LOGINShe gave her body and soul to the man who saved her… never knowing he was the one who slaughtered her family. Tanya Vanne Sevilla ay namumuhay sa isang gintong hawla. She looks like a goddess with her brown wavy hair and pale skin—isang kagandahan na naging paboritong obsession ni Thaddeus Hardin. Nang maulila siya sa isang tragic accident, tinanggap niya ang kamay ng kanyang Uncle Thad. He sheltered her inside Hardin State, at sa loob ng isang taon, ang kanilang ugnayan ay lumagpas sa moral na limitasyon. It started in the library, leading to intense, secret encounters bilang pabuya sa matataas niyang marka. She was completely devoted, giving him her body and soul. But beneath the passionate nights lies a sickening truth. Tanya is the daughter of his older adopted sister—and the spawn of the man Thaddeus loathes the most. Hindi alam ng dalaga na ang "Hero" na sinasamba niya ay ang mismong demonyong pumatay sa kanyang pamilya. At ang mas matindi? Kamukhang-kamukha niya ang yumaong asawa ni Thaddeus na si Anthonia, na pinatay ng sarili niyang ama sampung taon na ang nakakaraan. For Thaddeus, Tanya is a twisted form of sweet revenge... and an undeniable addiction. Ngayong nagbabalik ang nakaraan sa katauhan ni Victoria—isang elite assassin at ex-lover ni Thaddeus—kasabay ng pagpasok ng cold-blooded right hand man na si Aodhan, a.k.a. "The Reaper," bilang bodyguard sa school ni Tanya, unti-unti nang nayayanig ang kanilang mundo. Bawat hawak ni Thaddeus ay papatindi nang papatindi, driven by the terrifying fear of losing her... just like how he lost Anthonia. Malalaman kaya ni Tanya ang madugong katotohanan? paano niya matatakasan ang nag-iisang lalaking nagmamay-ari sa kanya—ngayong ang paghihiganti ni Thaddeus ay naging isang baliw na obsesyon? “She really looks like Anthonia... It's like she rose from the dead.”
View More"But there's one thing I know, Tanya."Parang tumigil ang oras sa loob ng stairwell matapos sabihin iyon ni Thaddeus. Hindi ako gumalaw habang nakatitig sa kanya, hinihintay ang mga salitang maaaring makapagpagaan o tuluyang makasira sa puso ko.Nanatili siyang nakatingin sa akin nang ilang segundo bago mabigat na napabuntong-hininga."I love you."Agad akong napapikit habang pilit na kinokontrol ang emosyon ko. Hindi dahil gumaan ang pakiramdam ko kundi dahil pakiramdam ko ay ubos na ubos na ako.Pagod na akong matakot.Pagod na akong magduda.Pagod na akong isipin kung sapat ba ako."Dapat gumaan ang loob ko after hearing that," mahina kong saad habang nakayuko. "Pero bakit parang hindi sapat?"Bahagyang kumunot ang noo niya habang nakatingin sa akin. Sa unang pagkakataon ngayong gabi, nakita kong may sakit din sa mga mata niya.Hindi iyon galit.Hindi rin frustration.Kundi iyong sakit na alam mong ikaw ang dahilan."Tanya..." mahina niyang tawag habang bahagyang humahakbang palapi
"Tanya." Paos ang boses ni Thaddeus mula sa likuran ko. Mas lalo kong hinigpitan ang hawak ko sa railing habang pilit na pinapakalma ang sarili. Ngunit sa bawat segundo na naririnig ko ang presensya niya sa likod ko, mas lalo lamang bumibigat ang dibdib ko. "Go back to her," mahina kong saad habang nakatalikod pa rin. Narinig ko ang mabigat niyang paghinga. Pagkatapos ay ilang segundong katahimikan ang lumipas. "Tanya, look at me," mariin niyang sabi habang dahan-dahang lumalapit. Napatawa ako nang mapait. Iyong klase ng tawang puno ng sakit. "No," sagot ko habang mabilis na pinupunasan ang mga luha sa pisngi ko. "Ayoko." Natahimik siya. Pakiramdam ko ay gusto niyang magsalita ngunit hindi niya alam kung paano magsisimula. At sa totoo lang... Ayoko ring marinig. Dahil natatakot ako sa mga salitang lalabas sa bibig niya. "Bakit ka tumatakbo?" tanong niya matapos ang ilang segundo. Agad akong napalingon. Hindi ko napigilan. Nanlalabo ang mga mata kong tiningnan siya.
Nagising ako nang dahan-dahan dahil sa pakiramdam na parang may kulang.Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko habang inaabot ko ang kabilang bahagi ng kama. Mainit pa ang kwarto ngunit malamig ang espasyong dapat sana ay okupado ng asawa ko.Agad akong napamulat.Napatingin ako sa digital clock na nakapatong sa bedside table. Kumurap-kurap pa ako nang ilang beses bago tuluyang mabasa ang oras.10:03 PM.Napaupo ako sa kama habang magulo ang buhok at nanlalabo pa ang paningin.Hindi ko namalayang nakatulog pala ako sa kaiiyak at kakaisip. Ngunit ang unang bagay na hinanap ko pagkagising ay hindi tubig o pagkain.Si Thaddeus.Muli kong tiningnan ang kabilang bahagi ng kama.Walang tao.Walang bakas na may humiga roon.Walang kahit ano.Nanikip ang dibdib ko.Hindi ko alam kung bakit umaasa pa rin ako. Ilang oras na ang lumipas mula nang umalis ako sa conference room ngunit wala pa rin siyang paramdam.Dahan-dahan akong bumangon at nagsuot ng tsinelas.Tahimik ang buong suite habang nagl
Siguro dahil alam niyang kahit ako ay hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko.Makalipas ang ilang minuto ay nagpaalam muna si Anthonia upang magpahinga.Agad siyang sinamahan ng medical team.Tahimik na nagsara ang pinto matapos siyang lumabas.At sa unang pagkakataon mula nang dumating siya, kami lamang ulit ang naiwan sa silid.Ngunit iba na ang lahat.Pakiramdam ko ay may invisible na pader na biglang tumayo sa pagitan namin ni Thaddeus.Hindi ko maipaliwanag.Hindi ko rin maintindihan.Pero naroon iyon.At habang isa-isang nag-uusap ang iba tungkol sa mga susunod na hakbang, tahimik akong umatras mula sa grupo.Wala ni isa ang pumigil sa akin.Wala ring nakapansin.Maliban kay Thaddeus.Paglabas ko ng conference room ay agad akong nagtungo sa isa sa mga balcony ng Crestwood.Malamig ang hangin sa gabi.Ngunit hindi nito mapakalma ang gulo sa isip ko.Napahawak ako sa railing habang pinipigilan ang sarili kong umiyak.Nakakatawa.Nalagpasan namin si Danford.Nakaligtas kami sa
*Bakit ba lahat ng lalaki sa bahay na ‘to, ang hihilig magbuhat at mag-utos?* Si Uncle Thad sa banyo kahapon na halos sirain ang buong ari-arian ko, at ngayon naman itong robot na ito sa hallway ng school. Pero kahit papaano, nabawasan ang bigat ng hakbang ko—literally, kasi hindi ko na kailangang
Dahan dahan akong kumatok sa pinto *knock *knock “Come in” Malamig na tono ni Uncle Thad mula sa loob ng kaniyang sili Agad kong binuksan ang pinto Pero naabutan ko syang topless at naka saplot lang towel pambaba "A-ah, Uncle... ito na po 'yung kape mo," nauutal kong sabi habang dahan
Third Person’s POV Kakatok na sana si Aodhan sa pinto nang marinig niya ang malakas na ungol ng isang babae mula sa loob. Akala niya, isa lang ito sa mga karaniwang babaeng pinaglalaruan ni Thaddeus. Napabuntong-hininga na lang siya habang pilit na dinededma ang maiinit na ungol na nanggagal
“You’re back and alive” walang ganang sagot ni Uncle Thad Huling dinig ko sa pag uusap nila ng lalaki Parang may kakaiba sa kanya wala syang emosyon o imahinasyon ko lang iyon? Urrrggghh! never mind, ang mahalaga maayos kong napagsilbihan si Uncle Kagat labi kong sambit sa aking isipan Nagbih












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore