MasukSix Years Ago
Bingi ang mga tainga ni Celestine sa malakas at dumadagundong na musika sa loob ng The Obsidian Lounge, isang eksklusibong underground VIP club sa BGC, Maynila. Sa kabila ng nagkikislapang mga ilaw at nagkakagulong mga tao sa dance floor, tila nakakulong siya sa sarili niyang madilim na mundo. Dalawampu't dalawang taong gulang siya noon, puno ng pangarap, ngunit sa isang iglap, gumuho ang lahat. Ang kumpanyang pinaglaanan niya ng dugo at pawis ay brutal na binili at binuwag ng Valmonte Empire. Nawalan siya ng trabaho, nawalan ng direksyon, at pakiramdam niya ay isa siyang malaking kabiguan. Itinaas niya ang kanyang ika-apat na baso ng whiskey at diretsong ininom ang nag-aapoy na likido. Pumikit siya, umaasang sa pagdilat niya ay panaginip lamang ang lahat. "You're going to destroy your liver before you can even forget your problems," isang malalim at baritonong boses ang bumasag sa kanyang pagmumuni-muni. Pagdilat ni Celestine, isang bulto ng lalaki ang umupo sa bakanteng bar stool sa tabi niya. Kahit sa madilim na ilaw ng lounge, hindi niya maiwasang mapansin ang nakakapasong presensya nito. Nakasuot ang lalaki ng isang itim na dress shirt na nakabukas ang unang tatlong butones, naglalantad sa matipunong dibdib na tila inukit mula sa bato. Ang mga manggas nito ay nakatupi hanggang siko, nagpapakita ng malalakas na braso na may mamahaling relos. Ngunit ang mas nakapukaw sa atensyon niya ay ang mga mata nito—madilim, mapanuri, at tila isang itim na butas na humihigop sa kanyang buong pagkatao. Wala siyang ideya kung sino ang lalaking ito, wala siyang ideya na ito ang mismong CEO ng kumpanyang sumira sa pangarap niya. Para kay Celestine nang gabing iyon, siya ay isang guwapong estranghero na nag-aalok ng panandaliang pagtakas. "Gusto kong makalimot," matapang na sagot ni Celestine, ang epekto ng alak ay nagbibigay sa kanya ng lakas ng loob na hindi niya karaniwang taglay. Tinitigan niya ang mga labi ng lalaki. "Kaya mo ba akong tulungang makalimot?" Isang dahan-dahan at mapanganib na ngisi ang sumilay sa mukha ng lalaki. Hindi ito sumagot sa pamamagitan ng salita. Sa halip, hinawakan nito ang kamay ni Celestine. Ang init ng palad nito ay tila kuryenteng dumaloy sa kanyang buong katawan. Bago pa man siya makapag-isip nang tama, natagpuan na lang niya ang kanyang sarili na hinihila ng estranghero patungo sa private elevator ng club na diretsong umaakyat sa mga exclusive hotel suites sa itaas. Pagkabukas ng pinto ng penthouse suite, hindi na sila umabot pa sa kama. Marahas na isinandal ng lalaki si Celestine sa malamig na pader ng pasilyo. Ang mga labi nito ay walang babalang umangkin sa kanyang bibig. Isang halik na nag-aapoy, mapusok, at nag-uumapaw sa pagnanasa. Napasinghap si Celestine, pilit na hinahabol ang kanyang hininga habang ang dila ng lalaki ay malalim na nilalakbay ang kanyang bibig. "You're driving me crazy," paos na ungol ng lalaki bago bumaba ang mga halik nito sa kanyang panga, patungo sa kanyang leeg. Napapikit si Celestine, ibinaon ang kanyang mga daliri sa makapal na buhok ng lalaki habang hinahayaan itong markahan ang kanyang balat. Ang halong amoy ng mamahaling alak, mint, at panlalaking pabango—sandalwood at musk—ay nakakabaliw. Nanginginig ang mga kamay ni Celestine nang tulungan niya ang lalaki na hubarin ang itim nitong polo. Nang tuluyang malantad ang hubad na pang-itaas ng estranghero, napalunok siya. Perpekto ang bawat hubog ng kalamnan nito. Binuhat siya ng lalaki nang walang kahirap-hirap, ipinaikot ang kanyang mga binti sa matitipunong baywang nito, at dinala siya sa malawak na kama. Pagbagsak nila sa malambot na kutson, ang lalaki na ang kumontrol sa lahat. Napakabilis ng mga pangyayari, ngunit ang bawat segundo ay nakatatak sa balat ni Celestine. Ang pagpunit ng lalaki sa kanyang manipis na damit. Ang mga maiinit na palad na naglakbay sa bawat kurba ng kanyang katawan, tila sinasaulo ang bawat pulgada niya. "Tell me to stop, and I will," bulong ng lalaki, ang mga mata nito'y nagliliyab sa itim na pagnanasa habang nakapatong sa kanya. "Don't stop," basag na tinig ni Celestine. "Please... own me tonight." Iyon ang hudyat na hinihintay ng lalaki. Wala nang pag-aalinlangan, inangkin siya nito nang buong-buo. Isang matalim na pag-iyak ng sakit at sarap ang kumawala sa mga labi ni Celestine sa unang pag-igting ng kanilang mga katawan. Napatigil ang lalaki, bakas ang gulat sa mga mata nang mapagtantong siya ang una ng babae. Subalit binalot ng lalaki ang mukha ni Celestine ng maiinit na halik, pinapayapa siya, hanggang sa ang sakit ay tuluyang mapalitan ng nakakapasong sarap. Sumabay siya sa ritmo ng lalaki—mabigat, malalim, at walang humpay. Ang buong silid ay napuno ng kanilang mga ungol at mabibigat na paghinga. Sa ilalim ng mga bisig ng estrangherong ito, naramdaman ni Celestine na siya ang pinakamagandang babae sa mundo. Hindi lang minsan nangyari ang p********k na iyon. Inangkin siya ng lalaki nang paulit-ulit hanggang sa mag-umaga, pinatunayan ang walang-hanggang init at uhaw nito sa kanyang katawan. Sa bawat rurok na inaabot nila, tila nawawala ang lahat ng problema ni Celestine, napapalitan ng isang nakakalasing na kaligayahan. Kinaumagahan, nagising si Celestine dahil sa sinag ng araw na tumatagos sa bintana. Masakit ang buo niyang katawan, ngunit may kakaibang magaang pakiramdam sa kanyang puso. Nilingon niya ang kabilang bahagi ng kama. Mahimbing na natutulog ang lalaki, nakadapa at nakalantad ang malapad na likod. Sa liwanag ng araw, mas lalo itong mukhang perpekto—tulad ng isang diyos na bumaba sa lupa. Ngunit unti-unting bumalik ang reyalidad sa isip ni Celestine. Ano ang ginawa ko? Dahan-dahan siyang bumangon, maingat na inabot ang kanyang mga nakakalat na damit sa sahig. Habang isinusuot ang kanyang sapatos, napansin niya ang isang mamahaling silver na *cufflink* sa ibabaw ng bedside table. May nakaukit itong matapang na letrang **'V'**. Hindi na niya ito pinag-isipan pa. Sa takot na magising ang lalaki at harapin ang kahihiyan ng kanyang mapusok na desisyon, tahimik siyang lumabas ng penthouse. Tinakasan niya ang lalaking nagbigay sa kanya ng pinakamasarap na gabi ng kanyang buhay. Wala siyang ideya na ang gabing iyon ng pagtakas sa problema ay magbubunga ng isang buhay. Wala siyang ideya na ang binhi ng makapangyarihang bilyonaryong si Zeno Valmonte ay nakatanim na sa kanyang sinapupunan—ang simula ng isang lihim na babago sa kanilang dalawa magpakailanman.Dalawang taon na ang mabilis na lumipas.Sa loob ng dalawang taong iyon, ang Valmonte Empire, na ngayon ay permanenteng nakabase sa Tayabas City sa ilalim ng Zion Prime Estates & Holdings Inc., ay mas lalong lumago at naging hindi matitinag na pwersa sa buong Asya. Ang pangalan ni Zeno Valmonte ay nanatiling kinatatakutan at tinitingala sa mundo ng negosyo. Ngunit para sa mga taong malapit sa kanya, alam nilang ang halimaw ng industriya ay isa na lamang maamong leon kapag ang kanyang Reyna na ang kaharap.Isang maaliwalas na Sabado ng hapon sa Valmonte Estate. Ang sikat ng araw ay tumatagos sa malalaking salamin ng mansyon, nagbibigay ng mainit at payapang atmospera.Nakatayo ang walong taong gulang na si Zion sa harap ng malaking bintana ng library. Mas tumangkad na ito, ang kanyang mga balikat ay nagsisimula nang lumapad, at ang kanyang asul na mga mata ay mas lalong naging kamukha ng matatalim na mata ng kanyang ama. Nakasuot siya ng isang simpleng navy blue polo at khaki shorts, n
Isang buong linggo. Pitong araw at pitong gabi na walang ibang ginawa ang kinatatakutang bilyonaryo at CEO ng Valmonte Empire kundi ang angkinin, sambahin, at lunurin sa pagmamahal ang kanyang asawa sa loob ng pribadong Isla Celestine.Ngunit gaano man kaganda ang paraiso, kailangan na nilang bumalik sa reyalidad.Ang malakas at pumipitlag na tunog ng elisi ng dambuhalang itim na helicopter ng pamilya Valmonte ay umalingawngaw sa himpapawid ng Tayabas, Quezon. Dahan-dahan itong lumapag sa malawak na helipad na matatagpuan sa likurang bahagi ng Valmonte Estate. Nang tuluyang mamatay ang makina, mabilis na lumapit ang mga bodyguards upang buksan ang pinto ng sasakyan.Unang bumaba si Zeno. Nakasuot ang bilyonaryo ng isang simpleng itim na polo shirt at maong na pantalon, ngunit ang kanyang tindig ay nag-uumapaw pa rin sa matinding awtoridad. Pagkatapos ay inabot niya ang kanyang kamay upang alalayan pababa ang babaeng nag-iisang nagmamay-ari ng kanyang mundo.Nakasuot si Celestine ng is
Sumapit ang gabi sa Isla Celestine, ngunit ang init na bumabalot sa buong pribadong paraiso ay tila lalo lamang nag-alab. Ang kalangitan ay walang bahid ng ulap, hinahayaang magningning ang bilyun-bilyong bituin at ang isang buong-buong kabilugan ng buwan. Ang liwanag nito ay sumasalamin sa kalmadong karagatan, lumilikha ng isang kumikinang na pilak na daan sa ibabaw ng tubig.Sa labas ng glass villa, tanging ang paghampas ng mga alon sa pinong puting buhangin at ang mahinang simoy ng hangin ang maririnig.Nakatayo si Celestine sa malawak na deck ng villa na nakaharap sa dagat. Nakasuot siya ng isang napakanipis na puting silk robe na halos aninag na ang kanyang makinis na balat sa ilalim ng liwanag ng buwan. Ang malamig na simoy ng hangin ay humahaplos sa kanyang buhok, ngunit ang kanyang buong sistema ay nag-iinit pa rin mula sa walang-humpay na pag-angkin sa kanya ni Zeno sa buong maghapon.Naramdaman niya ang pamilyar at nakakapasong presensya sa kanyang likuran. Bago pa man siya
Isang nakakabinging katahimikan ang sumalubong kina Zeno at Celestine pagbaba nila mula sa pribadong seaplane ng Valmonte Empire. Nasa isang tagong bahagi sila ng Palawan—isang eksklusibo at pribadong isla na nabili pa ni Zeno tatlong taon na ang nakararaan, ngunit ngayon lamang niya napagdesisyunang gamitin. Wala itong ibang pangalan kundi Isla Celestine.Puti at pinong-pino ang buhangin. Ang dagat ay kasing-linaw ng kristal at kasing-asul ng mga mata ng bilyonaryo. Ngunit para kay Zeno, wala sa mga tanawing ito ang makakapantay sa kagandahan ng babaeng karga-karga niya ngayon.Simula nang umalis sila sa reception kagabi, kung saan naiwan si Zion sa pangangalaga ni Don Roberto at Manang Rosa, hindi na hinayaan ni Zeno na makatapak pa sa lupa si Celestine. Binuhat niya ang kanyang asawa mula sa eroplano hanggang sa bungad ng dambuhala at marangyang glass villa na nakatayo malapit sa dalampasigan.Sinalubong sila ng limang tauhan ng villa na nakayuko bilang paggalang."Umalis na kayo s
Ang dambuhalang Glass Pavilion na matatagpuan sa pinakamataas na bahagi ng Zion Prime Estates sa Tayabas City ay tila isang kaharian na kumikinang sa ilalim ng mga bituin. Ang buong paligid ay napapalibutan ng glass walls na nagpapakita ng magandang tanawin ng bundok Banahaw at ng buong siyudad. Sa loob, ang kisame ay nababalutan ng mga luntiang baging, mga nakasabit na crystal chandeliers, at libu-libong fairy lights na nagbibigay ng mainit at romantikong atmospera.Ito ang pinakamagarbong wedding reception na nasaksihan ng bansa. Ang mga lamesa ay yari sa purong glass at may mga palamuting white cascading orchids. Ang limang-palapag na wedding cake na gawa sa organic dark chocolate at fresh berries mula sa Switzerland ay nakatayo sa gitna. Ang mga Michelin-star chefs ay abala sa pag-aasikaso ng pinakamasasarap na putahe para sa mga VIP guests, habang ang orkestra mula sa Vienna ay patuloy sa pagtugtog ng malalambing na musika.Sa mismong gitna ng bulwagan, sa isang nakaangat na plat
Ang Minor Basilica ni San Miguel Arkanghel sa Tayabas—ang isa sa pinakamahaba, pinakamatanda, at pinakamakasaysayang simbahan sa buong bansa—ay tila ginawang isang paraiso na bumaba sa lupa. Tulad ng mahigpit at walang-kompromisong utos ni Zeno, libu-libong white cascading orchids mula pa sa kanyang pribadong greenhouse sa Singapore ang nakapalibot sa bawat haligi, bawat sinaunang arko, at bawat upuan ng simbahan. Ang hangin sa loob ay napuno ng sariwa at pambihirang halimuyak. Ang sahig ng napakahabang pasilyo ay natatakpan ng isang makapal, purong puting silk carpet na nagkakahalaga ng milyun-milyon.Sa labas ng simbahan, nakaharang ang daan-daang security personnel habang libu-libong tao at mga miyembro ng media ang nag-aabang. Sa loob, ang mga bisita ay binubuo ng pinakamakapangyarihang tao sa bansa—mga senators, mga bilyonaryong negosyante mula sa iba't ibang bansa, at ang buong Board of Directors ng Valmonte Empire. Sa unahang hanay ay nakaupo si Don Roberto Valmonte, ang matand
Ang tunog ng bawat bagsak ng sapatos ni Celestine Valderama sa makintab na sahig ng executive floor ay tila isang babala sa bawat empleyadong nadadaanan niya. Sa edad na dalawampu’t walo, siya ang itinuturing na reyna ng Apex Realty sa makasaysayan at umuunlad na lungsod ng Tayabas, Quezon. Hawak n
Tatlong araw.Iyon ang itinagal ng diskarte ni Celestine upang iwasan ang mapanganib na presensya ng bagong CEO ng kumpanya. Mula nang mangyari ang muntikang paghalik sa loob ng executive office, ginawa ni Celestine ang lahat ng dahilan upang hindi mag-isa na makasama si Zeno Valmonte. Kung kailang
Kinabukasan, eksaktong alas-otso ng umaga, nakatayo na si Celestine sa labas ng pinakamalaking opisina sa top floor ng Apex Realty building sa Tayabas. Ang kanyang bagong lamesa at mga gamit ay inilipat na sa isang executive desk na literal na nasa tapat lamang ng double doors ni Zeno Valmonte.Wal
"Not you, Ms. Valderama. Stay."Napatigil si Celestine. Ang mga kasamahan niya ay nagpalitan ng mga nag-aalalang tingin, ngunit walang naglakas-loob na suwayin ang bilyonaryo. Nang makalabas ang huling tao, narinig niya ang mabigat na pagsara ng double doors ng boardroom. Tanging silang dalawa na l







