LOGINAng katahimikan ng madaling araw sa Bonifacio Global City ay naging pansamantalang kalasag nina Arah at Leo mula sa nagbabadyang unos. Sa loob ng marangyang condominium unit, tanging ang mahinang ugong ng aircon at ang marahang paghinga ng natutulog na bata ang naririnig. Pumasok si Julian mula sa balkonahe matapos ang kaniyang lihim na pakikipag-usap sa kaniyang Boss. Natagpuan niya si Arah na nakatayo malapit sa p***o ng silid ni Leo, nakasandal sa pader habang matatag na nakakapit sa kaniyang ibabang tiyan. Bakas pa rin ang pamumutla sa mukha nito, ngunit ang kaniyang mga mata ay gising na gising—puno ng determinasyong hindi kayang patayin ng pisikal na sakit. "Arah, bakit hindi ka pa nagpapahinga?" mahinang tanong ni Julian upang hindi magising ang bata. "Kailangan mo ng lakas. Ilang oras na lang at sasapit na ang umaga. Nakalapag na ang eroplano ni Edison sa Maynila." Humarap sa kaniya si Arah, isang tipid at malamig na ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi. "Paano ako maka
Binalot ng nakatutuling ingay ng mga alon ang dalampasigan ng Palawan, ngunit para kay Edison, ang tanging naririnig niya ay ang paulit-ulit na boses ni Teresa sa kaniyang isip. Kinuha niya si Leo. Wala na ang bata.Ang buhangin na nakasapo sa kaniyang mga palad ay tila naging kasing bigat ng semento. Ang gabi na binalot ng dilim ay lalong nagpadilim sa kaniyang mundo. Lahat ng pagod, ang puyat, ang milyong-milyong pisong ginastos niya para sa mga imbestigador, at ang pagmamadali niyang marating ang islang ito ay naging isang malaking biroi. Habang hinahabol niya para makita si Arah sa Palawan, ang totoong ay nasa kaniyang sariling mansyon sa Maynila si Arah—kinukuha ang kanilang anak."Sir Edison!"Mabilis na lumapit si Gabriel at hinawakan ang siko ni Edison upang alalayan itong tumayo. Ang imbestigador ay bakas din ang gulat sa mukha matapos marinig ang bahagi ng sigaw ng kaniyang amo sa telepono. "Sir, anong nangyari? Kailangan nating kumilos."Dahan-dahang itinaas ni Edison
Hindi na napigilan ni Leo ang kaniyang sarili. Binitawan ng bata ang hawak nitong laruan at mabilis na tumakbo patungo sa kinaroroonan ni Arah. Ang kaniyang maliliit na bisig ay mahigpit na pumalupot sa baywang ng kaniyang ina, habang ang mga luha na matagal nitong kinimkim ay tuluyan nang umagos.Napasandal si Arah sa gilid ng pinto. Ang biglaang pagbangga ni Leo sa kaniyang katawan ay nagdulot ng matinding kuryente ng sakit sa kaniyang ibabang tiyan—isang paalala na ang tahi mula sa kaniyang emergency Cesarian section ay sariwa pa at hindi pa tuluyang naghihilom. Napakagat-labi si Arah, pinalipas ang ilang segundong hininga upang hindi mabuwal, ngunit mas nanaig ang kaniyang pagiging ina. Lumuhod siya, maingat na iniwasan ang kaniyang sugat, at niyakap nang napakahigpit ang kaniyang anak."Mommy... Sabi ni Daddy hahanapin ka niya... Sabi niya babalik ka," hikbi ng bata, isinusubsob ang mukha sa balikat ni Arah. "Huwag mo na po akong iiwan, Mommy. Natatakot po ako rito mag-isa."
Habang ang pribadong eroplano ni Edison Monteverde ay bumabasag sa makakapal na ulap patungong Palawan, isang pampasaherong flight naman ang pabalik ng Maynila. Sa loob ng eroplanong iyon, magkatabing nakaupo sina Arah at Julian.Nakatitig si Arah sa bintana, pinapanood ang unti-unting pagliit ng mga isla ng Palawan kung saan naiwan ang pinakamalaking pighati ng kaniyang buhay—ang kaniyang pumanaw na sanggol. Ang kaniyang mukha ay blangko, walang kahit anong emosyon, ngunit sa kaibuturan ng kaniyang puso ay may naglalagablab na apoy. Isang linggo matapos ang kaniyang emergency Cesarian section at pagkakakoma, pinilit niyang magpalakas. Hindi para sa sarili, kundi para sa nag-iisang dahilan kung bakit nananatili pa siyang humihinga sa mundong ito: si Leo."Sigurado ka na ba sa desisyon mo, Arah?" mahinang tanong ni Julian, binabasag ang katahimikan sa pagitan nila. "Masyado pang maaga. Sariwa pa ang tahi mo, at ayon sa huling ulat ng mga tauhan ko, mahigpit pa rin ang seguridad sa pa
Ang pribadong silid sa ospital sa Palawan ay muling binalot ng isang nakabibinging katahimikan matapos mailabas ni Julian ang mga dokumento ng kamatayan ng sanggol. Si Arah ay nanatiling nakaupo sa gilid ng kaniyang kama, ang kaniyang mga mata ay nakatitig sa kawalan. Wala nang luhang lumalabas sa kaniyang mga mata, dahil tila natuyo na ang lahat ng balon ng emosyon sa kaniyang katawan matapos ang isang linggong pagkakakoma. Ang hapdi ng tahi sa kaniyang ibabang tiyan mula sa emergency Cesarian section ay hindi man lang niya pinapansin; mas matindi ang hapdi ng kawalan na nararamdaman niya sa kaniyang sinapupunan at sa kaniyang puso." Arah," basag ni Julian sa katahimikan, habang maingat na inilalapit ang isang basong tubig. "Kailangan mo nang uminom. Sabi ng doktor, masyado pang mahina ang katawan mo . Kung hindi ka pa magpapalakas, baka bumuka ang mga tahi mo at magkaroon muli ng komplikasyon."Dahan-dahang binalingan ni Arah si Julian. Ang kaniyang tingin ay napakalamig—isang t
Wala pa sa kaniyang kabuwanan si Arah, ngunit ang matinding stress, ang gabi-gabing pag-iyak dahil sa pangungulila kay Leo, at ang takot sa kaniyang nakaraan ay nagbunga ng maagang pag-labor. Ang kaniyang tiyan ay naninigas, at ang bawat hininga niya ay parang hinuhugot mula sa kaniyang lalamunan."Arah! Huminga ka nang malalim, parating na ang ambulansya!" Ang boses na iyon ay mula kay Julian."Julian... ang anak ko... masakit... hindi ko kaya..." umiiyak na pagsusumamo ni Arah habang nakakapit nang mahigpit sa braso nito. Ang kaniyang mga binti ay binalot na ng malamig na pawis, at ang dugo ay nagsimula nang dumaloy, isang senyales na nanganganib ang kaniyang dinadala.Nang makarating sila sa pinakamalapit na pribadong ospital sa lungsod, mabilis na isinugod si Arah sa Emergency Room. Ang mga doktor ay nagkakagulo. Ang kaniyang vital signs ay mabilis na bumababa, at ang tibok ng puso ng sanggol sa loob ng kaniyang sinapupunan ay unti-unti nang humihina."Kailangan natin siyang
Matapos ang mahabang board meeting na tumagal nang halos dalawang oras, bumalik si Edison sa kaniyang opisina na mas mabigat ang pakiramdam kaysa noong umalis siya. Ang mga presentasyon ng mga department heads tungkol sa quarterly sales at market expansion ay pumasok lang sa kaniyang kanang tainga
Buong gabi, hindi nakatulog si Arah.Paulit-ulit niyang tinitigan ang marriage contract na nasa harapan niya habang tahimik ang buong kwarto.Parang bawat pahina nito ay unti-unting sumisikip sa dibdib niya.Marriage Agreement.Hindi niya kailanman inisip na darating ang araw na magpapakasal siya—
Hindi pa rin makapaniwala si Arah sa nangyari sa conference room.Buong araw siyang halos hindi makagalaw sa desk niya habang paulit-ulit bumabalik sa isip niya ang mga sinabi ni Edison.“The child she’s carrying is mine.”Parang hanggang ngayon, naririnig pa rin niya iyon.At mas lalong hindi niya
Tatlong araw mula nang pumunta sila sa mansion ng mga Avelino.Tatlong araw ding walang paramdam si Adrian.Walang tawag.Walang message.At habang lumilipas ang bawat araw—mas lalo lang nababasag si Arah.Tahimik siyang nakaupo sa jeep habang mahigpit na yakap ang bag niya. Nakatingin lang siya sa







