로그인Napalingon si Tyler sa direksiyong kanyang tinitingnan. Ngumiti lang ito at mukhang alam na ang lahat Sa kabilang dulo ng veranda ay nakatayo sina Tito James at Tita Bebe. Tahimik lamang ang mga itong nakatingin sa kanya.Nang magtama ang kanilang mga mata ni Tita Bebe ay biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso. Hindi niya namalayang kusang yumuko ang kanyang ulo, bigla siyang kinabahan.Ang huli niyang pagkikita sa mga ito ay noong kasal pa nina Kuya Clarkson at Ate Aria... noong indi pa sila ni Tyler. Wala pa silang relasyon.Lalong hindi niya inaasahang darating ang araw na dadalhin niya ang apo ng mga ito sa kanyang sinapupunan. Hindi rin niya alam kung alam na ba ng mga ito ang lahat. Kung tanggap ba siya. O kung may sama ng loob ang mga ito sa kanya... hindi niya alam ang iisipin.Napansin ni Tyler ang biglang pagkapit niya sa manggas nito. Marahan nitong pinisil ang kanyang kamay."Relax, love." Mahina nitong bulong. "Everything is going to be okay."Ngunit kahit ganoon, hin
"Our Family?" Natigilan siya. Limang araw na ang nakalipas mula nang kaarawan niya.Sa dami ng nangyari... ang aksidente, ang pagkakaospital, ang takot na muntik niyang maranasan, nakalimutan na niyang nagkaroon pala siya ng kaarawan.Hindi niya inakalang aalalahanin pa iyon ng pamilya Miller. Hindi na nga kailangan. Ang mahalaga sa kanya ay ligtas silang mag-ina.Unti-unting namuo ang luha sa kanyang mga mata. Bago pa man siya makapagsalita ay muli na namang bumukas ang pintuan ng mansyon.Isa-isang lumabas ang mga miyembro ng pamilya... Nauna niyang nakita sina Kuya Gray at Ate Rosabel, asayang kumakaway ang dalawa habang nakangiti.Kasunod naman sina Ate Lilly at Kuya Finn na parehong may dalang mga regalo."Happy birthday ulit, Jolie!" sigaw ni Gray."Mas bongga ngayon!" natatawang dagdag ni Rosabel.Napangiti siya. Halos maiyak siya sa sobrang saya. Kahit hindi niya kadugo ang mga ito... hindi niya kailanman naramdamang iba siya sa pamilya. Palagi siyang tinuturing na tunay nilan
JOLIE'S POV:Makalipas ang ilang araw...s a wakas ay pinayagan na rin silang makalabas ng ospital.Kasalukuyan silang bumibiyahe patungo sa rancho nina Lola Beth sa Pampanga. Mahaba ang biyahe, pero hindi siya nagrereklamo. Maaari naman sana silang dumiretso muna sa condominium o kaya'y sa Miller hotel para makapagpahinga. Ngunit mariing tumutol si Lola Beth.Matapos ang lahat ng nangyari kay sa kanya... ang aksidente, ang panganib na muntik nang kumitil sa kanilang buhay ni Tyler, at ang takot ito na baka mawala ang apo nitong nasa sinapupunan niya. Hindi na pumayag ang matanda na malayo pa sila sa paningin nito kahit isang araw lang.Mas gusto nitong makasama siya sa rancho, kung saan tahimik, sariwa ang hangin, at ligtas siya sa anumang maaaring magdulot ng stress.Habang iniisip iyon, hindi niya namalayan na unti-unti nang namumuo ang luha sa kanyang mga mata. Tahimik siyang napasinghap. Ano bang kabutihan ang nagawa niya para pagkalooban ng ganitong klaseng pamilya?Lumaki siyan
Samantala...Naka-park ang isang itim na sedan sa madilim na bahagi ng parking lot ng ospital.Sa loob nito ay tahimik na nakaupo si Tiffany. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa manibela. Halos mamuti ang kanyang mga daliri sa sobrang diin habang nakatitig sa gusaling kinaroroonan nina Tyler at Jolie.Nanlilisik ang kanyang mga mata. "That bitch..." gigil niyang sambit.Parang gusto niyang sugurin ang ospital at kaladkarin palabas si Jolie. Hindi niya matanggap ang lahat ng nangyari. Bumalik siya ng Pilipinas na puno ng pag-asa.Bumalik siya para pakiusapan si Tyler. Umaasa pa din siyang mapapabago niya ang desisyon nito na iwan ang babaeng yun at balikan siya. After all, she is Tyler's first love. Tyler was madly in-love with her back then. Ngunit kabaligtaran ang nangyari. Sa halip na mapalapit si Tyler... Lalo lang itong napalayo sa kanya. Lalo pa nitong pinili ang babaeng matagal na niyang kinamumuhian.Mariin niyang ipinikit ang kanyang mga mata. Kasabay noon ay muling bumalik sa
TYLER'S POV:Kinagabihan, dalawa na lang sila ni Jolie sa loob ng VIP room ng ospital.Ilang oras na ang nakalipas mula nang umuwi sina Lolo Gregore at Lola Beth. Siya mismo ang nagpumilit na pauwiin ang mga ito. Matatanda na ang kanyang mga lolo't lola at ayaw niyang mapuyat o magtagal pa sa ospital. Bukod sa baka mapagod ang mga ito, ayaw rin niyang malagay sa panganib ang kanilang kalusugan. Isa pa, panatag na rin ang kanyang loob dahil ligtas na sina Jolie at ang kanilang sanggol.Bago umalis ang matatanda ay dumalaw rin ang kanyang mga pinsan... sina Ate Lilly, Kuya Finn, Kuya Gray, at Ate Rosabel. Isa-isa siyang niyakap ng mga ito at binati."Congratulations, Daddy-to-be!"Hindi niya napigilang mapangiti sa bawat pagbati. Ngayon lang tuluyang nagsi-sink in sa kanya ang lahat. Magiging ama na siya. Hanggang ngayon ay tila panaginip pa rin iyon.Tahimik na ang buong ospital. Madilim ang silid maliban sa mahinang ilaw na nagmumula sa banyo. Ang malamlam na liwanag nito ang tanging
"Baby..." halos pabulong na sabi ni Tyler habang hindi inaalis ang tingin sa kanya. Halatang hindi pa rin nito lubos na Naunawaan ang narinig."Are you sure about this? Hindi pa din ako makapaniwala. Noon... noong gusto kong magkaanak na tayo, lihim kang umiinum ng pills para hindi ka mabuntis. Ngayon naman, lihim kang hindi uminum ng pills para mabuntis ka?" naguguluhan nitong tanong. Unti-unti siyang tumango. Sandaling namasa ang kanyang mga mata. Naalala nya... iyon ang dahilan kung bakit sila nagkahiwalay ni Tyler noon... dahil hindi pa siya handa. Marami pa siyang plano at gustong gawin.Pero ngayong nakuha na niya ang mga gusto niya ay wala na siyang mahihiling pa. Ang gusto nalang niya ay si Tyler at ang buhay sa piling nito. "It was really my plan."Bahagyang kumunot ang noo ni Tyler. "Ano'ng ibig mong sabihin?""Tama ka... sadya akong tumigil sa pag-inom ng pills."Namilog ang mga mata nito. "W-What?"Huminga siya nang malalim bago marahang hinawakan ang kamay nito. "Mataga
Habang nakikipag-usap si Clarkson sa kanyang tito, naramdaman niyang unti-unting lumiliyab ang galit at guilt sa kanyang dibdib. Parang may mabigat na batong nakaipit sa lalamunan niya, at hindi niya alam kung paano bibitawan.Pagkababa niya ng tawag, mabilis siyang bumalik kina Aria, nakatingin sa
Nagpupumiglas pa din siya pero sadyang malakas ang mga guards kaya naipasok siya muli sa kanyang kotse. Hindi pwedeng ganito… hindi pwedeng umalis lang siya doon ng gano’n-gano’n lang. Paano na siya? Paano na ang lisensya niya? Paano niya matatakbuhan si JM!?Gulong-gulo na siya, ano ang gagawin ni
ARIA’S POV:Natulala siya habang pinapanood si Clarkson na lumabas sa kanyang kwarto. Hindi niya inaasahan na iiwan siya nito sa ganoong sitwasyon. Siya lang ang pinaligaya ng nobyo.Nalulungkot pa rin ba ito dahil sa nalaman na balita? Alam niyang hindi iyon madali para kay Clarkson, pero ginagawa
CLARKSON’S POV: Nagising siya kinaumagahan na masakit ang ulo, dagdagan pang mabigat ang kanyang balikat. yun pala nakadagan si Arya sa bisig niya Marahan siyang gumalaw para hindi ito magising, pero naramdaman siya nito. Agad itong nagmulat, kinuskos ang mga mata at tiningnan siya. “Babe… gisi




![SOLD and OWNED by the BILLIONAIRE [R18]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


