All Chapters of My Brother Wants Me: Chapter 1 - Chapter 10

34 Chapters

Prolugue

Third Person's POV“Ughh… Jax, slower please,” mahinang sambit ni Loriene habang hinahalikan siya ni Jaxon sa leeg. Ang bawat dampi ng labi nito ay parang kuryenteng gumagapang sa kanyang balat, nag-iiwan ng nagbabagang marka na tila umaangkin sa kanyang pagkatao.“So, you call me Jax now?” mahina nitong bulong malapit sa tainga niya. Ang mainit na hininga nito ay sapat na para mapakapit siya nang mahigpit sa matigas na balikat nito, tila doon lang siya kumukuha ng lakas para hindi tuluyang manghina sa gitna ng tensyon.“Should I call you brother instead?” biro niya, kahit ang totoo ay halos hindi na siya makahinga sa bilis ng tibok ng kanyang puso.Napangiti si Jaxon bago siya tinitigan nang diretso. Ang mga mata nito ay madilim, puno ng gutom. “You really love teasing me, huh? You have no idea how hard it is to stay composed right now.”“I can’t take this anymore…” mahina niyang sambit, isang pagsuko sa sensasyong bumabalot sa kanya.Saglit silang natigilan, parehong walang gustong

Chapter 1: He's Here

*2 Months earlier Marahan kong iminulat ang mga mata ko nang mapuno ng ingay ang buong bahay. Rinig na rinig ko ang mga boses mula sa sala kahit nasa kwarto pa ako. May kakaiba. May mabigat sa pakiramdam. “I knew it… he’s back,” bulong ko sa sarili habang nakatingin sa labas ng bintana. Hindi ko alam kung bakit, pero biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Dali-dali akong bumaba mula sa aking kwarto. Habang pababa ako ng hagdan, mas lalo kong nararamdaman ang tensyon sa loob ng bahay. At nang makarating ako sa sala, biglang tumahimik ang lahat. Lahat sila ay napatingin sa akin. “What’s with the face? Gosh, it’s morning,” iritado kong sabi habang inaayos ang buhok ko. Ngunit agad kong napansin ang namumula at maga na mga mata ni Mommy. Kumpleto silang lahat sa sala—si Daddy, si Kuya Jace… At si Kuya Jaxon. Umuwi na nga siya. Pero hindi siya nag-iisa. May babaeng nakatayo sa tabi niya. May malamig na pakiramdam ang gumapang sa dibdib ko habang n

Chapter 2: The Seat That Was Mine First

Nagising ako sa katok. “Lori… I’m worried. Hindi ka pa kumakain.” Boses ni Kuya Jace. Tahimik akong bumangon at binuksan ang pinto. May dala siyang maliit na charcuterie board. “Can I come in?” “Yeah,” maikli kong sagot. Dumiretso kami sa balcony. Tahimik. Mabigat pa rin ang hangin sa pagitan namin. “She looks like Mom,” sabi ko habang nakatingin sa garden. Niyakap niya ako nang marahan. “You’re still my little sister… my best friend… nothing’s going to change that,” bulong niya. Totoo ang boses niya. Pero masakit pa rin. “When you’re ready, sumabay ka na sa amin mag-dinner para makilala mo si Angel.” “Angel?” kunot-noo kong ulit. “Angelique…” napabuntong hininga ako. “I almost forgot.” So… they call her Angel now. “Okay. Sasabay ako,” pilit kong ngiti. Tumango si Kuya Jace. “I’ll get going.” Ngumiti ako at tumango sa kanya, medyo gumaan ang loob ko ng kinomfort ako ni kuya Jace, hes knows how to comfort me Bago siya

Chapter 3: You're not my Sister!

“Ya'll know I’m allergic to seafoods” iritado kong tono “Pasensya kana Lori, nawala sa isip ko… paborito kasi ang mga ito ni Angel nabanggit nya kanina kaya pinaluto ko kay manang Rosita” Mahinahong sagot ni Mommy “s-sorry hindi ko a-alam” nauutal na sabat ni Angelique sabay tungo nito “of course you don’t,” sagot ko ng pagalit Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma ang sarili ko. Puro seafoods ang ulam .. Matagal ako namili ng walang seafoods Kaya naagaw ng atensyon ko ang sabaw ng sinigang at nilagay ito sa aking kanin Patuloy lang ako kumakain ng biglang- Nakaramdam ako ng paninikip ng dibdib Mabigat ang bawat hinga ko at pinagpapawisan ako ng malamig “D-dad” napakapit ako sa sleeves nito habang hinihimas ang dibdib ko, nagulat ito at napatingin sa akin Nagulat si si Dad nang makita ang namumutla kong mukha at napatayo sa pag kaka upo “SHIT!” sigaw ni kuya Jaxon “kinain mo yung sinigang?!” pahabol na tanong nito “Hala! Sinigang na hipon yan,

Chapter 4: Pink Sapphire Ring

“A ring?” nagtataka kong bulong sa sarili. Kabisado ko lahat ng alahas na pagmamay-ari ko pero wala ako ng ganito kagandang singsing. “Pink sapphire…” Nanlaki ang mata ko dahil kapareha ito ng singsing na tiningnan ko noon sa Europe. “OMG, a rare o—” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang biglang bumukas ang pinto ng kwarto ko. “HHUFF… HUFF…” Hingal na hingal si kuya Jaxon habang lumalapit sa’kin, parang hinabol ang hininga. Bago pa ako makapagsalita, napansin ko agad ang tingin niya—diretso sa kamay ko. Sa singsing. Biglang nagbago ang ekspresyon niya. “Shit…” mahina niyang mura. Mabilis siyang lumapit at hinablot ang singsing mula sa kamay ko. “Ouch!” reklamo ko sabay himas sa kamay ko “Magdahan-dahan ka naman!” ani ko pa habang hinimas ang aking kamay Hindi siya sumagot. Nakayuko lang siya habang hawak-hawak ang singsing, parang mas pinapakalma niya ang sarili kaysa magpaliwanag. “Bakit mayroon nito dito?” tanong ko, ramdam ko na ang bigat ng sit

Chapter 5: Angelique Move's In

Habang kumakain kami ng tanghalian, ang tahimik na dining area ay biglang nabasag nang bumukas ang pinto. Si Mommy. Kasama niya si Angelique—bitbit ang isang malaking maleta at ilang bag na tila magtatagal siya rito. So she’s moving in Humigpit ang hawak ko sa kubyertos ko. Akala ko naman peaceful ang pagkain ko ngayon *sigh Mula nang dumating ang babaeng ‘to sa buhay namin, parang may invisible na pader na agad na tumubo sa pagitan ko at kay Mommy. “Lori,” mahinahong tawag ni Mommy habang papalapit sa mesa. Yung tono niya—parang nag-iingat, parang natatakot na magkamali ng hakbang. Pero sa halip na tumingin, inilayo ko lang ang tingin ko. “What?” malamig kong sagot. Bago pa siya makapagsalita ulit, sumingit si Kuya Jax. Papalapit siya sa amin habang dala-dala ang maleta ni Angelique na parang siya na ang taga-ayos ng lahat. “Sa kwarto mo muna matutulog si Angelique habang inaayos ang guest room,” sabi niya, diretso, walang pag-aalinlangan. Napahinto

Chapter 6: Behind her Innocent Mask

Nang makaalis si Kuya Jaxon ay agad kong tiningnan ang aking cellphone. “Si Dad lang pala,” bulong ko sa hangin habang nakatingin sa screen. Hindi ko na ito sinagot dahil alam kong kakamustahin niya lang ako—bagay na ginagawa niya palagi. “Haaaayyy…” buntong-hininga ako habang nag-iinat. Mukhang hindi rin ako makakapag-unwind. Kahit saan ako tumingin, naiinis lang ako sa mga nakikita ko. Nag decide na lang ako na bumalik sa kwarto para magpahinga. Ngunit laking gulat ko nang makita ko si Angelique sa loob mismo ng kwarto ko. Nakatayo siya sa harap ng balcony habang nakahalukipkip at nakatingin sa labas. Nang maramdaman niya ang presensya ko ay dahan-dahan siyang lumingon. May iba sa kanya. Nag-iba ang kanya….hindi na siya mukhang mahina. “What a scene,” panimula niya habang naglalakad palapit sa akin. “Sino ang nagpapasok sa iyo rito?” taas-kilay kong tanong habang akmang sasalubungin siya. “This room……was supposed to be mine.” Tumigil siya sa gitna at umikot-ikot p

Chapter 7: This Isn't Over!

He’s been here the whole time, and he still didn’t do anything?Urrrghhhh! What’s happening in this house? Baliw na ba lahat ng nakatira dito? Inis na inis kong sambit sa isip ko.Hindi ko na siya pinansin. Tumalikod ako at akmang aalis nang bigla niya akong niyakap mula sa likod.Hindi ako nakagalaw sa kinatatayuan ko nang maramdaman kong isinandal niya ang ulo niya sa aking balikat.“She’s a great actress, isn’t she?” mahinang bulong nito sa aking tainga na siyang nagpataas ng aking balahibo.“Get off me!” agad kong kinalas ang pagyakap niya at itinulak siya palayo.“Woah!” Itinaas niya ang kaniyang dalawang kamay na parang susuko.“You said she’s fragile? What the heck is that? How can she do that to me?” hinihingal na sunod-sunod kong tanong.“Calm down… easy…” pagpapakalma nito sa akin. “Her fragility was for the show.” Kalmado itong nakatingin sa akin habang sinasabi iyon. “I told her to act like that para hindi ma-overwhelm sila Mom and Dad,” pagpapatuloy niya.“Nakita mo kung

Chapter 8: Wilted Lavender

Nagising ako sa isang malakas at magulong ingay mula sa labas. May mga boses, kaluskos ng mga kagamitan, at mabibigat na yabag na tila walang pakialam kung sino ang mabulabog. Sumasakit ang ulo ko sa tindi ng ingay—tuluyan nitong sinira ang aking tulog, ang aking pahinga, at ang katahimikan sa aking sistema. Agad akong bumangon at sumungaw sa balkonahe. Sa sandaling mapadako ang tingin ko sa ibaba, tila huminto ang pagtibok ng aking puso. Ang aking Lavender Garden. May mga lalaking may hawak na pala, at walang awa nilang binubunot at sinisira ang mga paborito kong bulaklak. Nagdilim ang aking paningin sa purong galit at kaba. Mabilis akong tumakbo pababa ng hagdan, halos matapilok sa pagmamadali, patungo sa labas ng mansyon habang sumisigaw. “Stop it! What do you think you are doing?!” hingal kong sigaw, ngunit noong makarating ako roon, huli na ang lahat. Ang dating maganda, mabango, at payapang Lavender Garden ko ay tuluyan nang naging malawak na lupang puno ng putik at mg

Chapter 9: Isla Maravilla

Inayos ko ang aking pagkakahiga at isinubsob ang aking mukha sa malalambot na unan at duon umiyak. sniff... sniff... Bakit ba palaging ganito? Bakit sa tuwing may darating na bago, ako palagi ang kailangang magparaya? Nilamon na ako ng self-pity habang nararamdaman ang bawat pintig ng sakit sa aking pisngi. Pakiramdam ko ay dahan-dahan na akong nawawalan ng pwesto sa pamilyang ito, na kahit anong gawin ko, ako at ako pa rin ang lalabas na masama sa paningin ng lahat. Hinayaan ko silang gawin ang lahat ng gusto nila. Hinayaan ko silang tapakan ako nang paulit-ulit, pero sa pagkakataong ito, they crossed the line. Dumating na sa dulo ang pasensya ko. Buo na ang desisyon kong umalis. Pinalipas ko muna ang ilang oras. Nanatili lang ako sa loob ng madilim kong silid, nakikinig sa bawat kaluskos sa labas, hanggang sa unti-unting napalitan ng nakabibinging katahimikan ang buong mansyon. Inintay ko muna talagang makatulog ang lahat para walang may alam na aalis ako ngayong gabi. Wa

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP