LOGINNawalan ng masabi si Liam nang tanungin siya ng kanyang kuya. Ano bang problema nito? Nagsalita lang naman siya nang kaunti, bakit parang ipinagtatanggol pa nito si Rianna? Teka, kailan pa nagtanggol ang kuya niya ng babae? Nitong mga nakaraang araw, narinig niya sa mga kasamahan niya sa industriya na may kasama na raw ang kuya niyang babae. Hindi niya iyon pinaniwalaan. Nasa mundo ng pagpapasaya ang kuya niya, at sadyang maraming babae ang nag-aalok ng sarili. Kung gusto niyang magkaroon ng kasama, matagal na sana siyang mayroon. Bakit maghihintay pa siya ngayon? Sa tingin ng marami, ang kuya niya ay parang bato—hindi natitinag kahit may babaeng nakadikit, at mas malinis pa sa isang papel. Pero ngayon, baka totoo nga ang mga sabi-sabi? Ang babaeng iyon ay si Rianna? Tinitigan ni Liam si Rianna nang may kislap sa mga mata. Nabalitaan naman ni Rianna na walang ibang kasing-gwapo ang kapatid ni Deion. Nakasuot ito ng malinis na puting uniporme ng doktor, may salamin na gintong a
Hindi iyon naisip ni Ericka, “Kung ganoon, kailan mo balak ilabas si Julian?”“Kapag maayos na ang lahat at wala na si Marco, doon pa lang magiging payapa ang paghawak ng anak mo sa posisyon.”“Kung ganoon, bilisan mo na ang pag-alis kay Marco.”“Huwag kang mag-alala sa gagawin ko. Ang kailangan mo lang gawin ay bantayan nang maigi ang kapatid ko.”Wala nang sinabi pa si Ericka. Dahil magkapareha na sila sa gagawin, kung babaligtarin niya ang usapan, sabay silang mapapahamak.***Pagdating nina Sierra at Rianna sa ospital, sinalubong sila agad ni Deion paglabas pa lang ng elevator. May bitbit itong basket ng prutas at papasok sana sa elevator.Nagtatakang nagtanong si Rianna. “Binisita mo ba si Uncle Stevan?”"Kung pumunta ka, bakit dala mo pa rin ang basket?""Kung hindi ka pumunta, dapat ay nasa kwarto ka na. Bakit nasa tapat ka pa ng elevator?"“Pumunta kami, pero ayaw kaming papasukin. Nakapalibot ang pamilya Montezides sa pintuan. Narinig ko rin na hindi man lang nakapasok si Mar
Nakakunot ang noo ni Marco. “Uncle, what are you doing?” “Gagawin ko ito para sa kapakanan ng pamilya Montezides—nakikiusap ako sa iyo, huwag ka nang magpadalos-dalos. Kumikilos ka nang hindi iniisip ang magiging epekto, pero hindi namin pwedeng hayaan na lang na mapunta sa maling kamay ang kapangyarihang pinaghirapan ng lolo mong makuha.” Walang nagawa si Marco. “Susundin ko na po kayo.” Nakita ito ni Stephano at tila natuwa. “Alam kong pagod na pagod ka nitong mga nakaraang araw. Bukas na ang pagpupulong ng mga may-ari. Sa ganitong mahalagang pagkakataon, hindi mo dapat galitin ang buong angkan. Kung hindi, masisira ang maayos na kalagayang pinaghirapan mong itaguyod.” Tumango si Marco. “Kung gayon, babalik na ako sa kumpanya.” “Sige, umalis ka na.” Lumingon si Marco at lumabas ng hagdanan. Dahan-dahang nakahinga nang maluwag si Stephano at tumingin kay Dunio. “Dalhin mo ako sa kwarto ng pasyente.” Nakatayo si Esmeralda sa pintuan, at nang makita niyang si Stephano lang ang
"Totoo ba talagang magkasintahan sila?!" "Sabi ko na nga ba noong magkasama silang gumawa ng pelikula, masyadong matindi ang tinginan nila hindi parang umaarte lang. Iyon pala, totoo silang magkasintahan noon pa." "Pumapangit agad ang ugali kapag sumikat. Hindi pa naman ganoon kakilala, mataas na ang lipad. Buti na lang hindi ako naging tagahanga niya." "Naku, isang taon na pala silang kasal? Kailan pa iyon nangyari? Paanong wala tayong nabalitaan? Ang galing nilang magtago!" "Karapat-dapat sa masamang kapalaran ang mga lalaking manloloko! Ipakita ang mga ebidensya at parusahan siya nang nararapat!" "Nagkaroon na siya ng anak? Kailan ipinanganak ang una niyang anak?" "Mukha pa lang, manlolo na. At ang pangit pa umarte. Kaya pala nakukuha niya ang lahat ng proyekto dahil sa pakikipag-sex. Nakakadiri." Halos pare-pareho na lamang ang mga paksa, at ang isyu tungkol kay Marco ay halos makalimutan na ng lahat. Minsan ay may sumisilip pa ring usapan tungkol dito, ngunit mabilis din
Inilagay ni Marco ang kamay sa balikat ni Sierra at marahang hinaplos ito. "Kapag humupa na ang lahat, sabihin na natin ang katotohanan sa mga bata, okay?" Tumingala si Sierra kay Marco, at ang liwanag na bumabagsak mula sa itaas ay nagpalambot sa matatalim at malalalim na katangian ng mukha nito. "Pwede ba talaga?" "Ayaw mo ba?" "Gusto ko." Paano namang hindi? Gusto niyang malaman ni Vester na mayroon siyang ina, na hindi siya batang walang magulang na nagmamahal at nagpapahalaga sa kanya. Gusto rin niyang malaman ni Thalia na si Marco ang tunay niyang ama na matagal na niyang pinapangarap makilala. Nagnanais siyang magkasama-sama ang kanilang pamilya, puno ng saya at pagmamahalan. "Napakadelikado na ng aking katayuan. Kapag nalaman ng lahat ang pinagmulan ng mga bata, maaaring hindi na natin intindihin ang sasabihin ng iba, pero paano naman ang kanila? Baka habambuhay silang pagtawanan at kutyain." "Aalis tayo rito at pupunta sa Canada." Namangha si Sierra. "Totoo ba?" "O
Bahagyang tumango si Marco bilang pagbati kay Esmeralda, at pagkatapos ay inakbayan sina Vester at Sierra patungo sa kwarto. Pinanood muna ni Esmeralda hanggang sa mawala sila sa paningin bago lumingon kay Elliott at sinabi, "Ikaw na muna ang magbantay dito kay Lola mi. Titingnan ko lang ang Daddy mo." Tumango si Elliott. Nang makita ni Stephano na pumasok si Esmeralda, nagtanong siya, "Anong nangyari sa labas?" Ipinikit ni Esmeralda ang kanyang mga labi, tinitigan ang maamong mukha ng asawa sa wheelchair nito at nanahimik. "Bakit?" Lumapit si Esmeralda at umupo sa tabi nito. "Auntie Melia and Auntie Keona came with the others and teamed up to beat Sierra.." Tumigil siya sandali, pagkatapos ay tumingin sa mga mata ni Stephano at nagtanong, "Ikaw ang tumawag sa kanila, hindi ba?" Hindi sumagot ng 'oo' o 'hindi' si Stephano, sa halip ay nagtanong, "How could you asked that?" "Sabi mo pupunta ka ng banyo. Hindi ka pamilyar dito, kaya hindi kita iniwang mag-isa. Sinundan kita doo
"This time, I wouldn't suppress myself of the things that I want to happen. Unlike what happened at the hot spring,"Nanigas sa kinatatayuan niya si Rianna. Nais niyang mangyari ang gusto ng lalaki ngunit alam niya sa kanyang sarili na hindi siya handa.Binasa ng maigi ni Deion ang mukha ng babae,
Hapon na nang tumawag si Gwen. "Good afternoon, Ms. Sierra. I'm sorry that I informed you late, but the shareholders' meeting is over just yesterday." Aniya. "And Mrs. Adamson was the one I instructed to attend in behalf of you." Tumango si Sierra. "Okay, then what's the result?" "Sa shareholders
Hindi pinansin ni Sierra ang pangalan ni Marco, bakus ay hinanap niya ang pangalan ni Deion at iyon ang in-add.Sa pinakamataas na palapag kung nasaan ang opisina ni Deion, niligpit niya ang kanyang mga gamit at saka tumayo. "Let's go," anyaya niya sa katabing si Marco.Ilang hakbang pa lang ang na
Tumango si Sierra, nagbaba siya ng tingin at hindi nagsalita. Pagkalipas ng ilang sandali ay saka siya nagsalita. "Pasensya na, isang misunderstanding ang lahat. Pakisabi kay direk na ginagawan na ng paraan, mawawala rin iyon pagkaraan ng dalawang oras." Aniya.Inaamin na imposible ito, ngunit impo







