LOGINRamdam na ramdam ang kuryente sa loob ng kwarto, halos hindi na ako makahinga. Pagkatapos ng mga sinabi niya, parang lumiit ang mundo namin sa loob ng apat na sulok na 'to.Lumapit sa akin si Thaddeus, dahan-dahang hinawakan ang mukha ko. Tiningnan niya ako nang malalim, parang chine-check niya kung may gasgas ba ako o kung natatakot pa rin ba ako.Habang hinahaplos niya ang pisngi ko, napansin ko ang biglang shift sa nararamdaman ko. Ang dati kong galit at inis sa kanya, unti-unting napalitan ng kaba—'yung tipong kinikilig ka na nanginginig ka pa. Hindi na ito dahil sa panganib. Kaba ito dahil ngayon ko lang na-realize na mahal niya ako.ang katotohanang 'yun? Mas malakas pa ang impact kaysa sa anumang baril o banta ni Danford."You're shaking," he noted, boses niya, mas mababa na ngayon. "Is it fear, or is it the reality of everything?""It’s... everything," bulong ko, hindi ko na kayang umiwas ng tingin."Don't think," he whispered against my lips, ang init ng hininga niya sa balat
Ang biyahe patungo sa Crestwood ay parang isang mahabang nightmare na hindi matapos-tapos. Habang dumadaan kami sa mga abalang kalsada ng city, hindi ko maiwasang mapatingin sa bintana, pilit na pinapakalma ang sarili ko habang sa isip ko ay paulit-ulit na nag-pe-play ang mukha ni Mommy sa monitor. Huminto ang sasakyan sa harap ng isang simpleng bar na mukhang maingay at luma—'yung tipong hindi mo mapapansin sa gitna ng siyudad. "Dito?" tanong ko, nagtataka kung bakit dito kami dadalhin ni Thaddeus. Bumaba si Thaddeus at nilapitan ang bouncer sa harap. Matapos ang isang mabilis na senyales, biglang bumukas ang pintuan ng stockroom sa loob. Hindi lang pala ito basta bar; nang pumasok kami, biglang bumukas ang isang hidden elevator sa likod ng mga keg ng beer, at bumungad sa amin ang isang mahabang daan pababa. Pagbaba namin, bumungad ang isang malawak na underground facility. Ito ang Crestwood. Hindi lang ito simpleng taguan. Isa itong high-tech na base na nakatago sa ilalim ng ing
"Hindi pa ako nakaka-move on sa habulan namin ni Thaddeus, tapos malalaman ko pang kapatid ko si Aodhan? Kapatid ni Mommy si Victoria, at ngayon—buhay si Mommy?! Paano nangyari 'yon?" sunod-sunod kong tanong habang nanginginig ang boses. "Kung buhay siya, sino ang nasa loob ng puntod na 'yon?"Naniningkit ang mga mata ni Thaddeus, tila sinusuri kung may bahid ng kasinungalingan ang bawat salita ni Vitto. Si Victoria, hindi na napigilan ang pagtulo ng luha sa sobrang gulat. Si Aodhan? I can't read him at all. Tahimik lang siya, nakakunot ang noo, tila nag-iisip ng malalim sa mga posibleng mangyari."She’s alive," malamig na sagot ni Vitto. "But I didn't say she’s healthy."Biglang bumigat ang tensyon sa loob ng safehouse. Ramdam ko 'yung pag-init ng dugo ko—sobrang gulo ng utak ko, parang gustong sumabog."What do you mean by that?" gigil na tanong ni Thaddeus, halatang pilit na pinapakalma ang sarili pero ramdam ang authority sa boses niya.Hindi sumagot si Vitto. Sa halip, kinuha
"Victoria," kalmadong tawag ng matanda. Hindi siya mukhang mahina, matikas ang pangangatawan nya at parang boss na bumalik para bawiin ang teritoryo. "Akala namin patay ka na," bulyaw ni Victoria. Nanginginig ang mga kamay niya habang mahigpit na nakahawak sa katana. Kitang-kita ang galit niya, hindi lang dahil sa pagtataksil, kundi dahil sa lahat ng sakit na dinanas namin dahil sa akalang wala na siya. Si Thaddeus, nakatutok lang ang baril. Tahimik siya, pero halatang nagpipigil. Ang mentor niya—ang taong nagturo sa kanya kung paano mabuhay sa mundo ng mga Hardin—ay nasa harap namin, pero parang ibang tao na siya. "Death is a perspective," wika ng matanda habang pinihit ang remote control. Sobrang chill lang niya, parang walang nangyayari. "At sa sitwasyon niyo ngayon, paubos na ang oras niyo." Hindi na lang ito simpleng gulo. Ang taong akala namin ay kakampi na mawawala na, biglang sumulpot para maging dahilan ng lahat ng ito. Pero maya maya lang ay tumingin ang matanda sa ak
Kabanata 98: The Ashes of Our VowsAng mansyon na sana ay magsisilbing safe haven namin, naging higanteng bonfire lang sa gitna ng gabi. Ang init ng apoy ay dumidikit sa balat ko, pero mas ramdam ko yung lamig na bumabalot sa buong pagkatao ko."Aodhan, Victoria—secure the perimeter," utos ni Thaddeus. Halatang hirap na siya at hingal na hingal dahil sa tama niya sa tagiliran, pero ramdam mo pa rin yung awtoridad sa boses niya.Nung lumayo na yung dalawa, naiwan kaming dalawa ni Thaddeus sa harap ng mga nagbabagang debris. Hinawakan ko yung pisngi niya; punong-puno siya ng uling at dugo, pero yung mga mata niya, diretsong nakapako sa akin."Hindi ko akalaing ganito ang magiging ending ng wedding day natin," bulong ko, sinusubukang huwag mabasag yung boses ko."Who said it's the ending?" sagot ni Thaddeus. "This is just the prologue, Tanya. A marriage built on fire... it’s stronger, harder to break.""Baliw ka talaga," napailing ako, pero hindi ko mapigilang mapangiti nang bahagya."I'
Hindi lang basta bakal ang hawak ko; ang bawat bala sa loob ng magasin ng baril na binigay ni Aodhan ay may manipis na patong ng neurotoxin. Hindi ito basta-bastang lason—ito ang specialty ni Victoria. Isang gasgas lang, at ang target ay magsusuka ng dugo hanggang sa huminto ang puso nito sa loob ng tatlumpung segundo. "Listen up," boses ni Aodhan habang naglalakad kami nang nakatalikod sa isa't isa, form-check sa paligid. "Don't waste bullets. Isang tama lang, kahit sa braso, sapat na. Let the poison do the job." "Got it," maikli kong sagot. Ramdam ko ang bigat ng baril sa kamay ko, pero hindi na 'yun takot. Determination na. Habang papalapit kami kay Thaddeus, sumulpot ang tatlong tauhan ni Danford sa corridor. Mabilis na nag-react si Victoria; bago pa man sila makapag-angat ng baril, nahawi na ang lalamunan ng dalawa gamit ang kanyang katana. Ang natirang isa ay itututok sana ang kanyang armas sa akin, pero mas mabilis ako. 'Bang.' Tumama ang bala sa balikat niya. Muntik na s
*Bakit ba lahat ng lalaki sa bahay na ‘to, ang hihilig magbuhat at mag-utos?* Si Uncle Thad sa banyo kahapon na halos sirain ang buong ari-arian ko, at ngayon naman itong robot na ito sa hallway ng school. Pero kahit papaano, nabawasan ang bigat ng hakbang ko—literally, kasi hindi ko na kailangang
Dahan dahan at madiin ang halik ni Uncle Thad Bago pa magsink-in sa akin ang lahat, dahan-dahan siyang lumayo at seryosong tumitig sa mga mata ko. “Don’t look at other guys like that, Tanya,” bulong niya, “y-you sa-“ pinutol na nya ang aking sasabihin “I never knew you smiled at other guys like
Dahan dahan akong kumatok sa pinto *knock *knock “Come in” Malamig na tono ni Uncle Thad mula sa loob ng kaniyang sili Agad kong binuksan ang pinto Pero naabutan ko syang topless at naka saplot lang towel pambaba "A-ah, Uncle... ito na po 'yung kape mo," nauutal kong sabi habang dahan
Third Person’s POV Kakatok na sana si Aodhan sa pinto nang marinig niya ang malakas na ungol ng isang babae mula sa loob. Akala niya, isa lang ito sa mga karaniwang babaeng pinaglalaruan ni Thaddeus. Napabuntong-hininga na lang siya habang pilit na dinededma ang maiinit na ungol na nanggagal






![Beyond Betrayal: Marry His Brother [Filipino]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
