LOGIN"Captain ka rin?" hindi napigilan na tanong ni Mira sa lalaki.As someone na kilala ang babaeng 'to, wala talagang preno ang bibig. Itatanong niya kung anong naiisip niya at ito na nga, nagsimula na siya. Kahit kailan talaga Mira."Yes. You can call me Captain Yohan or just Yohan," pakilala nung lalaki sabay ngiti sa amin ni Mira bago tumingin sa dalawang babaeng lumapit. "Okay lang. Dito na ako naki-upo kina Doc Mira at Doc Rina. Maupo na rin kayo.""I'm Captain Samantha," pakilala nung babaeng blond ang buhok habang ibinababa ang tray niya sa mesa. Matalas ang mga mata niya pero may halo ring palakaibigang ngiti. "And this is Lieutenant Elena. Medics din kami, kagagaling lang sa kabilang sector.""Hi," maikling bati ni Elena, 'yung maitim ang buhok, na agad ding naupo. May pagka-pormal at mejo malamig siyang aura, katulad na katulad nung unang beses kong nakita si Tan noong bago pa lang kami rito. "Nice to meet you."Habang nagkukwentuhan, napansin kong patungo na rin sa direksyon
Sa mga sumunod na araw, naging payapa naman lahat, hanggang sa hindi namin namalayan iyong oras at panahon at mag-iisang buwan na kami rito sa Russia. Malapit na rin matapos ang mission, but the thing is... malapit na rin kami umuwi which is wala pa ring kasiguraduhan kung makakasabay sa amin si Tan pag-uwi sa Pilipinas.Tanggap ko naman na kung sakaling hindi siya makakasabay sa amin pauwi, pero hindi ko maiwasang malungkot. Hindi ko alam kung kakayanin ko ang LDR, pero para sa kanya, para sa pagmamahal ko sa kanya, kakayanin ko. It just that... how long? Hanggang kailan ako maghihintay?Naramdaman ko ang marahang pagsiko sa akin ni Mira habang naglalakad kami sa hallway patungong mess hall. Sabado ngayon, walang trabaho, pero feeling ko drained na drained ako, iyong tipong walang energy. Bukod kasi sa kakasèx namin ni Tan araw-araw sa tent niya, nalulungkot ako kapag naaalala ko na baka hindi siya makasama sa amin pabalik ng Pilipinas."Bakit ang tamlay mo? Hindi ka ba nadiligan ni
Pagbalik namin, palaisipan ko pa rin iyong sinabi ni Mira na baka may gusto sa akin si Doc Javier. Hindi ko alam kung maniniwala ako o baka eme-eme na naman ni Mira.Napahilot ako ng sentido at humiga sa kama ni Tan. Nagpaalam ako kay Mira na dito ako didiretso sa tent ni Tan para magpahinga, and since wala pa ang boyfriend ko, umidlip ako.Naalimpungatan ako nang maramdaman kong may yumakap sa akin, sabay sisid ng kamay niya sa ilalim ng damit ko para sapuin ang malulusog kong dibdib. Napangiti ako bago pumihit paharap kay Tan.Magsasalita na sana ako nang bigla niya akong sunggaban ng mapusok na halik."Tan," I panted between our kisses. Pumatong siya sa akin habang minamasahe niya ang magkabila kong susô. Bumaba ang halik niya sa leeg ko hanggang sa ma-i-angat niya ang damit ko para sambahin ang katawan ko. "Tanjiru..."Umawang ang bibig ko at napakapit sa buhok niya nang simulan niyang susûin ang kaliwa kong susó habang nilalamas ang kabila.Sumiklab ang init sa katawan ko, pikit-
Biglang umalingawngaw ang tunog ng sunod-sunod na put0k ng baril mula sa unahan. Nagsisigaw ang mga sundalong kasama namin sa loob ng trak, mabilis nilang kinasa ang kanilang mga armas at nag-deploy palabas.Fvck, I think this is ambush!"Ambush! Lahat ng medical staff, dapa! Stay inside the vehicle!" sigaw ng squad leader na nakatalaga sa trak namin.Mabilis kaming dumiin sa sahig ng trak ni Mira, magkahawak-kamay habang naririnig ang lumalakas na putûkan. Sobrang bilis ng tib0k ng puso ko. Hindi para sa sarili ko, kundi para kay Tan. Siya ang nasa unahan. Siya ang unang sasalubong sa kung anong grupong umaatake sa amin ngayon."Rina, okay ka lang?" takot na tanong ni Mira habang nakatakip ang mga kamay sa tenga dahil sa lakas ng ingay ng mga put0k sa labas."Okay lang ako!" sigaw ko pabalik, pero ang isip ko ay lumilipad na sa unahan ng convoy. Gusto kong lumabas, gusto kong makita kung nasaan si Tan, pero alam kong magiging pabigat lang ako kapag ginawa ko 'yon.Matapos ang halos
Hindi ko na hinintay si Mira at dire-diretso akong naglakad pabalik sa quarters namin para kunin ang medical kit ko. Tan was right, natuloy ang mission ngayon pero ang daming pagbabago. Dahil sa kaguluhan sa command post kagabi, nagkaroon ng kompromiso, lilipat kami sa mas ligtas na perimeter pero hahatiin ang team. At ang pinakamasakit? Hindi ang unit ni Tan ang mag-eescort sa trak na sasakyan ko. Kaya ko pinili na lumipat ng sasakyan. Ayokong makita niya akong nag-aalangan, at ayokong ma-distract siya sa duty niya dahil lang sa akin.Ang tanging nasa isip ko ngayon ay 'yong iwasan siya."Rina! Sandali nga!" Habol sa akin ni Mira, hinihingal pagkatapos isara ang pinto ng kwarto. "Ano ba talagang problema? Kagabi lang halos magkandakuba si Captain sa pag-alaga sa'yo, tapos ngayon para kang nakakita ng multo tuwing dadaan siya? Huwag mo nga akong ma-wala-wala diyan, kilala kita."Napaupo ako sa gilid ng kama ko, mahigpit na nakahawak sa strap ng backpack ko. "Mira, I asked him... hind
"Doc Javier, Doc Rina, it's late. Anong ginagawa niyo rito sa labas? Medical staff must remain inside their quarters for their own protection," Tan stated coldly, stepping closer to us.He glanced down at me for a split second before fixing his eyes back on my senior doctor."I was just having a chat with Doc Rina, Captain. Nag-aalala rin siya sa mission bukas," sagot ni Doc Javier nang walang kabuhay-buhay. "Sige, mauna na ako sa inyo. Rina, magpahinga ka na."Nang makalayo si Doc Javier, agad na hinawakan ni Tan ang braso ko at hinila ako nang kaunti patungo sa mas madilim na bahagi ng hallway."Sabi ko sa'yo huwag kang lalabas, 'di ba?" paanas na bulong niya, pero ramdam ko ang pagod sa kaniyang boses. "At bakit kasama mo na naman ang lalaking 'yon?""Nagkataon lang na kumuha ako ng tubig, Tan. Huwag ka namang mag-isip ng kung ano-ano," bulong ko rin pabalik at hinawakan ang t-shirt niya para pakalmahin siya. "Anong balita sa meeting? Tutuloy ba tayo bukas?" Hinalik-halikan ko siya
Sasagutin na sana ako ng mayordoma nang biglang bumalik ulit si Ark."Sir." Yumuko nang bahagya si Arabella.Tumingin ako kay Ark, pero pinanliitan lang niya ako ng mata sabay lipat ng tingin kay Arabella."Na-tour mo na ba ang babaeng 'yan sa mansyon, Arabella? Did you instruct her about her wo
"Bakit na naman, Sir?" reklamo ko, pero hinatak na niya ako sa braso at kinaladkad palayo sa lugar.Halos mapangiwi ako sa higpit ng pagkakahawak niya sa akin. Pakiramdam ko mababali ang mga buto ko, pero tiniis ko. Ayokong makita niya akong nasasaktan. Kaya kong magtiis kahit masakit na talaga!
Napa-iwas ako ng tingin nang mapatingin ako doon sa maumbok na parte ng tapis niya. Bakit parang ang haba ng nakatago doon?Napailing ako agad! Nagiging makasalanan na naman ang mga mata ko. Kung ano-ano na lang ang napapansin ko!"I-I'm am po... I mean, ako po iyon. Iyong anak ng kasambahay niyo
TRINA'S POV"Naku, pasensya ka na, Miss, pero hindi kami hiring eh," wika ng babae pagkatapos tingnan ang resume ko.Hilaw akong ngumiti at tumango. "Salamat po." Tumalikod na ako at napabuntong-hininga.Ang hirap na maghanap ng trabaho ngayon. Kung hindi pasok sa taste nila, full naman iyong ib







