บทที่ 8

รุ่งเช้าอันแสนสดใสกับสภาพห้องนอนที่เกลื่อนกลาด ข้าวของกระจัดกระจายเต็มไปด้วยเสื้อผ้าทั้งชิ้นเล็กชิ้นใหญ่ของทั้งสองคนถูกวางเรียงรายคนละทิศคนละทาง แทบไม่ต้องเดาเลยว่าเมื่อคืนห้องนี้เคยใช้เป็นสมรภูมิรบใหญ่ที่ต่อสู้รับข้าศึกรอบด้าน จึงทำให้เขาและเธอยังคงนอนสลบอยู่บนเตียงด้วยสภาพอิดโรย ขอบตาดำคล้ำจากการอดหลับอดนอน

แสงแดดสีทองอร่ามทอดกระทบกระจกใสบานใหญ่ที่ถูกปกปิดด้วยผ้าม่านเล็ดลอดเข้ามาทางช่องโหว่ที่มีเพียงเล็กน้อยพาดผ่านปลายเตียงแตะโดนบริเวณปลายขาเรียวยาวสีขาวนวลของคนตัวเล็กทำให้เธอหดตัวเกร็งขยุกขยิกเข้าไปในผ้าห่มนุ่มแล้วพลิกตัวเล็กน้อยทำให้ตอนนี้คล้ายกับกำลังอยู่ในอริยบทซบอกชายหนุ่มอยู่

"อื้อ!" แขนเรียวยาวที่กำลังเหยียดอยู่ด้านล่างสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่มีลักษณะแข็ง ๆ อวบ ๆ ใหญ่ ๆ ยาวๆ กำลังทิ่มบริเวณหน้าขาของเธออยู่ "อะ...เอเธนส์!!!!!" ลิลินดาเบิกตาโพลงพร้อมกับเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าเสียงดังด้วยความตกใจที่จู่ ๆ เธอกับเขาก็ดันมานอนอยู่บนเตียงเดียวกันในสภาพเปลือยเปล่าทั้งคู่เช่นนี้

เธอจึงรีบขยับตัวแล้วกระชับผ้าห่มขึ้นมาปกปิดเรือนร่างโดยอัตโนมัติตามสัญชาตญาณของผู้หญิงรักนวลสงวนตัว

เพราะฉะนั้นไอ้ 'อะไรบางอย่าง' ที่มีลักษณะ แข็ง อวบ ใหญ่ ยาว ก็คงจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจาก!!! ไอ้จ้อน

"ลิน!!!" เอเธนส์เองก็ตกใจไม่ใช่น้อย แต่ผ่านไปเพียงชั่วครู่ภาพเหตุการณ์ในศีรษะก็ค่อย ๆ รันเข้ามาทีละเล็กทีละน้อยทำให้เขาสามารถจับใจความจับประเด็นสำคัญได้ว่า เมื่อคืนเขาเอากับเพื่อนสนิท! และไม่ใช่แค่รอบเดียว

"เอ่อ...เอ่อ" ลิลินดาถึงแม้ว่าเธอจะชอบเอเธนส์และยกให้เขาเป็นพระเอกหนังโป๊คนโปรดเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่เหตุการณ์มันก็เกิดขึ้นเร็วมากจนเธอไม่ทันตั้งตัว และที่สำคัญหากเธอยิ้มหน้าระรื่นไม่แสดงกิริยาละล่ำละลักคล้ายกับหญิงสงวนตัวเช่นนี้เขาอาจจะมองเธอเป็นคนไม่ดีได้

เพราะฉะนั้นบทนางเอกผู้แสนซื่อ ไร้เดียงสาบริสุทธิ์ผุดผ่องดุจผ้าขาวบาง จะต้องตีบทบาทให้แตกราวกับว่าตนเองได้สูญเสียของรักของหวงและพรหมจรรย์ที่แม่มอบให้อย่างสุดความสามารถเพื่อไม่ให้เขาจับโป๊ะแตกได้

"เมื่อคืน..."

"..." ลิลินดาไล่สายตาลงมองต่ำที่มันชอบโฟกัสแต่ไอ้นั่นของเขาที่กำลังชี้โด่กระทุ้งผ้าเช็ดตัวผืนบางขึ้นมาแทบทะลุแล้วก็แอบกลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่

แต่! ไม่ได้ ไม่ได้ เธอสะบัดศีรษะไล่ความคิดลามกจกเปรตพวกนั้นให้หายไปแล้วรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

"เอ่อ..." เธอต้องไปหาที่ตั้งหลักเพื่อรวบรวมสติสัมปชัญญะให้ครบถ้วนเสียก่อน ฉะนั้นจึงรีบประคองแข้งขาที่สั่นเทาเพราะความเหนื่อยล้าและเจ็บปวดบริเวณกลางกายค่อย ๆ ย่างก้าววิ่งพุ่งปรุ๊ดเข้าไปในห้องน้ำโดยมิลืมที่จะเก็บเศษผ้าที่เหลือเพียงเศษของมันเท่านั้นติดมือด้วย

"กรี๊ด!!! ฟินเว่อร์" อะไรมันจะดีขนาดนี้ที่จู่ ๆ เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองกำลังนอนซบอยู่บนแผงอกเกร่งกำยำที่กล้ามเนื้อเป็นลอนทุกกระเบียบนิ้วของพระเอกเอวีที่ตัวเองมอบให้เป็นพระเอกหนึ่งเดียวในดวงใจซึ่งติดตามมาตั้งแต่การถ่ายทำเรื่องแรกยันเรื่องล่าสุด

"แต่น่าเสียดายจริงเมื่อคืนเมาไม่ได้สติ อดพบกับความฟินคมชัดภาพระดับ HD เลย ฮุ้ย! ทำไมไม่แกล้งเมาไปนะลินดาเฮ้ย"

คิดไปคิดมาก็อดเสียดายไม่ได้ที่เมื่อคืนหัวของเธอมันรันภาพเพียงบางส่วนแต่ก็ไม่ได้คมชัดระดับ HD ตอนนี้ก็เลยอยากลองอีกสักครั้งตอนที่ยังมีสติสัมปัญชัญญะครบถ้วนและสายตาไม่พร่ามัว ดูสิ! ความฟินมันต้องเพิ่มขึ้นจากเมื่อคืนเป็นเท่าตัวทวีคูณแน่ ๆ

แค่คิดน้ำเธอก็เดินเจิ่งนองกลีบกุหลาบงามที่บวมแดงแจ๋อีกแล้ว...

ทางฝั่งของเอเธนส์ หลังจากที่รีบเข้าไปอาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ออกมานั่งบนปลายเตียงทอดมองสภาพห้องที่เพิ่งผ่านสมรภูมิรบอย่างดุเดือดไปหมาด ๆ ด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ตีปนกันมั่วไปหมดในสมอง

เอเธนส์ไม่รู้ว่าจะจับต้นชนปลายแก้ไขปัญหานี้อย่างไรดีที่จู่ ๆ ก็ดันได้เสียกับเพื่อนสนิทซึ่งคบหาและรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนอินเตอร์นานาชาติ ภายในสมองของเขามันมืดดับวูบลงอย่างกับเทียนที่เคยส่องสว่างแล้วโดนสาดน้ำโหมกระหน่ำจนไม่เหลือแม้กระทั่งเศษซาก

ยิ่งเห็นคราบสีแดงเถือกที่ติดอยู่บนผ้าปูที่นอนก็ยิ่งย้ำชัดกับเขาเข้าไปใหญ่ว่าเมื่อคืนเขาได้กระทำเรื่องอย่างว่ากับลิลินดาจริง ๆ และมันเป็นครั้งแรกของเธอ แล้วเขากับเธอจะมองหน้ากันติดได้ยังไง!!

เขาเพิ่งด่าคชาและดารินไปหมาด ๆ ว่าใจกล้าหน้าด้านแอบลักลอบได้เสียกับเพื่อนสนิทเขา...แล้วนี่เขากลับมาทำมันเสียเอง เขามีอะไรกับลิลินดา...เพียงแต่มันต่างกันที่ตอนนี้เขาไม่มีพันธะ ไม่มีแฟน ไม่มีคนเคียงข้างคงอยู่ในสถานะโสดสนิทเพิ่งอกหักมาก็เท่านั้น

แกร๊ก!

หัวใจที่กำลังร้อนรุ่มคล้ายกับชีพจรหยุดเต้นชั่วขณะเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้องน้ำและฝีเท้าเล็ก ๆ ย่างกรายลงบนพื้นกระเบื้องเดินเตาะแตะเข้ามาหยุดลงตรงหน้าเขา

"ขอยืมเสื้อใส่หน่อยนะ...ชุดของกูเมื่อคืนมันขาดน่ะ" อีกฝ่ายค่อย ๆ ไล่ตามองเลือนร่างบอบบางตั้งแต่เขาจรดศีรษะ แล้วจ้องมองใบหน้านุ่มนิ่มขาวเนียนซึ่งปราศจากเครื่องสำอางสารเคมีต่าง ๆ แต่งแต้มให้ดูสวยสด

ร่างกายของเธอไม่ได้ฉีดน้ำหอมแต่กลับยั่วยวนเขาอย่างบอกไม่ถูกคล้ายกับโดนมนต์สะกดเสียอย่างนั้นทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะได้กันแค่คืนเดียว แต่กลับทำให้เขาติดใจงั้นเหรอ!

"เมื่อคืน..."

"ชะ...ช่างมันเถอะ เรื่องมันผ่านไปแล้วอย่าเก็บเอามาใส่ใจเลย เพราะเราต่างก็เมาและไม่ได้สติกันทั้งคู่" ยังไงเสียลิลินดาก็ไม่ได้อยากฉกฉวยโอกาสในตอนที่อีกฝ่ายเมาแล้วหวังจะจับเพื่อสร้างพันธะให้เขารับผิดชอบความบริสุทธิ์ผุดผ่องที่มารดาให้มาของเธอนักหรอก

ถึงแม้อยากจะลอง...ได้เขาในตอนมีสติสัมปชัญญะครบถ้วนมากแค่ไหนก็ตาม

"จะให้กูทำแบบนั้นได้ยังไง เมื่อคืนเป็นครั้งแรกของมึงและสิ่งที่กูควรทำนั่นก็คือรับผิดชอบมึงไม่ใช่เหรอ" อย่างน้อย ๆ เขาก็เป็นสุภาพบุรุษ ไม่ใช่พวกกินทิ้งกินขว้างปัดความรับผิดชอบของตนเองแล้วมองเธอเป็นแค่ผู้หญิงอย่างว่า เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาลิลินดาก็ดีกับเขาเสมอมาไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตาม

"แล้วมึงจะทำยังไง?" ลิลินดาเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย "ตลกและ มึงจะรับผิดชอบกูด้วยการคบกับกูงั้นเหรอ บ้าบอมึงไม่ได้คิดอะไรกับกูสักหน่อย" เธอเค้นเสียงหัวเราะในลำคออย่างฝืดเฟื่อนเพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่มีทางเอาชีวิตที่สดใสของตนเองลงมาเกลือกกลั้วผู้หญิงเฉิ่มอย่างกับคุณป้าวัย 45 ปีอย่างเธอแน่นอน

สไตล์การใช้ชีวิต มุมมอง และสเปคของผู้หญิงเอเธนส์มันต่างจากเธอลิบลับ เอ...ต่างจากเธอเมื่อเธอเป็นเธอสมัยเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายและสมัยมหาวิทยาลัย แต่ตอนนี้ถึงแม้ในอดีตเธอจะยังคงเป็นยัยเฉิ่มคุณป้าวัย 45 ที่แต่งตัวโคตรเชย ทว่า! เธอลืมได้อย่างไรกันลิลินดาเธอมาจากอนาคตอีก 6 ปีข้างหน้าเมื่อตอนวัย 31 ปี เธอน่ะ! แซ่บซี๊ดขึ้นเยอะ

"แล้วถ้ากูบอกว่าใช่ล่ะ"