LOGINBiglang natahimik si Jolie. Muling bumalik sa isip niya ang nangyaring aksidente... ang duguang katawan ni Lewis, ang takot na naramdaman niya, at ang misteryosong sasakyang humahabol dito."Sino kaya ang naghahabol sa kanya?" mahina niyang tanong. "Sa tingin mo ba, may gustong manakit kay Lewis?"Humigpit ang hawak ni Tyler sa manibela. "Posible. Pero mahirap magsalita nang tapos. Hintayin na lang natin ang resulta ng imbestigasyon ng mga pulis."Tumango si Jolie, ngunit hindi pa rin maalis ang pag-aalala sa kanyang mukha."Don't worry about him," malumanay na sabi ni Tyler habang sinisilip siya. "He's gonna be okay. Bukas, bibisitahin ulit natin siya."Agad na napalingon si Jolie. "Talaga?""Of course. Kahit paano, kaibigan ko rin naman si Lewis. Matagal nang magkaibigan ang mga pamilya namin, kaya may pinagsamahan na rin kami."Bahagyang gumaan ang pakiramdam ni Jolie sa narinig. Ngunit kahit pilit niyang ikinakalma ang sarili, hindi pa rin maalis sa isip niya ang mga tanong. Bakit
Samantala, sa ospital..."Jolie, Tyler... maayos na ang kondisyon ni Lewis. Kailangan lang niyang magpahinga. Wala pa rin siyang malay sa ngayon, pero wala na tayong dapat ipag-alala." mahinahong sabi ng Blair. "Maraming salamat po sa inyo sa pagsama sa akin dito."Agad na nakahinga nang maluwag si Jolie at Tyler."Walang anuman po, Uncle," magalang na sagot ni Tyler habang marahang hinahawakan ang balikat ni Jolie.Tahimik na napatingin si Blair sa dalaga. May kung anong pag-aalinlangan sa mga mata niya, may gusto siyang itanong pero nagdadalawang-isip siya."Jolie, iha..." marahan niyang saad. "Sigurado ka bang wala nang ibang sinabi sa'yo si Lewis?"Nagtatakang napakunot-noo si Jolie. "Wala naman po, Uncle. Bakit po? Ano po ba ang dapat niyang sabihin sa akin?"Bahagyang natigilan si Blair bago pilit na ngumiti. "Ah... wala naman. Nagtatanong lang ako."Sandali siyang tumingin sa tiyan ni Jolie bago muling nagsalita. "Sige, magpahinga ka na muna. Ako na ang bahala rito. Buntis ka p
Napatingin si Blair sa kanya. Hindi niya alam kung bakit, pero bigla siyang nailang sa paraan ng pagtitig nito. Hindi naman masama ang ekspresyon ng matanda, ngunit may kakaibang emosyon sa mga mata nito... parang may gustong sabihin ngunit pilit lang na itinatago. Pakiramdam niya ay may malalim itong iniisip."Accidents happen. Sana lang ay hindi malala ang lagay ng anak ko." malungkot nitong sabi."Pero, Uncle, I think hindi po aksidente ang nangyari kay Lewis."Biglang napatingin si Blair sa kanya. "What do you mean?""Noong nag-usap po kami, sinabi niya na may humahabol sa kanya."Nanlaki ang mga mata ni Blair. "Ano pa ang pinag-usapan ninyo ni Lewis, iha?" Bahagya siyang napalunok bago sumagot. "Ahm... sinabi lang po niya na may importante raw siyang sasabihin sa akin."Agad na nagbago ang ekspresyon ni Blair. "Sinabi ba niya kung ano iyon?"Umiling siya. "Hindi po. Ayaw niyang sabihin sa telepono. Gusto niya raw pong sabihin nang personal."Natahimik si Blair. Unti-unting tumig
Napatingin siya kay Tyler. Inaasahan niyang makikita ang galit o selos sa mukha nito, pero kabaligtaran ang nakita niya. Pag-aalala... pag-aalala para kay Lewis."Hindi ka galit?" mahina niyang tanong.Bahagyang ngumiti si Tyler bago siya sinulyapan. "I trust you, love."Napatitig siya rito."I may not be able to stop men from being attracted to you because you are such a wonderful person." Saglit itong tumigil bago nagpatuloy. "Pero ang importante, ako ang mahal mo at may tiwala ako sa'yo."Bigla siyang natahimik. Hindi niya alam kung ano ang isasagot.Ang ibig bang sabihin ni Tyler ay iniisip nitong magtatapat ng nararamdaman si Lewis kaya gusto siyang makausap nito nang pribado?Pero kahit anong pilit niyang isipin, hindi iyon ang pakiramdam niya. Kung pag-ibig lang ang dahilan, hindi ganoon kaseryoso ang tono nito kanina. May kakaiba sa boses nito, parang may gustong ipaalam, parang may lihim na matagal nang kinikimkim.Hindi niya alam kung bakit, pero pakiramdam niya ay may mas m
JOLIE'S POVKasalukuyan silang nanananghalian sa isa sa mga mamahaling restaurant sa loob ng Blacksmith Hotel. Nasa tapat niya si Tyler, habang magkaharap naman sina Aria at Clarkson sa kabilang bahagi ng mesa. Masayang nagkukuwentuhan ang mag-asawa, paminsan-minsang nagtatawanan, pero siya ay tahimik lang na nakatutok sa pagkain.Hindi niya man lang nililingon si Tyler. Hanggang ngayon ay naiinis pa din siya.Hmp! Bahala ka diyan mapanisan ng laway. Hindi kita kakausapin!… Sambit niya sa isip.Hanggang ngayon ay hindi pa rin nawawala ang inis niya dahil sa pambabastos nito kay Lewis kanina sa café. Wala sa lugar ang pagseselos nito dahil alam niyang wala naman siyang ginagawang masama.At kahit saang anggulo niya tingnan, hindi niya kailanman naramdaman na may romantikong interes si Lewis sa kanya. Mula pa noong una, malinaw na pakikipagkaibigan lang ang intensyon nito.Sa katunayan, hindi niya maipaliwanag kung bakit napakagaan ng loob niya rito. Parang kuya ang turing niya kay Lew
Hindi na nagkaroon pa ng oras si Lewis na mag-isip nang matagal nang tawagin siya ng staff. "Mr. Mackenzie?" Agad siyang tumayo at lumapit sa babae. "Kailangan lang po namin ang mga sample." Tahimik niyang inilabas ang dalawang hibla ng buhok na kinuha niya mula sa kanyang ama at kay Jolie. Iniabot niya iyon sa staff bago muling bumalik sa waiting area. Naupo siya sa isang sulok at napabuntong-hininga. Habang naghihintay, hindi siya mapakali. Paulit-ulit na umiikot sa isip niya ang usapan nina Catriona at Frazer. Kaagad niyang inilabas ang cellphone at tinawagan ang kanyang ama. Makalipas ang ilang segundo ay sumagot ito. "Hello, Dad." "Yes, anak. Kumusta? May resulta na ba ng DNA test?" "Wala pa, Dad. Naghihintay pa lang ako." Sandali siyang tumigil bago muling nagsalita. "Pero guess what ang nakita ko rito." "What?" "Nandito sina Catriona at Uncle Frazer. Nagpa-DNA test din sila." "What?" "At hindi lang iyon, Dad. Narinig ko mismo ang pag-uusap nila. Plano nilang pekei
Hindi naman nagtagal ay nagpahinga na sila. Doon siya natulog sa kwarto ng kanyang mga abuelo. Dahil sa nangyari kanina ay takot siyang iwan ang mga ito kahit pa wala na si JM. Parang nagkaroon na siya ng trauma sa mga ganitong bagay.Kinabukasan ay muli siyang bumalik sa ospital, hindi muna sumama
Pagdating sa resort ay sa restaurant sila dumiretso ni Jolisa. Halos wala pa din siyang lakas at hindi makapaniwala na napaglaruan siya nina JM at Vicky. Kung hindi siya naniwala sa dalawa ay malamang nagpaplano na sila ni Aria ng kasal sa mga oras na ito.Muli niyang naalala ang nobya.... Kinuha a
“Lola?”“Apo… andito ka na ba sa Pilipinas?”“Opo, Lola. Bakit ka po napatawag? Gabi na, hindi ka pa ba natutulog?” nagtatakang tanong niya“Ah hindi kasi kami makatulog ng lolo mo. Para kasing may kaluskos kaming naririnig sa labas. Wala pa naman ang Tito Toto mo dito.”“Kasama ko po si Tito ngayo
Kinabukasan ay maaga siyang naligo at nag-prepare. Pupunta siya sa ospital para umpisahan ang pagpapagamot kay Doc JM. Naalala niya ang bangayan nila ni Vicky kagabi. Kung hindi man siya nito samahan kay JM ay okay lang.Matapos siyang magbihis ay lumabas na siya ng cottage. Sa kanyang pagkagulat ay







