LOGINThis update is specially dedicated to Ken Angelo Garcia. Thank you for loving Seth Axel and Avery's characters—your support means the world to me! To show my appreciation to all of you, I am dropping three new updates today. Enjoy the triple treat! If you're enjoying the ride with Avery and Seth, please consider voting and sharing this story. Don't forget to follow my account for more announcements and updates. Your continuous support keeps this story alive. Thank you and happy reading Ka-Bookies! 🫶🫶
Mabilis na nilakad ni Seth ang engrandeng pathway patungo sa dambuhalang pribadong garahe ng pamilya Castillo. Nang bumukas ang automated glass doors, sinalubong siya ng amoy ng premium leather, high-octane fuel, at ang kintab ng halos dalawampung naglalakihang mamahaling sasakyan. Nakahilera roon ang mga multi-million supercars ng pamilya—mula sa mga pinakabagong Ferrari, Lamborghini, Aston Martin, hanggang sa sarili niyang kulay abong McLaren na karaniwan niyang ginagamit sa araw-araw na pagpasok sa CIU.Didiretso na sana si Seth sa tapat ng kanyang McLaren at nakahanda na ang kanyang kamay na pindutin ang key fob, ngunit biglang napako ang kanyang tingin sa pinakadulong sulok ng garahe.Doon, sa ilalim ng isang pasadyang spotlight, ay nakaparada ang isang napakabangis at nagkakahalaga ng milyun-milyong Ducati Panigale V4 R—isang custom-built big bike na may matte-black finish at carbon fiber accents. Ito ang motor na napanalunan niya noong nakaraang buwan sa isang high-stakes bet
Malamig ang simoy ng hangin sa loob ng dambuhalang master bedroom ni Seth Axel Castillo sa loob ng tanyag na Castillo Mansion. Ngunit bago pa man tumunog ang kanyang mamahaling digital alarm clock sa ganap na alas-singko y medya ng umaga—isang oras na halos himala para sa isang kilalang gabi na kung matulog—ay biglang idinilat ng Senior Racer ang kanyang kulay abong mga mata.Hindi siya bumangon nang may reklamo. Walang bakas ng antok.Sa halip, dahan-dahang gumuhit ang isang napakalawak, abot-taingang ngiti sa kanyang mukha habang nakatitig sa kisame. Ang kanyang utak ay agad na binalot ng alaala ng kahapon: ang stethoscope ni Avery, ang mabilis na tibok ng kanyang sariling puso na nabuking ng dalaga, at ang paraan kung paano namula ang mga pisngi nito bago tumakbong palayo."Day 3 ng parusa natin ngayon, misis ko," pabulong na wika ni Seth sa hangin, bago mabilis na bumangon na tila ba may sasalihang karera sa umagang ito.Pumasok siya sa kanyang walk-in closet at bago pa man si
Matapos ang mabilis at tila ba nagpapanik na pag-alis ni Avery mula sa Archives Section, nanatiling nakatayo si Seth sa tapat ng lamesa. Hawak pa rin niya ang dulo ng navy-blue na stethoscope na naiwan ng dalaga sa sobrang pagmamadali nito. Isang dahan-dahan, malalim, at totoong ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi—isang ngiti na hindi basta-basta nakikita ng mga tao sa labas ng race track. Ipinasok niya ang kanyang mga kamay sa bulsa ng kanyang pantalon at sumandal sa gilid ng estante ng mga libro. “Tinakasan na naman ako ng Phantom ko,” natatawang isip ni Seth habang inaalala ang namumulang mukha ng dalaga kanina. “Pero sa pagkakataong 'to, alam kong hindi ka na makakalayo nang tuluyan.” Para sa isang Seth Axel Castillo, ang buhay ay palaging tungkol sa bilis, adrenaline, at mga panandaliang laro. Kilala siya bilang panganay sa mga Castillo, ang King of the Road ng CIU, at ang playboy na walang sinasanto pagdating sa pambubuwisit at panunukso. Sanay siya na ang mga babae an
Ang init sa mga pisngi ni Avery ay tila ayaw pa ring humupa kahit limang minuto na ang nakalilipas matapos siyang mahuli ni Seth na nakatitig dito. Ang bawat tunog ng keyboard ng kanyang laptop ay tila naging mabilis at marahas, isang desperadong paraan upang itago ang nagwawalang ritmo ng kanyang puso. Sa kabilang banda, si Seth Axel Castillo ay prenteng-prente pa ring nakasandal sa kanyang upuan. Ang kanyang kulay abong mga mata ay nakatitig pa rin kay Avery, may bitbit na permanenteng smirk sa mga labi, at paminsan-minsan ay iinom ng natitirang iced coffee na itinabi niya kanina. Para sa Senior Racer, ang panoorin ang isang matapang at maangas na Miss Phantom na magulo ang isip dahil sa isang banat ay mas masarap pa sa pakiramdam ng manalo sa isang championship race. "Castillo, kung wala kang balak tumulong sa pag-edit ng references natin, lumayo ka sa akin nang kahit tatlong metro," malamig na utos ni Avery, bagamat ang kanyang boses ay may kaunting panginginig pa rin. "Masyad
Mabilis na ibinalik ni Avery ang kanyang tingin sa screen ng laptop. Ramdam niya ang marahas na tibok ng kanyang puso na tila ba katatapos lang niyang sumabak sa isang mapanganib na karera sa Manila Circuit. Pinilit niyang mag-type, idinikit ang mga daliri sa keyboard, ngunit ang totoo ay wala namang pumapasok na matitinong salita sa kanyang utak. Ang isipan niya ay nananatiling nakapako sa imahe ng lalaking natutulog sa kanyang tabi. “Tumingin ka sa laptop, Avery. Sa laptop lang,” paulit-ulit na utos niya sa kanyang sarili, habang ang kanyang mga mata ay pilit na binabasa ang mga medikal na termino sa screen. “Huwag mong tignan ang bwisit na 'yan. Hayaan mo siyang matulog magdamag kung gusto niya.” Isang minuto ang lumipas. Dalawang minuto. Tatlo. Para kay Avery, ang bawat segundo ng pag-iwas ay tila isang parusa na mas mabigat pa sa sintensya ni Dr. Henson. Ang Archives Section ay masyadong tahimik, at ang katahimikang iyon ang mas lalong nagpapalakas sa boses ng kanyang kuryo
Dalawang oras na ang nakalilipas. Ang tanging ingay na naririnig sa buong Archives Section ng CIU Library ay ang ritmikong pagtipa ni Avery sa keyboard at ang mahinang pag-ikot ng aircon sa kisame. Sa wakas, natapos na nila ang labinlimang slides ng kanilang synthesis report. Bumigat ang pakiramdam ng katawan ni Avery. Pakiramdam niya ay nanigas na ang kanyang mga balikat sa sobrang tagal ng pagkakaupo. Dahan-dahan niyang binitiwan ang mouse, ininat ang kanyang mga braso nang mataas, at ipinihit ang kanyang leeg hanggang sa makarinig siya ng malutong na ‘crack’ ng kanyang mga buto. "Finally... makakahinga rin," bulong ni Avery sa sarili, ramdam ang ginhawa ng pag-stretch. Nang ilibot niya ang kanyang tingin sa paligid upang kumuha ng tubig mula sa kanyang tumbler, hindi sinasadyang napalingon siya sa direksyon ni Seth. Akala niya ay busy rin ito sa pagbabasa ng mga reference books o 'di kaya'y nagse-cellphone, gaya ng nakasanayan nitong gawin. Pero ang nakita niya ay isang
Hindi agad umuwi si Althea matapos ang nangyari sa conference room. Hindi dahil may hinihintay pa siya sa opisina. Hindi rin dahil may trabaho pang kailangang tapusin. Kundi dahil pakiramdam niya—kapag agad siyang umuwi, dadalhin niya ang bigat ng araw na ito hanggang sa loob ng kwarto niya. Kay
Hindi agad bumaba si Althea mula sa rooftop. Nanatili muna siyang nakatayo roon, nakaharap sa lungsod na unti-unting binabalot ng dapithapon, habang ang hangin ay marahang humahaplos sa pisngi niya—parang paalala na huminga, na hindi lahat ng bigat ay kailangang dalhin nang sabay-sabay. Sa unang p
Hindi agad umalis si Clarisse.Nanatili siyang nakatayo sa gitna ng opisina ni Sebastian, hawak pa rin ang paper bag ng takeout na matagal nang lumamig. Ang eksenang nadatnan niya ay paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip niya—ang paraan ng pagyakap ng kapatid niya, ang pagkapit ng babae rito, ang a
Hindi agad umatras si Sebastian. Hindi rin si Althea. Matapos ang sandaling idikit niya ang noo sa noo nito, parang may kung anong bumigay sa loob nilang dalawa—isang pader na buong araw nilang pilit pinananatili. Maingat ang galaw ni Sebastian. Hindi nagmamadali. Parang sinusukat ang bawat segun







