada tercekat Shanon mengulang nama itu. Walau tidak suka dengan istri mantan bosnya tersebut, jangan sampai ia salah membenci orang. Lagi, ia mengkonfirmasi, "Istri CEO Regal Corp?” Dan gumaman membenarkan dari Caren membuat hati sang mantan sekretaris Regal Corp itu sema
‘Apa yang dilakukan bos besar sepertinya di tempat ini?! Bukannya Damian tinggal di New York?! Apa aku sudah melakukan kesalahan?!’ pekik Shanon dalam hatinya.Lamunan Shanon buyar ketika pria itu dengan dingin berkata, “Kau sangat ahli membuat keributan, Nona.”Jantung Shanon berdegup sangat cepat
“Astaga! Apa yang sudah Anda lakukan, Mister?!”“Apa Anda membuatnya pingsan?! Kasihan sekali.”“Sebaiknya cepat dibawa ke rumah sakit!”Terdengar protes dari beberapa penunggu kendaraan umum di halte tersebut. Suara mereka membuat pria yang tadi menegur Shanon merasa bersalah.Akhirnya ia memilih






Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.
Ulasan-ulasanLebih banyak