ログインAfter their valentines program, they have their prom. Aurelia refused to hire a make up artist dahil ako nalang daw ang mag ayos sa kanya. I know how to style someone, I have a great sense of fashion. May gown na rin si Aurelia, and I bet it was made by the top designer here in the philippines. “Are you sure you know how to style someone?” tanong ni Alessio sa akin. Inirapan ko naman siya. “If you don’t believe in me, just leave Alessio. It’s not funny,” Nag simula na ako sa pag aayos kay Aurelia. She have soft features kaya hindi mahirap ayusan, para siyang barbie sa sobrang ganda niya. Nakangiti lang ako habang inaayusan ko siya, habang si Alessio naman ay nasa gilid namin. Mabilis akong natapos ayusan si Aurelia. “You’re so pretty, Aurelia,” sambit ko agad nang makita kung gaano ka ganda ang kinalabasan ng pag aayos ko sa kanya. Binagay ko ang make up niya sa gown na susuotin niya, it’s an icy blue ball gown, ayaw niya ng long straight gown dahil nahihirapan siya sa pag lala
“Your lips looks so red, Sydelle,” nanigas ako sa sinabi niya sa akin. Hilaw akong ngumisi sa sinabi niya. Wala sa sarili kong hinawakan ang labi ko. Kasalanan ng kuya mo, Aurelia! “It’s the gloss, Aurelia,” sagot ko sa kanya. Nanatili ang kuryoso niyang tingin sa akin kaya ngumiti ako sa kanya. “Or you just have good lips, I envy you,” Natawa ako nang bahagya sa sinabi niya. Inilibot ko ang paningin ko sa buong field, tama nga ako. Sa lawak ng field ng school nila ay napuno ng mga booths and stalls ang kabuuan nito. Sobrang kulay din ng mga booths. May tumutugtog ding mga love songs sa malalaking speakers nila. “This is so pretty!” natutuwang sambit ni Aurelia. Nakangisi ko lang siyang pinanood. And I wonder why I always ditch these kinds of program in our school before? This looks so fun, o sadyang dito lang masaya? “Let’s go Syd! Andaming booths!” hinila niya ako sa isang booth na nag bebenta ng mga keychains. Agad akong nag tingin dahil mahilig ako sa mga keychain. “Are
Maaga palang ay gising na ako dahil maagang kumatok si Aurelia sa pintuan ng kwarto ko. Tinitignan ko ang sarili ko sa salamin, I am wearing a short dress, naka sneakers din ako para hindi sumakit ang paa ko. Pinatungan ko ng denim jacket ang dress ko dahil malamig ang panahon, it’s the rainy seasons. Sana lang ay hindi umulan mamaya, sayang naman ang pa program ng school nila kung uulan lang. I bet nasa field ang mga stalls and booths nila. Habang tinitignan ko ang sarili ko sa salamin ay biglang nabuksan ang pintuan ng kwarto ko at niluwa nito si Atreus. “What are you doing here?” Hindi siya sumagot sa akin kaya tinalikuran ko nalang siya. Aayusin ko nalang ang mga gamit ko kaysa makipag usap sa kanya. “What are you wearing?” halos pag pantig ang tenga ko sa naging tanong niya sa akin. Tinaasan ko siya nang kilay dahil sa naging tanong niya. Imbes na ayusin ang mga gamit ko sa bag ay hinarap ko siya. “It’s a dress, what do you mean?” kunot ang noong tanong ko sa kanya. Bahag
“Should I cook dinner?” tanong ko kay Aurelia. We are currently in the kitchen now, wala ang chef dahil may emergency sa bahay nila kaya dalawa kami ni Aurelia ngayon na nandito sa kusina. Alanganin niya akong tinignan kaya agad akong nag paskil ng ngiti. I know I don’t know how to cook pero baka wala kaming kainin kung hindi ako mag luluto. “Do you know how to cook, Sydelle?” “No? But we have the internet, don’t worry!” sagot ko sa kanya. Kinuha ko ang phone ko at nag hanap ng recipe online. “What ulam do you want?” Alanganin pa rin ang titig sa akin ni Aurelia bago siya sumagot sa akin. “I want adobo please..” Tumango ako sa kanya at nag simula nang hanapin ang adobo sa internet, binasa ko muna ang recipe kaya nilabas ko na ang mga gagamitin sa pag luluto. I stared at the whole chicken in front of me. I don’t know how to chop this! “Can’t we just cook this whole chicken?” nakangiwing tanong ko kay Aurelia. Natawa siya sa sinabi ko. “We can’t, you know let’s just stop cooki
Hindi namin namalayan ni Aurelia ng oras dahil nag enjoy kami sa loob ng mall. Pinauwi niya ang driver kanina dahil mas gusto niyang mag lakad papunta ng plaza. Malapit lang ang mall sa plaza. Hindi na ako nag takha pa dahil maliit na probinsya lang naman ito, and having a mall is really surprising for me. Hapon na nang lumabas kami sa mall, dala ang pinamili namin ay nag simula na kaming mag lakad papunta ng plaza. "This is your favorite place?" Tumango si Aurelia sa naging tanong ko. Ito ang napansin ko sa kanya. Palagi siyang nag lalagi rito sa may plaza. Wala namang iba rito sa plaza. "Palagi kaming nandito nila kuya noong bata pa kami, I used to play here with my friends, Sydelle," naka ngising sagot niya sa akin. How lovely it is to grow up in this province, parang sobrang ganda at gaan ng childhood niya para balik balikan ang lugar na ito. "Didn't you thought into leaving this place, Aurelia?" Dahan dahan siyang lumingon sa akin. "What do you mean?" "Say, living in ma
True enough, nasa mall na kami ngayon para mag hanap ng dress na susuotin namin sa birthday party. May dress pa naman ako sa luggage ko but I don't want them to be suspicious about me just because of a dress. "What color are you wearing, Sydelle?" I look at Aurelia over my shoulder. I am eyeing this baby bleue short dress for me. Hinawakan ko ang dress at pinakita ito sa kanya."Wow, you have a taste!" Pinigilan ko ang pag arko ng kilay ko dahil sa sinabi niya. What does she even mean with that? Na akala niya wala akong taste sa fashion? Argh, I hate this. "Can you help me please," lumapit siya sa akin at kumapit sa braso ko. Ngumuso ako at tinignan ang mga dress na nakahilera. Kinuha ko ang kulay light purple na long dress para sa kanya. May slit ito kaya mas maganda sa korte ng katawan niya. It's an off shoulder dress. Agad na nag ningning ang mga mata niya nang makita niya ang dress na tinapat ko sa kanya. "You know I always dreamed of having a sister, I am the only girl







