KingLinเมียจำเป็น

KingLinเมียจำเป็น

last updateLast Updated : 2025-12-30
By:  ไรท์มายOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
47Chapters
2.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"ถ้าป่วยก็รีบหาย อย่าเพิ่งตายละมีลูกให้ฉันก่อนแล้วค่อยตาย!!" "เมื่อการแต่งงานที่ไร้รัก กลายเป็นจุดเริ่มต้นของไฟเสน่หาที่ลุกลามจนยากจะดับ..." ‘วารีรินทร์’ ถูกคลุมถุงชนแต่งงานกับเจ้าของธนาคารผู้เย็นชา ‘ราชันย์ อัครเวทิน’ ผู้ชายที่ไม่เคยต้องการเธอ แต่เมื่อเธอก้าวเข้ามาในชีวิตเขาอย่างเต็มตัว รอยยิ้มเล็กๆ กลับทำให้ใจที่แข็งดั่งหินค่อยๆ สั่นไหว ความผูกพันที่เริ่มต้นจากความจำยอม กลับกลายเป็นความหลงใหลชนิดถอนตัวไม่ขึ้น แต่เมื่อความรักเพิ่งเบ่งบาน ความลับ ความแค้น และศัตรูในเงามืดก็พร้อมจะพรากทุกอย่างไปจากพวกเขา...  

View More

Chapter 1

บทที่1

Zahrana Laily, gadis berusia dua puluh tahun. Hidup hanya dengan kakaknya saja bernama Rania Bila, kakaknya Rania sedang hamil besar. Zahrana dan Rania adalah kakak beradik yang telah di tinggalkan kedua orang tuanya sejak Zahrana sekolah SMA kelas sepuluh.

Ketika itu, Rania sudah lulus sekolah SMA dan bekerja di kota di ajak oleh temannya. Satu tahun setelah kakaknya Rania bekerja di kota, kehidupan Zahrana dan ibunya membaik. Tetapi satu tahun kakaknya merantau, ibunya meninggal.

Sejak itu, Zahrana hidup sendiri. Di tambah lagi sejak ibunya meninggal itu, Rania tidak lagi memberikan kabarnya. Bahkan kiriman uang yang biasanya lancar, justru tidak lagi di kirim.

Selama hidup sendiri, Zahrana bekerja apa saja untuk membiayai hidupnya. Karena tidak ada yang mau menanggung makan Zahrana, sekalipun adik dari ibunya.

Kini, Rania pulang dengan kondisi sedang hamil muda pada saat itu. Zahrana bertanya tentang siapa laki-laki yang telah menghamilinya, tetapi Rania tidak memberitahu siapa laki-laki itu.

Kehidupan Zahrana sangat sederhana, dia kini tinggal dengan kakaknya Rania yang sedang hamil besar. Masih tidak jelas hamil anak siapa kakaknya itu, karena sejak merantau di kota Rania di kabarkan di peristri oleh orang kaya.

Rania tidak mau menceritakan siapapun laki-laki yang telah menikahinya bahkan sampai hamil besar, Zahrana tidak tahu siapa suami kakaknya itu.

"Kak Rania hamil besar begini, apa tahu suami kakak itu?" tanya Zahrana suatu hari ketika mereka sedang santai menonton TV.

Rania diam saja, dia masih ngemil makanan di tangannya. Tidak berniat menjawab pertanyaan adiknya, Zahrana pun hanya menarik napas panjang.

Setiap kali bertanya masalah suaminya, Rania selalu diam. Bahkan terlihat acuh saja, Zahrana heran dengan sikap tertutup kakaknya itu.

"Kak, jika suatu saat anak kakak lahir. Dia cari ayahnya, apa kakak akan diam saja seperti ini?" tanya Zahrana lagi.

"Biarkan dia menemukannya sendiri dek, kakak tidak akan memberitahu siapapun siapa laki-laki itu. Bahkan kelak anakku juga akan mencari sendiri siapa papanya nanti." kata Rania.

"Ya tapi kak, setidaknya beritahu foto laki-laki itu. Biar aku yang cari, sekalipun dia di lubang semut akan aku cari biar tahu anak dan istrinya disini hidup seadanya." kata Zahrana sedikit kesal dengan sikap diam kakaknya.

Rania menatap adiknya, lalu tersenyum tipis. Dia melanjutkan makan cemilan sambil menonton TV kesukaannya. Zarhana mendengus kesal, tidak bisa berkata apa-apa lagi. Dan akhirnya dia pasrah saja dengan sikap kakaknya itu.

_

Malam hari, Rania merasakan perutnya keram hebat. Dia bangun dari tidurnya, dengan susah payah dia bangun dan melangkah keluar dari kamarnya. Berniat membangunkan adiknya Zarhana, mengantarnya pergi ke bidan desa.

"Zahra, bangun! Tolong kakak!" teriak Rania menggedor pintu kamar Zahrana.

Beberapa kali Rania menggedor pintu kamar Zahrana, tak lama pintu itu terbuka. Tampak Zahrana mengucek matanya dan menguap. Tampak di depannya Rania berdiri dan meringis kesakitan.

Zahrana kaget, dia melebarkan matanya dan panik dengan kakaknya yang meringis kesakitan.

"Kak Rania kenapa?" tanya Zahrana.

"Tolong kakak, sepertinya mau melahirkan. Eeuuh." ucap Rania menahan sakit perutnya.

"Eh, melahirkan? Terus harus bagaimana kak?" tanya Zahrana panik.

"Antar kakak ke bidan desa." jawab Rania.

"Tapi, ini malam kak. Pasti bidannya sudah tidur." kata Zahrana.

"Ngga apa-apa, coba saja kesana. Eeuuh, kakak sudah sakit banget ini." kata Rania mengigit bibirnya menahan sakitnya.

"Aah, ya kak. Sebentar aku ambil kerudung dulu." kata Zahrana.

Dia masuk ke dalam kamarnya lagi, Rania meninggalkan kamar Zahrana dan masuk kedalam kamarnya mengambil perlengkapan bayi yang sudah dia siapkan sebelumnya.

Rasa sakit yang tidak bisa di tahan membuat Rania sedikit mengejan, dia memanggil Zahrana agar cepat mengantarnya ke bidan desa.

"Zahrana, cepat! Kakak sudah ngga tahan!" teriak Rania.

Zahrana pun keluar, dia hanya memakai kerudung instan dan segera menuntun kakaknya keluar dari rumah. Suasana malam hari tampak sepi, karena rasa sakit dan keadaan yang mendesak. Heningnya malam hari dan gelap itu tidak menyurutkan Zahrana dan Rania berjalan menuju rumah bidan desa yang jaraknya dua ratus meter.

"Apa kakak kuat jalan kaki sampai ke rumah bidan desa?" tanya Zahrana cemas dengan kakaknya.

"Mau bagaimana lagi, keadaan sepi sekali. Tidak mungkin juga harus meminta bantuan sama tetangga untuk mengantar kita ke rumah bidan desa." kata Rania.

"Ya sudah, kakak pegangan tanganku. Aku akan jalan pelan-pelan, semoga bayinya tidak keluar di jalan." kata Zahrana.

Mereka pun berjalan pelan menuju rumah bidan desa. Menembus gelapnya malam, suara binatang malam saling bersahutan menemani mereka berjalan menuju rumah bidan desa.

Setengah jam mereka berjalan, Rania menahan sakitnya yang menusuk tulang. Bukan, sakitnya bagaikan tulang retak beberapa rusuk. Sakitnya luar biasa, tak berapa lama Rania dan Zahrana sampai di depan pintu pagar bidan desa.

Zahrana mengetuk pintu pagar dengan keras, dia memanggil bidan desa dengan suara lantang dan gelisah.

"Bu bidan, tolong kakak saya!" teriak Zahrana.

Dia mengetuk beberapa kali pintu pagar yang hanya sebatas dadanya. Dia menoleh ke arah Rania sudah hampir terkulai, Zahrana terus menggedor pintu pagar itu sambil berteriak memanggil bidan desa itu.

Saat ini pukul satu malam, memang keadaan kampungnya sangat sepi. Apalagi di waktu jam satu dini hari, waktunya orang tidur pulas. Sedangkan Zahrana dan Rania sedang berjuang untuk mendapatkan pertolongan persalinan Rania.

"Bu bidan! Tolong kakak saya!" teriak Zahrana lagi.

Tak lama, pintu rumah terbuka. Zahrana senang, dia segera menuntun kakaknya Rania untuk bertahan dan sebentar lagi pertolongan datang.

"Siapa sih malam-malam begini mengetuk pintu keras sekali!" ucap bidan itu terlihat masih mengantuk.

"Bu bidan. Tolong kakak saya, dia mau melahirkan." kata Zahrana.

"Zahrana, siapa yang mau melahirkan?" tanya bidan desa itu.

"Kakak saya bu bidan." kata Zarhana panik.

"Rania?"

"Iya bu bidan."

"Ish, ganggu saja." ucap bidan itu kesal karena waktu tidurnya terganggu.

Dia melihat Rania sedang menahan sakit, dengan malas dia membuka pintu pagar rumahnya. Zahrana menuntun kakaknya masuk ke dalam rumah bidan tersebut, dia membawanya ke bagian persalina. Tampak pucat sekali Rania menahan sakit di perutnya, dia sudah tidak kuat lagi menahan untuk tidak mengejan.

"Eeuh!"

Rania mengejan ketika dia duduk di bangsal, bidan hanya menatapnya saja sambil menggunakan sarung tangannya cepat. Zahrana cemas dan tidak sabar dengan apa yang di lakukan bidan desa itu.

"Bi bidan, cepatlah. Kakakku sudah tidak tahan." kata Zahrana tidak sabar dengan bidan desa itu karena terlihat santai sekali.

"Sabar, ini juga sudah cepat. Salah siapa melahirkan malam-malam begini." ucap bidan itu ketus.

Zahrana terkejut, dia tidak menyangka bidan desa berkata seperti itu. Jika bukan karena mau melahirkan mendadak di malam hari begini, sudah tentu Zahrana membawa kakaknya ke puskesmas saja. Bukan ke bidan desa itu.

"Aaaaaargh!"

"Kak Rania!"

_

_

*********

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
47 Chapters
บทที่1
บทที่1 เมียจำเป็นNCในห้องหอหรู กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยคลุ้ง เคล้าไปกับความตึงเครียดระหว่างเจ้าบ่าวเจ้าสาวที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลยสักครั้ง เสียงประตูห้องนอนปิดลงด้วยแรงกระแทก"ถอดซะ จะให้ฉันทำให้หรือจะถอดเอง?"เสียงทุ้มต่ำของราชันย์แทงทะลุจิตใจเธอราวกับคมมีด เขาเดินเข้ามาช้าๆ ถอดสูทพาดเก้าอี้อย่างไม่แยแส เผยร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างในเสื้อเชิ้ตสีขาวที่พอดีตัว เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยคำถาม แต่ไร้เสียงจะเอ่ย“รินไม่ใช่ของเล่นของพี่คิงส์น่ะ” วารีรินทร์พูดเบาๆเขาหัวเราะในลำคอ "แน่ใจเหรอว่าเธอเองไม่อยากลอง"เพียงไม่กี่ก้าว ร่างเธอก็ถูกผลักลงเตียงอย่างไร้ความปราณีเขาคร่อมร่างเธอไว้ กลิ่นกายชายผสมควันบุหรี่จางๆ แผ่ซ่านจนเธอใจเต้นระส่ำ นิ้วเรียวยาวของเขารั้งสายชุดเจ้าสาวลงอย่างไม่ใยดี เสียงผ้าฉีกแว่วเบาๆ“ไม่!!!...อย่าถอด” เธอลุกขึ้นวิ่งไปรอบห้องนอนหรูแล้วหันมามองหน้าคนร่างสูงที่ออกคำสั่งกับเธอ มือสองข้างก็คอยจับชุดที่เขาถอดฉีกไม่สำเร็จไว้เพื่อไม่ให้มันหลุดออกจากร่างของเธอ“ฉันจะทำหน้าที่ ‘ผัว’ ให้สมบูรณ์... อย่างน้อยก็ในคืนนี้”เขาเดินเข้ามาใกล้และริมฝีปากร้อนจัดของเขาประกบ
Read more
บทที่2
บทที่2 มาเยี่ยมภายในบ้านหรูสีขาวครีม ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ระดับไฮเอนด์และกลิ่นดอกลิลลี่ขาวที่แต่งแจกันกลางโต๊ะอาหาร ลอยอวลทั่วห้องรับประทานอาหารกลางวัน รินในชุดเดรสสีอ่อนเรียบง่ายกำลังนั่งเรียบร้อยบนเก้าอี้ริมโต๊ะ สองมือประสานกันบนตักอย่างสงบเสงี่ยมเสียงหัวเราะค่อย ๆ ดังขึ้นเมื่อคุณพ่อคุณแม่ของคิงส์เดินเข้ามาพร้อมถุงของฝากเต็มมือ ทำเอาแม่บ้านทั้งสี่คนที่อยู่ในบ้านตกใจแทบสะดุ้งรีบโค้งหัวทักทาย“คุณพ่อคุณแม่มา รีบจัดชาเลยนะค่ะแม่บ้าน!”“โอ๊ย ไม่ต้องลำบากหรอกลูก เราแค่อยากมาเยี่ยมน้องรินเฉยๆ เห็นว่าป่วยเหรอลูก”เสียงของคุณแม่อบอุ่นเหมือนผ้าห่มในฤดูหนาว เธอเดินเข้ามานั่งข้างรินด้วยรอยยิ้มกว้าง มือข้างหนึ่งยกขึ้นลูบผมเธออย่างแผ่วเบา“ลูกดูดีสวยขึ้นมากเลยจ้ะ แม่เป็นห่วงตั้งแต่ได้ข่าวว่ามีไข้”รินพยักหน้าเบาๆ พลางพยายามฝืนยิ้ม แม้ในใจจะยังรู้สึกหน่วงๆ กับความจริงที่ไม่มีใครรู้“รินขอโทษที่ไม่ได้ออกไปต้อนรับค่ะ… ยังเพลียนิดหน่อยค่ะ แต่ดีขึ้นแล้ว ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ”คุณพ่อที่เพิ่งวางของฝากเสร็จ เดินมานั่งฝั่งตรงข้ามเธอ พร้อมหยิบผลไม้ออกมาปอกเองอย่างอารมณ์ดี“ไม่เป็นไรลูก แข็งแรงขึ้นก็ดีแ
Read more
บทที่3
บทที่3 วันหยุดเช้าวันหยุดในห้องนั่งเล่นกลางบ้านหลังใหญ่ บรรยากาศอบอุ่นแต่อึดอัดซ่อนอยู่ลึก ๆเสียงถ้วยกาแฟกระทบจานรองดังแผ่วเบากลิ่นกาแฟคั่วสดลอยปะปนกับกลิ่นน้ำส้มคั้นที่เพิ่งเทใส่แก้วคิงส์นั่งไขว่ห้างอยู่ที่โซฟาเสื้อยืดสีเข้มกับกางเกงสบายๆ แต่หน้าตาไม่สบายเลยมือข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟ อีกข้างถือโทรศัพท์มือถือสายตากดจ้องจอ แต่ความคิดล่องลอยส่วนรินนั่งอยู่บนโซฟาอีกฝั่งของโต๊ะกาแฟ เธอสวมเสื้อยืดแขนยาวหลวมๆ กางเกงผ้าสบายตา ผมมัดขึ้นลวก ๆ ใบหน้านิ่งสงบ มือจับแก้วน้ำส้มเงียบ...ทันใดนั้น...เสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้นแม่บ้านรีบไปเปิดประตู ก่อนที่สองบุคคลทรงอิทธิพลจะเดินเข้ามาใบหน้าของทั้งคู่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม และแววตาอยากรู้อยากเห็น“อรุณสวัสดิ์จ้ะลูก ๆ”เสียงคุณแม่เอ่ยทักก่อนจะเดินตรงมาหารินรีบลุกขึ้นยืนทันที ไหว้ด้วยมารยาทงดงาม“สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่ มาตั้งแต่เช้าเลย”“อยากเซอร์ไพรส์ พ่อกับแม่อยากเห็นว่าวันหยุดลูก ๆ อยู่กันยังไงบ้าง”คุณพ่อหัวเราะเบา ๆ ก่อนเดินไปนั่งลงบนโซฟาคิงส์เงยหน้าจากมือถือช้า ๆ สีหน้าไม่แปลกใจ... แต่ชัดเจนว่าไม่พอใจนัก“กาแฟมั้ยครับ”เขาถามเสียงเรียบ“เอาสิลู
Read more
บทที่4
บทที่4 มื้อค่ำไฟสีส้มอบอุ่นส่องทั่วห้องอาหารใหญ่โต๊ะยาวหรูหราที่เคยดูว่างเปล่า วันนี้กลับดูมีชีวิตเล็ก ๆ แค่เพราะมีคนสองคน..ที่ไม่รู้จะเรียกกันว่าอะไรดีริน เดินลงมาจากห้องในชุดลำลองสบาย ๆ สีฟ้าอ่อนผมยาวถูกรวบหลวม ๆ ราวกับไม่ได้ตั้งใจแต่งตัวมากนัก แต่กลับดูดีแบบที่ทำให้คิงส์เงยหน้าขึ้นมองทันทีเขานั่งรออยู่ก่อนแล้ว มือใหญ่ยังคงถือช้อนค้างไว้ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างที่ไม่ค่อยมีใครได้เห็นบ่อยนัก“ลงมาพอดี กำลังจะเริ่มกิน”รินพยักหน้าเบา ๆ แล้วนั่งลงฝั่งตรงข้ามเธอไม่ได้เอ่ยอะไรนอกจากตักข้าวในจานเงียบ ๆเสียงช้อนส้อมกระทบจานเบา ๆ ดังขึ้นในความเงียบจนคิงส์เป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อนอย่างไม่ทันตั้งตัว“เริ่มอยู่ที่นี่ชินรึยัง?”รินเงยหน้ามองเขาแววตาของเธอนิ่ง แต่รอยยิ้มที่ผุดขึ้นบนมุมปาก กลับเจือไปด้วยความประชด“ก็...กำลังปรับตัวอยู่ค่ะ”“อย่างน้อยก็เริ่มรู้ว่าเวลาไหนควรพูด เวลาไหนควรเงียบ”คำตอบนั้นทำให้คิ้วคิงส์ขมวดเล็กน้อยแต่เขากลับยังถามต่อ โดยพยายามไม่เปลี่ยนสีหน้า“แล้วมีอะไรไม่ชอบไหม?”“ถ้ามี ก็บอกได้”รินเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยเบา ๆ“ถ้าจะให้บอกหมดเดี๋ยวพี่จะกินข้าวไม่ลงเอา”น้ำเสียงเ
Read more
บทที่5
บทที่5 ไม่ต้องนอนแล้วโซฟาNCร่างของเธอถูกดันนอนแนบลงบนเตียง ผ้าปูที่นอนตัดกับผิวขาวนวลของรินอย่างเด่นชัดคิงส์โน้มตัวลงมาทาบทับ กลิ่นกายของเขาร้อนแรง ผสมกับแรงหายใจที่เริ่มหนักขึ้นทุกทีมือหนารั้งเอวบางให้แนบชิดแผงอกของเขา และอีกมือก็ลูบไล้ต้นขาเนียนใต้กระโปรงชุดนอนอย่างช้า ๆ“รู้ตัวไหมว่าเธอทำพี่แทบบ้า...”เสียงเขาแหบพร่า จมูกไล้ไปตามข้างแก้ม ลงที่คอ ก่อนริมฝีปากร้อนจัดจะกดจูบอย่างหนักหน่วงตรงเนินไหล่ เขาไม่รีบเร่ง แต่ก็ไม่อ่อนโยน“อ๊ะ...พี่คิงส์…” เสียงเธอสั่นพร่า ริมฝีปากเผยอเบา ๆคิงส์ค่อยๆ ปลดชุดนอนของเธออย่างมีจังหวะ นิ้วมือเขาสะกิดผิวเนียนราวกับทดสอบความอดทนของเธอและเมื่อเผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าที่แสนงดงามดวงตาเขาก็ลุกวาวขึ้นทันที“สวยเกินไปแล้ว รู้ตัวไหม…”เขากระซิบเบา ๆ แล้วกดริมฝีปากลงกลางอกเธออย่างแรง เสียงดูดกลืนสลับกับเสียงหอบหายใจทำให้ห้องทั้งห้องร้อนระอุรินแอ่นตัวหนีสัมผัสแต่กลับยิ่งถูกเขากดแน่นลงกับเตียงเขาใช้ปลายลิ้นลากช้า ๆ ไล้ลงจากเนินอกไปตามหน้าท้องแบนราบจนเธอสั่นสะท้านทั้งร่างนิ้วมือเขาเกี่ยวชายกระโปรงขึ้นอย่างลื่นไหล และค่อย ๆ ถอดมันออกจากเรียวขาเธอสัมผัสแนบแน่
Read more
บทที่6
บทที่6 ชุดวันเวลาผ่านไปรินนั่งจิบชาอยู่ที่โต๊ะเล็กมุมห้องอย่างเงียบ ๆ สีหน้าของเธอยังคงนิ่งและห่างเหินเหมือนทุกวันที่ผ่านมา ตั้งแต่วันนั้น...เธอก็แทบจะไม่พูดกับคิงส์อีกเลยเสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น ทำลายความเงียบของเช้านั้น รินวางแก้วชาลงแล้วลุกไปกดรับสาย“รินลูก~” เสียงแม่ลิสา หวานแหลมดังมาตามสาย รินยิ้มบาง ๆ กดโหมดลูกสะใภ้ดีเด่นตามสัญชาตญาณทันที“สวัสดีค่ะคุณแม่” เธอรับสายด้วยเสียงนุ่มนวล“แม่โทรมาบอกว่าสัปดาห์หน้า ไทยแบงค์จะจัดงานเลี้ยงใหญ่กลางคืน ลูกต้องไปด้วยนะลูก แล้วพ่อแม่ของรินก็จะไปด้วยนะลูก พวกเขาบอกแม่ว่าจะใส่เต็มที่เลย!”“ค่ะ...รินทราบแล้วค่ะ”“แล้วลูกบอกคิงส์ด้วยนะ ให้พาไปเลือกชุดสวยที่สุด แพงที่สุดด้วยลูก แม่อยากให้รินสวยจนทุกคนตะลึง เข้าใจไหมจ๊ะ” ลิสาหัวเราะอย่างเอ็นดู เสียงของเธอฟังดูตื่นเต้นเหมือนแม่ที่กำลังเตรียมงานแต่งให้ลูกสาวรินได้แต่ยิ้มบาง ๆ พลางตอบ “ค่ะคุณแม่ เดี๋ยวรินจะบอกพี่คิงส์นะคะ”“แม่ฝากด้วยนะลูก แล้วเดี๋ยวไว้เจอกันที่งานนะจ๊ะ~ บ๊ายบาย”“บ๊ายบายค่ะคุณแม่”วางสายแล้ว รินก็ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ความรู้สึกข้างในมันหลากหลาย… งานเลี้ยงหรูหรา คนมากมาย กล้องนับ
Read more
บทที่7
บทที่7 เมาคิงส์ยืนพิงรถเบนซ์สีดำสนิทเสื้อสูทพาดแขน กำลังจะหยิบมือถือขึ้นมากดหาเธอ...แต่หยุดไว้แค่นั้นภาพเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนมันยังตามหลอกหลอนเขาอยู่ภาพผู้หญิงคนนั้นในชุดเดรสสีขาวที่ไม่ใช่แค่สวย แต่สวยจนทำให้เขาหายใจไม่ทั่วท้องแต่เธอกลับเดินหนีเขาต่อหน้าต่อหน้าเขาต่อหน้าพนักงานทั้งร้านต่อหน้าสายตาทั้งห้างที่มองเขาเป็นผู้ชายที่โดนเมียเทหน้าเขา...แม่งโคตรแตก คิงส์กำมือถือแน่น ปลายนิ้วขาวขึ้นจนเห็นเส้นเลือด สักพักก็มีเสียงพูดขึ้น คำพูดของมือขวาคนสนิทที่ถามว่า“วันนี้จะเข้าบ้านเลยไหมครับ หรือ”“ไม่” เขาขัดทันที เสียงเย็นยะเยือก“ไปคลับ”ค่ำวันเดียวกัน ผับวีไอพีในโรงแรมหรูเสียงเบสดังตึ้บๆ คลอด้วยกลิ่นไวน์แดงและซิการ์ฝรั่งเศสในห้อง VIP ส่วนตัวคิงส์นั่งพิงโซฟาหนังสีดำ ข้างกายมีไวน์ขวดราคาเกินหลักแสน แต่เขากลับดื่มเหมือนน้ำเปล่า“เอาอีก”พนักงานชายหน้าเหวอ แต่ก็รีบรินไวน์ให้เพิ่มเขาจิบไวน์อีกครั้ง ดวงตาคมยังเหม่อมองไปไกล ในหัวมีแต่เสียงของเธอวนเวียน“ไม่ค่ะ จะกลับเอง”“ตามมาทำไม ไม่ว่างไม่ใช่หรอ”แม่งเอ๊ยยยย!คิงส์สบถในใจ สะบัดคอเหมือนอยากไล่ภาพนั้นออกไปเขาหัวเราะเบา ๆ เหมือนคนบ้
Read more
บทที่8
บทที่8 งานเลี้ยงในห้องนอนชั้นบนของบ้านหรู รินยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ กำลังจัดทรงผมของเธอให้เข้ากับเมคอัพที่สวยเฉียบ ชุดเดรสยาวแหวกขาสูงสีขาวไข่มุกที่เธอเลือกมาอย่างพิถีพิถัน โอบแนบรูปร่างอย่างสมบูรณ์แบบ เผยเรือนร่างนุ่มนวลแต่เซ็กซี่อย่างน่ามอง รองเท้าส้นสูงสีขาวประกายเงินเข้ากับชุดอย่างลงตัวจนแทบหยุดหายใจเสียงเปิดประตูดังขึ้นเบา ๆ คิงส์ในชุดสูททักซิโด้สีดำสุดเนี้ยบกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำ แต่พอหันมาเห็นรินเขาชะงักไปทันทีสายตาคมกริบจ้องร่างเธอจากหัวจรดเท้าอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ดวงตาคมเข้มวูบไหว...เหมือนเห็นใครอีกคนที่เขาไม่คุ้นเคย รินเงยหน้าขึ้นสบตาเขาเล็กน้อย ก่อนจะหันไปหยิบกระเป๋าคลัตช์โดยไม่พูดอะไร"จะ...จะไปกันยัง" เขาถามเสียงต่ำแต่แผ่วแปลกไปรินเพียงพยักหน้าเบา ๆ พลางเดินนำลงบันไดอย่างสง่างามรถลีมูซีนหรูจอดรออยู่หน้าบ้าน คนขับเปิดประตูให้พร้อมเสียงทักทายอย่างสุภาพ “คุณลิสา คุณกาน รออยู่ในรถแล้วครับ”เมื่อรินและคิงส์ขึ้นไปนั่งเบาะหลัง พ่อแม่ของเขาที่นั่งอยู่ก่อนแล้วก็หันมอง"โอ้โห รินลูก! วันนี้ลูกสวยจับใจเลยจริง ๆ" ลิสายิ้มกว้าง พลางแตะมือรินเบา ๆ "สวยมาก สมกับเป็นสะใภ้ไทยแบงค
Read more
บทที่9
บทที่9 งานเลี้ยงNCเสียงเพลงสุดท้ายจบลงพร้อมแสงไฟในงานที่เริ่มหรี่ลงอย่างเป็นสัญญาณว่าคืนนี้ใกล้จบแล้วแต่สำหรับคิงส์... ความรู้สึกดีในอกเขายังไม่มีทีท่าว่าจะจบลงง่าย ๆเพราะผู้หญิงที่อยู่ข้างกายเขาตลอดทั้งคืน กำลังยิ้มอย่างสดใส สวยจนหัวใจเขาแทบหยุดเต้นทั้งงานวันนี้ เขาไม่ห่างจากเธอเลยสักวินาทีทุกสายตาจับจ้อง ทุกเสียงกระซิบต่างชื่นชมแต่เขากลับไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้นนอกจาก เธอ — “เมียของเขา”พอถึงเวลา พ่อแม่ของคิงส์เดินเข้ามาบอกกับทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“กลับบ้านกันเถอะลูก งานคืนนี้สมบูรณ์แบบแล้ว...”รถลิมูซีนสีดำหรูแล่นออกจากงานเลี้ยงหรูกลางเมืองอย่างสง่างามภายในรถ พ่อแม่ของคิงส์ยังคุยเรื่องงานด้วยความปลื้มใจแต่คิงส์นั่งนิ่ง ดวงตาจับจ้องรินที่นั่งข้าง ๆ เธอยิ้มให้เขาอีกครั้งก่อนจะเอนตัวพิงไหล่เขาเบาๆ...เหมือนหัวใจเขากำลังจะระเบิดออกมาให้ได้รถจอดหน้าคฤหาสน์ตระกูลอัครเวทินไฟหน้าบ้านเปิดรอรับราวกับรู้ว่า คืนนี้มีเรื่องพิเศษคิงส์ลงจากรถก่อน แล้วเปิดประตูให้รินเขาประคองเธอลงจากรถอย่างทะนุถนอม สายตายังไม่ละไปจากใบหน้าสวยของเธอแม้แต่เสี้ยววินาที แต่สิ่งที่ทำให้พ่อแม่เขาแทบกรี๊ด ค
Read more
บทที่10
บทที่10 วันเกิดเธอเช้านั้น อากาศสดใส ฟ้าสีครามปนหมอกบาง ๆ ของฤดูฝนปลายปี รินตื่นตั้งแต่ตีห้า ลุกจากเตียงอย่างแผ่วเบาเพราะไม่อยากปลุกคิงส์ที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียง เธอสวมเสื้อยืดตัวบางกับผ้ากันเปื้อน เดินลงไปครัวอย่างคล่องมือเธอใช้เวลาเกือบชั่วโมงจัดเตรียมอาหารสำหรับใส่บาตร ทั้งข้าวสวยร้อนๆ ต้มจืด เต้าหู้ทอด ผลไม้ และขนมหวานแบบไทยๆ อย่างทองหยอดกับฝอยทอง เพราะเธอรู้ว่าพระท่านที่บิณฑบาตรละแวกนี้ชอบรสชาติแบบไทยแท้ และที่สำคัญ มันคือความตั้งใจของเธอในเช้าวันเกิดของตัวเองเสียงเปิดประตูห้องข้างบนทำให้เธอเงยหน้าขึ้น แล้วไม่นานนัก คิงส์ก็เดินลงมาช้าๆ สวมเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น สภาพเหมือนเพิ่งลุกจากเตียง ผมเผ้ายุ่งนิดๆ แต่หน้าตาหล่อแบบธรรมชาติยังคงทำให้เธอใจเต้นได้ไม่ยาก"วันนี้วันเกิดเหรอ?" เขาถามเบาๆ ขณะเดินเข้าใกล้รินพยักหน้าแล้วยิ้มบางๆ "อื้ม...รินเลยอยากตื่นเช้าใส่บาตร"คิงส์พยักหน้าช้าๆ เขารู้เรื่องนี้อยู่แล้วจากคุณแม่ที่กระซิบมาเมื่อหลายวันก่อน เขาเองก็แอบเตรียมของขวัญไว้ให้เธอเรียบร้อยแล้ว กล่องเล็กๆ ที่ห่ออย่างดีซ่อนไว้ในลิ้นชักข้างเตียง แต่เขายังไม่อยากให้ตอนนี้ เพราะเขารู้สึกแปลก
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status