LOGINChapter 100The cold, grey light of the early morning crawled through the windows of the small bedroom, casting long, sharp shadows across the floor. Hudson stood by the side of the bed, buttoning his wrinkled dress shirt with steady movements. His bandaged hands were stiff, the dried blood from yesterday's destruction in the palace garden staining the white linen wraps. Tumingin siya kay Selene. She was curled into a tight, fragile ball beneath the thin sheets, her back still completely turned toward him, her shoulders shivering with the quiet, exhausting tears that had not stopped since the midnight hour.He wanted to reach out. He wanted to sit on the edge of the mattress, pull her into his arms, and whisper the thousands of promises raging inside his chest. But the sharp, logical commander inside him knew better. He had claimed her body in a fit of wild, unhinged desperation, but looking at her weeping form now, he knew that staying any longer would only break her further. He coul
Chapter 99In a single, massive sweeping blow that shocked the entire high-society network of the country, every single student who had been identified whispering, mocking, or spreading the toxic rumors against Selene the previous day was officially expelled from the university after a couple of days. Walang binigay na babala, walang formal hearing, at walang konsiderasyon kahit na ang mga magulang ng mga ito ay kilalang milyonaryo at may sinasabi sa buhay, mambabatas, at matataas na opisyal sa iba't ibang sektor. It was a direct, absolute executive order originating straight from the highest office of the land.Mula sa opisina ni Hudson del Fierro."This is unconstitutional! You cannot just kick out the children of the board members!" isang grupo ng mga mayayamang magulang ang nag-aklas at nagprotesta sa harap ng administrative building, habang ang mga balita sa media ay kasalukuyan nang sumasabog tungkol sa marahas na hakbang ng palasyo ngayon sa mga sibilyan ng bansa.Pero walang n
Chapter 98Ang katahimikan ni Selene ay nabasag nang bumukas ang pinto ng kwarto. Nakita niya ang ina niya na nakatayo roon at nakatingin sa kanya.“May dumating na babae, Nay, may kasamang batang lalaki na kaedad na Dwight. Kilala ko iyon. Nakita ko na siya noon doon sa ospital nang magpa-test ako para maging surrogate mother. Tapos, ang ama ng bata na ‘yon ay si Hudson daw.”Hindi na nagulat ang nanay niya sa sinabi niya. Lumapit lang ito at tumabi sa kanya tapos ay masuyo na hinagod ang likod niya.“Kaya ka nagdesisyon na umalis na?”“Iyon ang pinakatama kong gawin, Nanay. Mahirap na makigulo sa kanila ngayon. May apektadong bata kung sakali.” Pinahid niya ang luha.“Ang lahat ng nakatadhana na mangyari ay mangyayari, Selene. Tandaan mo na kung para sa iyo ang isang bagay, kahit takbuhan mo ay hahabulin ka pa rin. Hayaan mo na muna sila. Magpatuloy ka sa pag-aaral at maging matagumpay para sa kambal. Nasasaktan ako para sa iyo pero wala tayong magagawa, anak. Pasalamat na lang din
Chapter 97Parang pinuno ng madilim na anino sa malawak na hardin ng presidential residence. Matapos ang ilang oras na pag-iyak sa tahimik na simbahan sa tabi ni Cody, nagdesisyon si Selene na bumalik sa palasyo gamit ang sasakyang dala ni Dante. Hindi siya bumalik para makipag-ayos o mag-makaawa; bumalik siya para marangal na tapusin ang isang kabanata ng kanyang buhay na unti-unti nang pumapatay sa kanyang pagkatao. She sat quietly on the white wrought-iron bench in the middle of the garden, her hands resting on her lap, her eyes staring blankly at the beautiful red roses that she used to tend to.Pakiramdam niya ngayon siya ay isang daga ma nasa lungga ng mga mamahaling pusa. Pagkatapos nito, magwo-working student pa rin siya para makapagtapos.Naramdaman niyang may taong lumapit sa kanya. She stood up and turned around. Agad na lumapit si Hudson sa kanya. The stiff, dead expression the President carried earlier vanished the moment his eyes locked onto her fragile form. His tailore
Chapter 96Ang bawat sulok ng presidential executive office ay nagmistulang isang battlefield matapos ang marahas na pagbuhos ng galit ni Hudson. The absolute destruction of his sanctuary offered not even a tiny drop of comfort to his bleeding mind and heart. Heavy pieces of shattered crystal, torn state papers, and broken pieces of historical family frames littered the beautiful hardwood floor. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatukod ang kanyang mga palad sa ibabaw ng kanyang mesa, ang kanyang mabilis na paghinga ay ay halos hindi niya maramdaman dahil sa bara sa lalamunan niya.Slowly, the blinding red fog of his anger began to clear, replaced by a sudden, terrifying realization that froze his entire blood after Leticia left the room.Selene.Hudson’s head snapped up. The violent chaos below, the arrival of Victoria, the presence of the child, the monstrous confession of his father, it had all happened right beside the private quarters where his woman was supposed to be rest
Chapter 95The small, soft lips of the child against his arm felt like a branding iron piercing through Hudson’s skin. Habang nakatingala ang apat na taong gulang na batang si Dwayne sa kanya gamit ang mga matang nasisiyahan na makita siya. Ang matatag na pagkatao, kapangyarihan at kontrol na maingat na itinayo ni Hudson sa loob ng maraming taon ay tuluyang gumuho. His entire system wasn’t able to think clearly. For a man who ruled a nation with an iron fist and logical precision, this was a variable he never anticipated."What is the meaning of this, Victoria?" Hudson demanded, his voice so low and mad. He looked up from the boy, his gaze locking onto the woman with absolute hostility, "Is this some kind of sick, desperate political theater organized by my family and General Juancho?"Victoria merely laughed, a light, melodic sound that carried the unbothered arrogance of aristocracy. She gracefully stepped closer, fixing her elegant dress."Do I look like an actress to you, Hudson?
Chapter 17 Napapikit si Selene. And stay. She doesn’t want to dwell on the sweetness of his tone. May kalalagyan siya sigurado kapag iyon ang kanyang pinairal. Ang unang pumasok sa isip niya ay hindi ang sariling pride kundi ang kambal niyang anak. Hindi ang takot niya. Hindi ang hiya niya. Hindi
Chapter 15.1Hindi maipipinta ng kahit na sinong pinakamagaling na pintor ang pagkalukot ng noo ni Hudson, nang dumating siya kinagabihan at mapansing tahimik ang buong bahay. Karaniwan sa oras na iyon ay maririnig na niya ang boses ng mga bata lalo na kapag narito sa palasyo.Where are the kids? A
Nasa harap ng salamin si Selene, marahang sinusuklay ang kanyang mahabang buhok matapos maligo. Napakurap siya dahil maghapon ng tumatakbo sa isip niya ang ginawa ni President Hudson na paghalik sa kanya. First time niyang mahalikan ng lalaki at para siyang nawawala sa sarili. Makailang ulit niyan
NAPANGITI si Hudson habang nakamasid sa ‘di kalayuan. He was so amazed when he saw the other twin. Ang laking tao ng anak na lalaki ni Selene at kahit na hirap sa buhay ay hindi mga mukhang malnourished. Kung hindi nagtaksil si Jeanine sa kanya mahigit limang taon na ang nakalipas, baka may pamilya
![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






