
Devoured by my Dangerous Guardian: Thaddeus Hardin
She gave her body and soul to the man who saved her… never knowing he was the one who slaughtered her family.
Tanya Vanne Sevilla ay namumuhay sa isang gintong hawla. She looks like a goddess with her brown wavy hair and pale skin—isang kagandahan na naging paboritong obsession ni Thaddeus Hardin.
Nang maulila siya sa isang tragic accident, tinanggap niya ang kamay ng kanyang Uncle Thad. He sheltered her inside Hardin State, at sa loob ng isang taon, ang kanilang ugnayan ay lumagpas sa moral na limitasyon. It started in the library, leading to intense, secret encounters bilang pabuya sa matataas niyang marka. She was completely devoted, giving him her body and soul.
But beneath the passionate nights lies a sickening truth.
Tanya is the daughter of his older adopted sister—and the spawn of the man Thaddeus loathes the most. Hindi alam ng dalaga na ang "Hero" na sinasamba niya ay ang mismong demonyong pumatay sa kanyang pamilya. At ang mas matindi? Kamukhang-kamukha niya ang yumaong asawa ni Thaddeus na si Anthonia, na pinatay ng sarili niyang ama sampung taon na ang nakakaraan. For Thaddeus, Tanya is a twisted form of sweet revenge... and an undeniable addiction.
Ngayong nagbabalik ang nakaraan sa katauhan ni Victoria—isang elite assassin at ex-lover ni Thaddeus—kasabay ng pagpasok ng cold-blooded right hand man na si Aodhan, a.k.a. "The Reaper," bilang bodyguard sa school ni Tanya, unti-unti nang nayayanig ang kanilang mundo.
Bawat hawak ni Thaddeus ay papatindi nang papatindi, driven by the terrifying fear of losing her... just like how he lost Anthonia.
Malalaman kaya ni Tanya ang madugong katotohanan?
paano niya matatakasan ang nag-iisang lalaking nagmamay-ari sa kanya—ngayong ang paghihiganti ni Thaddeus ay naging isang baliw na obsesyon?
“She really looks like Anthonia... It's like she rose from the dead.”
Read
Chapter: Chapter 80: The Illusion of Captivity "Fine," maikli kong sagot. Kinuha ko ang singsing at isinuot ito. Ramdam ko ang bigat ng metal sa daliri ko—isang marka ng pagmamay-ari na hinding-hindi ko malilimutan. Ngumisi si Thaddeus. "Good. Bilang reward, you can visit them." Hindi ako makapaniwala. Akala ko ay nasa madilim at mabahong dungeon sila, pero nang buksan ni Thaddeus ang pinto ng basement, halos mahulog ang panga ko. Hindi ito dungeon; isa itong suite na mukhang high-end luxury hotel. May soft lighting, plush carpets, at isang malaking table sa gitna. At ang dalawa? Nakaupo sila, nakasuot ng maayos na damit, at sa harap nila ay may mga baraha at chips. "Victoria? Aodhan?" nauutal kong tawag. Lumingon si Victoria, hawak ang isang baso ng mamahaling wine, habang si Aodhan naman ay seryosong nagbibilang ng chips. "Oh, Tanya! You’re just in time," masayang bati ni Victoria na parang nag-aabang lang sila ng kaibigan sa lobby. "Aodhan’s winning again. Third round na namin ‘to." Napatingin ako kay Thaddeus, na nakasa
Last Updated: 2026-06-29
Chapter: Chapter 79: The BargainNang pumasok si Thaddeus sa kwarto, wala na ang galit sa mga mata niya—napalitan ito ng isang klase ng calculative na lamig na mas nakakatakot. Naupo siya sa dulo ng kama, habang ako ay nakayuko lang sa sulok, hinihintay ang susunod niyang move. "You look terrified, Tanya," he noted, his voice deceptively soft. "You don't have to be. I’m a reasonable man, provided you play by my rules." Tumingin ako sa kanya, nagtataka. "What are you talking about?" "Victoria and Aodhan," he said, casually mentioning the names that made my heart stop. "They’re still in the basement. Cold, hungry, and waiting for me to decide their fate." Nanlaki ang mga mata ko. "Anong gagawin mo sa kanila? I-let them go, Thaddeus! Wala silang kinalaman dito!" Tumayo siya at lumapit sa akin, dahan-dahang hinaplos ang pisngi ko. "That’s the thing. They have everything to do with this. Pero, I’m willing to make a deal." "What kind of deal?" "Be the woman I know you can be," he whispered, his thumb tracing my lowe
Last Updated: 2026-06-29
Chapter: Chapter 78: The Gilded Cage Ang tunog ng *click* ng kandado ay tumunog na parang isang hatol ng kamatayan sa buong silid. Tumahimik ang paligid, maliban sa mabigat na paghinga naming dalawa at ang mabilis na tibok ng puso ko na halos kumawala na sa dibdib ko. Hinarap niya ako, ang mukha niya ay walang bahid ng pagsisisi—tanging purong dominasyon lang ang nakikita ko sa kanyang mga mata. "You see, Tanya?" mahina niyang wika, ang boses niya ay parang pelus na nakabalot sa isang matalim na kutsilyo. "The outside world? It’s gone. It’s just us now. Walang takasan, walang pintong magbubukas para sa'yo." Lumapit siya nang dahan-dahan, ang bawat hakbang niya ay parang isang predator na kinukulong ang kanyang biktima sa isang sulok. Ramdam ko ang lamig ng pader sa likuran ko, at ang init ng katawan niya na unti-unting lumalamon sa espasyong natitira sa pagitan namin. "Th-Thaddeus, please," pabulong kong pakiusap, kahit alam kong wala itong silbi. Ang mga mata ko ay basang-basa ng luha, hindi dahil sa sakit, kund
Last Updated: 2026-06-29
Chapter: Chapter 77: Possession with Naiwan sa loob ng kwarto ang mabigat na amoy ng pawis at init ng katawan namin—isang suffocating na aura na ramdam mo hanggang sa balat. Pakiramdam ko, kalas-kalas ang buong katawan ko, parang bawat muscle ko ay piniga hanggang sa wala nang matira. I collapsed forward, nakasubsob ang mukha ko sa mainit at pawisang dibdib niya, habang ang buhok ko ay nagsilbing tabing sa aming dalawa. "Don't you dare fall asleep yet, Tanya," bulong ni Thaddeus. Ang boses niya ay malalim pa rin, nanginginig pa sa natitirang epekto ng kanyang release. Yung kamay niya na kanina lang ay halos mang-iwan ng pasa sa balakang ko, ngayon ay dahan-dahan nang gumagapang pataas sa spine ko. Ang shift sa touch niya—mula sa pagiging hayok na hayok hanggang sa ganitong ka-deliberate na haplos—ay mas nakakatakot. It’s a constant reminder na hindi pa siya tapos sa akin; hinding-hindi siya matatapos. Napabuntong-hininga ako nang malalim, ramdam ko pa rin ang bilis ng tibok ng puso ko na parang ibong gustong kumawala
Last Updated: 2026-06-29
Chapter: Chapter 77: Possession with Naiwan sa loob ng kwarto ang mabigat na amoy ng pawis at init ng katawan namin—isang suffocating na aura na ramdam mo hanggang sa balat. Pakiramdam ko, kalas-kalas ang buong katawan ko, parang bawat muscle ko ay piniga hanggang sa wala nang matira. I collapsed forward, nakasubsob ang mukha ko sa mainit at pawisang dibdib niya, habang ang buhok ko ay nagsilbing tabing sa aming dalawa. "Don't you dare fall asleep yet, Tanya," bulong ni Thaddeus. Ang boses niya ay malalim pa rin, nanginginig pa sa natitirang epekto ng kanyang release. Yung kamay niya na kanina lang ay halos mang-iwan ng pasa sa balakang ko, ngayon ay dahan-dahan nang gumagapang pataas sa spine ko. Ang shift sa touch niya—mula sa pagiging hayok na hayok hanggang sa ganitong ka-deliberate na haplos—ay mas nakakatakot. It’s a constant reminder na hindi pa siya tapos sa akin; hinding-hindi siya matatapos. Napabuntong-hininga ako nang malalim, ramdam ko pa rin ang bilis ng tibok ng puso ko na parang ibong gustong kumawala
Last Updated: 2026-06-29
Chapter: Chapter 76: Branded"Don't try to run away again," Thaddeus growled sa may tainga ko, ang boses niya ay sobrang lalim at puno ng pagbabanta kasabay ng isa pang malalim at parang parusang baon."Ugh... Th-Thaddeus..." napasinghap ako, ang mga daliri ko ay napakapit nang mariin sa kumot. Literal na nawalan ako ng hininga sa bigat at tindi ng dominance niya sa ibabaw ko.He didn't care kung umaangal ako. Mas lalo niyang hinawakan nang mahigpit ang balakang ko, ina-angkla ako sa kama habang tinutuloy ang walang preno niyang pacing. Every single strike was a brutal reminder ng mga sinabi niya—isang physical imprint na hinding-hindi ko matatakasan. He was branding me sa bawat hawak niya, sinisiguro niyang malinaw sa akin na kahit saan ako magpunta, sa kanya lang ako babagsak."Ah! Ugh... s-stop... masyadong mabilis..." iyak ko, basag ang boses ko nang bigla niyang baguhin ang anggulo at bumaon sa loob ko nang mas mabilis at walang awa.Hindi siya nakinig. In fact, ang mga ungol ko ay tila gasolinang mas lalong
Last Updated: 2026-06-28

My Brother Wants Me
“In a family built on secrets, loving the wrong person may be the only truth left.”
Si Loriene Tianelle Mejes ay lumaking parang prinsesa—ang bunsong anak ng makapangyarihang pamilyang Mejes na sanay makuha ang lahat ng kanyang naisin. Ngunit sa kabila ng marangyang buhay at pagmamahal ng pamilya, may isang bagay na kailanman ay hindi niya nakuha: ang atensyon at lambing ng malamig at mailap na si Jaxon Roan, ang panganay na tila laging may pader sa pagitan nilang dalawa. Ang hindi alam ni Loriene, bawat paglayo ni Jaxon ay hindi dahil sa kawalan ng pakialam, kundi dahil sa isang damdaming matagal nitong itinatago—isang pagnanasang ipinagbabawal niyang maramdaman para sa babaeng itinuring niyang kapatid.
Gumuho ang mundo ni Loriene nang dumating si Angelique, ang tunay na anak ng mga Mejes, at sa isang iglap ay nawala ang lugar na matagal niyang inakalang kanya. Kasabay ng pagbagsak ng kanyang pagkakakilanlan, nabunyag ang katotohanang hindi pala sila magkadugo ni Jaxon—isang rebelasyong naging simula ng pag-ibig na matagal nang pinipigilan.
Sa isang bahay-tabing dagat, malayo sa mapanghusgang mundo, sumiklab ang damdaming matagal nilang ikinadena. Ngunit ang kanilang pagmamahalan ay naging mitsa ng galit ng pamilyang Mejes, dahilan upang sila’y paghiwalayin at itapon si Loriene sa isang payak na buhay sa probinsya.
Pagkalipas ng tatlong taon, nagbalik si Loriene bilang isang matagumpay na propesyonal—mas matatag, mas malamig, at hindi na ang babaeng minsang iniwan. Ngunit muling ginulo ng tadhana ang kanyang mundo nang magtagpo sila ni Jaxon, ngayo’y engaged na sa iba. Habang muling nag-aalab ang dati nilang damdamin, isang mas malalim na sikreto ang mabubunyag—isang katotohanang maaaring sumira o tuluyang magpalaya sa pag-ibig na kahit panahon, kasinungalingan, at paghihiwalay ay hindi kayang patayin..
Read
Chapter: Chapter 33: Golden CageBuong araw kaming hindi umalis sa tabi ng isa't isa. Matapos ang almusal, dinala ako ni Jaxon sa mini-library ng villa, kung saan magkasama kaming naupo sa isang malaking couch. Habang may binabasang papeles sa laptop niya, ang isang kamay niya ay walang tigil sa paghaplos sa buhok ko habang nakasandal ako sa kanyáng dibdib. Sobrang domestic ng eksena na highkey nakakapanibago para sa aming dalawa."What are you thinking, baby?" biglang tanong niya nang mapansin ang matagal kong pagtitig sa kawalan."Iniisip ko lang kung hanggang kailan tayo pwedeng magtago rito," tapat kong sagot, hinahaplos ang kanyáng knuckles. "Ang ganda rito, Jax. Pero natatakot ako na isang araw, bigla na lang tayong magising na tapos na 'tong panaginip na 'to."Jaxon closed his laptop with a soft thud and looked down at me, his gaze intense. "I told you, this isn't a dream. No one can touch us here, Lori. I already gave instructions sa city—lahat ng records mo, unt-unti ko nang ipinapa-ayos. By the time we step
Last Updated: 2026-06-28
Chapter: Chapter 32: AftermathNang magising ako kinaumagahan, ramdam ko ang bigat at matinding pagod sa buong katawan ko. Ramdam na ramdam ko ang bakas ng mga ginawa sa akin ni Jaxon kagabi, isang paalala na tuluyan na akong sumuko sa kanyáng mga bisig.Dahan-dahan akong bumangon at nagbalot ng kumot, ngunit natigilan ako nang mapansing wala na siya sa tabi ko. Lumingon ako sa paligid ng kwarto, pero tahimik ang buong paligid.Mabilis akong nag-ayos ng sarili at nagsuot ng simpleng damit bago lumabas ng silid. Pagkababa ko sa sala, agad kong naamoy ang mabangong aroma ng bagong lutong pagkain na nagmumula sa kusina. Paggawi ng tingin ko roon, nakita ko si Jaxon.Naka-sando lang siya at light pants, seryosong naghahanda ng almusal sa counter na napapaligiran ng mga pink na gamit. Ang kanyáng seryosong mukha ay agad na lumambot nang mapansin ang presensya ko."You're awake," malalim niyang saad, ibinaba ang hawak na tasa at mabilis na lumapit sa akin. Hinawakan niya ang bewang ko at hinalikan ako nang marahan sa noo
Last Updated: 2026-06-28
Chapter: Chapter 31: Shifting TidesMabilis na lumipas ang mga oras. Matapos ang tanghalian na siya mismo ang nagluto, hinayaan ako ni Jaxon na mag-explore sa paligid. Buong hapon akong naglakad sa gitna ng lavender fields, ninanamnam ang kapayapaan na matagal nang ipinagkait sa akin. Sandali kong nakalimutan ang lahat ng gulo at ang nakaraan. Pero kahit nasaan ako, ramdam ko ang mga mata ni Jaxon na nakasubaybay sa bawat kilos ko mula sa terrace ng villa. He was letting me breathe, pero hindi niya ako tinatantanan ng tingin. Nang sumapit ang gabi, mabilis na nagbago ang ihip ng hangin. Lumamig ang paligid at dinala ng dilim ang isang kakaibang tensyon sa loob ng maliit na mansyon. Pumasok ako sa master bedroom para mag-ayos ng sarili, pero natigilan ako nang makita ang iisang malaking kama sa gitna ng kwarto. At doon, nakaupo si Jaxon. He was only wearing a dark silk robe, revealing a glimpse of his hard, sculpted chest. Sobrang lakas ng wild energy niya na highkey nagpapakaba sa akin. "Done admiring the view out
Last Updated: 2026-06-28
Chapter: Chapter 30: A Soft Defense Dahan-dahan akong naglakad patungo sa kusina, ang bawat hakbang ko ay tila lumulutang sa tindi ng halo-halong emosyon sa dibdib ko. Tinitigan ko ang malapad niyang likod habang abala siya sa pag-aayos ng mga gagamiting sangkap sa counter. Ang bango ng lavender mula sa labas at ang init ng pastel pink na paligid ay nagpatunaw sa natitira kong depensa. Bago ko pa man muling mapasukan ng takot ang utak ko, humakbang ako paitaas at isinandal ang aking katawan sa kanyáng likod. I wrapped my arms around his waist, hugging him tightly from behind. "Jaxon... thank you," pabulong kong sabi, idinikit ang aking pisngi sa kanyáng matigas na likod. "Thank you for this place. At sa... sa lahat ng paborito ko." Jaxon stiffened instantly. Natigil ang kanyáng mga kamay sa ibabaw ng counter. Batid kong hindi niya inaasahan ang bigla kong pagyakap, lalo na't kanina lang ay halos mag-away kami dahil sa hiya at takot. Ngunit habang nakayakap ako nang mahigpit, naramdaman ko ang kanyáng unt-unting pag
Last Updated: 2026-06-28
Chapter: Chapter 29: The Hidden ValleyNakasakay na kami sa loob ng chopper habang unt-unti itong umaangat mula sa lupa. Ramdam ko ang pagyanig ng upuan ko, but Jaxon was completely relaxed beside me. Suot niya ang kanyáng aviation headset, looking incredibly expensive and untouchable habang nakatingin lang sa labas ng bintana. He didn't even bother to look at me, but his large hand was heavily resting on my thigh, a constant reminder na hawak niya ako. Lowkey nakatingin lang ako sa ibaba habang lumiliit ang villa na tinuluyan namin kanina. Kasabay ng paglayo namin ay ang unt-unting pagkawala ng huli kong pag-asa na makatakas sa kanya. Pagkalipas ng halos isang oras na biyahe, nagsimulang bumaba ang chopper. Inasahan kong makakakita ako ng isa pang sementadong mansyon, pero laking gulat ko nang magbago ang view sa bintana. Malayo sa kabihasnan at sa gitna ng isang liblib na lambak, bumungad sa akin ang isang napakalawak at kulay lilang lupain. The helicopter landed softly sa isang sementadong space malapit sa isang ma
Last Updated: 2026-06-28
Chapter: Chapter 28: Point Of No Turn“D-Deal... pero huwag dito,” pakiusap ko, tears escaping the corners of my eyes. “Someone might see us... Ang s-sala, Jaxon...” He let out a dark, ragged breath, resting his forehead against the crook of my neck, gripping my hips so tight na sigurado akong magmamarka ang mga daliri niya doon bukas. I could feel his heartbeat racing, just as chaotic and crazy as mine. For a second, akala ko hindi niya ako papakinggan at itutuloy niya ang pagpasok sa akin. But with a heavy curse, Jaxon pulled back. He roughly buckled his belt back on, his face dark with unresolved frustration. “Fuck,” he muttered, running a hand through his messy hair before looking down at me, his eyes still dangerously dark. “Aakyat tayo sa kwarto. And you’re going to take every single inch of me until you can’t even remember that nobody’s name, Loriene.” Bago pa ako makasagot, binuhat na niya ako paitaas mula sa couch. My legs instantly wrapped around his waist out of instinct habang ang isang kamay niya ay m
Last Updated: 2026-06-28