Paid for the Billionaire's Child

Cailin's POV

"Why am I not invited?"

Nanginginig ang mga daliri ko sa galit habang binabasa ang invitation sa screen ng phone ko. The event is a Masquerade Gala at 'The Bar of the Elite'. Alam ko sa sarili ko na isa akong social climber at gold-digger na nilalang—and I own that title with pride—but this? UNACCEPTABLE!

This is my turf, my playground, at hindi pwedeng wala ang pangalan ko sa listahan.

Tumingin ako sa orasan ng Atelier at eksaktong uwian na. Buti na lang! Pinatunog ko talaga ang suot kong heels sa malinis na sahig ng opisina at padabog na lumabas ng building. Bawat hakbang ko ay tila ba nagdedeklara ng giyera sa kung sino mang nakalimot na padalhan ako ng card.

Inilabas ko ang aking cellphone to speed dial the only person who can fix this mess in a heartbeat. Natigil ako sa labas ng lobby habang mainit ang ulo na naghihintay na sagutin niya ang tawag.

"Come on, Emarie Lorque! Hindi ito ang oras para maging snobber, napaka mo!" singhal ko kahit hindi pa nakakarating sa kabilang linya. Kada maririnig ko ang 'the subscriber cannot be reached' ay napapairap ako sa langit. Hindi ko talaga siya titigilan hanggang marindi siya dahil nagriring naman!

"Ano ba, Cailin? Malapit na akong labasan tapos dumale ka naman! Nasa langit na 'yung tao, hinihila mo pa sa impyerno mo!"

Finally, SUMAGOT DIN!

"Blue balled, huh? That's what you get for making me wait!" sambit ko nang may mapang-asar na ngisi. Serves her right talaga. Bitin kung bitin dahil ako ang bida rito at side character lang siya sa sarili niyang kama.

She sounded irritated and then replied, "Bilisan mo na—ahhh! The heck, hindi ikaw ang kausap ko!"

Napalayo ang tenga ko dahil I am fully aware that the guy on the phone just entered her again. Really? Sa akin pa talaga ipinarinig ang kalandian nila! Pero wala akong oras para mandiri; may mas malaking problema ako.

"A-anyway, do something about that Masquerade Gala sa Bar of the Elite, okay? Just create a fake one. I have already sent you the compensation for this!"

Ayaw ko na rin patagalin dahil kailangan ko pa na mag-glam up. I am the famous fashion designer, Cailin Relova. If I have to lock pick a treasure chest full of gold just to get in, I will! Hindi rin naman ako kampante na magagawan ng paraan ni Emarie ang hiling ko kaya lagi akong may plan B. Ang ipinagbabawal na teknik: the art of the uninvited entrance.

Nagmadali akong umuwi at kinalkal ang aking damitan para makapagsuot ng pangmalakasan na outfit. I pulled out a black plunging v-neck maxi dress with ruched detailing and a thigh-high split na talagang aagaw ng atensyon. I paired it with a delicate gold lariat necklace na humahalay sa aking dibdib, plus pointed-toe pumps. Hindi pwedeng mawala ang staple gold hoop earrings ko para sa dagdag na taray.

Sinilip ko ang sarili sa salamin para sa huling retouch. Simple Updo lang ang ginawa ko sa buhok ko para magmukhang effortless pero elegante.

Lumabas ako ng condo at pumara ng taxi, binubulabog ang driver na bilisan ang pagpapatakbo dahil baka ma-late na ako sa sarili kong pagsalakay.

"Keep the change," abot ko sa driver pagdating sa Bar of the Elite. Lumabas ako ng sasakyan na parang isang madame, bitbit ang evening clutch purse habang pilit na hinahanap ang pigura ni Emarie sa labas.

"Are you finally gonna get laid tonight?" bungad sa akin ng bruha nang magtagpo kami sa gilid. Naalala ko tuloy ang pag-ungol niya kanina during the phone call. Ugh, the audacity.

I smirked and raised my eyebrow, taking the fake invitation card from her hands. "My look is already a bait that can lure at least one rich fish in the sea," pagyayabang ko bago ito isinilid sa clutch ko.

"I pray for your hook to be effective," as if wishing me luck, nakipagbeso-beso siya sa akin at lumayas na.

I fiercely approached the counter at the entrance to give my invitation and smiled widely. It just so happened na may rich guest na hindi dumalo at iyon ang ginamit na name sa card. Napakagaling talaga ni Lorque!

Pumasok ako sa loob at agad na binalot ng madilim pero marangyang paligid. Ang tanging nagbibigay ng liwanag ay ang mga makukulay na LED lights at naglalakihang chandeliers na nagpapakislap sa mga suot na maskara ng mga bisita.

Everyone was socializing, and I can smell the aroma of filet mignon and Macadamia nut stuffed chicken wafting through the air. Napadpad ako sa isang table at binusisi ang mga pagkain. May red wine sauce pala ang filet mignon? At may padale na camembert pa ang manok!

"Seriously? Camembert?" bulong ko sa sarili ko. Hindi ko magets kung bakit kailangan pang maging fancy, eh pwede naman na banana ketchup at cheese na lang!

Natigilan ako nang ma-realize kong baka magmukha akong patay-gutom na hampaslupa kung tititigan ko lang ang pagkain. I immediately stood up and brought myself to the marble countertop where the drinks were being served.

"One champagne punch, please."

Isang lalaki na may suot na mamahaling maskara ang biglang gumalaw sa tabi ko. He gave me a slow elevator eyes, scanning me from head to toe. Don't worry, I will give you a head later as well, I thought with a smirk.

"Here's your request, ma'am," wika ng bartender, pero bago ko pa mahawakan ang baso ay kinuha na ito ng lalaki.

Napatingin tuloy ang bartender sa akin at napakamot sa buhok niya. "It's fine," I assured him, waving it off habang pasimpleng tinititigan ang magnanakaw ng drinks ko. Nagkunwari ako na may kukunin sa bag dahil alam ko na kanina pa siya nakamasid.

Kasalukuyan niyang iniinom ang champagne punch ko at kita ko ang bawat paggalaw ng adams apple niya sa aking peripheral vision.

I finally looked at him when he finished the last drop, gaining the courage to strike a conversation. "Buti naman at tapos ka nang titigan ako... am I that fuckable?"

He chuckled, a deep and husky sound, at inilapag ang wine glass sa countertop para harapin ako nang buo. "Do you want me to prove that you are indeed 'fuckable'?"

Mula sa leeg ko, dahan-dahan niyang sinundan ang linya ng aking lariat necklace gamit ang kanyang tingin. Hindi pa siya nakuntento at inextend ang pag-trace gamit ang dulo ng daliri niya hanggang sa exposed na bahagi ng dibdib ko.

I laughed in disbelief, ignoring the shiver running down my spine. "But... I am ovulating."

Hindi ko inalis ang tingin sa kanya para makita ang reaction niya. He smiled dangerously, leaning in closer. "Withdrawal. Sounds good?"

Napakunot ang kilay ko sa kanya. I was expecting that he will suggest using condoms, pero mukhang malakas ang loob ng isang ito.

"Can't afford a plain rubber?"

Akala ko ay mahu-hurt ang pride niya pero tila handa siya sa ganitong banat. He reached for my ear, his breath hot against my skin, and whispered, "I always have one. I just want it raw... with you."

Napapikit ako sa init ng pagkakasabi niya. Hindi ko siya pinansin at pumihit pabalik sa countertop para umorder ulit. "One bellini, please!"

Inayos ko ang aking maskara dahil baka biglang mabulgar ang mukha ko bago pa matapos ang gabi.

"One french martini," hirit naman niya sa bartender.

Napaawang ang bibig ko. Kahit ang bartender ay natameme sa kanya. "Sir, that drink is not served for this party. Exclusive lang po ang menu namin tonight."

"I don't care. Use this for extra charge," he said calmly, flicking a sleek black card onto the counter.

Nanlaki ang mata ng bartender at agad na kinuha ang nakatagong alak. "Right away, sir."

Bigla akong kinabahan. Muntik na akong bumukaka doon mismo. Black card? Mayaman ang kausap ko. Sigurado ako!

Ngayon ko lang siya natingnan nang maigi. He was the definition of effortless wealth. Naka-tailored midnight-black blazer lang siya na walang suot na polo o kahit anong panloob, kaya kitang-kita ang lean muscles ng dibdib niya tuwing gumagalaw siya.

He’s wearing slim-fit slacks na saktong-sakto ang bagsak sa kanyang leather loafers. Walang belt, walang tie—just a heavy platinum watch sa wrist niya at isang gold chain na sumisilip sa gitna ng suot niyang suit. He looks expensive and sobrang init sa mata.

"Buti naman at tapos ka nang titigan ako... am I that expensive looking?" gaya-gaya niyang tanong, mocking my earlier line.

"Hah. Gaya-gaya," bulong ko habang pinapanood ang bartender na mag-shake ng drink niya.

"Here is your french martini, Sir!" ngiting-ngiti ang bartender. Kahit ang mga katabi naming guests ay napatingin; alam nila na ito ang pinakamahal na cocktail sa city ngayon. Kahit malayo ako, it smells like pure gold! Shit!

"Kunwari ka pa. Do you want this drink, no?" inilapit niya sa akin ang baso.

Napalunok ako. Bilang isang certified gold-digger, hindi ko kayang tanggihan ang ganitong alok. "If I told you that I want to take a sip, will you allow me?"

He bit his lip, his naughty eyes reflecting the flashing lights of the ballroom. "One sip, one kiss."

Ito na nga ba ang sinasabi ko. He handed me the cocktail and watched me take a sip. Pero to his surprise, hindi lang isang lagok ang ginawa ko. In fact, sunod-sunod na lunok ang ginawa ko hanggang sa halos maubos ito. Wala akong sinayang na patak.

Napailing siya sa tuwa, his hands sliding down to part my legs softly. "A sip for a kiss... that was more than a sip."

"So a last drop is for?" I playfully asked, wrapping my arms around his neck.

He leaned in, his lips inches from mine, and whispered, "Hot Sex."