LOGINDRAVEN’S POV"Mr. Morris, ito ang pinakasariwang ulat mula sa Department of Health. Opisyal na nilang binuksan ang bidding para sa National AI Healthcare Project," seryosong pahayag ng aking head secretary habang inilalapag ang isang makapal na folder sa aking mesa.Hinalikan ng sikat ng araw ang mga salamin ng aking opisina sa tuktok ng Morris Tower. Tiningnan ko ang mga dokumento. Ang proyektong ito ay nagkakahalaga ng bilyon-bilyong piso. Hindi lang ito usapin ng pera; ang sinumang kumpanya na makakakuha nito ay hahawak ng monopolyo sa teknolohiyang medikal sa buong bansa para sa susunod na dalawang dekada."Lahat ng malalaking kumpanya sa bansa, maging ang mga dayuhang mamumuhunan mula sa Asya, ay naghahanda na para sa confidential bidding na ito," pagpapatuloy ng secretary. "Ngunit ayon sa ating mga insider, may isang malaking pader. Upang pumasa sa pinakamataas na pamantayan ng gobyerno, kailangan ng isang kumpanya ang lisensya ng AstraMedAI software."Napakunot ang aking noo. A
SCARLET'S POVTahimik kong inayos ang aking sarili bago magtungo sa Morris Mansion. Marahil ito na ang huling family dinner na pupuntahan ko bilang Mrs. Morris. Habang papalapit ako sa Morris Mansion, isang tanong ang biglang sumagi sa isip ko. Hindi ko na maalala kung kailan ako tumigil sa pag-asang balang araw, magiging tunay akong bahagi ng pamilyang ito. Marahil noong gabing pinili ni Draven na ipagtanggol si Jana sa harap ng napakaraming tao. O marahil, matagal pa bago ang gabing iyon. Sa bawat hakbang ko papasok sa Morris Mansion, pakiramdam ko ay unti-unti kong iniiwan ang dating Scarlet—ang babaeng handang isakripisyo ang lahat para sa lalaking hindi man lang marunong suklian ang kahit anong pag-ibig na kaya kong ibigay. Mahigpit kong hinawakan ang maliit kong handbag bago tuluyang pumasok sa grand dining hall.Naroon na silang lahat. Ang pamilyang pitong taon kong pinagsamahan ay hindi kailanman itinuring na tunay na miyembro ng pamilya. Bukod tangi lang, ang isang tao ang
SCARLET’S POV"Manager, pakiusap, kunin mo ang security footage ng koridor na ito at i-broadcast mo 'yan sa projector sa harap ng lahat ng bisita ngayon din."Ang bawat salita ko ay mariing umalingawngaw sa koridor. Sa tindi ng kumpiyansa ng aking boses, tuluyang nataranta si Jana Thorne. Kitang-kita ko ang biglaang pamumutla ng kanyang mukha at ang panginginig ng kanyang mga daliri. Alam niya—na kapag lumabas ang totoong kuha ng CCTV, ang buong high society ay makakasaksi sa garapalang pagsisinungaling at pag-arte.Nanginginig ang mga labi na lumingon si Jana kay Draven; ang kanyang mga mata ay nagsusumamo at humihingi ng agarang saklolo.At ang walang-kwentang lalaking asawa ko? Tumingin siya sa akin nang may napakalamig na awtoridad. Walang anomang emosyon ang kanyang mukha nang bitawan niya ang linyang tila ba pumutol sa aking karapatan:"Hanggang dito na lang, Scarlet."Humakbang si Draven patungo sa gitna, ginagamit ang kanyang dambuhalang kapangyarihan bilang pinuno ng Morris C
SCARLET’S POV"Cross-cupped toast!""Kiss! Kiss! Kiss!"Gatong na gatong ang mga elitistang bisita sa loob ng entertainment hall ng The Highlands Mountain Resort. Ang hiyawan ng high society ay tila musika sa tenga ni Jana Thorne, habang si Draven naman ay kaswal na umiwas sa pamamagitan ng pag-angat ng kanyang baso at malamig na nagsabi: "Si Lucas ang bida ngayong gabi; huwag ninyong ilipat ang atensyon sa amin."Alam ng lahat sa elite circle na may asawa na si Draven Morris, ngunit para sa bulok na mundong ito, normal lang sa mga makapangyarihang lalaki ang may magandang "female confidante" o kabit na laging bitbit sa tabi. Dahil hindi ko na masikmura ang nakakadiring kahayupan ng paligid, ininom ko ang huling patak ng champagne sa aking baso at mabilis na naglakad palabas.Ngunit bago pa man ako makarating sa elevator, narinig ko ang mabilis na lagutok ng high heels sa aking likuran."Scarlet, sandali lang!"Hinarap ko si Jana. Sa ilalim ng maliwanag na ilaw ng koridor, agad kong n
SCARLET’S POVMabilis kong pinuntahan ang madilim na pasilyo ng The Highlands Mountain Resort kung saan nanggagaling ang mabigat na paghinga. Pagliko ko sa may hardin, bumandera sa akin ang isang matandang lalaki na nakasandal sa may flower bed.Namumutla ang kanyang mukha, nanginginig ang buong katawan, at tila ba nasusuka habang hawak-hawak ang kanyang dibdib.Hindi ako nag-aksaya ng panahon bilang isang doktor. Lumuhod ako sa tapat niya at mabilis na hinawakan ang kanyang pulso.Mabilis, magulo, at matigas.Nalaman kong inaatake siya ng acute gastrointestinal spasms na pinalala pa ng biglaang pag-angat ng kanyang altapresyon. Sa ganitong katandang edad, isang maling galaw o hakbang na lang ay puwedeng magdulot ng stroke o pagbara ng ugat sa utak!"Iha… ang sakit…" huling daing ng matanda bago tila ba mawalan ng tuluyang malay.Agad kong binuksan ang aking dalang bag at inilabas ang aking personal na acupuncture kit. Sa ilalim ng malamig na hangin, mabilis at tumpak kong itinusok an
SCARLET’S POV"Dapat kasi magkusa kang magbigay ng divorce paper na may pirma mo, Scarlet. Para hindi ka na magmukhang kaawa-awa rito at baka ikaw pa ang maging harang sa 'tunay na pag-ibig' nina Mr. Morris at Miss Thorne," paghahabol pang asar ni Lucas Finch habang naglalakad kami ni Lindsay palabas ng bulwagan ng The Highlands Mountain Resort.Hindi ko na siya nilingon, ngunit si Lindsay ay umuusok na ang ilong sa galit habang nagda-drive pauwi."Bessy, swear, kailangan ko na yata ng nitroglycerin pills sa sobrang high blood ko sa dalawang 'yan!" Nanginginig ang boses ni Lindsay habang mahigpit ang hawak sa manibela. "Kung legal lang ang pumatay ng mga adulterers, niresbakan at pinasibad ko na ang kotse ko sa mukha nila! Sana talaga nag-lawmaker na lang ako noon. Kung ako lang ang may kapangyarihan o maging mayor ng Maynila, babaguhin ko ang batas at ipapakulong ko lahat ng nang-aagaw ng may karelasyon!"Natawa ako nang mahina sa kabila ng bigat sa aking dibdib. "Kung maging mayor
SCARLET POVPumunta si Jana sa tabi ni Draven Morris. Kalmado ito sa bawat kilos na ipinapakita sa akin na siya ang tunay na reyna sa buhay ni Draven. Nagsalita siya nang puno ng lambing kay Draven. "Gutom na ako. Maghanap muna tayo ng makakainan."Binawi na ni Draven ang tingin sa akin. Hindi na n
SCARLET POVWala akong oras para makipagtalo o makipag-away pa kay Jana. Mas mahalaga ang buhay ng bata ngayon.Lumapit ako sa natatarantang ina at dahan-dahan ngunit matatag na nagsabi, "Isa akong doktor. Hayaan niyo po akong hawakan ang bata; mas madali ko po siyang magagamitan ng first aid kung
Tinaasan ko ng kilay si Ethan. Tinitigan ko siya mula ulo hanggang paa, na tila ba isang maliit at nakakaawang insekto lang ang nasa harap ko.Akala ba ng batang ito na mananahimik na lang ako at iiyak sa sulok, gaya ng dati? Akala ba niya na papanoorin ko na lang silang tapakan ang pagkatao ko dah
CHAPTER 1Eksaktong alas dose ng hatinggabi. Habang ang buong siyudad ay natutulog, nasa loob ako ng aking opisina at naghihintay ng tawag mula sa emergency room. Suot ang aking puting coat, habang ang stethoscope ay nakasabit sa aking leeg. Mahigpit kong hawak ang isang pirasong papel—ang pitong t







