LOGINThank you so much for unlocking chapters, staying up late, laughing, crying or even getting angry with my characters. Mahal ko kayo!
Matagal na tinitigan ni Fiona si Theo.Nakaluhod pa rin ito sa harap niya, hawak ang bukas na kahon ng singsing. Sa paligid nila, tahimik na naghihintay ang buong pamilya.“Bakit gusto mo akong pakasalan ulit gayong kasal pa rin tayo?” nangingilid ang luha niyang tanong.Marahang ngumiti si Theo.“Dahil gusto kong masaksihan ng lahat kung gaano kita kamahal.”Tuluyang pumatak ang luha sa pisngi ni Fiona.“Pero sa pagkakataong ito, mangako kang hindi na tayo maghihiwalay.”Tumayo si Theo at marahang pinunasan ang luha niya.“Walang iwanan hanggang dulo. Ikaw at ako.”Isinuot nito ang bagong singsing sa daliri niya bago marahang hinalikan ang kaniyang kamay.Biglang tumakbo si Nate papunta sa kanila.“Mommy, say yes!”Napatawa si Fiona sa gitna ng pag-iyak.“Yes.”Masayang yumakap ang bata sa kanilang dalawa habang pumapalakpak ang buong pamilya.Nang gabing iyon, tahimik na pinagmamasdan ni Fiona ang singsing sa kaniyang daliri.Hindi niya napansing lumapit si Theo hanggang sa pumulupo
Hindi pa tuluyang nawawala ang bulungan sa paligid nang maramdaman ni Fiona ang kamay ni Theo na humawak sa kaniya.“Hindi ba’t si Angel ang dapat mapapangasawa ni Theo?”“Akala ko, napagkasunduan na iyon ng dalawang pamilya.”“At saka, hindi ba galit ang mga Alarcon sa mga Ayala?”Naramdaman ni Fiona ang pag-init ng kaniyang mga pisngi. Sa dami ng kamag-anak na naroon, pakiramdam niya ay isa siyang estrangherang biglang pumasok sa isang kuwentong matagal nang isinulat para kina Theo at Angel.Ngunit bago pa siya makabitaw sa kamay ng asawa, lalo iyong hinigpitan ni Theo.“Para malinaw sa lahat,” mariing sabi nito.Unti-unting natahimik ang buong paligid.Hinarap ni Theo ang mga kamag-anak bago siya hinila nang bahagya palapit sa tagiliran nito.“Ipinapakilala ko si Fiona Ayala. Siya ang asawa ko. Hindi siya bisita sa bahay na ito.” Bumaba ang tingin nito sa kaniya. “Bahagi na siya ng pamilya natin.”Parang may kung anong marahang tumama sa dibdib ni Fiona.Hindi lamang siya ipinagtan
“Pero ibang usapan ang apo ko. May dugo siyang Alarcon,” sabi ni Don Alexander.Humigpit ang hawak ni Fiona sa kaniyang mga daliri.“At mula ngayon,” dagdag nito, “hindi mo na siya pwedeng ilayo sa amin.”“Hindi ko po ilalayo sa inyo si Nate,” mahinahon niyang sagot. “Pero hindi rin po ako papayag na kunin ninyo siya sa akin.”Bahagyang tumalim ang mga mata ng matanda.“Hindi ko kukunin ang bata sa’yo. Gusto ko lamang mabawi ang panahong nawala sa amin.”“Pa, huwag po ninyong takutin si Fiona.”Sabay silang napalingon.Nakatayo si Theo sa pintuang patungo sa hardin. Hindi niya alam kung gaano katagal itong nakikinig, ngunit malinaw ang pagtatanggol sa tono nito.Lumapit ito at tumayo sa tabi niya.“Si Fiona ang nagpalaki kay Nate nang mag-isa,” patuloy nito. “Nagkamali siya sa pagtatago sa akin ng anak namin, pero hindi ibig sabihin no’n na maaari nating kalimutan ang lahat ng isinakripisyo niya.”“Theo—” mahinang tawag ni Fiona.Hindi nito inalis ang tingin sa ama.“Kung gusto ninyon
Ngumiti si Nate. “Mommy ko po si Fiona Ayala.”Parang tumigil ang tibok ng puso ni Don Alexander.“Ikaw…” Napalunok siya. “Ikaw ang anak ni Theo?”“Opo.”Mabilis niyang kinuha ang cellphone mula sa bulsa. Binuksan niya ang isang litrato ni Theo.Ipinakita niya iyon kay Nate.“Siya ba ang daddy mo?”“Opo!” Agad lumiwanag ang mukha ng bata. “Bakit po may picture niya kayo? Kilala n’yo po siya?”Hindi siya nakasagot.Muling sumiklab ang galit sa dibdib niya.Limang taon silang pinagkaitan ng pagkakataong makilala ang sariling apo.Limang taon silang walang kaalam-alam na may apo sila.Ngunit nang makita niyang unti-unting nawawala ang ngiti ni Nate, agad niyang pinigil ang galit.“Bakit po?” mahinang tanong nito.Marahang hinawakan ni Alexander ang magkabilang balikat ng bata.“Anak ko si Theo,” paos niyang sabi. “Ang daddy mo.”Nanlaki ang mga mata ni Nate.“Ibig sabihin…”Mabilis na namuo ang luha sa mga mata ni Alexander.“Apo kita. Tunay kitang apo.”“Wow!” Napatalon ang bata sa tuwa
Biglang tumunog ang cellphone ni Theo sa ibabaw ng mesa.Nang makita ang pangalan ni Angel sa screen, agad nitong sinagot at inilagay sa loudspeaker.“Ano’ng balita?”“May nakita akong kaparehong routing code sa lumang authorization ng lupang dating pag-aari ng mga Alarcon,” sagot ni Angel.Nanigas si Theo.Unti-unting nawala ang lambing sa mukha nito. Maging ang kamay nitong nakahawak sa mga dokumento ay humigpit.“Sigurado ka?”“Oo. Magkaparehong-magkapareho ang routing code na ginamit sa financial projections at sa lumang authorization.”Napatingin si Fiona sa asawa.“Anong ibig sabihin niyan?” tanong niya.Saglit na natahimik si Angel.“Posibleng ang taong gustong pabagsakin ang kasalukuyang pamumuno ng Ayala Premier ay konektado rin sa pagkawasak ng pamilya ni Theo noon.”Parang biglang nanlamig ang buong silid.“May pangalan ka na?” mariing tanong ni Theo.“Wala pa. Hindi sapat ang routing code para magbintang. Kailangan natin ng matibay na ebidensiya at kung maaari, isang taong
Mabigat ang katahimikan sa loob ng sasakyan.Nakatitig si Felicity sa labas habang nagmamaneho si Damon.Maya-maya, nilakasan ni Damon ang aircon.“Masyadong mainit,” sabi nito.“Ang lamig na nga.”Hindi sumagot si Damon. Nang mapansin nitong kinukuskos niya ang magkabilang braso, kinuha nito ang coat sa likod at inilapag sa kandungan niya.Inirapan iyon ni Felicity, ngunit pagkaraan ng ilang segundo ay tahimik ding isinuot.Pagdating nila sa unang investor, agad silang pinapasok sa pribadong opisina nito.“Hindi kami kusang umatras,” pag-amin ng lalaki. “May nagpadala sa amin ng confidential financial projection. Nakasaad doon na babagsak ang Ayala Premier sa loob ng anim na buwan.”“Sino ang nagpadala?” tanong ni Felicity.Umiling ang lalaki.“Hindi ko na matandaan ang pangalan. Pasensya na kayo, iyon lang ang masasabi ko.”“Pwede bang mahingi ang kopya ng email?” malambing na tanong ni Felicity.Matagal siyang tinitigan ng lalaki bago ngumiti.“Pwede. Pero baka puwede rin tayong ma
“Seb, hindi na ako virgin. May naunang lalaki--” hindi na niya naituloy ang sasabihin dahil humagulgol na siya ng iyak.Kitang kita niyang tila nasabugan ng bomba si Sebastian. Napatingin ito sa kanya, nanlilisik ang mata.“Ano'ng ibig mong sabihin?” anitong puno ng panlulumo.“Hindi ikaw ang unang
Maagang nagising si Jenny, halos hindi nakatulog nang maayos. Nakahiga pa rin si Sebastian sa tabi niya, mahimbing at gwapong-gwapo ito parang napakaamo ng mukha. Paano niya matatakpan ang kissmarks?! Napasapo siya sa leeg nang maalala ang iniwang marka kagabi.Nagmamadali siyang bumangon at pumaso
Tahimik na kumukuha ng mainit na tubig si Jenny sa dispenser nang mapansin niyang biglang natahimik ang tatlong kasamahan sa gilid na nakasabay niya sa pantry.Habang nagtitimpla ng kape, narinig niya ang pabulong na usapan na alam niyang sadyang ipinaparinig sa kanya.“Hindi na ako magtataka kung
Kasunod lang ni Sebastian si Jenny pagpasok sa building kaya kitang-kita nito ang eksena, si Andrei, nakangiti at inaabot pa ang bugkos ng sunflower sa kanya.Saglit na tila tumigil ang mundo niya nang marinig ang mababang tinig ni Sebastian sa likod niya.“Bahagi din ba ‘yan ng palabas mo para mawa







