Masuk“In a family built on secrets, loving the wrong person may be the only truth left.” Si Loriene Tianelle Mejes ay lumaking parang prinsesa—ang bunsong anak ng makapangyarihang pamilyang Mejes na sanay makuha ang lahat ng kanyang naisin. Ngunit sa kabila ng marangyang buhay at pagmamahal ng pamilya, may isang bagay na kailanman ay hindi niya nakuha: ang atensyon at lambing ng malamig at mailap na si Jaxon Roan, ang panganay na tila laging may pader sa pagitan nilang dalawa. Ang hindi alam ni Loriene, bawat paglayo ni Jaxon ay hindi dahil sa kawalan ng pakialam, kundi dahil sa isang damdaming matagal nitong itinatago—isang pagnanasang ipinagbabawal niyang maramdaman para sa babaeng itinuring niyang kapatid. Gumuho ang mundo ni Loriene nang dumating si Angelique, ang tunay na anak ng mga Mejes, at sa isang iglap ay nawala ang lugar na matagal niyang inakalang kanya. Kasabay ng pagbagsak ng kanyang pagkakakilanlan, nabunyag ang katotohanang hindi pala sila magkadugo ni Jaxon—isang rebelasyong naging simula ng pag-ibig na matagal nang pinipigilan. Sa isang bahay-tabing dagat, malayo sa mapanghusgang mundo, sumiklab ang damdaming matagal nilang ikinadena. Ngunit ang kanilang pagmamahalan ay naging mitsa ng galit ng pamilyang Mejes, dahilan upang sila’y paghiwalayin at itapon si Loriene sa isang payak na buhay sa probinsya. Pagkalipas ng tatlong taon, nagbalik si Loriene bilang isang matagumpay na propesyonal—mas matatag, mas malamig, at hindi na ang babaeng minsang iniwan. Ngunit muling ginulo ng tadhana ang kanyang mundo nang magtagpo sila ni Jaxon, ngayo’y engaged na sa iba. Habang muling nag-aalab ang dati nilang damdamin, isang mas malalim na sikreto ang mabubunyag—isang katotohanang maaaring sumira o tuluyang magpalaya sa pag-ibig na kahit panahon, kasinungalingan, at paghihiwalay ay hindi kayang patayin..
Lihat lebih banyakThird Person's POV
“Ughh… Jax, slower please,” mahinang sambit ni Loriene habang hinahalikan siya ni Jaxon sa leeg. Ang bawat dampi ng labi nito ay parang kuryenteng gumagapang sa kanyang balat, nag-iiwan ng nagbabagang marka na tila umaangkin sa kanyang pagkatao. “So, you call me Jax now?” mahina nitong bulong malapit sa tainga niya. Ang mainit na hininga nito ay sapat na para mapakapit siya nang mahigpit sa matigas na balikat nito, tila doon lang siya kumukuha ng lakas para hindi tuluyang manghina sa gitna ng tensyon. “Should I call you brother instead?” biro niya, kahit ang totoo ay halos hindi na siya makahinga sa bilis ng tibok ng kanyang puso. Napangiti si Jaxon bago siya tinitigan nang diretso. Ang mga mata nito ay madilim, puno ng gutom. “You really love teasing me, huh? You have no idea how hard it is to stay composed right now.” “I can’t take this anymore…” mahina niyang sambit, isang pagsuko sa sensasyong bumabalot sa kanya. Saglit silang natigilan, parehong walang gustong bumitaw. “It’s embarrassing…” umiwas siya ng tingin habang namumula ang pisngi sa kadahilanang ngayon lang niya napag tantong wala na siyang saplot Mas lumambot ang ekspresyon ni Jaxon bago hinawakan ang mukha niya. “You don’t have to hide from me.” Habang sinusuri ang katawan ng dalaga Marahang tinanggal ni Loriene ang kamay niyang nag sisilbing taklob sa dibdib niya , namumulang umiwas ng tingin si Loriene sa hiya “Since you’re a virgin, I’ll loosen you down” Bulong nito sa likod ni Loriene habang itinataas ang isang hita nito habang ang isa niyang kamay ay nakahawak sa nipple ni Loriene Dahan-dahang nilagay ni Jaxon ang kanyang dalawang daliri sa pagitan ng mga hita ng dalaga, dahilan para mapaugol ito. Unti-unti itong gumalaw patungo sa kanyang clitoris. "Ughhh… hmppp…ahhhh…." ipit na ungol ni Loriene habang patuloy ang labas-pasok ng mga daliri ni Jaxon sa kanyang pagkababae “I think you’re ready” kasabay ng pag hugot ng mga daliri nito Lalong namula si Loriene ng dilaan ni Jax ang basang daliri nito “hey….. don’t do t-hat” pagpipigil nito kay Jax “it’s sweet” nakangiting ani nito kasabay tutok ng kanyang pagka lalaki sa pagitan ng hita ni Loriene Naramdaman ni Loriene ang biglang paninigas ng kanyang buong katawan nang maramdaman ang haba at taba ng pagkalalaki ni Jaxon na pilit pumasok sa kanyang kipot. Sa bawat pulgadang idinidiin ni Jaxon, isang matalas at nanunuot na sakit ang gumuhit sa kanyang pagkababae. “Ahhh… J-Jax… s-stop… it hurts,” gumaralgal ang boses ni Loriene. Kasabay nito ang dahan-dahang paglandas ng butil ng luha mula sa kanyang mga mata, isang reaksyon sa hapdi na hindi niya inaasahan. Agad na napatigil si Jaxon, ang kanyang mga braso ay nanginginig sa pagpigil sa sarili. “I know, baby… I know it’s tight. Just breathe for me,” mahina niyang bulong habang hinahalikan ang mga luha sa pisngi ng dalaga. “Ughhh… m-masyado kasing… malaki,” hikbi ni Loriene, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa braso ni Jaxon na parang doon siya kumukuha ng lakas para kayanin ang tensyon. “I’m sorry, baby. I’ll be gentle, I promise,” Jaxon teased with a pained groan, trying to soothe her with light kisses. “Huwag mong ipitin ‘yang ungol mo, kahit masakit… let it out. I’m right here.” Nang tuluyang mawala ang sakit, pinalitan ito ni Jaxon ng mas mabilis at mapang-angking ritmo. Bawat pag-atake niya ay malalim at puno ng pwersa, tila sinusukat ang bawat sulok ng pagkatao ni Loriene. “Jax! Ahhh… ughhh!” Napaarkada ang likod ng dalaga, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa mga braso ni Jaxon habang binabayuhan siya nito nang walang pakundangan. Hindi na makontrol ni Loriene ang kanyang boses; ang bawat pagbaon ni Jaxon ay sinusundan ng malakas na ungol na umaalingawngaw sa buong silid. Jaxon didn’t hold back. His thrusts were relentless, claiming her like he’d been starved for a lifetime. “You’re mine, Loriene… all mine,” he growled against her skin, his sweat dripping onto her back as he continued to pound into her with raw intensity. “A-ahhh! Jax… faster… please!” pagsusumamo ni Loriene, ang kanyang isipan ay tuluyan nang nilamon ng nagbabagang sarap na hatid ng bawat paghampas ng katawan ni Jaxon sa kanya. Nang maramdaman ni Jaxon ang papalapit na rurok ni Loriene, mas lalo niyang binilisan at dinalasan ang bawat pagbaon. Ang tunog ng balat nilang nagtatama at ang mabilis na paghinga ang tanging maririnig sa silid. “Jax… I-I’m close… ahhh!” sigaw ni Loriene, ang kanyang mga hita ay mahigpit na pumulupot sa baywang ni Jaxon, pilit na hinihila ito palapit para sa mas malalim na pag-angkin. “Sabay tayo, baby… just let go,” paos na tugon ni Jaxon habang binubuhos ang lahat ng lakas sa huling ilang pagbayo. Doon na tuluyang sumabog ang sensasion. Isang matinding panginginig ang gumapang sa buong katawan ni Loriene kasabay ng malakas na ungol ng pagsuko. Ramdam naman ni Jaxon ang sariling init na kumawala, ligtas na sinalo ng suot niyang condom habang pilit na isinisiksik ang sarili sa dalaga hanggang sa huling pintig ng kanilang orgasm. Matapos ang matinding pangyayari, tila huminto ang mundo. Tanging ang malalim at sabay nilang paghinga ang bumabasag sa katahimikan habang magkayakap sila sa ilalim ng magulong kumot, ramdam pa rin ang isa’t isa. Loriene snuggled closer sa dibdib ni Jaxon, tinititigan ang kalmadong mukha ng binata. Sana hindi na matapos ang gabing ito, isip niya. Sa gitna ng pagod, pakiramdam niya ay ligtas siya basta’t narito siya sa piling nito. Marahan niyang hinaplos ang pisngi ni Jaxon hanggang sa panga nito, tila isinasaulo ang bawat anggulo ng lalaking nagmamay-ari na sa kanya ngayon. “Jax…” mahina niyang bulong. Jaxon tightened his grip on her waist at hinalikan ang tuktok ng kanyang ulo. “I’m not going anywhere, Loriene. Dito lang ako.” Napapikit si Loriene, hinahayaan ang sariling lamunin ng antok at ng tamis ng sandaling iyon, bitbit ang hiling na sana ay maging ganito na lang sila habambuhay……Tahimik ang buong paligid matapos magsalita si Daddy. Parang walang makapaniwala sa mga nalaman namin. Nakatayo lang si Mommy habang tuloy-tuloy ang pag-agos ng luha niya. Hindi siya nagsasalita. Hindi rin siya tumitingin kahit kanino. Para bang pilit niyang binubuo sa isip niya ang lahat ng kasinungalingang itinago sa kanya sa loob ng maraming taon. "Mommy..." Napatingin siya sa akin. Nang makita ko ang mga mata niya, halos mawalan ako ng lakas. Hindi galit ang nakita ko roon. Sakit. Puro sakit. "Lori..." nanginginig ang boses niya. "Alam kong wala kang kasalanan." Mas lalo akong napaluha. "Mommy, wala talaga akong alam." "I know." Napapikit siya sandali bago huminga nang malalim. "Alam kong wala kang alam sa lahat ng ito. Pero hindi ko rin alam kung paano haharapin ang nangyari. Hindi ko alam kung paano ako magigising bukas na parang normal lang ang lahat." Walang makasagot. Dahil kahit kami, hindi namin alam kung paano magpapatuloy pagkatapos nito.
Tahimik lang ako habang palabas kami ng mansyon, pero ang dibdib ko ay parang sasabog. Huminto si Jaxon sa harap ng kotse niya, binitawan niya ang braso ko pero nanatili siyang nakatayo sa harap ko, tinitigan ako nang malalim. "Lori, tingnan mo ako." Dahan-dahan kong iniangat ang mukha ko. Ang mga mata niya, na punong-puno ng galit kanina para sa pamilya ko, ay naging malambot pero puno pa rin ng tensyon. "Nakikita mo ba? 'Yan ang pamilyang kinagisnan mo. 'Yung pamilyang handang itakwil ka dahil lang sa hindi nila gusto ang desisyon mo. 'Yung pamilyang mas pinahalagahan ang pangalan nila kaysa sa kaligayahan mo. Lori, sa tingin mo ba, may pagmamahal ba talaga sa mga mata nila kanina, o puro lang kahihiyan?" Huminga ako nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili ko. "Alam ko, Jaxon... alam ko," sagot ko, basag ang boses. "Makinig ka sa akin," pagpapatuloy niya, hawak na ngayon ang magkabilang pisngi ko. "Simula ngayon, wala ka nang ibang uunahin kundi tayo. Walang rules, wa
"Lori," boses ni Daddy ang bumasag sa katahimikan, puno ng awtoridad at babala. "Come here. We need to talk about what exactly you've been doing with this man." Hindi ko maigalaw ang mga paa ko. Ang bawat love mark na nakatago sa ilalim ng polo ni Jaxon ay tila nagliliyab sa ilalim ng kanilang mapanghusgang tingin. Shit. I was caught in the worst way possible.Ramdam ko ang bawat tibok ng puso ko sa lalamunan ko habang bumababa ako ng hagdan. Ang tensyon sa sala ay halos makaputol ng hininga. Hindi nila alam ang nangyari sa villa—akala nila ay nagbakasyon lang ako nang mag-isa, hindi alam na si Jaxon ang kasama ko sa bawat gabing puno ng ungol at pagnanasa."Lori, umupo ka," matigas na utos ni Daddy. Ang mukha niya ay puno ng pagkadismaya. "Hindi namin alam kung anong laro ang pinapasok mo, pero kailangan nating linawin ang lahat ngayon.""Lori, you irresponsible child!" singhal ni Mommy. Nanginginig siya sa galit habang nakaturo ang daliri sa akin. "Dahil sa katangahan mo, hindi na
Pag-ahon namin sa tubig, wala nang preno. Jaxon didn't give me a second to breathe. Hinablot niya ako at isinandal sa malaking puno malapit sa pampang, ang init ng katawan niya ay dumidikit sa balat ko na nanginginig pa sa lamig ng hangin. "I'm not done with you," he growled, his voice raw. Hindi na siya nagpaligoy-ligoy. Without any warning, he picked me up by the waist, my legs wrapping instinctively around him. Bawat pasok niya ay mabilis, madiin, at punong-puno ng urgency. "Jax, ahhh! Faster! Oh my god, yes!" "You're so fucking tight, Lori." Ang bawat pagtagpo ng mga balakang namin ay naglalabas ng basang tunog na humahalo sa marahas na paghinga namin. Everything was blurry—the trees, the moonlight, the sound of the river—tanging ang ritmo lang niya ang nararamdaman ko. "Ahhh! Jax, I'm coming! I'm coming!" He didn't slow down. Instead, he gripped my thighs even tighter, driving into me until we both shattered. Pagkatapos ng lahat, para kaming walang nangyari. N
*2 Months earlier Marahan kong iminulat ang mga mata ko nang mapuno ng ingay ang buong bahay. Rinig na rinig ko ang mga boses mula sa sala kahit nasa kwarto pa ako. May kakaiba. May mabigat sa pakiramdam. “I knew it… he’s back,” bulong ko sa sarili habang nakatingin sa labas ng bintana.
Third Person's POV“Ughh… Jax, slower please,” mahinang sambit ni Loriene habang hinahalikan siya ni Jaxon sa leeg. Ang bawat dampi ng labi nito ay parang kuryenteng gumagapang sa kanyang balat, nag-iiwan ng nagbabagang marka na tila umaangkin sa kanyang pagkatao.“So, you call me Jax now?” mahina
“A ring?” nagtataka kong bulong sa sarili. Kabisado ko lahat ng alahas na pagmamay-ari ko pero wala ako ng ganito kagandang singsing. “Pink sapphire…” Nanlaki ang mata ko dahil kapareha ito ng singsing na tiningnan ko noon sa Europe. “OMG, a rare o—” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang
“Ya'll know I’m allergic to seafoods” iritado kong tono “Pasensya kana Lori, nawala sa isip ko… paborito kasi ang mga ito ni Angel nabanggit nya kanina kaya pinaluto ko kay manang Rosita” Mahinahong sagot ni Mommy “s-sorry hindi ko a-alam” nauutal na sabat ni Angelique sabay tungo nito “of






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasanLebih banyak